บทที่ 454 - แผนซ้อนแผน (ตอนกลาง)

บทที่ 454 - แผนซ้อนแผน (ตอนกลาง)

โพสต์ที่ถูกปักหมุดไว้บนสุดของฟอรัมต่างๆ นี้ ไม่นานก็ถูกตัวแทนเฟินลั่วของสถานทูตและฟอร์ลเจสสังเกตเห็น

“หืม” หลังจากที่ตัวแทนเฟินลั่วอ่านโพสต์นี้จบ สีหน้าก็ดูไม่ค่อยดี

ตอนนี้มันขึ้นไปอยู่อันดับสี่ของหัวข้อสนทนาแล้ว แถมกระแสยังหมักหมมเร็วมาก

“อาจารย์เจส ท่านเป็นคนโพสต์เหรอครับ” เฟินลั่วขมวดคิ้ว “อาจารย์เจส ท่านเลอะเลือนไปแล้วเหรอครับ”

โพสต์นี้ ไม่เพียงแต่เหยียบซาโต้ ซันซุยและเบคแลนด์ไปหนึ่งที แต่ยังเหยียบเหล่าเทพแห่งเสียงเพลงในชาร์ตท็อปร้อยเพื่อยกตัวเองขึ้นไปอีก

ต่อให้เพื่อกระแส ก็ไม่จำเป็นต้องอหังการขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ

ฟอร์ลเจสได้ยินคำพูดของเฟินลั่ว ก็ถึงกับไปไม่เป็น “ฉันก็นึกว่าเป็นแกโพสต์ซะอีก”

“ผมจะโพสต์อะไรแบบนั้นทำไม หาเรื่องใส่ตัวหรือไง” สีหน้าของเฟินลั่วเริ่มแปลกขึ้นเรื่อยๆ จากน้ำเสียงของอาจารย์เจสก็ฟังออกว่า ดูเหมือนจะไม่ใช่เจสเป็นคนโพสต์จริงๆ

แล้วใครเป็นคนโพสต์ล่ะ

บัญชีที่โพสต์ข้อความนี้ มีไอดีว่าหัวกั๋วหลาน

“ต้องเป็นเจ้าหวงเทียนหัวนั่นแน่ๆ” ฟอร์ลเจสเข้าใจในที่สุด “เพื่อที่จะขุดหลุมดักฉัน เขาทำทุกวิถีทางจริงๆ เฟินลั่ว แกไปตรวจสอบบัญชีไอดีนี้มา”

“ไม่มีประโยชน์หรอกครับ ถ้าหากเป็นหัวหน้าแผนกแต่งทำนองของบริษัทจืออินจริงๆ เขาก็จ้างคนมาโพสต์ข้อความแบบนี้อยู่ดี” เฟินลั่วเข้าใจข้อดีข้อเสียในเรื่องนี้ดีเกินไป

ทว่า ฟอร์ลเจสกลับหัวเราะขึ้นมา “เขาอยากจะขุดหลุมดักฉันไม่ใช่เหรอ งั้นฉันก็จะซ้อนแผน พอตรวจสอบไอดีได้แล้ว ก็ใช้เงินก้อนโตซื้อตัวอีกฝ่าย ให้เขามาชี้ตัวหวงเทียนหัวในงานโปรโมตของฉัน ครั้งนี้ฉันไม่เพียงแต่จะคว้าแชมป์เดือนตุลาคมเพื่อขัดขวางแชมป์เก้าสมัยซ้อนของฉินฉางอัน แต่ยังจะทำให้หวงเทียนหัวเหม็นเน่าอีกด้วย”

หวงเทียนหัวเล่นงานเบคแลนด์ไปหนึ่งที พอดีเลย ครั้งนี้จะได้ถือโอกาสแก้แค้นให้เพื่อนรักของตัวเองด้วย

…

บริษัทจืออิน แผนกแต่งทำนอง

หัวหน้าหวงหลังจากอ่านหัวข้อนี้จบ ก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

ใครเป็นคนโพสต์

เจ้าคนที่ใช้ไอดีว่าหัวกั๋วหลานนั่นเป็นใคร

โพสต์ที่อีกฝ่ายเผยแพร่ออกไป ดูเผินๆ เหมือนจะเป็นแฟนคลับตัวยงของฟอร์ลเจส แวบแรกให้ความรู้สึกเหมือนกำลังสนับสนุน

แต่คนที่มีสายตาแหลมคมต่างก็ดูออกว่า โพสต์นี้กำลังยั่วโมโหฟอร์ลเจส

ใช่แล้ว ก็คือการยั่วโมโห

วิธีที่ดีที่สุดในการทำลายคนคนหนึ่งคืออะไร

ก็ต้องเป็นการยั่วโมโหอย่างไม่ต้องสงสัย

การยั่วโมโหถือเป็นกลยุทธ์ที่สูงส่งมากในบรรดากลอุบายทั้งหลาย

“หรือว่าจะเป็นคู่แข่งของฟอร์ลเจสในประเทศหัว ไม่น่าจะใช่”

หัวหน้าหวงนึกถึงเจ้าหวังจิ้งอันขึ้นมาเป็นคนแรก เจ้าหมอนี่ปกติก็ฉลาดแกมโกงอยู่แล้ว บางครั้งก็ชอบเล่นอะไรแผลงๆ

ไม่แน่ว่าจิ้งอันอาจจะดูฟอร์ลเจสไม่ขวางหูขวางตา เลยอยากจะระบายแค้นแทนฉางอัน

หัวหน้าหวงครั้งนี้เรียกหวังจิ้งอันเข้ามา แล้วสอบถามให้แน่ใจก่อน

ใครจะรู้ว่าหวังจิ้งอันกลับทำหน้างง “หา หัวหน้าครับ ท่านสงสัยว่าโพสต์นั่นเป็นฝีมือผมเหรอครับ เมื่อกี้ผมยังงงอยู่เลยว่าบรรยากาศของโพสต์นี้มันแปลกๆ พอตั้งใจดูถึงได้รู้ว่ากำลังยั่วโมโหฟอร์ลเจสอยู่ ผมก็นึกว่าเป็นฝีมือของหัวหน้าเสียอีกนะครับ”

“ไม่ใช่แกโพสต์เหรอ งั้นก็แปลกแล้ว” ความคิดของหัวหน้าหวงถึงทางตัน “มีกองหนุนเหรอ จะเป็นใครกันนะ…คงไม่ใช่หลี่โหย่วเถียนหรอกนะ ไม่สิ ไม่น่าจะเป็นเขา หรือว่าจะเป็นจ้าวต้าฮวง ก็ไม่น่าจะใช่เหมือนกัน”

ไอดีที่ชื่อหัวกั๋วหลานนี่ เห็นได้ชัดว่ากำลังยั่วโมโหฟอร์ลเจสอยู่ นี่เป็นการช่วยฉางอันปั่นกระแสทางอ้อม เพื่อลากฟอร์ลเจสลงหลุม

หัวหน้าหวงบอกให้จิ้งอันออกไปก่อน แล้วก็โทรศัพท์ไปหาหัวหน้าแผนกการตลาด “ช่วยฉันตรวจสอบหน่อยว่าไอดีที่ชื่อหัวกั๋วหลานนั่นสังกัดบริษัทไหน แล้วใครเป็นคนโพสต์ข้อความนั้น”

หัวหน้าแผนกการตลาดรับปาก “ไม่มีปัญหาครับ เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง”

หลังจากวางสาย หัวหน้าหวงก็คิดจะนำข่าวนี้ไปบอกฉางอัน

ใครจะรู้ว่าฉินฉางอันเมื่อกี้ก็เพิ่งจะเลื่อนไปเจอโพสต์นั้นเหมือนกัน ตอนแรกเขาก็นึกว่าเป็นฝีมือของหัวหน้า

หัวหน้าหวงหัวเราะขื่นๆ “ฉางอันก็นึกว่าเป็นฉันเหมือนกันเหรอ”

ฉินฉางอันหัวเราะแหะๆ “หัวหน้าครับ ผมไม่มีความหมายอื่นนะครับ”

(จบแล้ว)