บทที่ 39 สุรามุนษย์หมาป่ารุ่นที่สอง

บทที่ 39 สุรามุนษย์หมาป่ารุ่นที่สอง

เซลีนาก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว มองลงมายังมนุษย์หมาป่าที่ลมหายใจอ่อนลงเรื่อยๆ แล้วกล่าวเรียบๆ “เหตุใดต้องทำเช่นนี้!”

ลูเซียนยิ้มอย่างขมขื่น “เจ้าจะเข้าใจอะไร!”

ความพัวพันนับพันปี ทำให้ความแค้นของมนุษย์หมาป่าและแวมไพร์ถูกจารึกลงไปในยีนแล้ว

หากต้องการจะยุติสถานการณ์เช่นนี้ จะต้องมีเผ่าพันธุ์ใหม่ที่สามารถกดขี่และชี้นำทั้งสองเผ่าพันธุ์ได้อย่างแข็งแกร่ง

ความทะเยอทะยานของลูเซียนอยู่ที่ตรงนี้

ความขัดแย้งส่วนตัวกับวิกเตอร์กลับกลายเป็นเรื่องรองไป ท้ายที่สุดแล้ว ใบหน้าของโซเนียในสมองของเขาก็ไม่ชัดเจนอีกต่อไปแล้ว

สิ่งที่เขาต้องการคือการเป็นราชันของทั้งแวมไพร์และมนุษย์หมาป่า!

แวมไพร์หญิงผู้มีพลังเหลือเชื่อตรงหน้านี้เห็นได้ชัดว่าเป็นอุปสรรคขวางกั้นความทะเยอทะยานของตนเอง

น่าเสียดายที่ฝีมือด้อยกว่า...

เขามองดูใบหน้าของแวมไพร์หญิงที่เลือนรางลงเรื่อยๆ ตรงหน้า ในที่สุดก็สิ้นสติไปโดยสมบูรณ์

เซลีนามองดูผู้นำมนุษย์หมาป่าที่ตายไป พลันรู้สึกว่าตนเองอาจจะคิดเรื่องต่างๆ ง่ายเกินไป

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง นางก็ยังคงคว้าศพของผู้นำมนุษย์หมาป่าบนพื้นขึ้นมา แล้วเดินไปในทิศทางหนึ่ง

ในไม่ช้า นางก็เห็นประตูที่ส่องแสงสีเลือดบานนั้น แล้วก้าวเข้าไปข้างใน

ทันทีที่เข้ามาในโรงเตี๊ยม นางก็ได้กลิ่นโลหิตที่พิเศษอย่างยิ่ง กลิ่นนั้นทำให้นางรู้สึกกระหายขึ้นมา

แต่ขณะที่สีแดงในดวงตาของนางเพิ่งจะปรากฏขึ้น ความรู้สึกเย็นเยือกก็พลันแผ่ซ่านลงมาจากศีรษะ ดับความปรารถนาในโลหิตของนางลงในทันที

“สวัสดีตอนค่ำค่ะ ท่านสุภาพบุรุษ!”

เมื่อสังเกตเห็นว่าซูลั่วกำลังจ้องมองตนเองอยู่ เซลีนาก็รีบกล่าว

ซูลั่วพยักหน้า เก็บหยดโลหิตสามหยดที่ลอยอยู่ตรงหน้า แล้วเปลี่ยนมันให้เป็นวัตถุดิบหมักสุราแบบใช้ครั้งเดียวสามชุด

ปีเตอร์ที่เพิ่งถูกสูบเลือดเสร็จกระโดดอยู่กับที่ เมื่อพบว่าร่างกายไม่มีความผิดปกติใดๆ จึงหันไปมองแขกคนใหม่

เมื่อเห็นเซลีนา ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้น

ไม่ใช่เพราะเขามีความคิดอื่นใดต่อแวมไพร์หญิงนางนี้ แต่ใบหน้าของอีกฝ่ายทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นเหมือนได้เจอคนบ้านเดียวกันในต่างแดน

แต่เมื่อเห็นศพที่เซลีนาถืออยู่ในมือ สีหน้าของเขาก็แข็งค้างไป

“สวัสดีครับ ผมแฮร์รี่ ออสบอร์น ส่วนนี่คือเพื่อนของผม ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เจ้าก็เป็นแขกใหม่เหรอครับ?” แฮร์รี่เอ่ยปากขึ้นก่อน

“สวัสดี” เซลีนาพยักหน้าเบาๆ

นางไม่ค่อยสนใจการเข้าสังคมเช่นนี้เท่าใดนัก

หลังจากทักทายแล้ว นางก็มองไปยังซูลั่ว “ท่านสุภาพบุรุษ ข้านำโลหิตอันสมบูรณ์แบบกับผู้นำมนุษย์หมาป่ามาแล้ว”

ซูลั่วโบกมือ เข็มฉีดยาและศพมนุษย์หมาป่าในมือของเซลีนาก็ลอยขึ้น มูลค่าของทั้งสองอย่างก็ถูกโรงเตี๊ยมประเมินออกมา

[โลหิตอันสมบูรณ์แบบ, มูลค่า 5000 เหรียญมิติเวลา]

[สายเลือดมนุษย์หมาป่า (รุ่นที่สอง), มูลค่า 3000 เหรียญมิติเวลา]

[สายเลือดมนุษย์หมาป่า (รุ่นที่สอง), มูลค่า 30 เหรียญ/100 มิลลิลิตร]

เมื่อเห็นผลลัพธ์นี้ เซลีนายังไม่ทันได้พูดอะไร ปีเตอร์ก็เอ่ยขึ้นมาก่อน “แพงขนาดนี้เลย!”

นี่มันต้องเท่ากับเขาขายเลือดกี่ครั้งกัน!

แฮร์รี่มีสีหน้าเคร่งขรึม กระซิบว่า “นางคือแวมไพร์คนนั้น!”

ปีเตอร์พยักหน้า มองไปอย่างประหลาดใจ

“ต้องการจะขายหรือไม่?”

เสียงของซูลั่วดังขึ้น

เซลีนาพยักหน้า “ขายทั้งหมด”

ลูเซียนกลายเป็นศพสดใหม่ไปแล้ว โลหิตถูกสูบออกจนหมดกลายเป็นวัตถุดิบหมักสุราแบบใช้ครั้งเดียวหกสิบห้าชุด

บัญชีของเซลีนามียอดคงเหลือเพิ่มขึ้นมาไม่ถึงหนึ่งหมื่นเหรียญในทันที

บนรายการสุรา ก็มีสุราใหม่เพิ่มขึ้นมาสองชนิด

ชนิดแรกคือสุรามุนษย์หมาป่ารุ่นที่สอง สามารถเสริมสร้างร่างกายผู้ดื่มได้หกเท่า และเพิ่มอายุขัยได้สองร้อยห้าสิบปี

เมื่อเทียบกับสุราอสูรโลหิตระดับเดียวกัน มันสามารถเสริมสร้างร่างกายได้เป็นสองเท่าของสุราอสูรโลหิต แต่การเพิ่มอายุขัยมีเพียงครึ่งเดียว และผลของสุราทั้งสองชนิดไม่สามารถทับซ้อนกันได้

เว้นแต่จะดื่มสุราโลหิตอันสมบูรณ์แบบที่เพิ่มขึ้นมาใหม่

มันสามารถหลอมรวมผลการเสริมสร้างของสุราอสูรโลหิตและสุรามุนษย์หมาป่าได้

พูดอีกอย่างก็คือ คนที่ดื่มสุราอสูรโลหิตรุ่นที่สองไปแล้ว หากดื่มสุรามุนษย์หมาป่ารุ่นที่สองอีก ก็จะไม่เกิดผลใดๆ จะคงไว้เพียงผลเสริมพลังของสุราอสูรโลหิตเท่านั้น

แต่ถ้าเคยดื่มสุราโลหิตอันสมบูรณ์แบบไปแล้ว ผลของสุราอสูรโลหิตและสุรามุนษย์หมาป่าจะสามารถแสดงออกมาพร้อมกันได้

นอกจากนี้ หากมนุษย์หมาป่าหรือแวมไพร์ดื่มสุราชนิดนี้เข้าไป ก็จะได้รับโลหิตอันสมบูรณ์แบบโดยตรง เป็นการผสมผสานข้อดีของทั้งสองเผ่าพันธุ์

สุราชนิดที่สามคือสุราเสริมพลังมนุษย์หมาป่ารุ่นที่สองรุ่นลิมิเต็ดที่หมักจากโลหิตของลูเซียน ผลของมันอ่อนกว่าสุรามุนษย์หมาป่ารุ่นที่สองอย่างมาก และไม่สามารถทับซ้อนกับสุราอสูรโลหิตและสุรามุนษย์หมาป่าได้เช่นกัน

ปีเตอร์และแฮร์รี่อ่านคำอธิบายของสุราทั้งสามชนิดจบ ก็พากันมองไปยังเซลีนา

พวกเขาตระหนักได้แล้วว่าสุราโลหิตอันสมบูรณ์แบบที่มีมูลค่าสูงสุดนั้น เหมาะสมกับแวมไพร์หญิงตรงหน้าที่สุด

แต่เซลีนากลับไม่สนใจ

สำหรับนางแล้ว สุราชนิดนี้ไม่ต่างอะไรกับของไร้ค่า

ดื่มมันยังสู้ดูดเลือดโดยตรงไม่ได้ด้วยซ้ำ

อย่างไรเสียนางก็มีเลือดที่สูบมาจากตัวไมเคิลก่อนหน้านี้เหลืออยู่ และได้เก็บไว้ให้ตัวเองส่วนหนึ่ง

แต่หากไม่จำเป็นจริงๆ นางก็ไม่คิดจะใช้มัน

กระทั่งนางยังครุ่นคิดว่าหลังจากแก้แค้นครั้งใหญ่สำเร็จแล้ว จะลองดูว่าจะสามารถกลับไปเป็นคนธรรมดาได้หรือไม่

นางเบื่อหน่ายกับชีวิตที่ต้องเดินอยู่ในความมืดและต่อสู้ฆ่าฟันเช่นนี้มานานแล้ว

ก่อนหน้านั้น ต้องเสริมสร้างพลังให้แข็งแกร่งขึ้นก่อน!

แต่สิ่งที่ทำให้เซลีนาผิดหวังก็คือ สุราสิบจอกของวันนี้ขายหมดไปนานแล้ว เหลือเพียงสุรารุ่นลิมิเต็ดไม่กี่ชนิด

หนึ่งคือสุราเสริมพลังกรีนก็อบลิน ราคาห้าร้อยเหรียญมิติเวลา มีเพียงหนึ่งจอก สามารถเสริมสร้างร่างกายได้สิบเท่า

หนึ่งคือสุราเสริมพลังแมงมุม ราคาหนึ่งร้อยเหรียญมิติเวลา มีทั้งหมดสองจอก สามารถเสริมสร้างร่างกายได้ห้าเท่า

ชนิดสุดท้ายคือสุราเสริมพลังมนุษย์หมาป่ารุ่นที่สอง ราคาหนึ่งร้อยเหรียญมิติเวลา มีทั้งหมดหกสิบห้าจอก สามารถเพิ่มร่างกายได้สามเท่าและอายุขัยห้าสิบปี

หลังจากดูทีละอย่างแล้ว เซลีนาก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

นางพบว่ามีเพียงสุราชนิดแรกเท่านั้นที่เหมาะกับตนเอง

หลังจากซื้อและดื่มมันโดยไม่ลังเล นางก็รีบกล่าวลาซูลั่ว

การกลับไปครั้งนี้ยังมีเรื่องอีกมากมาย นางไม่มีเวลามาเสียเปล่าที่นี่

ขณะที่นางกำลังจะหันหลังกลับ ก็พลันได้ยินเสียงของปีเตอร์ดังมาจากข้างหลัง “เดี๋ยวก่อน”

เซลีนาหันกลับไป

ปีเตอร์ชี้ไปที่ศพมนุษย์หมาป่าที่ถูกนางฉวยไว้จนกลายเป็นซากแห้งแล้วกล่าว “จริงๆ แล้วเจ้าไม่จำเป็นต้องฆ่าเขาก็ได้”

เซลีนาขมวดคิ้ว

ตนเองดูเหมือนคนกระหายเลือดขนาดนั้นเลยหรือ?

หากไม่ใช่เพราะลูเซียนบีบคั้นเกินไป นางก็ไม่เคยคิดจะเอาชีวิตเขาเลย!

“สูบเลือดทุกวันทีละนิด ก็ยังดีกว่าฆ่าครั้งเดียวขายหมดไม่ใช่เหรอครับ?” ปีเตอร์แนะนำ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ คิ้วของเซลีนาก็ยิ่งขมวดลึกขึ้น

นางมองเด็กหนุ่มที่อายุไม่มากคนนี้อย่างลึกซึ้ง ในใจคิดว่าอีกฝ่ายเป็นจอมมารต่างโลกหรืออย่างไร?

ถึงกับต้องการจะเลี้ยงมนุษย์หมาป่าให้เป็นทาสโลหิต!

ช่างชั่วร้ายโดยแท้!

ซูลั่วก็เหลือบมองเจ้าแมงมุมน้อยอย่างประหลาดใจ

“เจ้าหนูนี่จะไม่ใช่ว่าเรียนรู้เรื่องไม่ดีมาจากจิ๋นซีฮ่องเต้หรอกนะ?”

เซลีนาได้ออกจากโรงเตี๊ยมไปแล้ว

แฮร์รี่มองเพื่อนสนิท “ปีเตอร์ เจ้าคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ?”

“ข้าคิดว่าเราไม่ควรจะฆ่าคนตามอำเภอใจเพื่อเอาเหรียญมิติเวลา!” ปีเตอร์กล่าวอย่างจริงจัง “อย่างน้อยการมีชีวิตอยู่ก็ยังมีความหวัง!”

แฮร์รี่ตบไหล่เพื่อนสนิทอย่างเข้าใจ

เขาเกือบจะคิดว่าเพื่อนผู้แสนดีคนนี้มีความคิดชั่วร้ายจริงๆ

เมื่อรู้สึกว่าเจ้าแมงมุมน้อยกำลังแอบมองตนเอง ซูลั่วก็ยิ้มแล้วกล่าว “มนุษย์หมาป่าที่ถูกเซลีนาฆ่าชื่อลูเซียน เป็นผู้นำมนุษย์หมาป่า และเป็นจอมทะเยอทะยานด้วย”

เขารู้จักนิสัยของเซลีนาดี แวมไพร์หญิงนางนี้ไม่ได้เมินเฉยต่อชีวิตคน

หากไม่จำเป็นจริงๆ เกรงว่านางก็คงไม่ฆ่ามนุษย์หมาป่าคนนั้น

“ไม่ควรจะมอบให้กฎหมายจัดการเหรอครับ?” ปีเตอร์ถาม

พูดจบประโยคนี้ เขาก็พลันรู้สึกว่าสายตาของซูลั่วและเพื่อนสนิทของเขากลายเป็นแปลกๆ

เมื่อนึกถึงเดลี่ บูเกิ้ลที่รายงานทุกวันว่าตนเองเป็นอาชญากร เขาก็เสริมอย่างกระอักกระอ่วน “อย่างไรก็แล้วแต่ /

ซูลั่วยิ้มๆ “โลกของมนุษย์หมาป่าและแวมไพร์ไม่มีกฎหมายหรอกนะ”

ไม่เพียงแต่ไม่มีกฎหมาย สำหรับสองเผ่าพันธุ์นี้แล้ว การฆ่าอีกฝ่าย แทบจะเป็นสัญชาตญาณของตนเอง

ก็เหมือนกับในตอนนี้ ขณะที่เซลีนาเพิ่งจะกลับไปถึง เพราะการตายของลูเซียน พวกมนุษย์หมาป่าก็ได้เริ่มล้อมโจมตีที่มั่นของแวมไพร์แล้ว

นักวิทยาศาสตร์มนุษย์หมาป่าผู้ค้นพบโลหิตอันสมบูรณ์แบบก็อยู่ในกลุ่มผู้ล้อมโจมตี แต่กลับถูกสังหารที่ “สุสาน” ของผู้อาวุโสแวมไพร์ โลหิตไหลลงไปในสระ ปลุกบรรพบุรุษแวมไพร์มาร์คัสที่หลับใหลอยู่ให้ตื่นขึ้น

สิ่งนี้ยังทำให้มาร์คัสได้รู้ถึงความพิเศษของสายเลือดตนเอง สามารถหลอมรวมสายเลือดมนุษย์หมาป่าเพื่อเสริมสร้างตนเองได้โดยธรรมชาติ กลายเป็นเผ่าพันธุ์ผสมตนแรก

เขานึกถึงน้องชายที่ถูกคุมขัง บรรพบุรุษมนุษย์หมาป่าวิลเลียม

สองพี่น้องร่วมมือกัน ก็สามารถสร้างเผ่าพันธุ์ที่อยู่เหนือกว่าแวมไพร์และมนุษย์หมาป่าขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์ และปกครองโลกทั้งใบ!