ตอนที่ 30: โอโรจิมารุที่แตกต่าง
ตอนที่ 30: โอโรจิมารุที่แตกต่าง
ตอนที่ 30: โอโรจิมารุที่แตกต่าง
เฟยหยุนยักไหล่และหันไปเตรียมที่จะฆ่าที่อื่นต่อ
ในขณะนี้ นินจาโอโตะได้เข้าโจมตีแล้ว กวาดล้างผู้ที่เหลือรอด และโจรส่วนใหญ่ก็ถูกโอโรจิมารุจับกุมไว้ได้
โอโรจิมารุปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเฟยหยุนในพริบตา เหลือบมองไปยังศพสองสามศพบนพื้น: “เฟยหยุนคุง…ฉันไม่ได้บอกรึว่าอย่าฆ่าพวกมัน?”
ใบหน้าของเฟยหยุนสงบนิ่ง: “ฉันอดใจไม่ไหว มือมันหนักไปหน่อย…”
โอโรจิมารุมองไปที่โจรซึ่งถูกตัดขาดครึ่งท่อน
“มือหนักไปหน่อยงั้นรึ?”
“นายเชื่อที่ตัวเองพูดด้วยเหรอ?”
โอโรจิมารุกล่าวอย่างจริงจัง “ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอนะ แต่สิ่งที่เธอกำลังทำไม่ใช่การลงโทษ แต่เป็นการช่วยพวกเขาต่างหาก ฉันสามารถทำให้พวกเขาตายอย่างทุกข์ทรมานกว่านี้ได้อีกมาก! และในขณะเดียวกัน พวกเขาก็จะได้ทำประโยชน์สุดท้ายของพวกเขาด้วยไม่ใช่รึไง?”
ในความเป็นจริง โอโรจิมารุไม่ได้ใส่ใจชีวิตของคนเหล่านี้เลย สำหรับการทดลองเพียงครั้งเดียว หรือเพื่อให้ได้ข้อมูลบางอย่าง เขาก็จะสังเวยชีวิตนับไม่ถ้วน
อย่างไรก็ตาม นั่นคือเพื่อการวิจัย เพื่อทดสอบข้อมูลบางอย่าง แม้ว่าจะต้องสังเวยชีวิตนับพัน แม้ว่าข้อมูลที่ได้จะเป็นความล้มเหลว ในสายตาของเขา มันก็คุ้มค่า!
“แต่…ไหนๆ ก็มาถึงบาร์แล้ว ก็ควรจะประหยัดในส่วนที่ประหยัดได้ และใช้ในส่วนที่จำเป็น”
เรื่องที่นี่คลี่คลายอย่างรวดเร็ว และเฟยหยุนกับโอโรจิมารุก็กลับไปยังหมู่บ้านโอโตะงาคุเระ
ทันทีที่พวกเขากลับมาถึงหมู่บ้านโอโตะงาคุเระ เฟยหยุนก็พูดทันที “โอโรจิมารุ รีบช่วยฉันปลูกถ่ายเซลล์ของฮาชิรามะเร็วเข้า! นายคงไม่คิดจะเบี้ยวหรอกนะ?”
เมื่อเห็นโอโรจิมารุเพียงแค่เดินไปยังอาคารห้องปฏิบัติการ เฟยหยุนก็ตะโกนเสียงดัง “โอโรจิมารุ!!”
โอโรจิมารุโบกมือ “ฉันรู้แล้ว พรุ่งนี้ฉันจะปลูกถ่ายให้ การผ่าตัดก็ต้องใช้เวลาเตรียมตัวเหมือนกันไม่ใช่รึไง?”
เฟยหยุนรู้สึกว่าเขาจะถูกหลอกถ้าเขารอจนถึงวันพรุ่งนี้ ด้วยเวลาที่ยาวนานขนาดนั้น โอโรจิมารุสามารถคัดลอกข้อมูลการทดลองและข้อมูลทั้งหมดจาก “ลัทธิเทพอสูรจาชิน” ได้อย่างสมบูรณ์
ถึงตอนนั้น ถ้าเขาคืนของให้เฟยหยุนแล้วบอกว่าเจ๊ากันไป แล้วเฟยหยุนจะไปร้องเรียนกับใครได้?
ดังนั้นเฟยหยุนจึงรีบไล่ตามเขาไป: “นายจะทำอะไร? ถ้าวันนี้ไม่ปลูกถ่ายเซลล์ของฮาชิรามะให้ฉัน งั้นก็คืนของมาให้ฉันก่อน ฉันจะคืนให้หลังจากที่การผ่าตัดปลูกถ่ายเสร็จสิ้น”
โอโรจิมารุถอนหายใจ “เฟยหยุนคุง เราจะไว้ใจกันมากกว่านี้หน่อยไม่ได้รึไง? ฉันโอโรจิมารุ ดูเหมือนคนใจแคบที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมถูกๆ แบบนั้นรึไง?”
“ก็ใช่ไง!”
“…”
“การผ่าตัดต้องใช้เวลาเตรียมตัวจริงๆ ฉันต้องเตรียมความเข้มข้นและปริมาณของเซลล์ฮาชิรามะใช่ไหม? ฉันยังต้องตรวจสอบและฆ่าเชื้อเครื่องมือและอุปกรณ์ทั้งหมดในห้องผ่าตัดด้วยใช่ไหม? และฉันยังต้องหาตัวอย่างทดลองที่เหมาะสมเพื่อลองยาก่อนด้วย”
เฟยหยุนไม่ค่อยเข้าใจเรื่องนี้มากนัก เขาจึงทำได้เพียงพูดอย่างน่าสงสัย “อย่างนั้นเหรอ?”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
ในตอนนั้นเอง ยาคุชิ คาบูโตะ ที่ถือสมุดบันทึกอยู่ ก็ปรากฏตัวขึ้น เขาโค้งคำนับอย่างนอบน้อม “ท่านโอโรจิมารุ ตัวอย่างทดลองสำหรับครั้งนี้อยู่ที่ไหนครับ?”
โอโรจิมารุหยุดเดิน: “พวกเขาน่าจะยังต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะกลับมา คาบูโตะ ส่งคนไปรับหน่วยคุ้มกัน”
“ครับ!”
ทันทีที่คาบูโตะกำลังจะหันหลังและจากไป โอโรจิมารุก็เรียกเขาไว้: “คาบูโตะ ไปเคลียร์ห้องผ่าตัดหมายเลขสามและเตรียมพร้อมสำหรับการผ่าตัดปลูกถ่ายเซลล์ของฮาชิรามะ”
คาบูโตะตกใจเล็กน้อยและกล่าว “ร่างกายของท่านโอโรจิมารุยังไม่ถึงเวลาสำหรับการปลูกถ่ายครั้งต่อไปไม่ใช่เหรอครับ? ท่านกำลังจะเสี่ยงเพื่อให้ได้ข้อมูลที่ก้าวหน้างั้นหรือครับ?”
โอโรจิมารุพูดเบาๆ “ไม่ใช่ฉันที่จะได้รับการปลูกถ่ายเซลล์ของฮาชิรามะ แค่ไปทำตามที่สั่งเถอะ…”
หลังจากพูดจบ โอโรจิมารุก็เดินเข้าไปในอาคารห้องปฏิบัติการ
คาบูโตะดันแว่นของเขาขึ้นและหันไปมองอุจิวะ เฟยหยุน: “ไม่ใช่ท่านโอโรจิมารุ งั้นก็…”
เฟยหยุนพยักหน้า: “เป็นฉันเอง”
คาบูโตะแสดงสีหน้า ‘เป็นไปตามคาด’ เขากล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “เฟยหยุนคุง ผมต้องเตือนคุณก่อนว่า อัตราการเสียชีวิตของการผ่าตัดนี้คือหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์!”
เฟยหยุนยิ้มอย่างมั่นใจ: “แล้วจะทำไมล่ะ? นั่นคือเหตุผลที่นายติดตามโอโรจิมารุมาหลายปีแล้วไม่เคยกล้าลองเลยงั้นรึ?”
สีหน้าของคาบูโตะแข็งค้าง และดวงตาของเขาก็ค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น
เฟยหยุนตบไหล่ของคาบูโตะ: “คนที่ไม่กล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าก็มีแต่จะหยุดนิ่งอยู่กับที่ แบบนั้น ขีดจำกัดชั่วชีวิตของนายก็จะเป็นได้แค่โจนินชั้นยอดเท่านั้น!”
หลังจากพูดจบ เฟยหยุนก็หันหลังและเดินไปยังที่พักของเขา ทิ้งให้ยาคุชิ คาบูโตะ ยืนงงอยู่ตรงนั้น…
เช้าวันรุ่งขึ้น เฟยหยุนก็ไปหาโอโรจิมารุ
โอโรจิมารุกำลังอ่านเอกสารอยู่ในห้องทำงานของเขา ขณะที่เฟยหยุนเอนตัวพิงโต๊ะ จ้องมองโอโรจิมารุอย่างตั้งใจ
“ใกล้จะพร้อมแล้ว รออีกหน่อยเถอะน่า…” โอโรจิมารุพูดอย่างไม่รีบร้อน
จริงอย่างที่ว่า ไม่นานหลังจากนั้น ยาคุชิ คาบูโตะ ก็มาเคาะประตูจากข้างนอก
ทั้งสามคนเดินไปยังห้องผ่าตัดซึ่งตั้งอยู่อีกฟากหนึ่งของหมู่บ้าน
ในหมู่บ้านโอโตะงาคุเระ เฟยหยุนเห็นเด็กสาวที่เขาช่วยไว้เมื่อวานนี้ เธอกำลังทำงานอยู่ในหมู่บ้าน ช่วยเหล่านินจาโอโตะสร้างบ้าน
“โอ้! ฉันนึกว่านาย โอโรจิมารุ จะปฏิบัติต่อทุกคนเหมือนเป็นตัวอย่างทดลองเสียอีก… ไม่นึกเลยว่านายจะมีด้านที่มีมนุษยธรรมด้วย?” เฟยหยุนประหลาดใจเล็กน้อย
เขาจำได้ว่าในเนื้อเรื่องดั้งเดิม โอโรจิมารุเป็นคนที่เลือดเย็นมาก!
และหลังจากใช้เวลาร่วมกันมานาน เฟยหยุนก็พบว่าถึงแม้โอโรจิมารุจะคร่าชีวิตราวกับผักปลา แต่เขาก็ไม่ได้ลงมือกับลูกน้องของเขาในหมู่บ้านโอโตะงาคุเระเลย
ตอนแรก เฟยหยุนคิดว่าโอโรจิมารุกำลังรักษากำลังรบไว้ เตรียมที่จะเริ่มสงคราม
แต่หลังจากออกไปจับตัวอย่างทดลองกับเขาหลายครั้ง เฟยหยุนก็ค้นพบว่าโอโรจิมารุไม่ได้เป็นเหมือนข่าวลือที่ทำร้ายพลเรือนผู้บริสุทธิ์
ตรงกันข้าม ทุกครั้งที่โอโรจิมารุจับตัวอย่างทดลอง พวกเขามักจะเป็นคนที่สร้างปัญหาให้กับสังคมเสมอ
สายตาของเฟยหยุนจับจ้องไปที่คนธรรมดาจำนวนมากที่ถูกนำกลับมาจากการปฏิบัติการเมื่อวานนี้ พวกเขาไม่ได้ถูกคุมขังในฐานะตัวอย่างทดลอง
โอโรจิมารุเดินต่อไป พลางกล่าว “จู่ๆ ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ?”
เฟยหยุนละสายตา ยิ้มและกล่าว “ไม่มีอะไร ฉันแค่ประหลาดใจนิดหน่อยน่ะ ข่าวลือเกี่ยวกับนายบอกว่านายค่อนข้างโหดเหี้ยม ไม่เว้นแม้แต่ลูกน้องของตัวเอง!”
โอโรจิมารุพยักหน้า “สำหรับลูกน้องที่ไม่ภักดี หรือในสถานการณ์เฉพาะบางอย่าง ฉันก็คงจะลงมือจริงๆ”
คาบูโตะพูดขึ้นในตอนนี้: “ท่านโอโรจิมารุเป็นคนที่มีบารมีอย่างสูง มิฉะนั้น ทำไมถึงมีคนมากมายติดตามท่านอย่างสุดหัวใจล่ะครับ? ทุกคนโง่กันหมดรึไง?”
ดันแว่นของเขาขึ้น คาบูโตะก็เย้ยหยันต่อไป “เรื่องที่ไร้สาระที่สุดในโลกนี้ก็คือข่าวลือ ข่าวลือที่ว่าซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เป็นโฮคาเงะที่แข็งแกร่งและยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล!”
เฟยหยุนพยักหน้าเห็นด้วย “ฉันได้เรียนรู้สิ่งใหม่แล้ว!”
ทั้งสามมาถึงห้องผ่าตัดหมายเลขสามอย่างรวดเร็ว กลิ่นยาและยาฆ่าเชื้อที่ฉุนรุนแรงโชยเข้ามา และห้องก็เต็มไปด้วยสายสวนที่ซับซ้อนและเครื่องมือที่แม่นยำ
คาบูโตะและโอโรจิมารุเริ่มวุ่นวายอยู่ในห้องผ่าตัด
ตรวจสอบและปรับเปลี่ยนบางอย่างอยู่ตลอดเวลา
โอโรจิมารุชี้ไปที่เตียงผ่าตัดสีขาวในห้องผ่าตัด: “เฟยหยุนคุง เธอนอนลงก่อนสิ”
ทันทีที่เฟยหยุนนอนลง คาบูโตะก็เริ่มสอดเซ็นเซอร์และสายสวนต่างๆ เข้าไปในผิวหนังของเขา
ไม่นานนัก เฟยหยุนก็ถูกปกคลุมไปด้วยท่อที่ยุ่งเหยิง เกือบห้าสิบเส้น เป็นภาพที่น่าสยดสยองอย่างแท้จริง
เฟยหยุนมองไปที่เครือข่ายท่อหนาแน่นบนร่างกายของเขาและอดไม่ได้ที่จะเตือน “เฮ้! คาบูโตะ นายต้องเช็คให้ดีๆ นะ อย่าเสียบท่อผิดที่ล่ะ!!”
คาบูโตะจดจ่ออยู่กับงานของเขา และหลังจากนั้นเป็นเวลานาน เขาก็ตอบ “ไม่ต้องห่วงครับ กรุณาเชื่อมั่นในเทคโนโลยีของเรา…”
จะเชื่อก็บ้าแล้ว
ด้วยท่อมากมายขนาดนี้ นายจำตำแหน่งที่เฉพาะเจาะจงทั้งหมดได้จริงๆ เหรอ?
อุบัติเหตุทางการแพทย์ต่างๆ ที่เขาเคยได้ยินบ่อยๆ ในชาติก่อนยังคงผุดขึ้นมาในใจของเขา และเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่สบายใจ
ทำไมการผ่าตัดปลูกถ่ายมันถึงได้ยุ่งยากขนาดนี้… แต่เฟยหยุนเองก็ไม่เข้าใจอะไรเลย ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงเลือกที่จะเชื่อใจโอโรจิมารุและคาบูโตะไปก่อนในตอนนี้
จบตอน