บทที่ 453 - แผนซ้อนแผน (ตอนต้น)

บทที่ 453 - แผนซ้อนแผน (ตอนต้น)

หลี่เซียงเซียงตอบกลับ เพื่อไขข้อข้องใจให้อาจารย์ฉิน

“ในเวลาหนึ่งปี จากระดับทองแดงเลื่อนขึ้นสู่ระดับไพ่ราชาอย่างต่อเนื่อง ในเวลาเพียงไม่กี่เดือน ก็ผลักดันเจียงเสวี่ยและเฟิงหยางให้ดังเปรี้ยงปร้าง บัญชีทางการมีผู้ติดตามเกือบสิบล้านคน ผลงานแบบนี้ ต่อให้เป็นในวงการเทพแห่งเสียงเพลงก็ยังหาได้ยาก ในใจของพวกเรา อาจารย์ฉินก็ไม่ต่างอะไรกับเทพแห่งเสียงเพลงแล้ว ดังนั้นพวกเราก็เลยแอบคุยกันลับหลังว่า ต่อไปนี้จะเรียกท่านว่าท่านฉินดีไหม”

ตอนที่ตอบกลับข้อความนี้ จริงๆ แล้วหลี่เซียงเซียงรู้สึกอิจฉาอย่างมาก

ในช่วงแรกสุด ในบรรดานักร้องคู่บุญ เธอมีแฟนคลับมากที่สุด

ต่อมาหลังจากที่อันหลานเข้าร่วม แฟนคลับของเธอก็ตกไปอยู่อันดับสอง

แต่อาจารย์ฉินอาศัยความสามารถในการสร้างสรรค์ผลงานระดับสุดยอด ผลักดันเฟิงหยางและเจียงเสวี่ยให้ดังเปรี้ยงปร้างอย่างต่อเนื่อง เกือบจะดังไปถึงต่างประเทศแล้ว

แฟนคลับใกล้จะทะลุสิบล้านคนแล้ว

แฟนคลับสิบล้านคนนะ…นั่นเป็นสิ่งที่หลี่เซียงเซียงเคยกล้าคิดแค่ในความฝันเท่านั้น

ต้องรู้ไว้ว่า แฟนคลับของราชาเพลงและราชินีเพลงบางคน ก็อยู่ในช่วงสิบกว่าล้านคนเท่านั้น

ถ้าจะพูดว่าคนที่อิจฉาที่สุด ก็คงจะเป็นลู่อวี่เอ๋อร์

เธอที่ไม่มีห้องทำงานเป็นของตัวเอง นั่งอยู่ที่มุมพักผ่อน มองดูกลุ่มแชตแลกเปลี่ยนดนตรีนี้ แววตาแห่งความอิจฉาที่ปิดไม่มิดแทบจะล้นทะลักออกมา

นึกถึงตอนที่เรียนมหาวิทยาลัย ความฝันอันไร้เดียงสาของตัวเองในตอนนั้นก็เหมือนจะเป็นการมีแฟนคลับสิบล้านคน กลายเป็นราชินีเพลงแห่งยุค สุดท้ายก็เป็นได้แค่ความคิดเท่านั้น

“อิจฉาพี่เฟิงหยางกับพี่เจียงเสวี่ยจังเลย”

…

วันต่อมา สิ่งที่หัวหน้าหวงรอคอยก็มาถึงในที่สุด

ฟอร์ลเจสโพสต์ความเคลื่อนไหวใหม่

แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่การพูดจาข่มขวัญอะไรทำนองนั้น

แต่เป็นการจัดกิจกรรมสำหรับแฟนคลับ และยังแท็กหาฉินฉางอันกับหัวหน้าหวงของบริษัทจืออิน เชิญชวนให้พวกเขามาร่วมงานอย่างจริงใจ

[ในทุกๆ ปี ตราบใดที่มีคนเดินบนเส้นทางสู่ความเป็นเทพสิบสองฤดูกาล ก็ย่อมต้องมีคนมาขัดขวาง ผมเองก็มาตามคำสั่งเช่นกัน]

[แต่ผมไม่หวังว่าเพราะการขัดขวางในครั้งนี้ จะทำให้บริษัทจืออินรู้สึกไม่พอใจผม]

[ดังนั้นหัวหน้าหวงครับ อย่าลืมพาอาจารย์ฉินของท่านมาร่วมงานด้วยนะ เวลาคือตอนเที่ยงของวันสิ้นเดือน สถานที่คือคลับเฮาส์ธุรกิจข้างสถานทูตอเมริกาในเมืองลั่วเฉิง]

“เจ้าหมอนี่ ในน้ำเต้าของมันขายยาอะไรกันแน่” หลังจากที่หัวหน้าหวงเห็นข้อความแท็กนี้ สีหน้าก็ดูไม่ค่อยดี

ขณะที่เหล่าหวงกำลังงุนงงอยู่นั้น ในทางกลับกัน อีกด้านหนึ่ง ฟอร์ลเจสกลับดีใจจนเนื้อเต้น

ตัวแทนเฟินลั่วยิ้มอย่างมีเลศนัย “อาจารย์เจสคิดวิธีแบบนี้มาเพื่อทำให้บริษัทจืออินรำคาญใจได้ยังไงกันนะ ทั้งไม่ได้พูดจาข่มขวัญ ทั้งไม่ได้อหังการต่อหน้าสาธารณชน แบบนี้ก็ไม่มีทางที่จะถูกหาว่าหน้าแหกได้ อาจารย์เจสทำอะไรก็ยังคงรอบคอบเหมือนเคยเลยนะครับ”

“ยังไงซะกิจกรรมครั้งนี้ก็เพื่อโปรโมตเพลงใหม่ ต่อให้ถูกคนจับผิด ก็ไม่มีเหตุผลที่จะบอกว่าฉันกำลังดูถูกบริษัทจืออิน” ฟอร์ลเจสกำชับหนึ่งประโยค “จัดกิจกรรมไปก่อนแล้วกัน หวังว่าวันสิ้นเดือนเจ้าคนแซ่ฉินกับเจ้าคนแซ่หวงจะมาร่วมงาน”

นี่แหละคือความฉลาดของเจส โพสต์ที่เขาเผยแพร่ออกไปนั้น เต็มไปด้วยความจริงใจ มองไม่เห็นเจตนาร้ายใดๆ เลย แถมยังเชิญชวนบริษัทจืออินมาร่วมงานอย่างจริงใจ โดยเฉพาะฉินฉางอันและหัวหน้าหวง

ฟอร์ลเจสถึงกับเรียกฉินฉางอันว่า “อาจารย์ฉิน”

เขาเตรียมทางหนีทีไล่ไว้หมดแล้ว

ต่อให้เดือนตุลาคมจะพ่ายแพ้แล้วอย่างไรเล่า ข้าไม่ได้อวดดีสักหน่อย ถึงจะแพ้ก็ไม่น่าอาย

อีกอย่าง เขาฟอร์ลเจส เดือนตุลาคมนี้ไม่มีทางแพ้แน่นอน

เพียงแต่ว่า

ฟอร์ลเจสไม่รู้เลยว่า เขาคิดว่าตัวเองคือผู้บงการที่แอบมองดูทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง แต่ทว่าตั้งแตบ่ายวันนี้เป็นต้นไป มือข้างหนึ่งที่อยู่เบื้องหลัง ก็กำลังยื่นออกมาจากความมืด และค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้นสู่ผิวน้ำ

ประมาณบ่ายสามโมงสิบนาที โพสต์หนึ่งได้กลายเป็นประเด็นร้อนในอันดับหัวข้อสนทนา และถูกปักหมุดไว้บนสุดของฟอรัมต่างๆ

[ว้าว ฟอร์ลเจสช่างอ่อนโยนสง่างามจริงๆ ไม่เหมือนกับเจ้าโง่ซาโต้ ซันซุย ที่พอมาถึงก็พูดจาข่มขวัญอวดดี]

[หลายวันนี้ อาจารย์เจสก็จริงๆ เลยนะ นอกจากจะประกาศเพลงใหม่แล้ว ก็มีแค่กิจกรรมโปรโมตเพลงใหม่ในครั้งนี้เท่านั้น]

[แถมยังเชิญชวนบริษัทจืออินมาร่วมงานอย่างจริงใจ ไม่มีบรรยากาศของการขัดขวางอย่างมุ่งร้ายเลยแม้แต่น้อย อาจารย์เจสสุดยอดจริงๆ]

[เมื่อเทียบกับเจ้าโง่ซาโต้ ซันซุยและเบคแลนด์แล้ว สภาพจิตใจและคุณธรรมของอาจารย์เจสในตอนนี้ ภายในห้าปีจะต้องติดอันดับสิบคนแรกในชาร์ตท็อปร้อยอย่างแน่นอน]

[แถมยังมีความหวังที่จะกลายเป็นผู้นำของเทพแห่งเสียงเพลงทั้งหมดในอเมริกาอีกด้วย]

(จบแล้ว)