บทที่ 39 - ทะลวงสู่ขั้นสร้างรากฐาน โชคชะตาแผ่นดินและพลังแห่งโชคหนุนนำ

บทที่ 39 - ทะลวงสู่ขั้นสร้างรากฐาน โชคชะตาแผ่นดินและพลังแห่งโชคหนุนนำ

วังหลวงต้าเซี่ย

ตำหนักเหยียนฝู

บนแท่นบรรทมมังกร ฉินอู๋เฮิ่นหลับตาลงเล็กน้อย ใบหน้าสงบนิ่งขดกายนั่งขัดสมาธิอยู่บนนั้น สองมือประสานที่ท้องน้อย รวบรวมสมาธิไว้ที่จุดตันเถียน

ทั่วร่างของเขามีแสงสีทองจางๆ ล้อมรอบอยู่ ราวกับนักปราชญ์ผู้บรรลุธรรม

ในชั่วขณะหนึ่ง

พร้อมกับเสียงบางอย่างแตกสลายที่ดังขึ้นอย่างแผ่วเบา กระแสพลังที่ราวกับลำธารสายเล็กๆ ก็ไหลเวียนไปทั่วร่างของฉินอู๋เฮิ่น ก่อนจะซึมซาบเข้าสู่เส้นลมปราณและไหลเข้าสู่ตันเถียน

ทันใดนั้น

ปราณแท้จริงสายหนึ่งที่หยาบหนาและแฝงไปด้วยกลิ่นอายลึกล้ำก็พวยพุ่งออกมาจากตันเถียน ไหลเข้าสู่เส้นลมปราณต่างๆ บำรุงเลี้ยงร่างกายและโคจรไปทั่วร่าง

"ในที่สุดก็สร้างรากฐานสำเร็จแล้ว…"

ฉินอู๋เฮิ่นค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ในดวงตาของเขามีแสงสีทองจางๆ สองสายวาบผ่าน

นับตั้งแต่ข้ามมิติมาจนถึงตอนนี้ ก็เป็นเวลาสิบวันแล้ว

และยังเป็นวันที่สิบที่เขาได้สัมผัสกับการบำเพ็ญเพียร

จนถึงบัดนี้ ในที่สุดเขาก็ทะลวงจากขั้นหลอมลมปราณระดับเก้า สร้างรากฐานได้สำเร็จ กลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสร้างรากฐานระดับหนึ่ง

ขั้นหลอมลมปราณนั้น เน้นการขัดเกลาร่างกายเป็นหลักเพื่อวางรากฐานสำหรับการสร้างรากฐาน พลังงานที่บำเพ็ญได้จึงเรียกได้เพียงว่า "ลมปราณ"

แต่หลังจากสร้างรากฐานแล้ว พลังงานที่บำเพ็ญได้ถึงจะเรียกว่า "ปราณแท้จริง" ในขณะเดียวกันก็ต้องหลอมรวมร่างกายและปราณแท้จริงเข้าด้วยกัน เป็นการบำเพ็ญทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ

ยิ่งไปกว่านั้น ขั้นสร้างรากฐานคือการสร้างรากฐานแห่งเต๋า

ต้องบรรลุถึงขั้นสร้างรากฐานเท่านั้น ถึงจะนับว่าก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรเป็นเซียนได้อย่างแท้จริง

"ไม่รู้ว่าหลังจากสร้างรากฐานแล้ว จะมีวิชาพิเศษอะไรปลดล็อกออกมาบ้างนะ…"

ฉินอู๋เฮิ่นพึมพำกับตัวเอง พลางลุกขึ้นจากแท่นบรรทม

แต่ทว่า

ในตอนนั้นเอง…

"ติ๊ง"

"ยินดีด้วยท่านเจ้าของ วิชาหลอมลมปราณราชันย์ทะลวงสู่ระดับสอง บรรลุถึงขอบเขตสร้างรากฐาน ผู้แข็งแกร่งที่ปรากฏกายแล้วทั้งหมด จะได้รับการปลดผนึกพลังบำเพ็ญหนึ่งระดับ"

ในขณะเดียวกัน

ณ กรมบัญชาการหน่วยองครักษ์เสื้อแพร หลี่เซียวเหยาที่กำลังรับฟังรายงานจากลูกน้อง และลิโป้ที่อยู่ไกลถึงเมืองมังกรด่านตะวันตก กำลังจัดการเรื่องการรบ

รวมถึงต๋าจี่ที่อยู่ในวังโอ่อ่าแห่งหนึ่งบนเกาะกลางทะเลบูรพา ห่างไกลจากแคว้นชางโจว…

"แคร็ก"

บนร่างของคนทั้งสาม ราวกับมีเสียงโซ่ตรวนที่รับน้ำหนักไม่ไหวขาดสะบั้นลงพร้อมกัน

ทันใดนั้น พลังอันเป็นเอกลักษณ์ของขอบเขตแปลงเทพก็แผ่ออกมาจากร่างของคนทั้งสาม

แต่พลังกดดันนั้นกลับแข็งแกร่งและยิ่งใหญ่เทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นคืนสู่ความว่างเปล่า

ภายในตำหนักเหยียนฝู

ฉินอู๋เฮิ่นชะงักไปเล็กน้อย

เขาเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าพลังบำเพ็ญของลิโป้และคนอื่นๆ ถูกจำกัดโดยตัวเขาเอง ไม่สามารถแข็งแกร่งเกินกว่าเขาสามขอบเขตใหญ่ได้

มิฉะนั้น ด้วยพลังบำเพ็ญของคนทั้งสาม เกรงว่าคงจะกวาดล้างทวีปเสินโจวได้ทั้งทวีปไปนานแล้ว

ก่อนหน้านี้เพราะเผชิญกับวิกฤต จึงไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้โดยละเอียด

ตอนนี้เมื่อเขาทะลวงระดับ พลังบำเพ็ญของลิโป้และคนอื่นๆ จึงได้รับการปลดผนึกตามไปด้วย ฉินอู๋เฮิ่นอดรู้สึกหดหู่ใจไม่ได้

ในฐานะผู้ปกครองต้าเซี่ย เขากลับกลายเป็นตัวถ่วงของลิโป้และคนอื่นๆ

นี่จะให้เขารู้สึกอย่างไรดี

ฉินอู๋เฮิ่นส่ายหัวยิ้มอย่างขมขื่น พลางกวาดตามองหน้าต่างระบบในหัวคร่าวๆ

แต่ในตอนนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง…

"ติ๊ง"

"ท่านเจ้าของทะลวงสู่ขั้นสร้างรากฐาน สามารถควบคุมพลังแห่งโชคของต้าเซี่ยได้ในเบื้องต้น ในฐานะผู้ปกครองต้าเซี่ย ท่านเจ้าของสามารถใช้พลังแห่งโชคของต้าเซี่ยเสริมพลังให้แก่ตนเองได้"

"หากพลังแห่งโชคแข็งแกร่งพอ ตราบใดที่ยังอยู่ในวังหลวงต้าเซี่ย ได้รับการเสริมพลังจากพลังแห่งโชค ท่านเจ้าของก็จะเป็นผู้ไร้เทียมทาน นอกจากจะมีใครสามารถทำลายพลังแห่งโชคของต้าเซี่ยได้ มิฉะนั้นท่านเจ้าของก็จะเป็นอมตะ"

เป็นอมตะอย่างนั้นรึ

ฉินอู๋เฮิ่นกลืนน้ำลาย

นั่นก็หมายความว่า เมื่อเขาได้รับการเสริมพลังจากพลังแห่งโชคของอาณาจักรแล้ว หากต้องการจะสังหารเขา ก็ต้องทำลายพลังแห่งโชคของต้าเซี่ยให้สิ้นซากเสียก่อนอย่างนั้นรึ

"แต่ว่า… พลังแห่งโชคของต้าเซี่ยไม่ได้ถูกใช้เพื่อเปลี่ยนเป็นค่าอัญเชิญ เพื่ออัญเชิญผู้แข็งแกร่งจากสวรรค์มาจุติหรอกหรือ"

หลังจากตื่นเต้นดีใจแล้ว ฉินอู๋เฮิ่นก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

พลังแห่งโชคส่วนเกินของต้าเซี่ยจะถูกส่งเข้าระบบโดยอัตโนมัติ เพื่อเปลี่ยนเป็นค่าอัญเชิญ เหลือไว้เพียงหนึ่งพันแต้มพลังแห่งโชคเพื่อรับประกันการทำงานปกติของต้าเซี่ย

นั่นก็หมายความว่า เขาสามารถรับการเสริมพลังจากพลังแห่งโชคหนึ่งพันแต้มนี้เท่านั้นหรือ

"ติ๊ง"

"พลังแห่งโชคนี้กับพลังแห่งโชคที่ใช้เปลี่ยนเป็นค่าอัญเชิญนั้นไม่เหมือนกัน"

"พลังแห่งโชคที่ใช้เปลี่ยนเป็นค่าอัญเชิญนั้นเทียบเท่ากับโชคชะตาแผ่นดินของราชวงศ์ต้าเซี่ย ซึ่งเกี่ยวข้องกับดินแดน ประชากร และความแข็งแกร่งของราชวงศ์ต้าเซี่ย ยิ่งดินแดนของราชวงศ์กว้างใหญ่ ประชากรยิ่งมาก ความแข็งแกร่งยิ่งสูง โชคชะตาแผ่นดินก็จะยิ่งแข็งแกร่ง"

"ส่วนพลังแห่งโชคที่ท่านเจ้าของสามารถใช้เสริมพลังให้แก่ตนเองได้นั้น คือพลังที่เปลี่ยนมาจากระดับการควบคุมราชวงศ์ต้าเซี่ยของท่านเจ้าของ และระดับความภักดีกับค่าความศรัทธาของประชาชนต้าเซี่ย"

"ท่านเจ้าของไม่เพียงแต่สามารถใช้มันเสริมพลังให้แก่ตนเอง ทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นได้ แต่ยังสามารถใช้มันปกป้องต้าเซี่ยจากการรุกรานได้อีกด้วย"

"เป็นอย่างนี้นี่เอง" ฉินอู๋เฮิ่นพยักหน้าเล็กน้อย พึมพำเสียงเบา

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉินอู๋เฮิ่นก็ขมวดคิ้วถามว่า "แต่ถ้าเป็นเช่นนี้ ข้าก็ไม่ต้องบำเพ็ญเพียรแล้วมิใช่หรือ แค่พลังแห่งโชคนี้ยิ่งแข็งแกร่ง พลังของข้าก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นมิใช่หรือ"

"ติ๊ง"

"การเสริมพลังจากพลังแห่งโชค ก็ต้องการให้ร่างกายของท่านเจ้าของแข็งแกร่งพอด้วย มิฉะนั้นหากพลังแห่งโชคเข้าสู่ร่างกายแล้วทนรับไม่ไหว ก็จะมีจุดจบเพียงอย่างเดียวคือ ตาย"

"อีกทั้ง หากท่านเจ้าของไม่ยกระดับพลังบำเพ็ญ ผู้แข็งแกร่งจากสวรรค์ที่อัญเชิญมาจุติ พลังบำเพ็ญก็จะปลดผนึกไม่ได้ ต้าเซี่ยก็จะหยุดอยู่แค่ขั้นราชวงศ์ตลอดไป"

ฉินอู๋เฮิ่นตะลึงไปทันที ก่อนจะส่ายหัวยิ้มอย่างขมขื่น

“เป็นจริงดังคาด...ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นข้าเองที่คิดง่ายเกินไป ในโลกนี้ไม่มีอาหารกลางวันที่ได้มาฟรีๆ อยู่จริง!”

หากต้องการให้ต้าเซี่ยแข็งแกร่ง ตัวเขาเองก็ต้องพัฒนาขึ้นด้วย

ในฐานะผู้ปกครองต้าเซี่ย หากพลังบำเพ็ญของเขาหยุดอยู่เพียงเท่านี้ ต่อให้อัญเชิญผู้แข็งแกร่งจากสวรรค์มาได้อีกมากมาย ก็จะถูกจำกัดโดยตัวเขาเอง สามารถหยุดอยู่ได้เพียงขั้นแปลงเทพตลอดไป

ผู้แข็งแกร่งจากสวรรค์ที่ระบบอัญเชิญมา แม้จะภักดีต่อเขาอย่างที่สุด แต่ก็มีความคิดและจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง

หากเป็นเพราะเขา ทำให้พลังบำเพ็ญของพวกเขาไม่สามารถยกระดับได้ตลอดไป และทำได้เพียงแค่ติดอยู่ในดินแดนเล็กๆ ของแคว้นชางโจวไปตลอดชีวิต

ไม่เพียงแต่ตัวเขาจะรู้สึกผิด พวกเขาก็จะรู้สึกหดหู่ใจอย่างยิ่งเช่นกัน

บุคคลที่ระบบอัญเชิญมาล้วนเป็นยอดฝีมือจากต่างโลก พวกเขามายังโลกนี้เพื่อภักดีต่อเขา ก็เพื่อติดตามเขา พิชิตโลกต่างมิติใบนี้

และในฐานะผู้ปกครองต้าเซี่ย ในฐานะเป้าหมายที่พวกเขาภักดี เขาจะทำให้พวกเขาผิดหวังได้อย่างไร

ในชั่วพริบตา ความคิดมากมายก็ผุดขึ้นในใจของฉินอู๋เฮิ่น

ทันใดนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แววตาแน่วแน่ยิ่งนัก ทำให้ความตั้งใจในการบำเพ็ญเพียรของเขายิ่งมั่นคงขึ้นไปอีก

"ไม่ว่าจะเพื่อผู้แข็งแกร่งที่ระบบอัญเชิญมา หรือเพื่อตัวเอง ก็ต้องพยายามบำเพ็ญเพียรแล้ว"

ฉินอู๋เฮิ่นพึมพำเสียงเบา

มีเพียงเขาที่แข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุด พลังบำเพ็ญของลิโป้และคนอื่นๆ ถึงจะสูงขึ้นตามไปด้วย ต้าเซี่ยก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

อีกทั้งหากต้าเซี่ยไม่ได้รับการพัฒนาขึ้น สักวันหนึ่งต่อให้เขากวาดล้างหรือสยบกองกำลังบำเพ็ญเพียรทั้งหมดของราชวงศ์ต้าเซี่ยได้ พลังแห่งโชคก็จะมีวันที่สิ้นสุดลง

ถึงตอนนั้นก็จะไม่สามารถอัญเชิญผู้แข็งแกร่งจากโลกอื่นมาจุติได้อีก

ในเมื่อข้ามมิติมายังโลกใบนี้แล้ว จะใช้ชีวิตอย่างธรรมดาสามัญและพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ได้อย่างไร

โลกใบนี้ ในทวีปเสินโจว มีตระกูล สำนัก และราชวงศ์จักรวรรดิอยู่มากมาย

นอกจากแคว้นชางโจวแล้ว ในอีกหกแคว้นที่เหลือ ยังมีดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่สูงส่งเหนือกว่าอำนาจของราชวงศ์

และนอกทวีปเสินโจว ทางเหนือมีเผ่าอสูร ทางใต้มีผู้บำเพ็ญมาร วังมังกรทะเลบูรพามีเผ่ามังกรคอยข่มขู่สี่ทิศ แดนสมุทรไร้สิ้นสุดทางประจิมมีกองกำลังบำเพ็ญเพียรต่างๆ ที่วุ่นวาย

ยิ่งไปกว่านั้น ว่ากันว่าเหนือทวีปเสินโจว ยังมีแดนเซียนในตำนานอยู่ด้วย

แม้ว่าในช่วงหลายหมื่นปีที่ผ่านมา จะมีคนไม่มากนักที่สามารถทะลวงผ่านขั้นมหาปรินิพพานและขึ้นสู่สวรรค์ได้สำเร็จ

แต่แดนเซียน ก็ได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีอยู่จริง

ที่นั่น ย่อมต้องมีฉากที่ยิ่งใหญ่และน่าตื่นตาตื่นใจกว่าทวีปเสินโจวอย่างแน่นอน

โลกที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ จะไม่ไปท่องดูสักครั้งได้อย่างไร

เบื้องหลังของเขา คือยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งจากสวรรค์ต่างโลก

ในโลกใบนี้ พวกเขาก็ควรจะเปล่งประกายแสงแห่งตนเองเช่นกัน

ดังนั้น ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด เขาจะต้องพยายามบำเพ็ญเพียร

โดยใช้ราชวงศ์ต้าเซี่ยและแคว้นชางโจวเป็นพื้นฐาน พิชิตทั่วทั้งดินแดนเสินโจว หรือแม้แต่แดนเซียนเก้าสวรรค์ที่ลึกลับในตำนาน

ในโลกต่างมิติแห่งนี้ สร้างดินแดนอันน่าตื่นตาตื่นใจที่เป็นของยอดฝีมือหวาเซี่ยของข้า

[จบแล้ว]