บทที่ 9 - ผลงานพุ่งทะยาน

บทที่ 9 - ผลงานพุ่งทะยาน

พูดถึงตรงนี้ หลี่ชิงอีก็ถามต่อ “เพลงที่นายร้องในร้านอาหารน่ะ เป็นเพลงที่แต่งเองเหรอ คุณภาพดีมากเลยนะ เมื่อกี้ฉันลองไปหาในแพลตฟอร์มเพลงดูแล้ว ไม่มีเพลงถี่เมี่ยนเวอร์ชันของนายเลย”

อย่าว่าแต่หลี่ชิงอีเลย ตอนที่คำถามนี้ถูกถามออกมา เพื่อนร่วมงานในแผนกแต่งเพลงหลายคนก็หันมามองด้วยความอยากรู้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักแต่งเพลงที่ยังไม่ค่อยมีชื่อเสียงเท่าไหร่

นักแต่งเพลงที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียง โดยทั่วไปแล้วก็หวังพึ่งโบนัสสิ้นปีกับเงินรางวัลกลับบ้านไปฉลองปีใหม่อย่างสุขสบาย

ดังนั้น พวกเขาจึงให้ความสนใจกับเพลงที่ฉางอันร้องเป็นอย่างมาก ถ้าหากเป็นเพลงที่แต่งขึ้นเอง แล้วได้ปล่อยเป็นครั้งแรกในบริษัทจืออินของพวกเขา ผลงานสิ้นปีก็ไม่ต้องกังวลแล้ว

เมื่อมีผลงานแล้ว โบนัสสิ้นปีกับเงินรางวัลจะน้อยได้อย่างไร

ในวันนั้นเอง ฉินฉางอันก็ทำให้เพื่อนร่วมงานหลายคนต้องตกตะลึง

เพราะภายใต้การจัดการของหัวหน้าหวง ‘สง่างาม’ ได้กำหนดวันปล่อยเพลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คือในอีกสี่วันข้างหน้า

เพื่อนร่วมงานในแผนกแต่งเพลงต่างก็พากันมาแสดงความยินดี

หลี่ชิงอีมาที่โต๊ะทำงานของฉินฉางอัน แล้วยิ้มแสดงความยินดี “ไม่นึกเลยว่านายจะสามารถเขียนผลงานคุณภาพสูงอย่าง ‘สง่างาม’ ออกมาได้ ถ้าไม่ใช่เพราะหัวหน้าเอาเนื้อเพลงให้ฉันดู ฉันก็ไม่รู้เลยว่านี่เป็นเพลงที่นายแต่งเอง นี่ถือเป็นบันไดก้าวแรกของนายแล้วนะ เพลงนี้ จะทำให้นายเข้าสู่สายตาของสาธารณชนได้อย่างรวดเร็ว”

ฉินฉางอันที่เพิ่งอัดเสียงเพลง ‘สง่างาม’ เสร็จ นั่งลงดูวิดีโอของนักร้องเน็ตไอดอลคนนั้นซ้ำไปซ้ำมา

เขาพบอย่างน่าประหลาดใจว่า ในวิดีโอที่เน็ตไอดอลคนนี้ปล่อยออกมา มีจำนวนความคิดเห็นสูงถึงสิบกว่าหมื่น

เกือบทั้งหมดเป็นการสอบถามในส่วนความคิดเห็นว่าเพลงนี้ดาวน์โหลดได้ที่ไหน ผู้ชายที่ร้องเพลงในวิดีโอชื่ออะไร

สิ่งที่ทำให้ฉินฉางอันประหลาดใจคือ นักร้องเน็ตไอดอลคนนั้นจะแท็กเขาด้วย

ดูเผินๆ ผู้ติดตามวิดีโอสั้นของฉินฉางอัน จาก 9 พันกว่าคน เพิ่มขึ้นเป็น 4 หมื่นคน

“เธอรู้บัญชีวิดีโอโต่วอินของฉันได้ยังไง” ฉินฉางอันแค่รู้สึกแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจอะไร ความรู้สึกที่เขามีต่อเน็ตไอดอลคนนี้ก็ถือว่าไม่เลว

เมื่อเวลาผ่านไป วันที่ ‘สง่างาม’ จะวางจำหน่ายทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตก็มาถึงอย่างรวดเร็ว

และในเช้าวันนี้เอง ฉินฉางอันก็ได้ประกาศข่าวเพลงใหม่อย่างเป็นทางการในบัญชีวิดีโอของเขา

บริษัทเพลงเล่อซาน ชั้น 14 ของอาคาร

ในห้องทำงานส่วนตัวแห่งหนึ่ง

หลังจากที่จ้าวหลิงมาถึงบริษัทเพื่อลงเวลาทำงาน ก็ได้ยินว่าวันนี้มีเพลงใหม่ที่ติดอันดับการค้นหายอดนิยมเพลงหนึ่ง พอกลับมาถึงห้องทำงานก็คิดว่าจะลองฟังดู เพื่อเป็นการเพิ่มพูนความรู้ให้กับตัวเอง

แต่พอเปิดดูเพลงใหม่ ก็พบว่าชื่อ ‘สง่างาม’ อีกแล้ว

จ้าวหลิงขมวดคิ้วทันที ทำไมถึงเป็นสง่างามอีกแล้ว

สองวันนี้เธอเจอแต่วิดีโอของแฟนเก่าไอ้กระจอกคนนั้น เพลงที่เขาร้องก็ดูเหมือนจะชื่อสง่างาม

เพียงแต่จ้าวหลิงไม่ได้ใส่ใจมาตลอด

ระดับการแต่งเพลงของฉินฉางอัน เธอจ้าวหลิงรู้ดี ระดับยังไม่ถึงขั้นที่จะสามารถเขียนเพลงสง่างามออกมาได้ ดังนั้นจึงสรุปไปเองโดยสัญชาตญาณว่าอีกฝ่ายเป็นแค่การคัฟเวอร์เพลงของรุ่นพี่คนหนึ่งเท่านั้น

ส่วนที่ว่าทำไมถึงหาไม่เจอ นั่นก็สุดจะรู้ได้

ในไม่ช้าจ้าวหลิงก็ต้องตะลึงงัน

ชื่อเพลง: สง่างาม

เนื้อร้อง: ฉินฉางอัน (ถังเถียน)

ทำนอง: ฉินฉางอัน (อวี๋เหวินเหวิน)

ร้อง: ฉินฉางอัน (อวี๋เหวินเหวิน)

ชื่อที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นในสายตาของจ้าวหลิง

บวกกับเสียงประกอบที่เศร้าสร้อยเล็กน้อย ทันทีที่ท่อนเปิดของเพลงนี้ดังขึ้น ทุกอย่าง… ก็เปลี่ยนไป

เพราะวิดีโอที่ดังเปรี้ยงปร้างในอินเทอร์เน็ตนั้น ไม่ได้ถ่ายท่อนเปิดไว้ ดังนั้น ทันทีที่เพลงนี้ถูกปล่อยออกมา ยอดวิวถึงได้พุ่งกระฉูดขนาดนี้

ยอดการเล่น: 99.4 หมื่น

และนี่เพิ่งจะผ่านไปแค่ช่วงเช้าเท่านั้น

ถ้าหากยังคงเป็นกระแสต่อไปอีกสิบวันครึ่งเดือน ยอดการเล่นทะลุสิบล้าน ก็อยู่แค่เอื้อม

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้

ไอ้กระจอกจนๆ คนนั้น หลายปีมานี้ไม่เคยเขียนเพลงที่มียอดการเล่นทะลุ 5 แสนได้เลยสักเพลง ทำไมจู่ๆ ถึงสามารถเขียนผลงานคุณภาพสูงแบบนี้ออกมาได้

ในใจของจ้าวหลิงไม่ยอมรับ แต่ความจริงก็อยู่ตรงหน้า ทำให้เธอไม่ยอมรับก็ไม่ได้

“จ้าวหลิง ฉันจองร้านอาหารญี่ปุ่นดีๆ ไว้ร้านหนึ่ง คืนนี้จะพาเธอไปลองชิมของใหม่ๆ”

ในตอนนี้เอง รองผู้จัดการของบริษัทเล่อซานก็เดินเข้ามาในห้องทำงาน เขาชื่อจางต้าเหอ

“คืนนี้ไม่มีอารมณ์” จ้าวหลิงส่ายหน้า

จางต้าเหอปลอบโยนอย่างยิ้มแย้ม “เป็นอะไรไป ใครมาทำให้ที่รักของฉันโกรธอีกแล้ว”

จ้าวหลิงชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ “คุณดูเองสิ”

(จบแล้ว)