ตอนที่ 485 ฆ่าในพริบตา

“พบแล้ว!มันเป็นฝีมือของพวกนอกรีต พวกมันมีรอยสักของพวกนอกรีตบนคอ”เจ้าแดงพบร่องรอยของศัตรูใน5นาที

“พวกนอกรีต?พวกมันกำลังทำเหมือนสิ่งที่พวกมันทำเมื่อครั้งก่อน?”หลิน ฮวงขมวดคิ้ว ความทรงจำของพวกนอกรีตที่โจมตีการประเมินของสมาคมนักล่ายังฝังแน่นในหัวเขา มันเป็นไปได้ที่พวกนอกรีตจะโจมตีอีกครั้งเพราะพวกมันเป็นพวกไร้เหตุผล

“พวกมันเป็นกลุ่มคนบ้า เหตุการณ์ได้สงบลงแล้วและพวกมันก็จะทำมันอีกครั้ง”หลิน ฮวงกล่าว

“ข้าพบแมลงนักล่ารอบปีกของยุงบันทึกภาพ แมลงนักล่าต้องกินพวกยุงไปแน่นอน พวกนอกรีตต้องฝึกแมลงนักล่าให้ออกล่าเฉพาะยุงบันทึกภาพและให้แมลงนักล่าค้นหายุงเพื่อหาตัวนักเรียนก่อนจะเริ่มจับกุมพวกเขา”เจ้าแดงคาดการณ์

“แกสามารถดึงพิกัดมาได้ไหม?”หลิน ฮวงถามทันที

“ข้าไม่แน่ใจแต่ก็จะลองดู ข้าต้องใช้เวลาเพื่อศึกษาโครงสร้างร่างกายของแมลงนักล่าเพื่อเรียนรู้ว่าพวกมันส่งสัญญาณกันยังไง”เจ้าแดงคิดสักพักและกล่าว

“นานแค่ไหน?”

“อย่างมากก็2-3นาที ข้าต้องจับแมลงนักล่ามาเพื่อศึกษามัน”เจ้าแดงอธิบาย

“แกเห็นอะไรอีกไหม?แกเห็นหลิน ซินไหม?”หลิน ฮวงถามอีกครั้ง

“ข้าเห็นเต็นท์ของนักเรียนหลายคน แต่ข้าไม่แน่ใจว่าหลิน ซินอยู่ในนั้นไหม นอกจากนี้ พวกนอกรีตบางคนยังอยู่ในระดับเพลิงสวรรค์ บางคนกำลังค้นหาพวกนักเรียนและบางคนก็กำลังจับกุมพวกเขา...”

“จับกุม?พวกมันคิดจะฆ่านักเรียน?”หลิน ฮวงถามอีกครั้ง

“ไม่ พวกมันกำลังจับนักเรียนแบบเป็นๆ แต่ข้าเห็นผู้ใหญ่บางคนถูกฆ่าไป พวกมันอยู่ไม่ไกลจากเต็นท์ ข้ายังไม่รู้ถึงตัวตนของพวกมัน”เจ้าแดงกล่าวเพิ่ม

“พวกเขาควรจะเป็นอาจารย์สถาบันนักล่ายุทธ์และผู้ดูแลการทดสอบ ส่วนใหญ่คือระดับทองสมบูรณ์ พวกเขาไม่ทรงพลังพอจะสู้กับพวกนอกรีต”หลิน ฮวงขมวดคิ้ว แม้นักเรียนจะถูกจับแบบเป็นๆ การที่เพื่อนร่วมงานเขาถูกฆ่าก็ไม่ใช่ข่าวดี

ขณะที่คุยกัน เจ้าแดงก็พูดอีกครั้ง

“ข้าได้แพร่ปรสิตบนแมลงนักล่าแล้ว พวกมันกำลังปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าทางชีวภาพเพื่อค้นหาตำแหน่งพวกมัน และพวกนอกรีตก็มีตัวรับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากพวกมัน นั่นคือวิธีที่พวกมันใช้ค้นหาตำแหน่งของแมลงนักล่า คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าไม่ได้ยากต่อการรับ ข้าสามารถให้เมล็ดกาฝากข้าเข้าแทรกแซงกระบวนการรับคลื่นได้”

“งั้นก็ลงมือเลย มันคงถ่วงเวลาได้สักพัก”หลิน ฮวงรู้ว่าเวลาเป็นเรื่องสำคัญเนื่องจากมันเป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะช่วยเหลือทุกคน ทันทีที่ความช่วยเหลือมาถึง นักเรียนก็จะปลอดภัย

“ข้าเพิ่งพบว่ามีนักเรียนสองคนกำลังหลบหนีไม่ไกลจากเรา และมีพวกนอกรีตกำลังไล่ตามพวกเขา”เจ้าแดงกล่าวในทันที

“ที่ไหน?”หลิน ฮวงถาม

“ทาง8นาฬิกา ประมาณ3กิโลเมตรจากที่นี่”

หลิน ฮวงหันไปทางนั้นและหายไปจากที่ที่เขาอยู่ในพริบตา อึดใจต่อมา เขาก็ปรากฏตัวห่างออกไปสามกิโลเมตร มันคือทักษะลับที่ได้จากความเร็วฑูตสวรรค์ มันคล้ายกับการเทเลพอร์ต เพียงเมื่อเขามาถึง เขาก็ได้ยินใครบางคนกำลังพูดล้อเล่น

“เด็กๆ เลิกเล่นซ่อนแอบเถอะน่า ฉันจะฆ่าพวกแกหากฉันหาเจอ ทำไมแกไม่ออกมาด้วยตัวเองและปล่อยให้ฉันจับพวกแกแบบเป็นๆละ?”

หลิน ฮวงดีดตัวและปรากฏตรงจุดที่เขาได้ยินเสียงขณะที่เงยหน้ามองคนที่กำลังลอยอยู่ในอากาศ

“มันคือพวกนอกรีตจริงๆ”หลิน ฮวงขมวดคิ้วเมื่อเห็นรอยสักบนคอ

“เด็กอีกคน?หือ มีบางสิ่งผิดปกติ....ระดับเพลิงขาว แกเป็นอาจารย์?!”วู่ เทียนกำลังตรวจสอบหลิน ฮวง

หลิน ฮวงสามารถบอกได้จากกลิ่นอายของชายผมแดงว่าเขาคือเพลิงม่วง

“มองดูแกสิ! อย่างมากแกก็ต้องอายุไม่เกิน20ปี!จิ๊ จิ๊ แกต้องเป็นอัจฉริยะอย่างแน่นอน”วู่ เทียนตกตะลึงในตอนแรก แต่ในไม่ช้าก็เริ่มหัวเราะ

“ขอฉันถามคำถามแกหน่อย หนุ่มน้อย นี่จะส่งผลต่อการตัดสินใจฉันว่าควรฆ่าแกหรือจับแกเป็นเครื่องบูชาดี”

“เครื่องบูชา?”หลิน ฮวงคิดว่าตัวเองหูฝาด

“มันคือฉันที่ต้องเป็นฝ่ายถาม แกยังบริสุทธิ์อยู่ไหม?”วู่ เทียนยิ้ม สำหรับเขา หลิน ฮวงก็แค่เพลิงขาวและมันเป็นไปไม่ได้สำหรับหลิน ฮวงที่จะต่อกรกับเขา

“แกไม่ได้มาจากองค์กรนอกรีต?!”จากสิ่งที่เขาถาม หลิน ฮวงมั่นใจแล้วว่าเขาคือใคร

“ฉันเคยพบพวกนอกรีตมาก่อน พวกมันจะทำทุกอย่างที่อยากทำโดยไม่สนข้อห้าม รวมถึงพระเจ้า พวกมันจะไม่เกี่ยวข้องกับการบูชาอะไรทั้งนั้น องค์กรมืดองค์กรเดียวที่ต้องการเครื่องบูชาก็คือ...พวกนักบุญ!”

“โอ้ ตัวตนของฉันถูกล่วงรู้อีกแล้ว!เมื่อกี้นี้ก็มีคนรู้ว่าฉันไม่ได้มาจากองค์กรนอกรีต แต่มันก็ไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร  มันช่างน่าประทับใจเสียจริงที่แกสามารถรู้ได้ว่าฉันเป็นใคร”วู่ เทียนไม่ได้ปฏิเสธ

“ในเมื่อแกรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร งั้นแกรู้ไหมว่าแกควรตอบคำถามฉันได้แล้ว?แกจะเลือกถูกฆ่าหรือเลือกเป็นเครื่องบูชา?”

“ฉันขอเลือกให้แกตาย!”หลิน ฮวงยกมือขึ้น และสมบัติดาบสูงสุดก็ปรากฏในมือเขา

จากนั้นเขาก็เหวี่ยงดาบจากที่ที่ยืนอยู่ คลื่นดาบสีขาวปรากฏตรงหน้าวู่ เทียน ก่อนที่เขาจะได้ลงมือทำอะไร ร่างกายส่วนบนกับส่วนล่างเขาก็แยกกัน เขาไม่ตายในทันทีขณะที่ล้มลงกับพื้น

“ฉันลืมบอกแกไปว่าฉันมีทักษะเขตแดนที่สามารถโจมตีได้ภายในรัศมี300เมตรจากที่ที่ฉันยืนอยู่”หลิน ฮวงเยาะเย้ย

“แม้ฉันจะตัดแกเป็นสองส่วน ฉันก็ได้ใช้พลังชีวิตเพื่อปิดบาดแผลแกเอาไว้ แกควรจะมีชีวิตอยู่ได้อีก5นาที 5นาทีก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้แกคายความลับ”หลิน ฮวงกล่าวและหมอกม่วงก็ลอยออกจากแขนเสื้อเขา กลุ่มไอน้ำสีม่วงไหลลงไปในรูจมูกของวู่ เทียน และในไม่ช้า มันก็มีประกายแสงสีม่วงในดวงตาวู่ เทียน