ตอนที่ 2 รับสมัครทายาทแห่งปีศาจ

[กำลังลอกแบบผลหลอมรวมของดักลาส บูลเล็ท เหลือเวลา 2 ชั่วโมง]

[กำลังลอกแบบฮาคิอาวุธขั้นสูงของดักลาส บูลเล็ท เหลือเวลา 1 ชั่วโมง]

[กำลังลอกแบบร่างเหล็กลูกโป่งของบิ๊กมัม เหลือเวลา 5 ปี 317 วัน 18 ชั่วโมง]

ทั้งหมดคือพลังที่แซนเดอร์สกำลังลอกแบบอยู่ในตอนนี้

เมื่อสองอย่างแรกลอกแบบสำเร็จ นั่นจะเป็นเวลาที่เขา ไม่ใช่แค่แหกคุก แต่ บุกทะลวงออกจากอิมเพลดาวน์

เขาไม่เชื่อว่า ผลพิษ แม้จะทรงพลังขนาดไหน ก็จะเหนือกว่า ฮาคิอาวุธขั้นสูง ได้

ผลหลอมรวม เองก็มีประโยชน์อย่างมาก มันสามารถจัดเรียงและรวมสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ เข้าด้วยกัน เพื่อสร้างอาวุธทุกชนิด

หลังหลบหนีออกไปได้ แซนเดอร์สวางแผนจะใช้พลังนี้สร้าง เรือรบพลังงานไฟฟ้า ขึ้นมา เวก้าพังค์เคยออกแบบเรือรบไฟฟ้าไว้ให้เขาแล้ว เพียงแค่มันยังไม่ทันถูกสร้างก่อนเขาจะถูกจับขังในอิมเพลดาวน์

แต่เขายังจำพิมพ์เขียวทั้งหมดได้ดี และเขาจะสร้างมันขึ้นมาเองด้วยพลังของผลหลอมรวม

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเวก้าพังค์ถือว่าไม่เลว ทั้งสองเคยร่วมกันทำการทดลองบางอย่าง

ส่วน ร่างเหล็กลูกโป่งของบิ๊กมัม คือสิ่งที่แซนเดอร์สต้องการมาโดยตลอด ร่างนี้จะทำให้ผู้ใช้แข็งแกร่งมหาศาลโดยไม่ต้องฝึกเลยแม้แต่น้อย หากพูดถึงพรสวรรค์โดยธรรมชาติแล้วบิ๊กมัมคือผู้ที่มีพรสวรรค์สูงที่สุดในโลกวันพีช เธอมีพลังระดับพลเรือโทตั้งแต่ยังเป็นเด็ก

หากไม่ติดนิสัยกินไม่หยุดและการคลอดลูกไม่หยั้ง ใครจะครองตำแหน่ง "แข็งแกร่งที่สุดในโลก" ก็ยังไม่แน่

น่าเสียดาย เวลาที่ต้องใช้ในการลอกแบบพลังนี้ยาวนานเกินไป แซนเดอร์สจึงหยุดไว้ครึ่งทางเพื่อไปลอกแบบ พลังยักษ์ของ ซานจวน วูลฟ์ แทน

เมื่อเลื่อนหน้าจอลงไป จะเห็นพลังที่อยู่ในสถานะ หยุดการลอกแบบชั่วคราว

[กำลังลอกแบบสายเลือดซูเปอร์ไซย่าจาก Dragon Ball เหลือเวลา 249 ปี 364 วัน 23 ชั่วโมง (หยุดชั่วคราว)]

[กำลังถอดหมัดจริงจังของไซตามะจาก One Punch Man เหลือเวลา 199 ปี 364 วัน 23 ชั่วโมง (หยุดชั่วคราว)]

[กำลังลอกแบบประตูทั้งแปดจาก Naruto เหลือเวลา 119 ปี 364 วัน 23 ชั่วโมง (หยุดชั่วคราว)]

...และพลังอื่น ๆ อีกมาก

นอกเหนือจากพลังในโลกวันพีชแล้ว พลังจากจักรวาลอื่นล้วนใช้เวลาลอกแบบนานกว่า 100 ปี แม้แต่ทักษะเล็ก ๆ ที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเลยก็ยังต้องใช้เวลาขนาดนั้น

แซนเดอร์สคาดเดาว่าเป็นเพราะ "ระยะห่าง" ระหว่างเขากับจักรวาลเหล่านั้น ยิ่งไกล ยิ่งนาน เช่นเดียวกับที่เขาใช้เวลา 5 ปีเต็มกว่าจะลอกแบบ ผลสายฟ้า จากเกาะแห่งท้องฟ้า สกายเปีย

การข้ามจักรวาลมาถือว่า 100 ปีนับว่าสั้นแล้วด้วยซ้ำ

ขณะมองตัวเลขนับถอยหลังที่ลดลงเรื่อย ๆ เขารู้ดีเวลาของเขาในอิมเพลดาวน์กำลังจะหมดลง

ทันใดนั้น เสียงโซ่เหล็กก็ดังขึ้นจากชั้นที่ 6 ของอิมเพลดาวน์

เสียงโซ่...ตามมาด้วยเสียงฝึกซ้อม

เป็น ดักลาส บูลเล็ท กำลังออกกำลังกายตามปกติ

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง แซนเดอร์สก็ร้องเรียกออกไป

“เฮ้ บูลเล็ท!”

ไม่มีเสียงตอบ

แซนเดอร์สยิ้มมุมปาก ก่อนจะปล่อย ฮาคิราชัน ออกมาอย่างไร้รูปร่าง ความกดดันมหาศาลแผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

ปัง!

เมื่อต้องรับมือการยั่วยุ บูลเล็ทจะไม่ยอมนิ่งเฉย ฮาคิราชันของเขาเองก็พุ่งปะทะกลับมาทันที

การปะทะกันของเจตจำนงรุนแรงจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกทั่วชั้นที่ 6 นักโทษหลายรายต้องคุกเข่าลงท่ามกลางแรงกดดันมหาศาล

“เวรเอ๊ย! อีกแล้วเหรอ!”

“สองคนนี่ไม่รู้จักพักบ้างเลยหรือไง!”

“สัด! แซนเดอร์ส! ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ เราไม่เคยมีความสงบสุขอีกเลย!”

“หุบปากซะ ไอ้พวกฝันจะหนีคุก!”

เสียงด่าและเสียงโวยวายของนักโทษดังกระหึ่มไปทั้งชั้น

แม้แซนเดอร์สจะรู้สึกพึงพอใจกับการที่พลังของตนเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ แต่นั่นไม่ได้ช่วยให้ชีวิตในอิมเพลดาวน์ชั้น 6 หายเบื่อได้เลย

การปะทะฮาคิราชัน กลายเป็นความบันเทิงเพียงอย่างเดียวของเขาตลอดช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

น่าเสียดายสำหรับนักโทษคนอื่น เพราะพวกเขาต้องทนรับมันไปด้วย ตอนแรกที่แซนเดอร์สเพิ่งมา ฮาคิราชันยังไม่แรง แต่เมื่อมันพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ พลังรบกวนก็รุนแรงจนแทบไม่อาจมองข้าม

“มีอะไร อยากพูดก็พูดมา”

บูลเล็ทหยุดใช้ฮาคิของเขา แล้วกลับไปฝึกต่อ พลางพูดเสียงเรียบ

แซนเดอร์สหยุดใช้ฮาคิของตัวเองตาม และพูดว่า:

“บูลเล็ท มาเป็นลูกเรือของฉันเถอะ มาเป็นรองกัปตันของฉัน”

ยังไม่ทันที่บูลเล็ทจะตอบ เสียงหัวเราะก็ดังลั่นมาจากอีกฟากของชั้น 6 มันคือเสียงของ ราชาจอมโฉด อาวาโล ปิซาร์โร

“ฮ่าๆๆ แซนเดอร์ส นี่แกเล่นขายของเหรอวะ?”

“หรือว่าแกจะตั้งกลุ่มโจรสลัดในอิมเพลดาวน์เลย?”

“กัปตันกลุ่มโจรสลัดแห่งอิมเพลดาวน์ แซนเดอร์ส อดีตทหารเรือ ผู้มีค่าหัว: ศูนย์เบรี ฮ่าๆๆๆ!”

“ยังไม่เลิกฝันเรื่องหนีอีกเหรอ?”

เสียงหัวเราะเหยียดหยามดังก้องจากพวกนักโทษ

“ใช่เลย! มีแค่แกกับบูลเล็ทที่ยังฝึกอยู่เนี่ย คิดอะไรกัน?”

“ยอมแพ้เถอะ! ราชสีห์ทองคำหนีออกไปได้เพราะมันมี ผลลอยตัว มันไม่ต้องสู้บนพื้นดินเหมือนพวกเรา”

“ถ้าจะหนี เราต้องตัดแขนขาทิ้งเอง แต่ไม่มีแขนขาแล้วจะมีแรงไปสู้กับแมกเจลแลนได้ยังไง?”

“ยังไม่นับกองเรือทั้งกองที่ล้อมอยู่นอกคุกอีก ยอมแพ้เหอะ!”

“หุบปากซะ!”

แซนเดอร์สทนไม่ไหว ปล่อย ฮาคิราชัน อีกระลอกอัดใส่พวกที่เสียงดังที่สุด จนพวกมันทรุดตัวลง

“ไอ้ลูกหมาทหารเรือ! ไม่มีใครกลัวแกหรอก!”

“หมารับใช้รัฐบาล! คิดว่าเป็นใครถึงมาสั่งที่นี่ได้!”

นักโทษไม่สะทกสะท้าน ยังคงตะโกนท้าทาย แม้แซนเดอร์สจะมี ฮาคิราชัน แต่ที่นี่คือ อิมเพลดาวน์ ทุกคนต่างเป็น นักโทษเท่าเทียมกัน ต่อให้เขาเคยเป็นทหารเรือ พวกมันก็ไม่มีวันเคารพ

แซนเดอร์สไม่สนใจเสียงพวกมัน เขาหันกลับไปหาบูลเล็ท

“ว่าไง บูลเล็ท จะมาเป็นรองกัปตันของฉันไหม?”

เขารู้ดีว่าหลังออกจากอิมเพลดาวน์ เขาจะต้องตั้งกลุ่มโจรสลัดของตัวเองขึ้นมา และหากพูดถึงพลังระดับท็อปของโลก ไม่มีใครเหมาะจะเป็นพวกพ้องเท่าดักลาส บูลเล็ทอีกแล้ว

แม้เขาจะไม่ได้คาดหวังมาก แต่ก็ยังอยากถาม

“ไม่!” บูลเล็ทตอบทันที โดยไม่ลังเล.