ตอนที่ 359 เล้ง เยวี่ยซินเลื่อนเป็นระดับเพลิงแดง

มันเป็นตอน8โมงเช้าเมื่อนกลิ้นเงินมาเยือนขณะที่หลิน ฮวงกำลังทำความสะอาดครัวหลังมื้ออาหาร

“มีพัสดุ!โปรดมารับพัสดุของคุณ!”

หลิน ฮวงล้างมือและเช็ดให้แห้งก่อนจะเปิดประตู เมื่อเห็นประตูเปิด นกลิ้นเงินก็เงยหน้ามองหลิน ฮวง

“อรุณสวัสดิ์ พัสดุของคุณอยู่นี่ โปรดเซ็น!”

หลิน ฮวงหยิบเอาลูกอมหลายอันออกมาและกวาดตามองรายการสิ่งของและกล่องที่นกกำลังหยิบออกมาก่อนจะสแกนแหวนหัวใจจักรพรรดิเขา  ระบบการจัดส่งในเมืองหิมะ เมืองเกรดB เหนือกว่าเมืองอื่นมากเพราะคนไม่ต้องเซ็นโดยใช้มือพวกเขา พวกเขาเพียงต้องสแกนแหวนหัวใจจักรพรรดิเท่านั้น

“ขอบคุณ!”นกลิ้นเงินบินไปโดยเร็ว หลิน ฮวงหยิบกล่องขึ้นมาและวางพวกมันลงในแหวนเก็บของและหยิบออกมาอีกครั้งเมื่อเขากลับไปห้องนั่งเล่น กล่องเหล่านี้คือสิ่งของที่เขาแลกแต้มจากคลังทหารรัฐบาลกลาง เขาไม่อาจรอที่จะเปิดพวกมันได้

“ดาบพิฆาตอสูรเกรด5 ปืนฟีนิกส์ฟ้าเกรด5 เกราะไนโล่เกรด5.....”

เขาใช้แต้มกว่า130000เพื่อแลกอุปกรณ์เหล่านี้จากกองกำลังชั้นนำ แม้พวกมันจะเป็นเพียงอุปกรณ์ พวกมันก็ล้วนอยู่ในระดับสูงซึ่งไม่ได้มีค่าน้อยไปกว่าพวกอุปกรณ์สั่งทำ ผู้คุมจาง ปิงคือมนุษย์ระดับเพลิงทองที่สร้างเกราะไนโล่ขึ้นมา โดยไม่ต้องการอะไรเป็นพิเศษ หลิน ฮวงสามารถสวมเกราะได้จนกว่าจะถึงระดับเพลิงทอง

หลังจากที่แลกสมบัติเกรด5 สามชิ้น เขาก็เหลือแต้มไม่ถึง1หมื่นแต้ม ดังนั้นเขาจึงแลกระเบิดบางส่วนและส่วนที่เหลือสำหรับคริสตัลชีวิต มันเป็นตอน8โมงครึ่งเมื่อเขาตรวจสอบสิ่งของเหล่านี้เสร็จ เขารู้สึกหงุดหงิดเมื่อนึกถึงบทสนทนากับหยี่ เยว่หยู่เมื่อคืนเพราะเขาไม่ต้องการจะยุ่งเกี่ยวกับโรงประมูลลับแต่นั่นก็คือทางเดียวที่จะได้รับดราแคนน่า จากนั้นเขาจึงโทรหาเล้ง เยวี่ยซิน

ไม่นานนักเธอก็รับวิดิโอ เธอยังคงดูเย็นชาเหมือนเคยด้วยผมสั้นสีดำเหมือนตอนที่พบกันครั้งแรก เธอไม่ได้ดูเปลี่ยนไปเลยตั้งแต่ครึ่งปีก่อน

“สวัสดี เธอกินข้าวเช้าหรือยัง?”หลิน ฮวงไม่รู้ว่าควรจะกล่าวยังไง ดังนั้นเขาจึงเริ่มพูดด้วยเรื่องอาหารเช้า แม้พวกเขาจะเป็นเพื่อนกัน แต่เมื่อเทียบกับหยี่ เยว่หยู่ เล้ง เยวี่ยซินยังคงรักษาระยะห่างเอาไว้เสมอ

“ฉันกินแล้ว”เล้ง เยวี่ยซินพยักหน้าและยิ้ม

“ดูเหมือนว่านายจะยุ่งตลอด6เดือนที่ผ่านมาเลยนะ”เล้ง เยวี่ยซินกล่าว

“ใช่ ฉันยุ่งอยู่กับการพัฒนาระดับ”หลิน ฮวงยิ้มและพยักหน้า

“ฉันได้ยินมาว่านายเข้าร่วมการฝึกของกองกำลังพิฆาตอสูร นายได้ที่หนึ่ง ใช่ไหม?”เล้ง เยวี่ยซินถาม

“ใช่ ฉันได้ที่หนึ่งแต่ก็ไม่มีอะไร ทั้งหมดที่ฉันได้รับคือไข่มอนสเตอร์ แต่มันก็ยังไม่ฟักเลย”หลิน ฮวงไม่คิดว่าเธอจะรู้เรื่องนี้

“ความเร็วการเลื่อนระดับนายเร็วมาก ทางที่ดีนายอย่ากดดันตัวเองมากไปดีกว่า มันจะดีกว่าหากทำพลังชีวิตให้เสถียรก่อนเลื่อนเป็นระดับเพลิงสวรรค์”เล้ง เยวี่ยซินไม่ได้ทำท่าราวกับเธอเป็นผู้สอน แต่เป็นการตักเตือนในฐานะเพื่อน

“อ่า ฉันเข้าใจ ฉันจะไม่เลื่อนเป็นระดับเพลิงสวรรค์ในเร็วๆนี้”เขาเพิ่งจะเลื่อนระดับและยังไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับการเลื่อนระดับต่อ

“นายต้องการอะไรจากฉัน?”เล้ง เยวี่ยซินรู้ว่าเขาจะไม่โทรมาเพื่อพูดคุย

“ฉันอยากจะเข้าโรงประมูลลับ”หลิน ฮวงเผยจุดประสงค์เขา“มีบางสิ่งที่ฉันต้องการและมีเพียงพวกเขาที่มีมัน”

“โรงประมูลลับ...”เล้ง เยวี่ยซินขมวดคิ้ว เธอรู้ว่าหลิน ฮวงมาหาเธอเพราะมีเพียงตระกูลราชวงศ์ระดับสูงที่สามารถเข้าร่วมการประมูลได้ แม้กระทั่งตระกูลราชวงศ์ปกติยังไม่อาจเข้าไปได้ นับประสาอะไรกับหลิน ฮวงที่เป็นเพียงคนธรรมดา

“มันลำบากมากไหม?”หลิน ฮวงสังเกตเห็นว่าเธอดูเคร่งเครียด

“ไม่ใช่เรื่องนั้น โรงประมูลลับทำธุรกิจสกปรก ฉันเคยไปที่นั่นกับเพื่อนครั้งหนึ่งและเราก็เห็นสิ่งแย่ๆ ดังนั้นมันจึงเป็นครั้งสุดท้ายที่เราไปโรงประมูลนั่น”เล้ง เยวี่ยซินอธิบาย

“งั้น มันก็ไม่เป็นไรเนื่องจากฉันไม่รีบ ฉันไม่ได้ต้องการจะยุ่งเกี่ยวกับคนพวกนั้นจริงๆ”หลิน ฮวงไม่อยากบังคับเธอให้ทำสิ่งที่เธอไม่ชอบ เขาต้องการปลดผนึกมอนสเตอร์ทั้งหมดของเขาก่อนเลื่อนเป็นระดับเพลิงสวรรค์แต่เขาก็ยังสามารถทำมันได้หลังจากที่เขาเลื่อนระดับแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากดราแคนน่า เขายังต้องปลดผนึกเซียนดาบไร้ปราณีและเหยี่ยวสายฟ้าอยู่ และเจ้าแดงก็ยังมีทักษะไม่เต็มสมบูรณ์ มันไม่จำเป็นสำหรับเขาที่จะจดจ่ออยู่กับชาโคลเพียงตัวดเยว

“ไม่เป็นไร ฉันสามารถพานายไปที่นั่นได้”เล้ง เยวี่ยซินยอมรับ

“ฉันไม่ได้ออกไปข้างนอกนับตั้งแต่ที่ฉันเลื่อนเป็นระดับเพลิงแดงหลายเดือนก่อน การได้ออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์คงจะดี”

“เธอไม่จำเป็นต้องไปโรงประมูลเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์ ฉันสามารถไปที่ไหนกับเธอก็ได้เนื่องจากฉันค่อนข้างว่าง”หลิน ฮวงแนะนำ

“ไปที่โรงประมูลกันเถอะ บางครั้ง เราก็ต้องทำสิ่งที่เราไม่ชอบ นอกจากนี้ พวกเขายังมีหลายสิ่งที่นั่น บางที พวกเขาอาจมีของที่ฉันกำลังมองหา”เล้ง เยวี่ยซินยืนยัน

“เอาละ....”หลิน ฮวงรู้ว่าเธอตั้งใจจะพาเขาไปที่นั่น

“ขอบคุณนะ ฉันจะเลี้ยงข้าวเธอเมื่อเราพบกัน....ไม่ ฉันพาปัญหามาให้เธอในครั้งนี้ ดังนั้นฉันจะจัดการกับค่าธรรมเนียมทั้งหมด!”หลิน ฮวงรู้สึกหน้าใหญ่

“ไม่เป็นไร นายสามารถเลี้ยงข้าวฉันได้ตราบเท่าที่นายพาฉันไปหาอาหารดีๆ ฉันหาไม่เจอเลย ฉันเห็นหลายคนรีวิวอาหารหลอกๆบนเครือข่ายหัวใจ ฉันไปหลายร้านที่มีคะแนนสูงแต่พวกมันกลับแย่”เล้ง เยวี่ยซินบ่น

“การเชื่อคะแนนแต่อย่างเดียวคงไม่ได้”หลิน ฮวงกล่าว

“หากมันดี งั้นมันก็ดี หากมันแย่ งั้นมันก็แย่ แล้วฉันจะดูยังไงหากเจอรีวิวปลอม?”เล้ง เยวี่ยซินส่ายหัว

“ฉันสามารถจัดการได้ ฉันมั่นใจว่าเธอจะชอบ”หลิน ฮวงตระหนักว่าน้ำเสียงของฟังดูเหมือนประโยคสุดท้ายของหยาง หลิงเป็นพิเศษ ดังนั้นเขาจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง

“เหลืออีก42วันกว่าการประมูลจะเริ่ม งั้นเราจะเจอกันเมื่อไร?”

“ฉันได้บันทึกสถานที่นั่นไว้บนสมบัติมิติฉันแล้ว ฉันจะพาเราทั้งคู่ไปที่นั่น ฉันจะไปรับนายสามวันก่อนการประมูลจะเริ่มขึ้น ส่งที่อยู่นายมาให้ฉัน ฉันจะจองห้องพักโรงแรมให้นายเนื่องจากนายไม่คุ้นเคยกับสถานที่นั้น นายสามารถจ่ายคืนให้ฉันได้เมื่อการประมูลจบลง”เล้ง เยวี่ยซินรู้ว่าหลิน ฮวงจะไม่ยอมให้เธอจ่ายค่าห้อง ดังนั้นเธอจึงแนะนำ

“ได้สิ ตกลง”หลิน ฮวงพยักหน้า

“โอ้ ใช่ ฉันสามารถให้นายยืมคริสตัลชีวิตได้หากนายมีไม่พอ”เล้ง เยวี่ยซินกล่าว

“ฉันควรจะมีพอ เราจะคุยถึงมันหากฉันต้องการมากกว่านั้นจริงๆ”หลิน ฮวงคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่น่ารัก

“งั้น ไว้เจอกัน”

“อ่า เจอกัน”

หลังจากที่วางสาย หลิน ฮวงก็เริ่มจัดการกับของที่เขาโอนมาจากแหวนหัวใจจักรพรรดิอื่น เขาไม่แน่ใจว่าเขาสามารถหาคริสตัลชีวิตได้พอซื้อดราแคนน่าไหม