ตอนที่ 11 พี่สาวกิออน?

“เอาล่ะ เอาล่ะ เก็บมันไปได้แล้ว”

เมื่อได้ยินคำพูดของลินช์ ทอมก็ยัดของกลับเข้าไปทีละชิ้น

ลินช์ลูบขนบนหัวของทอม และทอมก็หรี่ตาลงอย่างมีความสุข ถูหัวเข้ากับฝ่ามือของลินช์อย่างกระตือรือร้น

สำหรับตอนนี้ ทอมพอใจกับเจ้าของใหม่ของเขามาก เจ้าของเก่าของเขาไม่เคยลูบเขาแบบนี้เลย

“ตอนนี้มีอะไรที่นายอยากทำไหม?”

คราวนี้ ทอมเร็วราวดั่งสายฟ้า เขาไปหาไม้มาได้อย่างไรไม่รู้และเขียนอย่างเบี้ยว ๆ บนพื้น: กลับบ้าน

ก่อนหน้านี้ก็ไม่เป็นไร แต่ตอนนี้เมื่อมีทอมแล้ว ลินช์รู้สึกว่าเขาไม่สามารถอยู่กับเพื่อนร่วมห้องได้อีกต่อไป เพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดเผยอะไรบางอย่าง

ลินช์พาทอมไปเช่าบ้านสองชั้นหนึ่งหลังในย่านที่พักของครอบครัวทหารเรือในราคาเดือนละ 60,000 เบรี

มีห้าห้องนอน สองห้องนั่งเล่น สองห้องน้ำ สองห้องครัว และหนึ่งห้องรับประทานอาหาร

หอพักของทหารเรือนั้นฟรี และที่พักสำหรับครอบครัวมีตั้งแต่ฟรีไปจนถึงเสียเงิน ในเมื่อเขาตัดสินใจเช่าแล้ว เขาก็อาจจะเช่าหลังที่ดีไปเลยเพื่อหลีกเลี่ยงการย้ายอีกในภายหลัง

“อยู่บ้านดี ๆ นะ เดี๋ยวฉันจะไปซื้ออาหารแมวกับเตียงแมวให้” ลินช์พูดพลางลูบขนของทอม

ทอมกอดขาลินช์ทันที แอ่นอก และทำท่าอวดกล้ามแขน

“เป็นอะไรไป? นายอยากจะปกป้องฉันเหรอ?”

ทอมพยักหน้าเร็วจนกลายเป็นภาพเบลอ

“งั้นก็มาด้วยกัน” ลินช์พูดพลางจับตรงหนังคอของทอมและวางเขาลงบนไหล่ให้นั่ง

นอกอาคารที่พักของครอบครัวเป็นถนนการค้าที่บริหารโดยสมาชิกในครอบครัว ดังนั้นการซื้อของจึงง่ายมาก

หลังจากซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันทั้งหมดแล้ว ลินช์ก็ถือถุงใหญ่กลับบ้าน และทอมก็ช่วยถือหนึ่งใบ

ขณะที่เดินอยู่บนถนน เขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยสองเสียง ราวกับว่าเขาเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

เมื่อเดินตามเสียงไป เขาก็เห็นสาวงามร่างสูงและคุณลุงลามกคนหนึ่งอยู่หน้าคาเฟ่แมว

เพียงแค่มองแผ่นหลังโค้งเว้าของผู้หญิงคนนั้น ก็สามารถจินตนาการได้ว่าใบหน้าของเธอต้องสวยงามอย่างแน่นอน

“เสื้อผ้ายศพลเรือเอกของกองทัพเรือ เราเคยได้ยินเสียงพวกเขาตอนไหนกันนะ?”

เมื่อรวมกับใบหน้าลามกที่เปิดเผยครึ่งหนึ่งของคุณลุง ซึ่งเป็นรองแค่คิซารุเท่านั้น ก็ไม่ยากที่จะเดาได้ว่าคนผู้นี้คือพลเรือโทชาตันผู้โด่งดัง

และตัวตนของผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ เขาก็เห็นได้ชัดในตัวเอง: พลเรือโทกิออน

“กิออน คุณชอบแมวไหม? ถ้าชอบ เดี๋ยวผมจะซื้อทั้งหมดนี่แล้วมอบให้คุณเลย”

“ไม่จำเป็น”

กิออนเดินออกจากร้านแมว ดูเหมือนจะจนใจเล็กน้อย เมื่อรู้สึกว่าตัวเองถูกแอบมอง ดวงตาของเธอก็สบเข้ากับสายตาของลินช์ราวกับสายฟ้า

ลินช์รีบเบือนสายตาหนี การถูกจับได้ว่าแอบมองมันน่าอาย แต่ยิ่งกว่านั้นคือเขาประหลาดใจ

ช่างเป็นผู้หญิงที่สวยงามอะไรอย่างนี้

เขาเกือบจะจมดิ่งลงไปในบริเวณที่โดดเด่นนั้นและไม่สามารถละสายตาไปได้

ขาวจัง... ไม่สิ ใหญ่จัง... ไม่ใช่ นุ่มนวลจัง!

ทำไมในกองทัพเรือถึงมีหญิงสาววัยผู้ใหญ่ที่สง่างามมากมายขนาดนี้?

คนแรกคือฮินะ แม้ว่าตอนนี้เธอจะอายุเพียง 18 ปี แต่เนื่องจากการพัฒนาการที่ยอดเยี่ยมของเธอ เธอจึงแผ่รัศมีความเป็นผู้ใหญ่ตลอดเวลา

เมื่อเทียบกับฮินะที่ยังคงเปลี่ยนผ่านจากวัยเยาว์ไปสู่ความเป็นผู้ใหญ่ กิออนก็เหมือนลูกพีชสุกงอม ราวกับว่าสามารถบีบน้ำออกมาจากตัวเธอได้

ว่ากันตามตรงแล้ว เมื่อมองดูสามฝ่ายหลักของกองทัพเรือ โจรสลัด และคณะปฏิวัติ

กองทัพเรือมีหญิงสาววัยผู้ใหญ่มากมาย และโจรสลัดก็มีโลลิมากมาย

แต่คณะปฏิวัตินั้นแตกต่างออกไป พวกเขามีสาวประเภทสองมากมาย

【ตัวเลือกชีวิตใหม่ได้ถูกปลดล็อกแล้ว】

【ตัวเลือกภารกิจที่หนึ่ง: ได้รับความโปรดปรานจากกิออน รางวัล: หนึ่งล้านเบรี】

【ตัวเลือกภารกิจที่สอง: ทำให้กิออนติดกระดุม อย่าให้กระต่ายโผล่ออกมา รางวัล: ความเชี่ยวชาญดาบของกิออนในวัย 20 ปี】

【ตัวเลือกภารกิจที่สาม: พุ่งเข้าใส่กิออน! รางวัล: ฮาคิราชัน!】

“เอื๊อก~”

“ระบบ ถ้าแกอยากให้ฉันตาย ก็บอกมาตรง ๆ สิ คิดว่าร่างกายเล็ก ๆ ของฉันจะทนลูกเตะของกิออนได้หรือไง?!”

เธอเป็นถึงพลเรือโทนะ! ฉันยังไม่ได้เลื่อนยศเลยตั้งแต่จบจากค่ายฝึกพิเศษ แล้วแกอยากให้ฉัน "ล่วงเกินผู้บังคับบัญชา" งั้นเหรอ?

ลินช์แน่ใจว่าถ้าเขากล้าปฏิบัติต่อกิออนเหมือนที่เขาทำกับฮินะในตอนนั้น การไม่ถูกซ้อมจนตายก็ถือว่าโชคดีแล้ว

เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าระบบนี้เป็นพวกโรคจิตหรือเปล่า

มิฉะนั้น ทุกครั้งที่มีผู้หญิงสวยปรากฏตัว มันก็จะบอกให้เขาพุ่งเข้าใส่ แม้ว่ารางวัลจะมากมายและน่าดึงดูดใจ แต่ว่านี่มัน...

เขากลัวด้วยซ้ำว่าสักวันหนึ่งระบบจะออกภารกิจให้ไปพุ่งเข้าใส่หนึ่งในสี่จักรพรรดิอย่างบิ๊กมัม

น่าเสียดายที่ระบบไม่มีชีวิต และมันก็ไม่ตอบสนองต่อคำบ่นของลินช์

หลังจากการไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน ลินช์ก็ยังคงตัดสินใจที่จะยอมแพ้ภารกิจนี้

ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาจะเข้าถึงตัวเธอได้หรือไม่ด้วยทักษะของเธอ เขาไม่อยากตายตั้งแต่อายุยังน้อย คิมปิระที่เอวของเธอไม่ใช่ของเล่น

อย่างไรก็ตาม ภารกิจนี้จะไม่หายไป ดังนั้นเขาจะจัดการกับมันในภายหลัง

“เมื่อกี้เธอแอบมองฉันอยู่เหรอ?”

กิออนปรากฏตัวต่อหน้าลินช์ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ทำให้เขาตกใจ

เร็วมาก!

“ขออภัยครับ” ลินช์ประสานหมัด “ท่านพลเรือโทกิออนงดงามเกินไป ทุกคนย่อมชื่นชมความงาม และผมก็อดใจไม่ไหว”

“‘ทุกคนย่อมชื่นชมความงาม’ ช่างเป็นชายหนุ่มที่ปากหวานเสียจริง” กิออนก้มลง มองลินช์ด้วยรอยยิ้มครึ่งหนึ่ง

ลินช์ไม่ชอบการถูกมองลงมา แต่ความสูงของกิออนสูงถึง 2.4 เมตร

ความสูงของเขาเพียง 1.99 เมตร เหมือนกับผมแดง ยังคงดิ้นรนอยู่ที่เส้นมาตรฐานสองเมตร

เมื่อยืนเผชิญหน้ากัน ศีรษะของลินช์สูงถึงเพียงหน้าอกของกิออนเท่านั้น และเขายังได้กลิ่น... หอมจากเบื้องบนอีกด้วย

จากมุมของเขา มันเป็นภาพที่งดงามทีเดียว

ในโลกที่ความสูงเฉลี่ยคือ 2.3 เมตร สามพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือโดยทั่วไปสูง 3 เมตร และคนที่สูงกว่า 3 เมตรก็มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ความสูงของลูฟี่คงจะถูกพิจารณาว่าเป็นความพิการที่รุนแรงอย่างแน่นอน

ลินช์ไม่รู้จะตอบคำพูดของกิออนอย่างไร แต่แล้วกิออนก็พูดขึ้นมาก่อน “ขอยืมแมวของเธอมาเล่นหน่อยสิ เราจะถือว่าเจ๊ากันไปเป็นไง?”

ทอมตกตะลึง เขากำลังชมการแสดงอย่างเพลิดเพลินอยู่ดี ๆ ทำไมถึงถูกลากเข้าไปพัวพันด้วยล่ะ?

ลินช์ฝืนยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ “ท่านพลเรือโทกิออน ถ้าท่านอยากจะเล่นกับแมว ก็แค่พูดมาตรง ๆ ก็ได้ครับ”

“งั้นฉันจะถือว่าเธอตกลงนะ~”

กิออนอุ้มทอมขึ้นมาจากไหล่ของลินช์ เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ สีหน้าแสดงความพึงพอใจ

การสูดแมวที่แท้ทรู

สำหรับทาสแมวตัวยงอย่างเธอ การได้เห็นแมวอย่างทอม ซึ่งเป็นพันธุ์ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนและมีหน้าตาดีขนาดนี้ หากไม่ได้เล่นด้วยคงรู้สึกเหมือนใจจะขาดเพราะโดนแมวข่วนจริง ๆ

หางตาของลินช์สังเกตเห็นทอมส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้เขา

แมวตัวนี้กำลังวางแผนอะไรอยู่?

“อา~ ช่างเป็นลูกแมวที่น่ารักจริง ๆ จะขายให้ฉันไหม? ฉันให้ 500,000 เบรี”

กิออนสูดแมวจนพอใจแล้ว เธออุ้มเขาไว้ในมือ ลูบขนที่อ่อนนุ่มของเขา

“ขออภัยครับ ท่านพลเรือโทกิออน ทอมเป็นครอบครัวของผม ผมไม่สามารถขายเขาได้”

“งั้นก็ได้” กิออนดูไม่ผิดหวังนัก “ยังไงซะ เธอก็จะอยู่ที่กองบัญชาการทหารเรืออยู่แล้วนี่ ฉันมาหาเธอเมื่อไหร่ก็ได้ที่อยากจะเล่นกับทอมใช่ไหม?”

ชาตันที่ตามมาได้ยินดังนั้น ดวงตาของเขาก็ลุกเป็นไฟ นี่ไม่ใช่แมวธรรมดา นี่มันสมบัติล้ำค่า!

“แน่นอนครับ ท่านพลเรือโทกิออน”

กิออนส่งสายตา “เข้าใจ” ให้ลินช์ “ไม่ต้องเรียกฉันว่า ‘ท่านพลเรือโทกิออน’ ตลอดเวลาก็ได้ เธอก็เป็นศิษย์ของอาจารย์เซเฟอร์เหมือนกันใช่ไหม? ต่อไปนี้เธอเรียกฉันว่าพี่สาวหรือพี่กิออนก็ได้”

“ได้ครับ พี่กิออน ผมชื่อลินช์ครับ” ลินช์พูดพร้อมรอยยิ้ม

คราวนี้ ดวงตาของชาตันไม่ได้แค่ลุกเป็นไฟเท่านั้น ดูเหมือนว่าหัวของเขาเริ่มจะเขียวจาง ๆ แล้วด้วย

จบตอน