ตอนที่ 404 ชาติหน้า ฉันจะเป็นเจ้าสาวนาย

“หลิน ฮวง หากนายฆ่าฉัน เขาก็จะตายเช่นกัน!จิตสำนึกเขามาจากฉัน หากจิตสำนึกฉันหายไป เขาก็เช่นกัน”จาง หมิงหมิงพ่นเลือดเมื่อเธอกระแทกกับกำแพงคลังสินค้า ด้วยความที่เธอทำให้กำแพงไม่อาจพังถล่มได้เพื่อป้องกันหลิน ฮวงจากการหลบหนี เธอจึงกระแทกกับกำแพงโดยที่มันไม่พังถล่มลงมา

“เนื่องจากนายเองก็อยู่ได้แค่ชั่วโมงเดียว ทำไมถึงไม่ยอมปล่อยหยางยี่กับฉันไป?ส่งหยางยี่ให้ฉันซะ ตราบเท่าที่ฉันลบความทรงจำส่วนนี้ของเขาไป เขาก็จะรักฉันเหมือนเดิม ตราบเท่าที่ฉันมีชีวิต เขาก็จะมีชีวิต”จาง หมิงหมิงค่อยๆเหยียบพื้น ผมหางม้าของเธอคลายไปแล้ว ด้วยผมยุ่งและสีหน้าดำมืด เธอจึงดูคล้ายกับผีภายใต้แสงจันทร์

“เธอกลับยังคงปากเก่ง!”หลิน ฮวงสงสารเธอในตอนแรก แต่ตอนนี้เขากลับโมโห เขาขยี้การ์ดรักษาในมือเขา และดาบที่แทงหน้าท้องเขาก็ถูกผลักออกจากร่างเขาช้าๆ เมื่อมันเกิดขึ้น ของเหลวสีม่วงก็ออกมาพร้อมกับดาบ มันคือพิษปลาปักเป้าปีศาจ ทันทีที่พิษถูกขับออก บาดแผลเขาก็เริ่มรักษาตัวเองอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น แม่มดก็ปรากฏตรงหน้าหลิน ฮวงและมองไปที่พิษ

“เอาไปสิหากแกต้องการ”หลิน ฮวงพยักหน้าให้เธอ แม่มดเปิดปากและกลืนของเหลวสีม่วงเข้าไป มันใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจเพื่อให้ร่างกายหลิน ฮวงฟื้นตัวดั่งเดิม

“เกิดอะไรขึ้น?นี่เป็นไปได้ยังไง?!ไม่มียาแก้พิษปลาปักเป้าปีศาจในโลกนี้!และนายยังสามารถรักษาตัวเองได้รวดเร็วเช่นนั้น?!”จาง หมิงหมิงตกใจกับสิ่งที่เธอเห็น เธอส่ายหัวอย่างแรง ไม่อาจยอมรับสิ่งที่เธอเห็นได้

เธอใช้เวลานานมากเพื่อวางแผนการ ดังนั้นเธอจึงมั่นใจว่าหลิน ฮวงต้องตายจากพิษปลาปักเป้าปีศาจเพราะไม่มียาแก้พิษในโลกนี้ แต่ทว่า เธอกลับไม่คิดว่าเขาจะสามารถกำจัดพิษออกไปได้เช่นนั้น ความพยายามทั้งหมดของเธอกลับสูญเปล่า

“หมิงหมิง หยุดได้แล้ว”เมื่อเห็นหลิน ฮวงหายดี เจ้าอ้วนก็แนะนำให้จาง หมิงหมิงหนีไป เขาหวังว่าจาง หมิงหมิงจะสามารถหนีไปได้ บางที หลิน ฮวงอาจไม่ฆ่าเธอเพื่อเจ้าอ้วน อย่างไรก็ตาม หากจาง หมิงหมิงยืนยันจะอยู่ หลิน ฮวงคงไม่ยอมปล่อยเธอไป

“หยุดงั้นหรอ?หยางยี่ ฉันหันหลังกลับไม่ได้อีกแล้ว ฉันเสียเวลาไปมาก ฉันเหลือเวลาในการทำภารกิจอีกไม่มาก ฉันเหลือเวลาไม่ถึง10วัน หากฉันไม่ฆ่าหลิน ฮวง นายหญิงจะไม่ปล่อยฉันไป”จาง หมิงหมิงทำท่าเหมือนคนบ้าขณะที่เธอร้องไห้และหัวเราะออกมาพร้อมกัน

“หากมีหลิน ฮวง ก็จะไม่มีฉัน!”จาง หมิงหมิงกล่าวและพุ่งใส่หลิน ฮวง

“ฉันขอโทษ เจ้าอ้วน”หลิน ฮวงขอโทษ จากนั้นก็พยักหน้าให้แม่มด แม่มดขยับมาตรงหน้าหลิน ฮวงและเจ้าอ้วน เมื่อเธออ้าแขนกว้าง หนอนดำนับไม่ถ้วนก็บินไปทางจาง หมิงหมิง หนอนเหล่านี้เรียกว่าหนอนสูบชีวิต พวกมันมีขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ พวกมันมีสีดำสนิทและจะกินพลังชีวิตเป็นอาหาร ปากของพวกมันราวกับกรรไกซึ่งสามารถตัดเปิดผิวหนังของสิ่งมีชีวิตได้โดยง่ายและเข้าสู่ร่างกาย หนอนเหล่านี้มักจะอาศัยอยู่เป็นกลุ่ม แม้กระทั่งระดับนิรันดร์ก็ยังไม่อยากตอแยพวกมัน

จาง หมิงหมิงรู้จักหนอนเหล่านี้ แม้เธอจะบ้า เธอก็ตัดสินใจหนีจากหนอน เมื่อหนอนไล่ตามเธอ เธอก็วิ่งไต่ไปมาและปามีดใส่หลิน ฮวง เธอรู้ว่าเธอไม่อาจสู้แม่มดได้ แม้เธอจะไม่เห็นวิธีที่แม่มดฆ่าลิลลี่ในชุดคลุมดำก่อนหน้า แต่เธอก็สามารถรับรู้ถึงคลื่นพลังได้ แม่มดใช้เวลาเพียงเล็กน้อยในการฆ่าลิลลี่และมันก็เห็นได้ชัดว่าแม่มดทรงพลังอย่างมาก

เช่นเดียวกับลิลลี่ในชุดคลุมดำ จาง หมิงหมิงรู้ดีว่าความสามารถของเธอก็พอๆกันกับลิลลี่ชุดคลุมดำ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะแม่มด เธอต้องฆ่าหลิน ฮวงโดยการหลบหลีกแม่มด ขณะที่เธอวิ่ง จาง หมิงหมิงก็เริ่มเข้าใกล้ทิศทางของหลิน ฮวง ในเวลาเดียวกัน เธอก็ขว้างเข็มดำใส่หลิน ฮวง

หลิน ฮวงฟันดาบเขาในอากาศและป้องกันเข็มดำทั้งหมด ในขณะเดียวกัน จาง หมิงหมิงก็ทิ้งระยะห่าง ร่างเธอแยกเป็น2 ในไม่ช้า จาก2ก็เป็น4 8....เธอดูราวกับเซลล์ที่กำลังแตกตัว ในเวลาไม่ถึงวินาที ตอนนี้มันกลับมีจาง หมิงหมิง32คนแล้ว

แม่มดไม่อาจบอกได้ว่าร่างไหนคือตัวจริง เธอยืนมือไปในอากาศ และเถาวัลย์จำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกจาฝ่ามือเธอ เธอราวกับมอนสเตอร์ปลาหมึกที่มีหนวดยาวใหญ่หลายสิบเมตรพุ่งใส่จาง หมิงหมิง แม้กระทั่งหลิน ฮวงก็ยังไม่อาจบอกได้ว่าหมิงหมิงคนไหนคือตัวจริง

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่ามีเงาแทรกเข้ามาในเขตแดนระวังภัยเขา เขาไม่แม้แต่จะหันไปแต่แทงดาบไปข้างหลัง โดมดารานั้นทรงพลังมาก มีเสียงฉีกขาดในอากาศรวมถึงแถบสีขาวที่ปรากฏเมื่อดาบเขาปะทะกับเงา ตามด้วยเสียงดัง จาง หมิงหมิงร้องโหยหวนขณะที่เงาลอยกลับมาหาเธอ

“เป็นไปได้ยังไง?!แม้กระทั่งเข็มพิษก็ไม่อาจบอกได้ว่าร่างไหนคือร่างจริงของฉัน!”จาง หมิงหมิงพ่นเลือดอีกครั้ง เธอไม่เห็นทิศทางดาบของหลิน ฮวง แม้เธอจะสามารถหลบหนีจากควาตายได้ เธอก็ยังบาดเจ็บสาหัส โดยไม่พูดอะไรสักคำ แม่มดปรากฏตัวขึ้นด้านหลังจาง หมิงหมิงราวกับภูติผี มันสายเกินไปเมื่อเธอตระหนักมัน นิ้วของแม่มดราวกับอสรพิษที่กำลังล่าเหยื่อขณะที่พวกมันแทงหลังของจาง หมิงหมิง ในพริบตา ทั่วทั้งฝ่ามือก็พุ่งผ่านหน้าอกของจาง หมิงหมิง....

ความเจ็บปวดมหาศาลระเบิดจากหน้าอกเธอ จาง หมิงหมิงก้มมองและเห็นมือที่ชุ่มไปด้วยเลือดยื่นออกจากหน้าอกเธอ เล็บยาวราวกับกรงเล็บสัตว์และในที่สุดเธอก็รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น แม่มดคอยๆถอนมือออกและจาง หมิงหมิงก็ดูเหมือนจะสูญสิ้นพลังทั้งหมดไปขณะที่ล้มลงกับพื้น  หยาดน้ำตาพรั่งพรูออกมาขณะที่เธอพยายามหันไปมองเจ้าอ้วน

“หยางยี่ ฉันขอโทษ...”

“หมิงหมิง!”เจ้าอ้วนฝืนเดินไปหาจาง หมิงหมิงและกอดเธอ หลิน ฮวงอยากหยุดเขา แต่ทว่า เขาก็ไม่อาจทำอะไรได้ขณะที่ชะงักมือค้างในอากาศ

“ฉันขอโทษ สิ่งที่ฉันเสียใจมากที่สุดในชีวิตคือการฆ่านาย มันจะดีแค่ไหนหากฉันไม่ได้ฆ่านายในวันนั้น...”จาง หมิงหมิงสัมผัสกับใบหน้าเจ้าอ้วน

“หมิงหมิง อย่าตำหนิตัวเอง วันที่ฉันอยู่กับเธอเป็นวันที่ฉันมีความสุขมากที่สุดในชีวิต”เจ้าอ้วนอดร้องไห้ออกมาไม่ได้

“ฉันเองก็เหมือนกัน ฉันมีความสุขทุกเมื่อที่อยู่กับนาย.. นายทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัย...บางที นั่นอาจเป็นความสุขที่แท้จริง”จาง หมิงหมิงเริ่มอ่อนแอลงและมันกลายเป็นยากสำหรับเธอที่จะพูด

“ฉันอยากเป็นเจ้าสาวนาย....”

“ฉันคิดที่จะแต่งงานกับนายและมีลูก เราจะคอยดูเด็กๆเติบโตขึ้นขณะที่แก่เฒ่าไปด้วยกัน...”เจ้าอ้วนแนบหน้าผากของตัวเองกับจาง หมิงหมิง

“หยางยี่ การเกิดใหม่มีจริงในโลกนี้?”จาง หมิงหมิงถามอย่างอ่อนโยน

“หากมันเป็นจริง ฉันก็อยากจะเห็นนายอีกครั้งในชีวิตหน้า...สัญญากับฉันว่าเราจะพบกับบนเขาสามชีวิต...ตกลงไหม?”

“ฉันสัญญา!”เจ้าอ้วนพยักหน้า

“นายอ้วนมาก ฉันจะจำนายได้แน่....ห้ามลืมฉัน..”จาง หมิงหมิงยิ้ม

“ฉันจะลืมเธอได้ยังไง?คนที่สวยที่สุดท่ามกลางฝูงชนย่อมต้องเป็นเธอ”เจ้าอ้วนกอดจาง หมิงหมิงไว้แน่นขณะที่ร้องไห้

“งั้นก็สัญญากันนะ...ในชาติหน้า ฉันจะเป็นเจ้าสาวของนาย...”

“อืม!”เจ้าอ้วนไม่อาจพูดได้อีกต่อไป

ในไม่ช้า มือของจาง หมิงหมิงที่กำลังสัมผัสใบหน้าก็ล่วงหล่น เธอตายแล้ว แต่ใบหน้าเธอยังสงบราวกับเธอไม่ได้เจ็บปวดอะไร

“หมิงหมิง!”เจ้าอ้วนกรีดร้องสุดแรง