ตอนที่ 358 โรงประมูลลับ

ตอนแรก หลิน ฮวงได้ทำการจัดเรียงสิ่งของทั้งหมดในแหวนและกำจัดของไร้ประโยชน์ไปเพื่อให้ช่องเก็บของเขาไม่เต็ม อย่างงไรก็ตาม หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง เขาก็สามารถจัดการได้เพียง10กว่าวงเท่านั้น เขามองเวลาและคิดว่าหากเขาทำเช่นนี้ เขาคงไม่สามารถกวาดพวกมันทั้งหมดได้ในสามวัน

เมื่อพิจารณาว่าเขาไม่ได้รวดเร็วขนาดนั้น เขาจึงตัดสินใจเลิกจัดเรียงหมวดหมู่ เขาต้องการกวาดสิ่งของทั้งหมดในแหวนเก็บของเขาก่อนจะดำเนินต่อ นั่นทำให้เขาจัดการกับแหวนได้เร็วกว่าเดิมแต่เขาก็ยังใช้เวลา1วันครึ่งเพื่อทำเช่นนั้น เขาทำเสร็จตอน4ทุ่ม ในวันต่อมา มีของมากมายในแหวนหัวใจจักรพรรดิ1359วงซึ่งกินพื้นที่ของแหวนหัวใจจักรพรรดิทั้งสองวงเขารวมถึงวงที่3ที่เล้ง เยวี่ยซินมอบให้เขา

หลังจากที่เก็บแหวนหัวใจจักรพรรดิทั้งหมดไป หลิน ฮวงก็มองเวลาและไปอาบน้ำ เมื่อเขาออกจากที่อาบน้ำ แหวนหัวใจจักรพรรดิเขาก็เริ่มสั่น เขาก้มมองมันและเห็นว่ามันคือหยี่ เยว่หยู่ ดังนั้นเขาจึงสวมชุดนอนทันทีก่อนจะรับสายวิดิโอคอล

“ทำไมนายถึงรับสายฉันช้า หรือว่านายกำลังทำสิ่งน่าสงสัยอยู่?”หยี่ เยว่หยู่กล่าวและเมื่อเธอสังเกตเห็นผมเปียกชื้นของเขา เธอก็รู้ว่าทำไมเขาจึงรับสายช้า

“น่าสงสัยอะไรกัน?ฉันเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ ดังนั้นฉันจึงไม่พร้อมจะรับสายเธอ”หลิน ฮวงกล่าวขณะที่เช็ดผม

“ได้เรื่องอะไรงั้นหรอ?”

“ฉันมีทั้งข่าวดีและร้าย นายอยากฟังอันไหนก่อน?”หยี่ เยวหยู่ยิ้มอย่างขี้เล่น

“ฉันจะฟังแต่ข่าวดีเท่านั้น เธอไม่ต้องบอกข่าวร้ายกับฉัน”ขณะที่เช็ดผม เขาสามารถบอกได้จากอารมณ์ของหยี่ เยว่หยู่ว่าเธอได้ข่าวเกี่ยวกับดราแคนน่าแล้ว

“งั้น ฉันก็จะบอกข่าวร้ายกับนายก่อน”หยี่ เยว่หยู่ยิ้ม

หลิน ฮวงยักไหล่เพราะเขาไม่อาจหักห้ามเธอได้

“ข่าวร้ายก็คือดราแคนน่าทั้งหมดในแวดวงพ่อค้าถูกขายไปจนหมดเมื่อเดือนก่อน ฉันได้ยินจากพวกพ่อค้าว่าพวกเขาไม่เหลือดราแคนน่าเลย”นั่นถือเป็นข่าวร้ายสำหรับหลิน ฮวง

“งั้น ข่าวดีละ?”หลิน ฮวงคิดว่าเธอน่าจะมีวิธีอื่นในการหามัน

“ฉันได้ยินมาว่าพวกเขากำลังจะวางขายดราแคนน่าที่โรงประมูลลับ”หยี่ เยว่หยู่ไม่อยากอ้อมค้อมอีกต่อไป

“โรงประมูลลับ?”หลิน ฮวงไม่คุ้นเคยกับชื่อนี้

“โรงประมูลลับคือการประมูลพิเศษในเขต7สำหรับเหล่าขุนนางตระกูลราชวงศ์ มันจะจัดขึ้น43วัน ของทุกชิ้นที่โรงประมูลล้วนเป็นระดับสูง ดังนั้นมันจึงไม่มีสมบัติที่ต่ำกว่าเกรด3แม้แต่ชิ้นเดียว”หยี่ เยว่หยู่มองเขาแปลกๆเมื่อเธออธิบายถึงการประมูล

“การประมูลสำหรับตระกูลราชวงศ์?เธอพาฉันไปที่นั่นได้ไหม?”หลิน ฮวงขมวดคิ้วและมองเธอ

“ฉันไม่สามารถพานายเข้าไปได้จริงๆ ท่านปู่ฉันมีกฏที่ว่าห้ามใครในตระกูลเราเข้าร่วมการประมูล”หยี่ เยว่หยู่ฝืนยิ้ม

“ทำไมละ?”หลิน ฮวงงุนงง

“นายควรจะรู้ว่ามีสองตระกูลทหารในเขต7 ใช่ไหม?”หยี่ เยว่หยู่ถาม

“การประมูลนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลตงฟาง?”แน่นอน หลิน ฮวงรู้ว่านอกจากตระกูลหยี่แล้ว มันยังมีตระกูลตงฟาง

หยี่ ตงไล่ออกจากเขต3และมาเขต7ที่เพิ่งเปิดใหม่ เขาอาสาจะมาที่นี่ด้วยเหตุผลบางประการและกลายเป็นคนแรกในเขต7ที่ก่อตั้งกลุ่มทหารขึ้น อย่างไรก็ตาม เพียงเมื่อเขาประสบความสำเร็จ ตระกูลจากเขต2ก็เล็งเห็นถึงผลประโยชน์ในเขต7 ดังนั้นพวกเขาจึงฝึกตระกูลตงฟางและวางพวกเขาไว้ในกลุ่มทหารเขต7เช่นกัน ตั้งแต่นั้นมา ตระกูลตงฟางก็ผงาดขึ้นและในไม่ช้า พวกเขาก็กลายเป็นตระกูลทหารอันดับ2ในเขต7”

เนื่องจากการติดต่อกับเขต2 ตระกูลตงฟางจึงมีสิทธิ์ยุ่งเกี่ยวกับการทหารของเขต7 ซึ่งตระกูลหยี่ต่างไม่พอใจ โดยเฉพาะหยี่ ตงไล่

แน่นอน นั่นไม่ใช่เหตุผลหลักที่ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างสองตระกูล

“โรงประมูลลับไม่ได้ถูกสร้างโดยตระกูลตงฟางแต่เป็นบางคนเบื้องหลังตระกูลนั้น  พวกเขาทำธุรกิจมืดอยู่เบื้องหลังขณะที่ตระกูลตงฟางจัดนำของเหล่านั้นมาประมูล ท่านปู่ของฉันบอกว่าตระกูลตงฟางทำธุรกิจสกปรก”

“เธอหมายถึงยาเสพติด?”นั่นคือสิ่งแรกที่หลิน ฮวงคิด

“ยิ่งกว่านั้น”หยี่ เยว่หยู่ส่ายหัว

“การค้ามนุษย์?!”หลิน ฮวงคิดได้ทันที

หยี่ เยว่หยู่พยักหน้าเงียบๆและพูดอีกครั้ง“ตระกูลตงฟางได้จับตัวเด็กที่ถูกทิ้งหรือหายตัวไปในเขต7 บางคนจะถูกส่งไปในโรงประมูล แน่นอน พวกเขาจะไม่จัดการประมูลในที่สาธารณะแต่เป็นใต้ดินแทน อย่างไรก็ตาม พวกเขาจะประมูลพวกคนบาปในที่สาธารณะ”

พวกคนบาปก็คือลูกหลานต้องสาป รุ่นแรกส่วนใหญ่มาจากการผสมพันธ์ของมอนสเตอร์คล้ายมนุษย์กับหญิงสาว หลายคนถูกฆ่าโดยรัฐบาลกลางแต่บางคนก็ยังมีชีวิต นั่นทำให้สายเลือดยังคงเหลืออยู่

เมื่อพูดถึงคนบาป หลิน ฮวงกิดถึงเสี่ยว โมที่เขาพบในค่ายฝึกอีกาม่วง แม้รัฐบาลกลางจะเคร่งครัดกับเรื่องนี้ แต่มันก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ มีองค์กรไม่มากที่ยอมรับเหล่าคนบาป แม้กระทั่งสมาคมนักล่าและสวรรค์แห่งนักผจญภัยที่มีใจกว้างขวางยังไม่ยอมรับพวกคนบาป นับประสาอะไรกับองค์กรอื่น นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเสี่ยว โม่จึงตัดสินใจเข้าร่วมกับอีกาม่วงเพราะเขาไม่มีทางเลือกอื่น

“การค้าทาสคนบาป.....ไม่ใช่ว่ามันเป็นสิ่งต้องห้าม?ไม่มีใครสนใจรึไง?!”หลิน ฮวงขมวดคิ้วขณะที่ถาม

“รัฐบาลกลางมัวยุ่งอยู่กับการต่อสู้ พวกเขาจะมีเวลาจัดการกับเรื่องนี้ได้ยังไง?ยิ่งไปกว่านั้น คนที่อยู่ในธุรกิจนี้ต้องมีเบื้องหลังที่ทรงพลังในเขตหลัก รัฐบาลกลางต้องไว้หน้าบางตระกูลในเขตหลัก ดังนั้น พวกเขาจึงหลับตาข้างหนึ่งเมื่อมันเกี่ยวกับเรื่องเช่นนี้ แม้จะมีใครรายงานเรื่องนี้ พวกเขาก็จะมาพร้อมกับแพะรับบาป เหล่าคนที่อยู่ในธุรกิจนี้จะซ่อนตัวอยู่10วันถึงครึ่งเดือนและดำเนินธุรกิจต่อเมื่อเรื่องมันซาลง”หยี่ เยว่หยู่อธิบาย

“หึ!”หลิน ฮวงคิดถึงเว่ย ฉานที่เขาฆ่าก่อนหน้า มีสารเลวมากมายเช่นเขาในโลกนี้

“อย่าพูดถึงเรื่องนี้กันอีกเลยเพราะยังไงฉันก็พานายเข้าไปไม่ได้”หยี่ เยว่หยู่กล่าว

“ฉันจำได้ว่านายสนิทกับตระกูลเล้ง นายสามารถลองขอพวกเขาได้ มันก็แค่การพาคนเข้าโรงประมูล มันควรจะเหมือนกับการปลอกกล้วยสำหรับพวกเขา”หยี่  เยว่หยู่กล่าวเสริม

“ได้สิ ขอบใจนะ!ฉันจะคุยกับตระกูลเล้งดู ฉันจะเลี้ยงข้าวเธอในครั้งหน้า!”

หลิน ฮวงลืมว่าเขาติดหนี้เลี้ยงข้าวคนที่ช่วยเขากี่ครั้งแล้ว

“หาคริสตัลชีวิตมาให้ได้เยอะๆ!หากความต้องการดราแคนน่าสูง ราคาก็ควรจะสูงเช่นกัน”หยี่ เยว่หยู่เตือนเขาก่อนจะวางสาย มันเกือบจะ5ทุ่มแล้วเมื่อพวกเขาวางสาย หลิน ฮวงอ่านข่าวด้วยความหงุดหงิดจนถึงตี1และเข้านอน