ตอนที่ 390 บรรณารักษ์07003

“ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้รับการ์ดทักษะระดับตำนาน-ชิ้นส่วนการ์ดโดมดาราx618!”

สามวันผ่านไปโดยเร็ว หลิน ฮวงสะสมชิ้นส่วนการ์ดได้กว่า600ชิ้นภายในสามวัน เมื่อชิ้นส่วนการ์ดแรกปรากฏ เขาก็พบว่ามันคือการ์ดระดับตำนานและคิดว่ามันคงดีหากเขาได้รับ10ชิ้นส่วนต่อวัน มันจะต้องใช้เวลาที่ยาวนานเพื่อรวบรวมชิ้นส่วนการ์ดให้ครบ

แต่สิ่งที่เขาไม่คิดกลับเกิดขึ้นในระหว่างการฝึก ภาพการฝึกดาบของฉี หมิงเซี่ยงกลับปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว ทุกครั้งที่ปรากฏ ชิ้นส่วนการ์ดนับร้อยก็จะปรากฏเช่นกัน ในวันแรกตอนบ่าย ความทรงจำได้ปรากฏขึ้นครั้งหนึ่งและหลิน ฮวงก็ได้รับชิ้นส่วนการ์ดกว่า100ชิ้น ในวันที่สอง ความทรงจำได้ปรากฏขึ้นสองครั้งและเขาก็ได้รับชิ้นส่วนการ์ดกว่า200ชิ้น ในวันที่สาม ความทรงจำปรากฏขึ้นสามครั้งและเขาก็ได้รับชิ้นส่วนการ์ดกว่า300ชิ้น

การ์ดทักษะรดับตำนานจำต้องใช้ชิ้นส่วนการ์ดกว่า10000ชิ้นเพื่อรวมกันเป็นการ์ด แม้หลิน ฮวงจะไม่รู้จำนวนแน่ชัด เขาก็มั่นใจว่าเขาต้องสะสมให้มากกว่า10000ชิ้นภายในสองเดือน แม้เขาจะยังไม่ได้รับการ์ดสมบูรณ์ เขาก็รู้สึกขอบคุณคุณฟู่อย่างมาก

“เธอเป็นอัจฉริยะแห่งดาบจริงๆ!เพื่อลดความยาก ฉันตั้งใจจะแตกแยกเทคนิคจาก18รูปแบบเป็น108รูปแบบ แต่พวกมันก็ยังยากเกินไปสำหรับนักดาบส่วนใหญ่ พวกมันต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือนเพื่อปรับตัว ฉันไม่คิดว่าเธอจะใช้เวลาเพียงสองชั่วโมงในวันแรกเพื่อเข้าใจมัน พัฒนาการของเธอในสองวันนี้เป็นไปอย่างน่ากลัว เมื่อมองไปที่ความเร็ว ฉันคิดว่าเธอจะใช้เวลาเพียงสองเดือนเพื่อเชี่ยวชาญทักษะนี้”คุณฟู่ชมเขา

หลิน ฮวงนึกถึงตอนที่เขาเห็นภาพแรกจากความทรงจำฉี หมิงเซี่ยง นั่นทำให้เขาสามารถได้รับชิ้นส่วนการ์ดมากมาย และเข้าถึงทักษะ หากไม่มีความทรงจำ เขาอาจจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบวันเพื่อเข้าถึงทักษะ

“ดูเหมือนว่าการฝึกของเธอจะเป็นไปด้วยดี ไม่มีความหมายอะไรหากฉันยังอยู่ จากพรุ่งนี้ไป เธอจะย้ายไปหอพักในสถาบันนักล่ายุทธ์ เธอจะไปหอสมุดในตอนกลางวันและฝึกฝนตอนกลางคืน เธอไม่ต้องกลับมายังโรงแรมอีก โทรหาฉันหากเธอมีคำถามอะไร”คุณฟู่ตบไหล่เขาและก้าวไปในประตูมิติ

หลังจากที่ส่งคุณฟู่ไป หลิน ฮวงก็กินอาหารกลางวันกับหลิน ซินและเช็คเอ้าโรงแรม เมื่อเขาได้รับใบรับรองการเป็นอาจารย์ เขาก็ได้รับหอพักอาจารย์ด้วย เขาคิดว่าการที่มันถูกเรียกว่าหอพัก ขนาดมันควรจะเล็กและเขาก็ไม่อยากจะอยู่ในหอพักเล็กๆกับหลิน ซิน อย่างไรก็ตาม เขาคิดว่าคุณฟู่อาจจะไม่สามารถจัดการได้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจอยู่ในโรงแรมกับคุณฟู่แทน

เมื่อเขามาถึงหอพัก เขาก็ตระหนักว่าเขาคิดผิดไป หิพักไม่ใช่แค่ห้องแต่กลับเป็นวิลล่าสามชั้นที่คล้ายกับขนาดบ้านเขาในเมืองหิมะ เห็นได้ชัดว่าอาจารย์สถาบันนักล่ายุทธ์มีสวัสดิการที่ดี เขาก้าวไปในบ้านและเห็นเฟอร์นิเจอร์ใหม่เอี่ยมมากมาย มันให้ความรู้สึกว่าเขาเพิ่งจะย้ายไปในบ้านใหม่

“พี่คะ ที่นี่ดีมาก!”หลิน ซินเปิดหน้าต่างและมองออกไป สถาบันนักล่ายุทธ์มีทิวทัศน์งดงามรอบตัวมัน มีภูเขาและแม่น้ำในเขตหอพัก ทำให้มันเงียบสงบ หลังจากที่เดินรอบบ้านและทำความสะอาดสองห้องนอน หลิน ฮวงก็อัญเชิญไทแรนด์

“พี่จะไปห้องสมุด พี่จะไม่กลับมากินข้าว น้องสามารถไปซื้อของกับไทแรนด์ได้”

“คะ”หลิน ซินพยักหน้า

หลังจากที่เดินออกไป หลิน ฮวงก็อัญเชิญหมาป่าวิริเดี้ยนและมุ่งหน้าไปหอสมุด สถาบันนักล่ายุทธ์กว้างใหญ่และตอนนี้มันก็เป็นวันหยุดอยู่ซึ่งทำให้แทบไม่มีคน เขาไม่กังวลว่าการขี่หมาป่าจะไปทำให้ใครบาดเจ็บ ภายในสามนาที เขาก็มาถึงทางเข้าหอสมุด เขาเรียกหมาป่ากลับและฉายใบรับรองเขา จากนั้นก็เปิดประตูด้วยการ์ดเขาและก้าวไปในหอสมุด

เขาอ้าปากค้างเมื่อก้าวไปข้างใน ไม่มีหอสมุดในเมืองขนาดเล็กอย่างเมืองวูหลินที่เขาเคยอาศัย มันเป็นครั้งแรกที่หลิน ฮวงก้าวมาในหอสมุดของโลกนี้ เขารู้ว่าหอสมุดจะแตกต่างจากโลกแต่สิ่งที่เขาเห็นก็ทำให้เขาตกใจ

“นี่...คือ...อะไรกัน...”

มีมอนสเตอร์ขนาดมหึมาบนเพดาน มอนสเตอร์ราวกับสมองยักษ์สีฟ้าซึ่งถูกปกคลุมด้วยวุ้นโปร่งใสสีม่วง ที่ด้านล่างวุ้นมีหนวดนับล้าน มันคล้ายกับแมงกะพรุนสีม่วงที่มีสมองสีฟ้าอยู่ภายใน

นอกจากนี้ มันยังไม่มีชั้นหนังสือในหอสมุดนี้เลย ไม่มีแม้กระทั่งหนังสือ!มีเพียงโต๊ะและเก้าอี้รวมถึงห้องอ่านส่วนตัวซึ่งดูเหมือนจะต้องได้รับการอนุญาติ มีหนวดอยู่บนโต๊ะและเก้าอี้ หนวดกำลังขยับเล็กน้อยดังนั้นหลิน ฮวงจึงรู้ว่ามันยังไม่ตาย

“ยินดีต้อนรับสู่หอสมุด เครื่องจับเวลาแรก ข้าคือบรรณารักษ์07003 อย่ากลัว ข้าเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเทียมไร้อันตราย จุดประสงค์ของข้าในที่นี่คือการเก็บข้อมูลและช่วยเหลือ...”

“โอ้....โอเค..”เสียงดังขึ้นในหัวหลิน ฮวง ในที่สุดเขาก็หลุดจากห้วงผวัง

“หากท่านต้องการข้อมูลใด ท่านสามารถไปยังสายที่ว่างและหนวดข้าจะเชื่อมต่อกับแหวนหัวใจจักรพรรดิท่าน ท่านไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการรั่วไหลของข้อมูลเพราะสายข้าจะสามารถป้อนข้อมูลได้เพียงเท่านั้น  มันเป็นการไหลข้อมูลแบบทางเดียว...”บรรณารักษ์07003อธิบาย

“มีห้องอะไรอยู่ตรนั้น?”หลิน ฮวงชี้ไปที่ห้องส่วนตัว

“นั่นเป็นห้องพิเศษสำหรับอาจารย์ ท่านต้องมีใบรับรองอาจารย์เพื่อเปิดใช้งานมัน สิทธิ์การเข้าถึงข้อมูลจะสูงขึ้น หากแสงบนทางเข้าเป็นสีแดง มันหมายความว่าไม่สามารถใช้งานได้และแสงสีเขียวหมายถึงมันว่าง ทั้งหมดที่ท่านจะต้องทำคือการสแกนใบรับรองอาจารย์เพื่อเข้าไป”บรรณารักษ์07003อธิบายอีกครั้ง

“เข้าใจแล้ว ขอบคุณนะ!”หลิน ฮซงเดินไปที่ห้องทันที

“ท่านจะต้องตั้งค่าแหวนหัวใจจักรพรรดิท่านเพื่อให้ข้าเข้าถึงได้ จากนั้นท่านจะสามารถมองหาข้อมูลได้”บรรณารักษ์07003แนะนำ

หลิน ฮวงทำตามคำแนะนำทันที แผงบนห้องค่อยๆลดลงและเชื่อมต่อกับแหวนหัวใจจักรพรรดิเขา เขาเข้าไปในหน้าเพจหอสมุดทันที

“หากท่านมีคำถามใด โปรดอย่าลังเลที่จะถามข้า”เสียงของบรรณารักษ์หายไปหลังจากที่มันกล่าว

“ลองดูเนื้อหาของรายการเต๋าดาบปี1(น่าจะของพวกเด็กปี1)และดูว่ามีอะไรบ้างที่ฉันสามารถหาได้....”แม้มันจะยาก หลิน ฮวงก็ไม่ต้องการสอนนักเรียนผิดๆ เขาเริ่มเข้าสู่โหมดอาจารย์โดยที่ไม่รู้ตัว