บทที่ 8 - ความหวังของหัวหน้า

บทที่ 8 - ความหวังของหัวหน้า

เพิ่งจะปล่อยคลิปไปเมื่อบ่ายวานนี้ จนถึงเช้าวันนี้ ยอดไลก์ก็ทะลุ 5 แสนไปแล้ว แถมยังจุดกระแสความรักให้ลุกโชน ต่อไปอาจจะทะลุล้านก็เป็นได้

หัวหน้าหวงที่แต่เดิมแบกรับความกดดันมหาศาล พอเห็นความหวังใหม่ก็มีแต่ภาพของเด็กคนนั้น ฉางอัน อยู่เต็มหัว คิดจะรีบเรียกฉินฉางอันเข้ามาเพื่อยืนยันให้แน่ใจ

แต่หัวหน้าหวงกลับพบว่า ฉางอันไม่รู้มายืนรออยู่ที่ประตูตั้งแต่เมื่อไหร่ พอเรียกเข้ามา เขาก็เดินเข้ามา

“หัวหน้าครับ” ฉินฉางอันยิ้มอย่างอบอุ่นด้วยท่าทีสบายๆ มีความรู้สึกกวนๆ อยู่ในที

“ฉางอัน มาได้จังหวะพอดี หัวหน้ามีเรื่องจะคุยด้วย” หัวหน้าหวงคว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้แล้วถาม “เด็กหนุ่มที่ร้องเพลงในร้านอาหารดนตรีที่กำลังดังอยู่ตอนนี้น่ะ คือนายใช่ไหม เพลงนั้นน่ะ นายแต่งเอง หรือว่าเป็นเพลงคัฟเวอร์ของรุ่นพี่คนไหน”

หลังจากถามคำถามนี้ออกไป หัวหน้าหวงก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้ตกอยู่ในความคาดหวังและความกังวลใจอย่างบอกไม่ถูก

คำตอบที่หัวหน้าอยากได้ยินคือผลงานที่แต่งขึ้นเอง ไม่ใช่เพลงคัฟเวอร์

“เป็นผลงานที่แต่งขึ้นเองครับ”

ฉินฉางอันตอบ

เมื่อได้ยินคำตอบนี้ หัวหน้าหวงก็ยิ่งตื่นเต้นขึ้นไปอีก “มีไฟล์เนื้อเพลงฉบับเต็มไหม”

เพราะวิดีโอสั้นที่ดังเปรี้ยงปร้างในอินเทอร์เน็ตนั้น ไม่ใช่เวอร์ชันเต็ม

นักร้องเน็ตไอดอลคนนั้น ก็เริ่มถ่ายตั้งแต่ช่วงใกล้จะถึงท่อนฮุก ทำให้ตอนนี้มีคนมากมายกำลังตามหาเพลงนี้อยู่

ฉินฉางอันพยักหน้า เปิดมือถือ แล้วส่งไฟล์เนื้อเพลงไปยังอีเมลของหัวหน้า

พอหัวหน้าหวงเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาดูจนจบ ก็เหมือนกับได้รับการดลใจให้ตาสว่าง ความรักที่เคยฝังลึกในใจในอดีตก็ถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง

หลังจากดูจบ ก็ยังรู้สึกไม่จุใจ ดูซ้ำไปซ้ำมาอย่างน้อยสามรอบ หัวหน้าหวงถึงกับอุทานออกมา “นี่สิถึงจะเป็นเพลงเศร้าของจริง ไม่เอ่ยคำว่า ‘สอน’ เลยสักคำ แต่ทุกถ้อยคำกลับสอนให้คนรู้จักรักษาสักดิ์ศรีและความสง่างามสุดท้ายในความรักเอาไว้ เพลงเศร้าสมัยนี้น่ะ ก็แค่ใช้ความรักมาบังหน้าสอนให้คนเป็นลูกหมา ฉางอัน ครั้งนี้ นายจะต้องดังแน่”

หัวหน้าหวงถึงกับคิดในใจว่า ทันทีที่ ‘สง่างาม’ ถูกปล่อยออกมา ด้วยยอดขายของเพลงนี้ ไม่เพียงแต่จะสามารถดันผลงานของแผนกแต่งเพลงให้สูงขึ้นได้ ถ้าหากยอดขายดีพอ ฉินฉางอันยังสามารถยื่นขอตำแหน่งนักแต่งเพลงเหรียญทองแดงจาก “สมาคมนักประพันธ์เพลง” อย่างเป็นทางการได้อีกด้วย

ตำแหน่งของนักแต่งเพลงและนักประพันธ์เพลง ก็มีการจัดระดับอย่างเข้มงวด นี่เป็นสิ่งที่วงการเพลงกำหนดขึ้นมาสำหรับทุกคนในวงการ

และตำแหน่งของนักแต่งเพลง ก็เป็นที่ยอมรับร่วมกัน แบ่งออกเป็นระดับเริ่มต้น ฝึกหัด ทองแดง เงิน ทอง เอซ และปรมาจารย์เพลง

"เมื่อได้รับตำแหน่งสูงสุดอย่าง 'เทพแห่งบทเพลง' แล้ว จะถูกคนในวงการยกย่องว่าเป็น 'เจ้าพ่อแห่งวงการเพลง' "

ในตอนนี้เอง ฉินฉางอันเห็นว่าหัวหน้าตื่นเต้นจนแอบเช็ดหางตาเบาๆ สีหน้าอับจนหนทางของชายวัยกลางคนหายไปหมดสิ้น แทนที่ด้วยความปลื้มปีติ

ดูเหมือนว่าจะต้องรีบใช้เวลา หัวหน้าหวงหลังจากที่ซาบซึ้งใจอยู่ครู่หนึ่งก็เริ่มวิ่งวุ่นไปมา ก่อนที่เพลงนี้จะถูกปล่อยออกมา เขาจะต้องลงมือทำด้วยตัวเอง เพราะมันเกี่ยวข้องกับว่าพนักงานทั้งแผนกจะได้รับโบนัสหรือไม่ เป็นเรื่องใหญ่ที่ประมาทไม่ได้

พอฉินฉางอันเดินออกจากห้องทำงานของหัวหน้า ก็มีคนมากมายเข้ามาถาม “ฉางอัน หัวหน้าเป็นอะไรไปเหรอ อารมณ์ดีขึ้นมาทันทีเลย”

ฉินฉางอันยิ้มอย่างรู้กัน “บางทีหัวหน้าอาจจะคิดหาวิธีแก้ปัญหาเรื่องผลงานได้แล้วล่ะมั้ง”

ในตอนนี้เอง เพื่อนร่วมงานหลี่ชิงอีก็เดินเข้ามา ตบไหล่ฉางอันแล้วพูดว่า “เจ้าหนู นายดูเหมือนจะดังแล้วนะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งดูวิดีโอสั้นมา มีแต่เรื่องเพลงถี่เมี่ยนเต็มไปหมดเลย ถ้าวิดีโอต้นฉบับนั่นนายเป็นคนปล่อยนะ ผู้ติดตามนายอย่างน้อยก็ทะลุแสนได้เลย”

ฉินฉางอันโบกมือแสดงว่าไม่เป็นไร “ผู้ติดตามเมื่อไหร่ก็เพิ่มได้”

‘สง่างาม’ เป็นเพียงก้าวแรกในแผนการของฉินฉางอันเท่านั้น ต่อไป เขาจะทำให้คนในโลกนี้ได้เห็นว่า คลังเพลงจีนที่รุ่งเรืองถึงขีดสุดนั้นเป็นอย่างไร

หลี่ชิงอีส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ฉางอัน นายมองเรื่องกระแสง่ายเกินไปแล้วนะ เน็ตไอดอลบางคนหรือแม้แต่ดาราบางคน ยากมากที่จะจับกระแสเพิ่มผู้ติดตามได้สักครั้ง แต่พอกระแสผ่านไปก็เหมือนกับดอกไม้ไฟ ควรจะฉวยโอกาสตอนที่ยังมีกระแสอยู่ รับงานโฆษณาเยอะๆ”

(จบแล้ว)