ตอนที่ 419 แดนทมิฬ

มันเป็นตอนประมาณบ่ายโมงหลังจากที่หลิน ฮวงและหลินซินกินอาหารเสร็จและนั่งพัก เขาอัญเชิญสมบัติมิติและมาถึงเมือง7A11 เมืองรัตติกาล หลังจากที่ใช้ประตูมิติถึง4เมือง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงจุดหมาย เมืองเงาสลัว จุดหมายปลายทางเขาคือแดนทมิฬที่อยู่ห่างจากเมืองเงาสลัวไป2300กิโลเมตร

แดนทมิฬคือซากปรักหักพังใต้ดินที่เกิดจากการทรุดตัวของเมืองในยุคโบราณ มันเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมพื้นที่กว่า5ล้านตารางกิโลเมตรซึ่งเทียบได้กับครึ่งหนึ่งของเมืองเกรดA ซากปรักหักพังอยู่ในเขตอันตรายระดับกลาง ตัดสินจาก3ระดับเขตอันตราย เขตนี้จะมีมอนสเตอร์ระดับเพลิงสวรรค์อย่างน้อย5ตัวและแม้กระทั่งระดับนิรันดร์ เมื่อเทียบกับหุบเขาเบลล์ซึ่งมีมอนสเตอร์เพียงเล็กน้อย ซากปรักหักพังนี้ถือเป็นอาณาเขตของมอนสเตอร์ต่างๆ สิ่งก่อสร้างมากมายคือที่ซ่อนพวกมัน การเข้าไปในแดนทมิฬก็เหมือนกับการบุกรังมอนสเตอร์ซึ่งมีความเสี่ยง

“น้องแน่ใจนะว่าจะตามพี่ไป?”หลิน ฮวงถามหลิน ซินอย่างจริงจับงเมื่อก้าวออกจากประตูมิติ“พี่กำลังไปแดนทมิฬ มันคือมิติบรรพกาลที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์ มันแตกต่างจากสถานที่ทั้งหมดที่พี่เคยพาน้องไป”

“คะ!”หลิน ซินพยักหน้า

หลิน ฮวงไม่พูดอะไรอีกหลังจากที่เธอยืนยัน เหตุผลที่ว่าทำไมเขาจึงยอมให้หลิน ซินตามมาด้วยเพราะเขามั่นใจว่าจะปกป้องเธอได้ แม้มันอาจจะเร็วเกินสำหรับเธอในสถานที่เช่นนี้ แต่ก็เป็นการดีที่จะพาเธอไปดูด้านที่แท้จริงของโลก นักเรียนส่วนใหญ่ที่จบจากสถาบันจะเหมือนกันดอกไม้เปราะบาง พวกเขาต่างคิดว่าโลกเต็มไปด้วยสายรุ้งและผีเสื้อเพราะพวกเขาเติบโตในเขตปลอดภัย หลิน ฮวงไม่ต้องการให้หลิน ซินจมอยู่กับภาพลวงตาเช่นนั้น

“นายกำลังไปแดนทมิฬ?”ชายร่างใหญ่ในชุดเกราะทองถาม เมินเฉยหลิน ซินโดยสิ้นเชิง หลินฮวงเงยหน้ามองเขาและเห็นว่าเขาคือระดับทองสมบูรณ์

“กลุ่มเราสามารถพานายไปได้หากนายต้องการ เรามีระดับทองสมบูรณ์สองคนและระดับทองขั้น3สามคน ตราบเท่าที่นายไม่คิดจะไปเขตมอนสเตอร์หลุดพ้น เราสามารถพานายไปได้”ชายคนนั้นเสนอเพราะเขาเห็นว่าหลิน ฮวงคือระดับทองขั้น3

ไม่มีใครต่ำกว่าระดับหลุดพ้นที่จะเข้าแดนทมิฬเพียงลำพังเพราะมันคล้ายกับการขุดหลุมฝังตัวเอง คนส่วนใหญ่จะจับกลุ่มขึ้น การมี5คนในกลุ่มถือเป็นกฏพื้นฐานในการเข้าแดนทมิฬ นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมฃายร่างใหญ่จึงมองหาเพื่อนร่วมกลุ่มเพราะมันเป็นอันตรายสำหรับกลุ่มที่มีคนน้อยกว่าสิบ

“ไม่เป็นไร ขอบคุณ”หลินฮวงค้นหาเกี่ยวกับสถานที่นั้นบนเครือข่ายหัวใจมาก่อน อย่างไรก็ตาม มันเป็นครั้งแรกที่เขาถูกเชิญให้ร่วมกลุ่ม เขาคิดว่ามันน่าสนใจแต่ก็ยังคงปฏิเสธด้วยรอยยิ้ม

“เราไม่ได้มาจากสวรรค์นักผจญภัย เราเป็นกลุ่มที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อนาทีก่อน นายไม่ต้องจ่ายอะไรเพื่อเข้าร่วมกับเรา”ชายร่างใหญ่อธิบายทันทีเพราะเขาคิดว่าหลิน ฮวงเข้าใจเขาผิด

“เรามีกลุ่มเราแล้ว”หลิน ฮวงส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม เขากล่าวเพราะรู้ว่าชายตรงหน้ามีเจตนาดี

“โอ้ อย่างนั้นหรอ?งั้นก็ขอโทษที่มารบกวนนะ”จากนั้นเขาก็จากไป

หลิน ฮวงฉายแผนที่เพื่อค้นหาตำแหน่งเขา ในไม่ช้าเขาก็พบตำแหน่งของสมาคมนักล่า ก่อนจะเดินทาง เขาอยากไปสมาคมนักล่าเพื่อสอบถามข้อมูลบางอย่างที่รู้เพียงคนท้องถิ่นรวมถึงการซื้อแผนที่อย่างละเอียดของแดนทมิฬ ทันทีที่เขายืนยันตำแหน่งของสมาคมนักล่า เขาก็อัญเชิญหมาป่าวิริเดี้ยนและขึ้นขี่ไปพร้อมกับหลิน ซิน ชายร่างใหญ่ที่ถูกปฏิเสธก่อนหน้าตกใจเมื่อนึกถึงสิ่งที่หลิน ฮวงพูดก่อนหน้าหลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าว

“เขาบอกว่า’เรามีกลุ่มเราแล้ว’แทนที่จะเป็น’ฉันมีกลุ่มแล้ว’ เขาจะพาสาวน้อยที่ยังไม่ถึงระดับเหล็กนั่นเข้าไปจริงๆ?ฉันคิดว่าฉันต้องหูฝาดแน่ๆ เขาต้องพูดว่า’ฉัน’ไม่ใช่’เรา’”เขาส่ายหัวเพื่อขจัดความคิดไปขระที่มองหาเพื่อนร่วมกลุ่มเพิ่ม

หลิน ฮวงพาหลิน ซินไปสมาคมนักล่าและได้สิ่งที่เขาต้องการ เขายังซื้อแผนที่อย่างละเอียดของแดนทมิฬมาอีกด้วย ทั้งคู่ได้รับแจ้งว่าไม่มีสัญญาณเครือข่ายโทรศัพท์ ดังนั้นจึงไม่มีทางที่พวกเขาจะสามารถตั้งพิกัดได้ ทั้งหมดที่พวกเขามีคือแผนที่เพื่อหาว่าพวกเขาอยู่ไหน ยิ่งไปกว่านั้น หากพวกเขาตกอยู่ในปัญหา พวกเขายังไม่สามารถติดต่อใครได้ อย่างไรก็ตาม หลิน ฮวงไม่ได้แปลกใจเพราะเขาเคยอ่านมาแล้วบนหน้าเพจนักล่า

“พี่คะ หากเราไม่อาจติดต่อใครได้เมื่อเราตกอยู่ในปัญหา นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะตาย?”หลิน ซินถามทันทีที่ออกจากสมาคมนักล่า

“คนส่วนใหญ่จะลงทะเบียนกับองค์กรที่พวกเขาอยู่ก่อนจะเข้าไปในแดนทมิฬ พวกเขาจะเขียนเวลาที่พวกเขาเข้าไปในแดนทมิฬและล็อคเอาท์เครือข่าย หากพวกเขาล็อคเอาท์นานกว่า48ชั่วโมง องค์กรจะพยายามติดต่อ หากนั่นล้มเหลว พวกเขาจะส่งคนไปช่วยเหลือ ดังนั้น มันจึงยังเป็นไปได้ที่คนเหล่านี้จะมีชีวิตรอดหากพวกเขาสามารถยื้อได้มากกว่าสองวัน”

“ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมีกลุ่มมนุษย์หลายกลุ่มที่เข้าไปในแดนทมิฬ หากพวกเขาพบเจอปัญหา พวกเขาสามารถส่งสัญญาณหากลุ่มที่อยู่ใกล้ได้ แม้เครือข่ายหัวใจและโทรศัพท์จะไม่อาจใช้ได้ในนั้น แต่สัญญาณS.O.S.ในแหวนหัวใจจักรพรรดิยังคงทำงานอยู่ แหวนหัวใจจักรพรรดิของคนอื่นภายในรัศมี100กิโลเมตรจะได้รับสัญญาณนั้น”

หลิน ฮวงอธิบายรายละเอียดเพราะข้อมูลมีประโยชน์ต่อหลิน ซิน เขาไม่รู้เกี่ยวกับสัญญาณช่วยเหลือก่อนหน้าและเพิ่งรู้ไม่นานมานี้ในหอสมุด ในความเป็นจริง นักล่าที่มีประสบการณ์บางคนจะรู้เกี่ยวกับคุณสมบัตินี้รวมถึงนักเรียนในสถาบัน มีเพียงหลิน ฮวง ผู้ที่เพิ่งมาอยู่ในโลกนี้ได้ปีเดียวที่ไม่รู้เกี่ยวกับคุณสมบัติของแหวนอันนี้

ขณะที่พวกเขาออกจากสมาคมนักล่า หลิน ฮวงก็ไม่คิดจะทำตามกลุ่มอื่นๆเพราะเขามั่นใจในตัวมอนสเตอร์อัญเชิญเขากว่าใครอื่น เขาอัญเชิญสายฟ้าและทั้งคู่ก็มุ่งหน้าไปแดนทมิฬ