ตอนที่ 278 อัตราการกำจัดต่ำเกินไป

หลิน ฮวงไม่สนใจว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นกับคนอื่นเพราะรัฐบาลกลางจะช่วยเหลือพวกเขาหลังจากที่ถูกทรมานโดยต้นโอ๊กอมตะเป็นเวลาสองวัน

อย่างไรก็ตาม หลี่ หลางกลับเป็นหนึ่งในคนที่กำลังสู้กับต้นโอ๊กอมตะอย่างรุนแรง ดังนั้น หลิน ฮวงจึงไม่อาจอยู่นิ่งเฉยได้

ต้นโอ๊กอมตะได้พันรัดขาของหลี่ หลางเอาไว้ เขาได้ช้ดาบเพื่อพยายามจะตัดกิ่งไม้ที่พันรอบขาเขา แต่ทว่า ต้นโอ๊กอมตะรอบเขากลับสามารถสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตและพุ่งใส่แขนเขาราวกับอสรพิษ

เขาจึงต้องกวัดแกว่งดาบรอบตัวเพื่อป้องกัน แม้ว่าจะสามารถตัดกิ่งไม้ทั้งหมดที่โจมตีเขาได้ พวกมันก็ยังงอกใหม่อย่างรวดเร็วราวกับมันมีพลังชีวิตเป็นอนันต์  แม้ว่าหลี่ หลางจะมีความสามารถที่สูงส่ง เขาก็ยังติดอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก

“นายรู้จักไองี่เง่านั่นหรอ?”หยี่ เยว่หยู่ถามเพราะเธอได้ยินหลิน ฮวงกำลังพึมพำด้วยเสียงต่ำ จากนั้นเธอก็เบนสายตาไปมองหลี่ หลางที่กำลังสู้อยู่กับต้นโอ๊กอมตะ

“ใช่...”หลิน ฮวงพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้

ในไม่ช้า ทั้งคู่ก็ปรากฏตัวข้างหลี่ หลาง จากนั้นหลิน ฮวงก็ตัดกิ่งไม้ที่พันรอบขาหลี่ หลางทันที ทำลายพวกมันเป็นเศษไม้ หลี่ หลางรีบสลัดตัวออกห่างจากต้นโอ๊กอมตะ อย่างไรก็ตาม ต้นโอ๊กกลับไม่ยอมละเลิกจากเขา พลังชีวิตของเขาคล้ายกับเนื้อย่างแสนหอมที่ดึงดูดสัตว์กินเนื้อจำนวนนับไม่ถ้วน

“ดึงพลังชีวิตของนายกลับมา!”หลิน ฮวงขมวดคิ้วและตะโกนใส่หลี่ หลาง

หลี่ หลางตกใจขณะที่ได้ยินเสียงของหลิน ฮวง ทันใดนั้น แขนของเขาก็ถูกรัดโดยต้นโอ๊กอมตะอีกครั้ง ขณะที่เขากำลังคิดที่จะเปิดใช้งานพลังชีวิตเพื่อตัดมัน หยี่ เยว่หยู่ก็ช่วยเขาออกมาและตัดกิ่งไม้

“ไม่ได้ยินรึไง?รีบดึงพลังชีวิตของนายกลับมา!”หยี่ เยว่หยู่ตะโกนอย่างโกรธๆ

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าทำไม เขาก็รีบดึงพลังชีวิตกลับมาหลังจากที่ฟังพวกเขา

กิ่งไม้ดำเริ่มไล่ตามเขามาน้อยลงและในไม่ช้า พวกมันก็หายไปหลังจากที่เขาดึงพลังชีวิตกลับมา

ทันทีที่หลี่ หลางเห็นเหตุการณ์นี้ เขาก็เข้าใจทันทีว่าทำไมหลิน ฮวงจึงบอกให้เขาทำเช่นนั้น

“มอนสเตอร์ต้นไม้.....กำลังไล่ตามพลังชีวิตฉัน?”

“มันคือต้นโอ๊กอมตะ มันเพียงสามารถสัมผัสถึงสิ่งมีชีวิตได้ด้วยพลังชีวิต”หลิน ฮวงพยักหน้า“มันถึงเวลาสำหรับพวกเธอที่จะต้องศึกษาสารานุกรมมอนสเตอร์แล้ว”

“โปรดจำไว้ว่าอย่าใช้ทักษะเคลื่อนไหวของนายอีกทีหลัง”หยี่ เยว่หยู่กลอกตาใส่หลี่ หลาง

“สาวสวยคนนี้คือ….”หลี่ หลางไม่รู้ว่าเขาไปทำให้เธอเคืองตอนไหน

“เธอเป็นเพื่อนของฉัน”หลิน ฮวงรู้ว่าหยี่ เยว่หยู่โกรธเพราะเขาได้แสดงให้เห็นว่าคนที่ไม่อาจสารานุกรมมอนสเตอร์จะต้องประสบปัญหายังไง และเธอก็เป็นเหมือนหลี่ หลาง ทั้งคู่ไม่เคยอ่านสารานุกรมมอนสเตอร์

“โอ้ สวัสดีครับ ผมหลี่ หลาง”จากนั้นหลี่ หลางก็แนะนำตัวเอง

“หยี่ เยว่หยู่”หยี่ เยว่หยู่พูดห้วนๆ จากนั้นเธอก็หันหน้าหนีไปมองหลิน ฮวงและถาม“เราจะไปกันได้รึยัง?”

“อ่อ ไปสิ”จากนั้นทั้งสามคนก็รีบวิ่งไปเพื่อที่จะไล่ตามกลุ่มคนได้ทัน

เหล่าคนที่พัวพันกับต้นโอ๊กอมตะได้เห็นวิธีที่ทั้งสามคนกำจัดมันและทำตามทันที หลังจากที่พวกเขาถอนพลังชีวิตกลับและป้องกันพวกมันด้วยการโจมตีกายภาพ พวกเขาก็สามารถหลบหนีจากต้นโอ๊กอมตะได้

หลิน ฮวงและทั้งคู่ไม่ได้สนใจเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น พวกเขาเริ่มวิ่งและแซงหลายคนที่กำลังวิ่งนำพวกเขา ส่วนใหญ่กำลังพัวพันอยู่กับต้นโอ๊กอมตะ ดังนั้นจึงมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถวิ่งนำหน้าได้

ผู้คนต่างประหลาดใจเมื่อเห็นทั้งสามคนที่สามารถวิ่งผ่านต้นโอ๊กอมตะได้

“หน้าไม่อาย พวกเขาอาจจะใช้น้ำยาขับไล่มอนสเตอร์เช่นกัน”ผู้คนคาดเดา

ในไม่ช้า หลายคนที่กำลังวิ่งตามหลังพวกเขามาก็ไล่ทันด้วยวิธีเดียวกัน ทุกคนต่างหันมาสงสัย

“ทำไมพวกเขาไม่ใช่ทักษะเคลื่อนไหว?”

“พวกเขาดูเหมือนจะไม่ใช่พลังชีวิตเลย...”

“มอนสเตอร์ต้นไม้จะเมินเฉยเหล่าคนที่ไม่ใช้ทักษะเคลื่อนไหว มันเป็นเพราะพลังชีวิตเราที่ดึงดูดพวกมัน?”ในที่สุดผู้คนก็ได้ข้อสรุป

ในไม่ช้า พวกเขาก็เริ่มดึงพลังชีวิตของพวกเขาและเห็นผลลัพธ์ได้อย่างชัดเจน ต้นโอ๊กอมตะละทิ้งเป้าหมายตรงหน้าพวกมันเพราะพวกมันไม่อาจสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอีกต่อไป

หลังจากที่กำจัดต้นโอ๊กอมตะไปจากการทำตามหลิน ฮวงและคนอื่น พวกเขาก็หยุดใช้ทักษะเคลื่อนไหว และออกวิ่งราวกับคนบ้า

มีคนจำนวนมากขึ้นที่วิ่งโดยไม่ใช้พลังชีวิต แม้กระทั่งคนหัวช้าก็ยังสังเกตเห็น เหล่าคนที่เข้าร่วมการฝึกล้วนเป็นชนชั้นสูงแต่ก็ไม่ได้โง่

ในเป็นความจริง นอกจากหลิน ฮวงที่มาเพียงลำพังแล้ว ส่วนใหญ่จะมีเพื่อนและกลุ่มในการฝึก แน่นอน พวกเขาไม่ต้องการจะเห็นเพื่อนของพวกเขาตกรอบแรก ความลับของป่าจึงกระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่ทนทุกข์ทรมานมาทั้งคืน พวกเขาต่างก็เสียพลังชีวิตไปเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม พวกเขาส่วนใหญ่ก็ยังสามารถไล่ตามซือ คงเจี้ยนได้ทันและออกจากป่าเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น มีเพียงคนโชคร้ายเท่านั้นที่ถูกจับกุมไว้โดยต้นโอ๊กอมตะและไม่อาจหลบหนีได้

เมื่อพวกเขาถูกจับ กิ่งไม้จะทะลวงผ่านร่างของเหยื่อพวกมัน เริ่มสกัดพลังชีวิตจากร่างเหยื่อ  ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว มันไร้ประโยชน์ที่จะดึงพลังชีวิตกลับเพราะเมื่อกิ่งไม้ได้ทะลวงผ่านร่างกาย พวกมันจะสามารถสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตภายในตัวเหยื่อและไม่ต้องพึ่งพาความรู้สึกภายนอกอีกต่อไป

พวกเขาไม่ได้รับการช่วยเหลือเพราะต้นโอ๊กอมตะได้ฉีดพิษเข้าไปในร่างพวกเขาตั้งแต่วินาทีแรกที่ถูกจับแล้ว พวกเขาจะไม่สามารถฟื้นคืนสติได้ในเวลาอันสั้น และแม้ว่าพวกเขาจะถูกช่วยเหลือ พวกเขาก็ไม่อาจฝึกฝนต่อได้อีก ดังนั้น พวกเขาจึงถูกปล่อยให้เป็นหน้าที่ของรัฐบาลกลางแทน

เมื่อเห็นว่าจำนวนคนด้านหลังเขากำลังเพิ่มขึ้น ซือ คงเจี้ยนก็รู้ว่าความลับของป่าคงถูกเปิดเผยแล้ว เช้าวันต่อมา เมื่อพวกเขาออกจากป่า เขาก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นจำนวนคนที่ตามหลังเขามา

หลิน ฮวงสามารถจับสีหน้าของเขาได้อย่างชัดเจนด้วยเนตรไร้ขอบเขต เขารู้ว่าจำนวนคนที่ถูกกำจัดอยู่นอกเหนือความคาดหวังของชายตาตี่

“มีพวกเราหลายคนอยู่ที่นี่ มีความเป็นไปได้มากที่ชายตาตี่จะเพิ่มระดับความยากในวันสุดท้าย...”หลิน ฮวงรู้ว่าซือ คงเจี้ยนจะไม่ปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ

“พวกเราอาจจะต้องเหนื่อยกว่าเดิม”หยี่ เยว่หยู่สังเกตเช่นกัน

“ทำไมคุณถึงพูดอย่างนั้น?”หลี่ หลางสงสัยและถาม

“ฉันเคยเป็นผู้คุมการประเมินมาก่อน อัตราการกำจัดต่ำเกินไป หากเขายอมให้คนมากมายผ่านการฝึกรอบแรก เขาจะรู้สึกอับอาย ดังนั้น เขาจะต้องยกระดับความยากขึ้นในวันสุดท้าย”หยี่ เยว่หยู่อธิบายอย่างมั่นใจ

“เยว่หยู่พูดถูก ดังนั้น เราจะต้องตื่นตัวให้มากขึ้น”หลิน ฮวงเห็นด้วย