บทที่ 169 - ตลาดมืดแดนรกร้าง แพลตฟอร์มรับจ้างสุดพิเศษ (ตอนฟรี)

บทที่ 169 - ตลาดมืดแดนรกร้าง แพลตฟอร์มรับจ้างสุดพิเศษ

◉◉◉◉◉

แตะเข้าไปที่คำศัพท์

อาจเพราะผิงไห่โหลวไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องเหนือธรรมชาติ ข้อมูลที่แสดงจึงละเอียดกว่าที่คาดไว้มาก

รายการข้อมูลยิบย่อยร่างโครงร่างของ "องค์กร" นี้ออกมาได้อย่างชัดเจน

【ผิงไห่โหลว】

【ลักษณะองค์กร】 สถานีกลาง ชุมชน รับจ้าง

【ผู้นำองค์กร】 หลิงผิง (เสียชีวิตแล้ว)

【สังกัดองค์กร】 มณฑลไห่

【โครงสร้างองค์กร】 หนึ่งในพื้นที่สถานีกลางสำหรับกิจกรรมของบุคลากรที่ไม่เป็นระเบียบ โครงสร้างหลวม ทำหน้าที่เป็นเพียงสถานที่รับภารกิจและส่งมอบภารกิจเพื่อรับรางวัล ไม่มีการบังคับควบคุมที่เข้มแข็งขององค์กร ไม่มีสมาชิกประจำ

【เวลาก่อตั้ง】 ศักราชใหม่ ปีที่ 12

【ลักษณะเฉพาะขององค์กร】

1 สไตล์การปฏิบัติภารกิจ เน้นผลลัพธ์ ไม่จำกัดกระบวนการ วิธีการยืดหยุ่น (ลอบสังหาร โจมตีซึ่งหน้า ขโมย ปลอมตัว ฯลฯ ได้ทั้งหมด) ทำให้ผู้ปฏิบัติงานสามารถแสดงความสามารถพิเศษได้อย่างเต็มที่ จึงดึงดูดผู้ปฏิบัติงานประเภทต่างๆ ให้มารับภารกิจอย่างกว้างขวาง

2 การตรวจสอบประวัติบุคลากร ผู้รับภารกิจค่าตอบแทนสูง นอกจากจะต้องผ่านการตรวจสอบข้อมูลพื้นฐาน (คัดกรองผู้ที่ความสามารถไม่เพียงพอเพื่อรับประกันความคืบหน้าของภารกิจ) ยังต้องติดเชื้อ "หนอนหัวซิน" เพื่อรับประกันว่าข้อมูลสำคัญจะไม่รั่วไหล

3 บรรยากาศภายในองค์กร รุนแรงและอันตราย มักเกิดความขัดแย้งจากการแย่งชิงภารกิจ แบ่งปันผลประโยชน์ มีตลาดค้าใต้ดินภายใน สามารถซื้อขายอาวุธ ข้อมูลข่าวสาร เสบียงหายากได้ เป็นช่องทางจัดหาทรัพยากรให้แก่ผู้ปฏิบัติงาน

4 สถานีกลางตลาดมืด จุดกระจายทรัพยากรตลาดมืดขนาดใหญ่ รวบรวมอาวุธปืน อุปกรณ์ดัดแปลง เสบียงมูลค่าสูงประเภทต่างๆ ให้บริการจัดส่งถึงที่แบบมีค่าใช้จ่าย

5 สิทธิ์อนุญาตไม่เพียงพอ

6 สิทธิ์อนุญาตไม่เพียงพอ

【คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาการค้นหา หนอนหัวซิน】

【หนอนหัวซิน (แหล่งแพร่เชื้อ)】

【ที่มา】 ศักราชใหม่ ปีที่ 7 แหล่งแพร่เชื้อชีวภาพที่พัฒนาโดยองค์กร 'ซานไห่โหลว' เดิมทีใช้เพื่อควบคุมทหารรับจ้างและนักฆ่าใต้บังคับบัญชา ต่อมาเนื่องจากแหล่งแพร่เชื้อรั่วไหล กระจายไปยังองค์กรอื่น ใช้สำหรับผูกมัดภารกิจสำคัญโดยเฉพาะ ป้องกันไม่ให้ผู้ปฏิบัติงานเปิดเผยรายละเอียดภารกิจและข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับองค์กร

【ระยะฟักตัว】 ไม่มีอาการแสดงที่ชัดเจนใดๆ การกระทำ ความคิดในชีวิตประจำวันของผู้ติดเชื้อเหมือนกับสภาวะปกติทุกประการ จะแสดงอาการเฉพาะเมื่อถูกกระตุ้นภายใต้เงื่อนไขที่กำหนดเท่านั้น

【ระยะแสดงอาการ】 เงื่อนไขกระตุ้นคือผู้ติดเชื้อถูกสอบสวน (รวมถึงการซักถามด้วยวาจา การทรมานเพื่อเค้นความจริง ฯลฯ พฤติกรรมที่พยายามจะล้วงข้อมูลภารกิจ) หลังจากแสดงอาการ ผู้ติดเชื้อจะสูญเสียความคิดที่เป็นอิสระทันที ทำได้เพียงพูดซ้ำๆ วลีที่เกี่ยวข้องกับเป้าหมายภารกิจเหมือนเครื่องจักร จนกว่าพละกำลังจะหมดและเสียชีวิต

【ระยะหลอมรวม】 ไม่สามารถพัฒนาไปสู่ร่างหลอมรวมได้ หนอนหัวซินจะคงอยู่ในรูปแบบแหล่งแพร่เชื้ออิสระ อาศัยอยู่ในสมองของผู้ติดเชื้อเสมอ ไม่หลอมรวมกับเนื้อเยื่อร่างกายของโฮสต์ และไม่ได้รับผลกระทบจากยาใดๆ ที่มีอยู่ในปัจจุบัน

【วิธีการกำจัด】

1 การผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะ เพื่อกำจัดแหล่งแพร่เชื้อโดยตรงทางกายภาพ อัตราการเสียชีวิต >99%

2 แหล่งแพร่เชื้อที่สอดคล้องกันของผู้ติดเชื้อจะหลุดเศษชิ้นส่วนขนาดเล็กของตัวหนอนออกมาเป็นระยะ (รอบระยะเวลาส่วนใหญ่อยู่ที่ 7-10 วัน) หากนำเศษชิ้นส่วนเข้าสู่ร่างกายผ่านทางปาก ผู้ติดเชื้อสามารถต่อต้านและกำจัดหนอนหัวซินที่อาศัยอยู่ได้

"สถานีกลาง เผยแพร่ภารกิจ หนอนหัวซิน..."

นิ้วโป้งของเฉิงเหยี่ยรูดไปมาบนหน้าจอซ้ำๆ จับข้อมูลสำคัญได้อย่างรวดเร็ว

สิ่งที่เรียกว่าผิงไห่โหลว ที่แท้ไม่ใช่องค์กรนักฆ่าหรือกลุ่มทหารรับจ้างที่ก่อตั้งเป็นรูปเป็นร่าง

แต่เป็นแพลตฟอร์มที่คล้ายกับการเผยแพร่ภารกิจ

มีคนเผยแพร่ค่าหัวราคาสูงโดยมีเขาเป็นเป้าหมายบนแพลตฟอร์มนี้ หวังชิงสี่คนก็คือทหารรับจ้างที่รับภารกิจมางั้นเหรอ

เมื่อเทียบกับลักษณะเฉพาะของระยะแสดงอาการของหนอนหัวซิน ทั้งสี่คนตอนนี้ติดเชื้อทั้งหมดแล้ว เกรงว่าคงอยู่ได้อีกไม่นาน

"ค่าหัวราคาสูงสำหรับผู้ตรวจการฝึกหัดอย่างข้า..."

ความคิดของเฉิงเหยี่ยหมุนเร็วปานสายฟ้า เชื่อมโยงกับรายละเอียดก่อนหน้านี้ คาดเดาได้ว่าเป้าหมายของภารกิจน่าจะเป็นการตรวจสอบความผิดปกติบนตัวเขา

"แต่ข้ามีความผิดปกติอะไร"

เฉิงเหยี่ยอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาก็ไม่ได้แสดงพฤติกรรมผิดปกติอะไรเลย

รวมถึงเรื่องการชาร์จไฟอะไรพวกนั้น ตั้งแต่อาจารย์จางจากไป ก็ไม่เคยไปเสี่ยงภัยที่กรมโยธาฯ อีกเลย

แถมกว่าภารกิจจะเผยแพร่ออกไป นักฆ่ากว่าจะเดินทางมาจากมณฑลไห่อันไกลโพ้น อย่างเร็วที่สุดก็ต้องใช้เวลาสองสัปดาห์ ตอนนั้นเขายังเข้าเวรที่สถานีใต้ หรือถึงขั้นเพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้ไม่ถึงสองวันด้วยซ้ำ

ไม่ใช่สิ

ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว สีหน้าของเฉิงเหยี่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย

แม้ว่าช่วงนี้เขาจะไม่มีอะไรผิดปกติ แต่การแสดงออกของเขากับเจ้าของร่างเดิมเรียกได้ว่าเป็นคนละคนกันเลย

นึกถึงข้อมูลของอาจารย์เถียนที่หลี่หม่าไท่ตรวจสอบมาได้

ถ้ามีการเปรียบเทียบ ข้อมูลของเขาในตอนนี้น่าจะผิดปกติอย่างสูง หมาเห็นยังต้องส่ายหัว

เจ้าของร่างเดิมที่ชอบบทกวี เพลง และโคลงกลอน เจ้าของร่างเดิมที่ออกมาแล้วจะถูกความเป็นจริงในดินแดนรกร้างทำให้ตกใจตาย

จะไปเชื่อมโยงกับสถานะของเขาในตอนนี้ ที่กำลังจะกลายเป็นผู้ชูธงรุ่นใหม่ของผู้ตรวจการได้อย่างไร

สิ่งที่เรียกว่าความผิดปกติ เกรงว่าคงเป็นการตรวจสอบสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้ของเขา

"ความผิดปกติแบบนี้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ข้าไม่สามารถรักษาภาพลักษณ์ของเจ้าของร่างเดิมรอวันตายไปตลอดได้..."

พอคิดทะลุผ่าน!ข้อนี้ ความอัดอั้นในใจของเฉิงเหยี่ยก็พลันสลายไปกว่าครึ่ง

ก่อนหน้านี้เขายังกังวลเรื่องนี้อยู่ พอไม่มีใครตามเอาเรื่องก็เลยโยนทิ้งไป ตอนนี้จู่ๆ ก็มีองค์กรโผล่มาสืบสวน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะรับไม่ได้

ตอนนี้มาคิดดู สายตาที่แอบมองในป่ารกร้างคืนนั้น เกรงว่าก็คงเป็นทหารรับจ้างที่รับภารกิจของผิงไห่โหลวมาเหมือนกัน

ส่วนจะเป็นหนึ่งในสี่คนที่ถูกจับ หรือคนที่ห้าที่หนีไป หรือจะเป็นผู้ปฏิบัติงานคนอื่นที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าไม่ปรากฏตัว ตอนนี้ยังบอกไม่ได้

ไม่แน่ว่าในป่ารกร้าง อาจจะยังมีคนอีกไม่น้อยที่รอให้เขาออกจากเขตกันชน เพื่อหาโอกาสลงมือสืบสวน

แต่โชคดีที่ ซานไห่โหลวที่พัฒาหนอนหัวซินในปีนั้น ดูเหมือนจะไม่ได้ปิดตายทุกเส้นทาง

การตั้งค่า "เมื่อถูกสอบสวนก็จะพูดซ้ำเป้าหมายภารกิจ" นี้ ดูเหมือนจะเป็นการใส่กุญแจตายให้ผู้ปฏิบัติงาน แต่จริงๆ แล้วก็เป็นการโอนความแค้นจากตัวแพลตฟอร์มเองไปยัง "ผู้ว่าจ้างที่เผยแพร่ภารกิจ" ด้วย

เหมือนกับตอนนี้ ความสนใจของเฉิงเหยี่ยไม่ได้อยู่ที่ว่าจะรับมือกับผิงไห่โหลวอย่างไร แพลตฟอร์มสถานีกลางที่หลวมๆ แบบนี้ ต่อให้ทำลายไปก็จะมีอันใหม่โผล่ขึ้นมาอีก ไม่มีประโยชน์

คนที่เขาต้องการหาจริงๆ คือ ศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง เผยแพร่ภารกิจสืบสวนความผิดปกติ

เพียงแต่ตอนนี้ที่พอจะนับเป็นศัตรูได้ เต็มที่ก็มีแค่การ์เซียคนเดียว

เป็นเขาเหรอ

เฉิงเหยี่ยปฏิเสธในใจทันที

การ์เซียเป็นแค่ผู้ตรวจการระดับสอง ไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีกำลังทรัพย์พอที่จะเผยแพร่ค่าหัวราคาสูงในผิงไห่โหลวหรือไม่ ต่อให้มีเงินขนาดนั้นจริงๆ ก็คงเป็นการฆ่าเขา ไม่ใช่การตรวจสอบความผิดปกติ

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยสิทธิ์อนุญาตของการ์เซีย ก็อาจไม่สามารถดูแฟ้มข้อมูลของเขาได้

ตัดการ์เซียออกไป ความเป็นไปได้ที่เหลือก็มีเพียงอย่างเดียว

ความแค้นเก่าที่เฉิงหลงทิ้งไว้

คนที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดที่จะเผยแพร่ภารกิจในผิงไห่โหลว ก็คือศัตรูเก่าของเฉิงหลงในปีนั้น

คนเหล่านี้ไม่แน่ว่าอาจจะยังอยู่ในระบบของเมืองซิ่งฝู ติดขัดด้วยกฎเกณฑ์บางอย่างไม่สะดวกที่จะลงมือกับเขาโดยตรง ก็เลยใช้วิธีอ้อมๆ เผยแพร่ภารกิจผ่านผิงไห่โหลว ให้นักฆ่า ทหารรับจ้างจากภายนอกมาลองหยั่งเชิงเขาดู

"ตอนนี้ต่อให้ส่งสี่คนนี้ให้สถานีตรวจสอบ ก็คงสอบสวนอะไรออกมาไม่ได้"

"แล้วต่อให้รู้ข้อมูลภารกิจ ก็ไม่สามารถตามรอยไปถึงตัวการบางคนในเมืองซิ่งฝูได้ ไอ้พวกจิ้งจอกเฒ่านี่ฉลาดจริงๆ"

พอคิดถึงตรงนี้ เฉิงเหยี่ยกลับไม่รู้สึกอัดอั้นเลย

แม้ว่าศัตรูจะอยู่ในเงามืด เขาอยู่ในที่สว่าง ดูเหมือนจะเป็นฝ่ายตั้งรับ

แต่ใครจะไปคิดว่า เขามีสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่สามารถรับรู้สายตา การแอบมองอยู่ข้างกาย

แม้ว่าความสามารถในการต่อต้านการสืบสวนของเปลวไฟจะยังสู้เหยี่ยวผงาดยักษ์ของหลิวคุนไม่ได้ แต่การรับมือกับทหารรับจ้างกลุ่มหนึ่งที่เก่งกาจแค่ระดับก่อกำเนิดทารกในครรภ์ ก็เหลือเฟือแล้ว

หรือถึงขั้นต่อให้เป็นระดับเทียนเหรินเหออี หรือยอดฝีมือระดับกึ่งเหนือธรรมชาติมาเอง ขอเพียงยังไม่ทะลวงถึงระดับ "เหนือธรรมชาติ" ก็ยังคงหนีไม่พ้นการรับรู้ของเปลวไฟ

และขอเพียงยังไม่สามารถเพิกเฉยต่อภัยคุกคามจากอาวุธปืนได้ เขาก็มั่นใจว่าจะจับพวกนี้ออกมาได้ทั้งหมด

"พอดีเลย ทหารรับจ้างที่ติดเชื้อหนอนหัวซินล้วนมีระดับความร่วมมือ 100% คงเห็นว่าช่วงนี้ฉันพัฒนาช้าไป เลยส่งทักษะมาให้สินะ"

เฉิงเหยี่ยสูดหายใจเข้าลึก ในอกที่ปั่นป่วนไม่ใช่ความระแวดระวังอีกต่อไป แต่เป็นความสงบนิ่งที่กระหายการล่า

เขาสั่งให้ต้าหลงจับหวังชิงมาอีกครั้ง มองดูค่าพลังงานที่เหลืออยู่ 31%

"ค้นหาข้อมูลข่าวสาร ทิศทาง เกี่ยวข้องกับภารกิจของฉัน"

ความคิดพลันบังเกิด

โลกที่เคยสดใสมีชีวิตชีวาพลันจมดิ่งสู่ความมืดมิดอันเงียบงัน การเคลื่อนไหวของทุกคนหยุดนิ่งในทันที

แม้แต่รอยยิ้มประหลาดบนใบหน้าของหวังชิง ในตอนนี้ก็แข็งค้างอยู่ที่มุมปาก ราวกับภาพวาดสีน้ำมันที่หยุดนิ่ง

ครืด

ภาพในขอบเขตการมองเห็นพลันแตกสลาย จุดพิกเซลนับหมื่นร่วงหล่นราวเกล็ดหิมะ วินาทีต่อมาก็รวมตัวกันใหม่ตามระเบียบอันน่าอัศจรรย์บางอย่าง

ได้รับผลบวกจากระดับความร่วมมือ 100% คุณภาพของการค้นหาข้อมูลข่าวสารครั้งนี้สูงมาก

ไม่ใช่พื้นที่ปิด แต่เป็นการสร้างฉากขนาดใหญ่มหึมาขึ้นมาโดยตรง

เฉิงเหยี่ยหยุดภาพชั่วคราว เปลี่ยนเป็นมุมมองพระเจ้าแล้วมองออกไปไกลๆ

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตา ดูเหมือนจะเป็นเกาะแห่งหนึ่ง

มุมมองไม่สามารถดึงสูงขึ้นไปได้มากนัก ทำได้แค่คงที่อยู่ที่ความสูงประมาณหนึ่งเมตรเหนือศีรษะตัวละคร

ถึงอย่างนั้น เฉิงเหยี่ยก็ยังคงจับขอบเขตของแผ่นดินได้อย่างเฉียบคม ไกลออกไปคือผืนน้ำสีน้ำเงินเข้มเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา

เมื่อภาพเคลื่อนไหวต่อ สีน้ำเงินเข้มนั้นก็เริ่มไหวเอนเบาๆ

เป็นไปตามคาด มันคือทะเลอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

"ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผิงไห่โหลวถึงอยู่รอดมาได้ตั้งแต่ศักราชใหม่ ปีที่ 12 อยู่บนเกาะ การกวาดล้างมันยากเกินไปจริงๆ..."

เฉิงเหยี่ยครุ่นคิดในใจ

ต่อให้มีขุมกำลังที่สามารถจัดเรือหลายสิบลำมาล้อมเกาะ จับเต่าในไหได้ คนบนเกาะก็สามารถลงน้ำหนีไปได้โดยตรง

ยิ่งไปกว่านั้น ในเมื่อเป็นรูปแบบเกาะ สำนักงานใหญ่ของผิงไห่โหลวอาจจะไม่ได้มีแค่แห่งเดียว อาจจะเป็นเกาะเล็กๆ สามห้าเกาะเชื่อมต่อกัน หรืออาจจะกระจายตัวอยู่ในน่านน้ำต่างๆ

พูดถึงที่สุด องค์กรที่ไม่มีกฎเกณฑ์เข้มงวด โครงสร้างหลวมๆ แบบนี้ การจะกวาดล้างให้สิ้นซากยากเย็นแสนเข็ญ

หรือถึงขั้นเฉิงเหยี่ยอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า ข้อมูลสองอย่างที่ซินหั่วทงจงใจปิดกั้นไม่ให้เขาดู เบื้องหลังอาจจะมีความเกี่ยวพันที่ซับซ้อนกว่านี้ซ่อนอยู่

บางทีเบื้องหลังผิงไห่โหลวนี้ อาจจะมีเมืองที่พักพิงยักษ์ใหญ่บางแห่งคอยให้การสนับสนุนอยู่ลับๆ ก็เป็นได้

กดการคาดเดาเกี่ยวกับข้อมูลภายนอกลง เฉิงเหยี่ยหันความสนใจกลับมาที่อาคารบนเกาะเล็กๆ แห่งนี้

เท่าที่มองเห็นเต็มไปด้วยสไตล์เกาะพักผ่อนตากอากาศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

บ้านไม้กระดานชั้นเดียวที่สร้างขึ้นอย่างเรียบง่ายมีให้เห็นอยู่ทั่วไป ผนังทาสีฟ้า แดง เขียว สามสี ดูเหมือนจะแบ่งพื้นที่ตามสี

พื้นที่ที่ทาสีแดงเห็นได้ชัดว่าวุ่นวายกว่า บ้านเรือนก็ค่อนข้างเก่าโทรม

ผู้คนจำนวนมากรวมตัวกันอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง เหมือนกำลังมุงดูวงพนัน ส่งเสียงโหวกเหวก ราวกับเสียงดังจะทะลุภาพออกมาได้

เฉิงเหยี่ยขยับมุมมองเข้าไปใกล้ น่าเสียดายที่มองไม่เห็นรายละเอียดชัดเจน

สิ่งที่ค้นหาข้อมูลข่าวสารได้คือสิ่งที่บันทึกไว้ตามมุมมองหลัก สิ่งที่หวังชิงมองไม่เห็น เขาก็ย่อมไม่อาจล่วงรู้ได้

พื้นที่สีเขียวกลับดูเป็นระเบียบกว่ามาก บ้านเรือนใหม่เอี่ยม ผนังแขวนปลาเค็มตากแห้ง หรือแม้แต่หน้าต่างก็เช็ดจนสะอาดไร้ฝุ่น

บางคนนั่งอยู่บนเก้าอี้เอนหน้าบ้าน ข้างๆ วางลูกมะพร้าวใหญ่กับของว่างสองสามจาน ท่าทางสบายๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นโซนพักอาศัยที่สะดวกสบาย

ส่วนพื้นที่สีฟ้าสุดท้าย ดูเหมือนจะเป็นจุดติดต่อสาธารณะของผิงไห่โหลว

ที่นี่มีเพียงบ้านชั้นเดียวห้าหลังเชื่อมต่อกัน ชายคาของแต่ละหลังแขวนป้ายที่แตกต่างกัน เขียนไว้ตามลำดับว่า

'มณฑลไห่' 'มณฑลสือ' 'มณฑลซา' 'มณฑลกว่าง' 'มณฑลซาน'

หวังชิงไม่ได้หยุดอยู่ เดินตรงไปยังบ้านชั้นเดียวที่แขวนป้าย "มณฑลสือ"

มองออกได้ว่า องค์กรผิงไห่โหลวนี้ช่างหลวมๆ อย่างน่ากลัว หน้าประตูถึงกับไม่มีคนเฝ้าเลยแม้แต่คนเดียว

หวังชิงผลักประตูเข้าไป สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือสไตล์การตกแต่งร้านเหล้าแบบตะวันตกทั่วไป

โต๊ะไม้มะฮอกกานีหนาหนักแผ่กลิ่นอายโบราณ ท่อนไม้ถูกใช้แทนเก้าอี้ วางไว้อย่างไม่เป็นระเบียบ

บาร์เทนเดอร์นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ กำลังเล่นมีดผีเสื้อในมืออย่างเบื่อหน่าย คมมีดหมุนวนไปมาอย่างคล่องแคล่วที่ปลายนิ้ว สะท้อนแสงเย็นเยียบออกมาเป็นระยะๆ

เมื่อเดินไปถึงหน้าเคาน์เตอร์ หวังชิงก็หยิบตราสัญลักษณ์สีเงินขาวออกมาจากกระเป๋าอย่างคล่องแคล่ว พูดเสียงเบา

"ท่านครับ ผมขอเมนูหน่อย"

บาร์เทนเดอร์รับตราสัญลักษณ์ไปวางทาบบนโต๊ะ เมื่อมีเสียง "ติ๊ด" ดังขึ้น ก็หยิบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งออกมาจากใต้เคาน์เตอร์

ด้านบนสุดของสมุด ตัวอักษรตัวใหญ่สามตัว "ระดับเงิน" โดดเด่นสะดุดตา

"แล้วก็ รบกวนขอแสงตะวันสีส้มแก้วหนึ่งด้วยครับ" หวังชิงพูดเสริม

แต่คราวนี้สิ่งที่เขาหยิบออกมา ทำให้เฉิงเหยี่ยต้องตะลึงไปเลย ที่แท้คือ... เหรียญซิ่งฝู

เหรียญซิ่งฝูมูลค่า 10 เหรียญ ถูกยื่นให้กับบาร์เทนเดอร์แบบนั้นเลย

ไม่นาน ก็ได้เหล้าสีส้มแก้วเล็กๆ แก้วหนึ่งกลับมาจากบาร์เทนเดอร์

เมื่อเทียบกับกำลังซื้อในเมืองซิ่งฝู เหรียญซิ่งฝูที่นี่เห็นได้ชัดว่าด้อยค่าลงไปบ้าง แต่พอคิดอีกที นี่คือองค์กรทหารรับจ้างที่อยู่ไกลถึงมณฑลไห่ สามารถใช้ร่วมกันได้ก็ถือว่าน่าทึ่งแล้ว

"ไม่นึกเลยว่าเงินตราของเมืองซิ่งฝู จะแข็งค่าอย่างที่ร่ำลือกันจริงๆ!"

เฉิงเหยี่ยรู้สึกทึ่งในใจ

เมื่อมุมมองตามหวังชิงกลับมาที่โต๊ะ เขาก็ยื่นมือไปเปิดเมนูหนาๆ เล่มนั้น เริ่มต้นอ่านอย่างละเอียด

ข้างในนี้ น่าจะเป็นภารกิจทั้งหมดที่ระดับของเขาสามารถรับได้

วินาทีที่สายตาของหวังชิงหยุดอยู่ที่หน้าแรก เฉิงเหยี่ยก็รีบกดปุ่มหยุดชั่วคราว เริ่มต้นอ่านอย่างละเอียดจากบนลงล่าง ทีละบรรทัด

【เงิน 1 รับโลหะผสม 'ซิ่งฝู' ของเมืองซิ่งฝู ภารกิจซ้ำระยะยาว ทุก 1kg/150 แต้มเงิน】

【เงิน 2 รับชิปประมวลผล 'ฉี่หยวน' รุ่นที่สองของเมืองซิ่งฝู ภารกิจซ้ำระยะยาว ทุก 10 ชิ้น/100 แต้มเงิน】

【เงิน 3 รับแบตเตอรี่ลิ้นชัก 'ซิงเสีย' รุ่นที่สามของเมืองซิ่งฝู ภารกิจซ้ำระยะยาว ทุก 100 หน่วย/55 แต้มเงิน】

【เงิน 4 รับ 'สารกระตุ้นการรักษา' ของเมืองซิ่งฝู ภารกิจซ้ำระยะยาว ทุก 50ml/55 แต้มเงิน】

【เงิน 5 รับ 'โมดูลเข้ารหัสหม่อตุ้น' ของเมืองซิ่งฝู ภารกิจซ้ำระยะยาว ทุก 1 ชุด/55 แต้มเงิน】

หืม

นี่มันกะจะรีดไถเมืองซิ่งฝูให้เกลี้ยงเลยใช่ไหม

เฉิงเหยี่ยถึงกับอึ้งไปเลย

ไม่รู้ว่าเป็นใครเผยแพร่ภารกิจ หน้าแรกตั้งแต่ต้นจนจบ 20 รายการ ที่แท้ล้วนเป็นภารกิจซ้ำระยะยาว เป้าหมายทั้งหมดคือผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีต่างๆ ของเมืองซิ่งฝู

ในนั้นมีโลหะผสมซิ่งฝู แบตเตอรี่ลิ้นชักรุ่นที่สามที่เขาคุ้นเคยอยู่บ้าง ยังมีชิปประมวลผลฉี่หยวนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย

ถัดไปอีก อะไรคือสารกระตุ้นการรักษา อะไรคือโมดูลเข้ารหัสหม่อตุ้น อะไรคือมัดใยแก้วนำแสง...

ของกองใหญ่ เฉิงเหยี่ยไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลยด้วยซ้ำ

"ไม่คิดจะไปหาเทคโนโลยี แต่กลับมารับซื้อของสำเร็จรูปที่นี่ หรือว่าคิดจะทำวิศวกรรมย้อนกลับ"

"แต่ถ้ามีความสามารถในการทำวิศวกรรมย้อนกลับเทคโนโลยีเหล่านี้จริงๆ จะต้องมาซื้อผ่านแพลตฟอร์มหลวมๆ อย่างผิงไห่โหลวทำไม ติดต่อซื้อจากทางการของเมืองซิ่งฝูโดยตรง ไม่ใช่ว่ามีประสิทธิภาพและมั่นคงกว่าเหรอ"

เฉิงเหยี่ยมองรายการภารกิจตรงหน้าอึ้งไปเล็กน้อย เนื้อหาในหน้าแรกนี้ แทนที่จะบอกว่าเป็นกระดานภารกิจของนักฆ่าทหารรับจ้าง สู้บอกว่าเป็น "แพลตฟอร์มรีไซเคิลหมุนเวียนในดินแดนรกร้าง" ยังจะเหมาะกว่า

ไม่มีความรู้สึกตื่นเต้นที่คาดหวังว่าจะเจอค่าหัวบุคคลสำคัญในหน้าแรกเลยแม้แต่น้อย

แต่พอนึกถึงข้อที่สี่ที่กล่าวถึงในลักษณะเฉพาะขององค์กร 'ผิงไห่โหลว' สถานีกลางตลาดมืด

เฉิงเหยี่ยก็พยักหน้าเล็กน้อย พอจะเข้าใจได้ว่าเสบียงเหล่านี้สุดท้ายจะไหลไปที่ไหน

เมื่อรวมกับประสบการณ์เข้าเวรของเขาก่อนหน้านี้ และข้อมูลที่สอบถามจากซุนเว่ยเฉิงหลังจากก่อตั้งขบวนการค้าในช่วงนี้

อย่างเช่นขบวนการค้าทั่วไปเข้าสู่เมืองซิ่งฝู การขายเสบียงไม่มีข้อจำกัดใดๆ แต่หากต้องการซื้อของจากเมืองซิ่งฝู ก็ต้องปฏิบัติตามระบบแต้มสะสมของขบวนการค้าชุดหนึ่ง

ยิ่งไต่ระดับในระบบนี้สูงขึ้น รายการอาวุธปืน ยา และสินค้าอุตสาหกรรมที่สามารถซื้อได้ก็จะยิ่งหลากหลายมากขึ้น

แต่มีข้อยกเว้นอย่างหนึ่ง เสบียงมูลค่าสูงทั้งหมดของเมืองซิ่งฝูที่มี 'เทคโนโลยีหลัก' เป็นเอกลักษณ์ ล้วนเป็นของห้ามขาย

จะไม่ปล่อยให้ขบวนการค้าทั่วไปนำเสบียงสำคัญของเมืองซิ่งฝู ออกไปขายทำกำไรส่วนต่างทั่วทุกแห่ง

จะเปิดช่องทาง "ติดต่อโดยตรง" ให้กับเมืองที่พักพิงอื่นเท่านั้น ต้องให้ทางการของเมืองที่พักพิงส่งคนมาขอซื้อเอง

และในยุคดินแดนรกร้าง เมื่อเทียบกับคุณค่าของบุคคลคนเดียว เห็นได้ชัดว่าคุณค่าของเสบียงหายากนั้นสูงกว่า นี่จึงอธิบายได้ว่าทำไมหน้าแรกๆ ถึงมีแต่ภารกิจรับซื้อ

แน่นอนว่า ก็อาจจะเป็นเพราะค่าหัวที่มุ่งเป้าไปที่ระดับ "เงิน" เดิมทีก็ไม่ได้มีค่าเท่ากับเสบียงเหล่านี้

บางทีพอถึงระดับที่สูงขึ้น จุดเน้นของภารกิจถึงจะเปลี่ยนจาก "สิ่งของ" ไปเป็น "คน"

คลิกปุ่มเล่นต่อ หวังชิงก็ไม่ได้หยุดอยู่ที่หน้าแรกนานจริงๆ นิ้วพลิกเมนูอย่างรวดเร็ว สายตากวาดผ่านภารกิจรับซื้อเสบียงเหล่านั้น ไม่มีการหยุดแม้แต่วินาทีเดียว

เฉิงเหยี่ยหยุดภาพชั่วคราวเพื่อตรวจสอบเป็นระยะๆ ตามไปรวดเดียว 20 หน้า รายการภารกิจมาถึงข้อที่ 240 แล้ว ที่แท้ยังคงเป็นภารกิจรับซื้อสิ่งของทั้งหมด

ในนั้นภารกิจที่ระบุ 'เมืองซิ่งฝู' มี 178 รายการ ถัดลงมาคือ 'เมืองหลบภัยเยว่เหย่' 'เมืองที่พักพิงต้าซิง' 'เมืองที่พักพิงไป๋สือ' 'เมืองที่พักพิงหงซาน'...

ล้วนเป็นขุมกำลังน้อยใหญ่ภายในมณฑลสือ ตามขนาดที่แตกต่างกัน แต่ละแห่งก็มีสิบกว่าถึงยี่สิบกว่ารายการไม่เท่ากัน

น่าเสียดายที่ไม่สามารถควบคุมหวังชิงให้ไปดูที่มณฑลกว่างข้างๆ ได้ เฉิงเหยี่ยยังคงอยากรู้มากว่าเทคโนโลยีเหล่านั้นของเมืองที่พักพิงกวงหง ที่ผิงไห่โหลวจะตั้งราคาไว้เท่าไหร่ เมื่อเทียบกับเสบียงของเมืองซิ่งฝูแล้ว ใครสูงใครต่ำกว่ากัน

ในที่สุด เมนูก็พลิกมาถึงหน้า 27 หลังจากข้ามภารกิจรับซื้อเสบียงประเภทต่างๆ ไปถึง 540 รายการ

นิ้วของหวังชิงก็หยุดลงในที่สุด เริ่มต้นอ่านไล่ลงไปทีละบรรทัด

เฉิงเหยี่ยถอนหายใจยาวออกมา ในที่สุดหน้านี้ก็ไม่ใช่เสบียงแล้ว แต่ปรากฏ "ชื่อคน" ขึ้นมา

【ทองแดง 1 ลอบสังหาร จางจง รองหัวหน้าฝ่ายวิจัยอุตสาหกรรม เมืองที่พักพิงไป๋สือ 100 แต้มทองแดง】

【ทองแดง 2 ลอบสังหาร ว่านหวยอัน เจ้าเมือง ชุมชนสือซิน 95 แต้มทองแดง】

【ทองแดง 3 ลอบสังหาร ไต้หมี่เอิน อ้าวเอ่อเซิน รองเจ้าเมือง ชุมชนซานสือวาน 95 แต้มทองแดง】

【ทองแดง 4 ลักพาตัว ซูเฟย ลูกสาวหัวหน้าฝ่ายการค้าต่างประเทศ เมืองที่พักพิงหงซาน 93 แต้มทองแดง】

【ทองแดง 5 สืบสวน เฉิงเหยี่ย ผู้ตรวจการฝึกหัด สถานีตรวจสอบเมืองซิ่งฝู 90 แต้มทองแดง】

【ทองแดง 6 สืบสวน จ้าวรุ่ย หัวหน้ากลุ่มวิจัยและพัฒนา โรงงานเครื่องจักรกลหงสือเมืองซิ่งฝู 85 แต้มทองแดง】

【ทองแดง 7 】

มองแวบเดียวเห็นชื่อตัวเองอยู่ในตำแหน่งที่ห้าค่อนข้างสูง เฉิงเหยี่ยก็ค่อนข้างแปลกใจ

แต่พออ่านหมายเหตุที่ด้านบนสุดของรายการอย่างละเอียด ถึงได้รู้ตัวว่า เมนูเล่มนี้ไม่ใช่สำหรับระดับเงินโดยเฉพาะ แต่เป็นการรวบรวมภารกิจระดับล่างที่ผู้ปฏิบัติงานระดับเงินสามารถรับได้

"หรือว่าภารกิจระดับเงินจะมุ่งเป้าไปที่เสบียงเท่านั้น"

เฉิงเหยี่ยไม่ได้หยุดชั่วคราว สายตาตามหวังชิงพลิกหน้าต่อไป

หวังชิงไม่ได้เลือกภารกิจโดยตรง แต่หยิบสมุดเล่มเล็กๆ ออกมา จดรายการภารกิจที่สนใจลงไปทีละรายการ

พลิกไปข้างหลังอีก หลังจากภารกิจระดับทองแดงแล้ว ยังมีภารกิจระดับเหล็กที่ต่ำกว่าอีก

หวังชิงไม่ได้ดูภารกิจระดับเหล็กมากนัก แต่เฉิงเหยี่ยก็ยังหยุดภาพชั่วคราวกวาดตามองดูแวบหนึ่ง

ภารกิจระดับเหล็กล้วนเป็นภารกิจกลุ่มแบบ "วิ่งเควสต์"

เช่น ภารกิจทำลาย ต้องการ 30 คน เป้าหมาย ทำลายโกดังเสบียงของชุมชนแห่งหนึ่ง

หรือเช่น ภารกิจสกัดกั้น ต้องการ 50 คน เป้าหมาย สกัดขบวนการค้าขบวนหนึ่งที่กำลังจะเดินทางผ่านมณฑลสือ

เมนูเล่มเดียว ประเภทภารกิจหลากหลาย แต่พอจำแนกแบบนี้แล้วกลับชัดเจน

เงินคือสิ่งของ ทองแดงคือคน เหล็กคือกลุ่ม

"สูงขึ้นไปอีก ก็น่าจะเป็นภารกิจระดับทองคำแล้วสินะ ไม่รู้ว่าจะเป็นอะไร... หรือว่าจะมุ่งเป้าไปที่เทคโนโลยี บุคคลสำคัญ หรือถึงขั้นผู้เหนือธรรมชาติ"

เฉิงเหยี่ยอดไม่ได้ที่จะคาดเดาในใจ แต่ภาพกลับสั่นไหวอย่างรุนแรงขึ้นมาทันที

วินาทีที่หวังชิงปิดเมนูเล่มนี้ลง พื้นที่ข้อมูลข่าวสารทั้งหมดก็พลันแตกสลาย พิกเซลนับไม่ถ้วนกระจายว่อน

ไม่มีภาพที่หวังชิงรับภารกิจ ไม่มีภาพที่เขาดูรายละเอียดภารกิจ

แต่กลับมาสู่ประเด็น การค้นหาข้อมูลข่าวสารครั้งนี้ เป้าหมายไม่ได้เบี่ยงเบนไป

"นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่หวังชิงเห็นชื่อฉันปรากฏในเมนู"

เฉิงเหยี่ยจ้องมองไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ

จุดพิกเซลที่แตกสลายทั้งหมดรวมตัวกันอีกครั้ง หวังชิงยังคงรักษาท่าทางยิ้มประหลาดนั้นไว้ แต่หารู้ไม่ว่าชายหนุ่มตรงหน้าได้มองทะลุผ่านเขา เห็นเกาะเล็กๆ ของผิงไห่โหลวที่อยู่ไกลออกไปพันลี้แล้ว

【เป้าหมายข้อมูลข่าวสาร หวังชิง】

【ทิศทางที่กำหนด เกี่ยวข้องกับภารกิจ 'ของฉัน'】

【คุณภาพข้อมูลข่าวสาร 12 ระดับ (หลังจากกำหนดเป้าหมายแล้ว คุณภาพข้อมูลลดลง 03 ระดับความร่วมมือ 100% เพิ่มขึ้นคงที่ 05)】

【จำนวนครั้งที่สามารถเล่นซ้ำได้ในปัจจุบัน 4】

[จบแล้ว]