ตอนที่ 275 เหตุเพราะรองเท้าส้นสูง

หลิน ฮวงเปิดใช้งานเนตรไร้ขอบเขตและไม่นาน เขาก็พบสาเหตุที่ทำให้พื้นยุบลง  พื้นผิวของพื้นราบบางกว่าพื้นดินที่พวกเขาเดินมาระหว่างวัน

ด้วยเหตุนี้ บางคนที่มีน้ำหนักมากจึงทำให้พื้นทรุดตัวลงได้ง่ายกว่า  เหตุผลที่หยี่  เยว่หยู่ทำให้พื้นยุบก่อนหน้านี้ ก็เพราะว่าเธอสวมรองเท้าบู๊ตส้นสูงของผู้หญิง  ซึ่งทำให้มีน้ำหนักมากกว่าคนที่สวมรองเท้าธรรมดา

หลังจากที่เห็นหยี่ เย่วหยู่ทำให้พื้นยุบลงไปกว่าสองครั้ง หลิน ฮวงเลยแนะนำ "ผมคิดว่าคุณควรจะเปลี่ยนรองเท้าดีกว่า รองเท้าส้นสูงของคุณสามารถฆ่าได้แม้กระทั่งคน มันไม่แปลกที่พื้นจะทรุดตัวลง”

หยี่ เย่วหยู่หันไปมองหลิน ฮวง เพราะเธอจำได้ว่าหลิน ฮวงเคยรู้สึกปลื้มมัน

"ชายตาตี่จงใจทำอย่างนี้ เขานำพวกเรามาสถานที่นี้ตอนกลางคืนเพราะพื้นนั้นเปราะบางกว่าที่พวกเราเดินตอนกลางวัน พวกเราไม่อาจเห็นได้ชัดในตอนกลางคืนและพวกเราจะถูกหลอกได้ง่าย โชคดี ลาวาใต้พื้นไม่ได้มีพลังวิญญาณอะไรและพวกเราทุกคนล้วนสวมเกราะป้องกัน พวกเราจะเพียงถูกเผาหากพวกเราตกลงไปในบ่อลาวา มันไม่ได้คุกคามชีวิตเรา บางทีมันอาจจะทำเพื่อผลาญพลังชีวิตของเรา.....”หลิน ฮวงกล่าวขณะที่เมินเฉย หยี่ เยว่หยู่

“งั้น นายพยายามจะสื่อว่าเขาตั้งใจที่จะทำให้พลังชีวิตเราหมด?”เมื่อหยี่ เยว่หยู่ได้ยินประโยคสุดท้าย เธอก็เข้าใจสิ่งที่หลิน ฮวงต้องการจะสื่อทันที

“ใช่ แน่นอน พลังชีวิตของพวกเขาจะหมดเกลี้ยงหากถูกหลอกหลายๆครั้ง เนื่องจากพลังชีวิตจะถูกใช้ไปในทักษะเคลื่อนไหวน้อยมาก ถ้าเขาไม่หาวิธีอื่นที่จะกำจัดพลังชีวิตของเรา คุณคิดว่าเขาจะใช้วิธีไหนเพื่อกำจัดเราจากการวิ่งสามวันสองคืน?”หลิน ฮวงดูราวกับคาดเดาได้ทุกอย่าง“คุณเปลี่ยนรองเท้าคู่ใหม่ซะเถอะ ผมจะรอคุณและเราจะวิ่งตามไปทีหลัง”

หลังจากนิ่งเงียบอยู่สักพัก หยี่ เยว่หยู่ก็ยอมประนีประนอมแม้เธอจะไม่ต้องการเห็นด้วยก็ตาม เธอหยุดเดินและหยิบรองเท้าวิ่งออกมาจากช่องเก็บของก่อนที่จะโยนรองเท้าบู๊ตทิ้ง

หลิน ฮวงหยุดและรอให้เธอเปลี่ยนรองเท้าเสร็จ

"ใครขอให้นายรอฉัน? คิดว่าฉันจะไม่สามารถไล่นายได้ทันรึไง?" หยี่ เย่วหยู่หัวเราะเยาะ

หลิน ฮวงยักไหล่และยังคงเงียบอยู่

ในไม่ช้า หลังจากที่หยี่ เย่วหยู่เปลี่ยนรองเท้าเสร็จ ผู้หญิงที่สวมรองเท้าส้นสูงก็ได้เหยียบไปบนพื้นเปราะขณะที่เธอวิ่งนำหน้า ทันทีที่เธอรู้สึกตัว เธอก็ใช้ขาอีกข้างกระแทกกับพื้นทันทีด้วยความพยายามที่จะหลบหนี

ในตอนนั้นเอง ซือ คงเจี้ยนก็แสยะยิ้ม พลังงานที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดินได้พวยพุ่งขึ้น ทันทีที่ผู้หญิงคนนั้นกระทืบพื้น ทั่วทั้งพื้นที่ก็ทรุดตัวลง

ผู้หญิงคนนั้นและคนอื่น ๆต่างก็ตกลงไปในบ่อลาวา คนที่วิ่งตามหลังพวกเขาไม่สามารถหลบหนีได้ทันและตกลงไปในบ่อลาวาเช่นกัน

มีคนมากกว่า 1,800 คนและ1ใน3ก็มีประสบการณ์ในการอาบน้ำลาวา ทันทีที่พวกเขาลุกขึ้นจากลาวา ชุดและผมของพวกเขาก็ถูกเผาไหม้จนหมดโดยความร้อนสูง ก่อให้เกิดภาพอัน’งดงาม’

จากนั้นคนที่วิ่งตามหลังมาก็หัวเราะพวกเขา พวกเขารีบปกปิดร่างกายด้วยชุดเกราะป้องกันทันทีเพื่อไม่ให้ใครเห็นร่างกายอันเปลือยเปล่า อย่างไรก็ตาม หลายคนก็ยังไม่สามารถหยุดหัวเราะได้เพราะผมเผ้าของพวกเขาทั้งหมดล้วนหายไปจนสิ้น  พวกเขาไม่มีแม้กระทั่งคิ้ว

ขณะที่พวกเขากำลังรักษาบาดแผลและสวมชุด ผู้คนที่ตกไปในลาวาก็ได้แต่เฝ้ามองคนที่วิ่งแซงพวกเขาไป

"ดูสิ ส้นสูงมันเป็นปัญหาจริงๆ." หลิน ฮวงขมวดคิ้วขึ้นและพูดกับหยี่ เย่วหยู่ เขาไม่ได้สังเกตเห็นว่าชายตาตี่ได้แอบทำอะไรบางอย่าง เขาคิดว่าพื้นนั้นไม่แข็งแรงพอและส้นสูงของผู้หญิงคนนั้นก็บดขยี้มัน

หลิน ฮวงไม่ได้เป็นคนเดียวที่คิดอย่างนั้น คนอื่นๆก็คิดแบบนั้นเช่นกัน

ขณะที่เหล่าชายหัวล้านกำลังรักษาบาดแผลของพวกเขา หลายคนก็จ้องมองผู้หญิงส้นสูงด้วยแววตาโกรธเคือง เธอจึงคิดว่ามันเป็นความผิดของเธอเช่นกัน

หยี่ เยว่หยู่รู้สึกโชคดีที่เธอได้เปลี่ยนเป็นรองเท้าคู่ใหม่อยู่ก่อนแล้ว มิฉะนั้น หากเธอคือคนที่สร้างปัญหาให้แก่คนอื่น เธอคงจะไม่มีหน้าไปมองใคร อย่างไรก็ตาม เธอกลับทำท่าราวกับเธอไม่ได้ยินสิ่งที่หลิน ฮวงพูด และหันหน้าหนีไปทางอื่น

จากนั้นพวกเขาก็วิ่งผ่านพื้นขรุขระในตอนกลางคืน ท่ามกลาง1800คน มีคนอย่างน้อย1200คนที่ตกบ่อลาวาไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

อย่างไรก็ตาม หลิน ฮวงกลับเดินเหมือนซือ คงเจี้ยน ดูราวกับเดินเล่นชิวๆ เขาไม่ลังเลที่จะก้าวเลยแม้แต่น้อย

หยี่ เย่วหยู่อยากรู้เมื่อเธอสังเกตเห็นว่าการก้าวเท้าของหลิน ฮวงดูสบายกว่าปกติ  ไม่มีรอยแตกหรือร่องรอยทิ้งไว้บนพื้นที่เขาก้าวผ่านไปเลย

"นายใช้ทักษะการเคลื่อนไหวประเภทไหน?" หยี่ เย่ว หยู่ถามหลังจากที่สังเกตมานาน

"ท่าเท้าเงาหิมะ "

"ชื่อของทักษะฟังดูเบาจัง นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมพื้นจึงไม่ได้รับผลกระทบจากการก้าวเท้าของนายสินะ”หยี่ เยว่หยู่เข้าใจลักษณะของการเคลื่อนไหวทันทีที่ได้ฟังชื่อมัน

“คุณเองก็สามารถใช้ทักษะเคลื่อนไหวน้ำหนักเบาได้ ทำไมคุณต้องการเทเลพอร์ต?”หลิน ฮวงพบว่ามันแปลก เขาสามารถเห็นได้ว่าหลายคนใช้การเทเลพอร์ต(วาป)แทนการเคลื่อนไหวแบบเขาและคนบางส่วนก็ยังใช้แม้กระทั่งทักษะเคลื่อนไหวประเภทความเร็ว ทักษะเคลื่อนไหวแบบที่เขาใช้กลับมีคนใช้ไม่มากนัก

"แน่นอน!ฉันรู้ว่ามันเหมาะที่จะใช้ทักษะเคลื่อนไหวน้ำหนักเบาที่นี่ แต่ ... ฉันไม่รู้วิธีใช้ทักษะ" หยี่ เย่วหยู่บอกความจริงกับเขา "ทักษะเคลื่อนไหวน้ำหนักเบามีวิธีฝึกไม่เหมือนทักษะเคลื่อนไหวประเภทความเร็ว นั่นทำให้ฉันไม่ได้ใช้เวลาไปกับการฝึกทักษะนี้”

จากนั้นหลิน ฮวงก็เข้าใจว่าทำไมจึงมีคนส่วนน้อยที่ใช้ทักษะเหมือนเขา บางทีคนส่วนใหญ่อาจจะตัดสินใจเช่นเดียวกับหยี่ เยว่หยู่

เนื่องจากทุกคนมีพลังและเวลาที่จำกัด พวกเขาจึงมองหาทักษะที่มีประโยชน์และทรงพลังกว่า เมื่อเทียบทักษะเคลื่อนไหวประเภทความเร็วและเทเลพอร์ตที่มักจะมีประโยชน์ในการต่อสู้ ทักษะเคลื่อนไหวน้ำหนักเบาจึงมีประโยชน์น้อยกว่า นอกจากนั้น หลังจากที่บรรลุระดับหลุดพ้น ทุกคนยังสามารถบินได้ ผลของทักษะเคลื่อนไหวน้ำหนักเบาจึงไร้ค่าไป

อย่างไรก็ตาม ในสถานที่นี้ หลิน ฮวงจึงมีข้อได้เปรียบกว่าคนอื่นเพราะเขาเชี่ยวชาญในรูปแบบทักษะเคลื่อนไหวนี้

ในไม่ช้า คืนแรกก็ผ่านพ้นไป หลังจากที่วิ่งอยู่นานกว่า20ชั่วโมง พวกเขาต้องอดหลับอดนอน และนอกจากพลังชีวิตที่ถดถอยไปจากการตกบ่อลาวา ทุกคนต่างก็ดูมีพลังงานน้อยกว่าวันแรก

ดูเหมือนจะมีเพียงหลิน ฮวงและไม่กี่คนที่ยังคงไม่ได้รับผลกระทบ

วิชาโจมตีพยุหะของหลิน ฮวงอยู่ในระดับ8 แม้ว่าเขาจะใช้ท่าเท้าเงาหิมะตลอดการวิ่ง พลังชีวิตที่หายไปของเขาก็จะถูกเติมเต็มโดยง่าย 20ชั่วโมงได้ผ่านไปและพลังชีวิตของเขายังลดไปไม่ถึง10เสา ผู้คนที่ตกไปในลาวาจะใช้พลังชีวิตไปอย่างน้อย1000เสา ในความเป็นจริง การใช้เกราะระดับทองเพื่อป้องกันลาวาจะใช้พลังชีวิตมากกว่าการป้องกันศัตรูในการต่อสู้

“แม้ว่าพวกเขาจะเหนื่อย มันก็ดูเหมือนจะไม่เป็นปัญหาสำหรับพวกเขาที่จะวิ่งต่อไปอีกสองวัน........”หลิน ฮวงสังเกตสภาพของพวกเขาและรู้ว่าชายตาตี่จะไม่ปล่อยให้พวกเขาผ่านการประเมินไปโดยง่าย“ฉันสงสัยว่าผู้คุมตาตี่จะทำอะไรต่อไป....”