ตอนที่ 248 ว่าง

มันเป็นท้องฟ้าที่ไร้เมฆ ท้องฟ้าสีครามราวกับภาพวาดอันงดงามจนดูไม่เหมือนจริง ดวงอาทิตย์ที่ลอยสูงบนท้องฟ้ากำลังส่องแสงสีทองพาดผ่านไปทั่วทุกหนแห่ง ในขณะที่อุณหภูมิของทะเลทรายอุกกาบาตไมได้สูง ดวงอาทิตย์ในตอน10โมงเช้าก็ยังทำร้ายดวงตาเขา หลิน ฮวงสวมแว่นกันแดดขณะที่รอให้เต็นท์พกพาตั้งเสร็จด้วยตัวของมัน

เจ้าแดงใช้เวลามากกว่าครึ่งชั่วโมงในการกระจายเมล็ดกาฝากทั้งหมด1แสนเมล็ดไปไกล หากหลิน ฮวงไม่ขอให้มันลดเมล็ดกาฝากลง มันคงจะสามารถทำเสร็จได้ภายในสองนาที หลังจากนั้น เจ้าแดงก็หดตัวกลับเป็นร่างจิ๋วและพุ่งเข้าไปในเต็นท์ขณะที่ขยับตัวพันรัดแขนซ้ายหลิน ฮวง

“มันจะใช้เวลานานแค่ไหนกว่าเมล็ดทั้งหมดจะฝังตัวโดยสมบูรณ์?”หลิน ฮวงถามทันที

“ทะเลทรายนั้นกว้างใหญ่และมอนสเตอร์ก็ไม่ได้อยู่รวมกัน โดยปราศจากการเป็นจุดสนใจของระดับหลุดพ้น ข้าได้ทำให้พวกมันลอยตัวช้าลงเพื่อให้ดูเหมือนว่าพวกมันกำลังลอยไปตามลม ตามที่ข้าคาดเดา มันจะต้องใช้เวลาสัก2-3วัน”เจ้าแดงเขียนบนพื้นด้วยเถาวัลย์มัน

“2-3วัน...ฉันต้องใช้เวลาที่มากเพื่อหาอสูรแสงดาว...”หลิน ฮวงวางแผนในหัว

“ดูเหมือนว่าเราจะต้องพักอยู่ที่นี่”

ด้วยความช่วยเหลือของปรสิต หลิน ฮวงจึงตัดสินใจพักและรออย่างอดทน หลังจากที่ไตร่ตรองอยู่สักพัก หลิน ฮวงก็อัญเชิญแมงป่องหางพิษออกมาเพื่อพิทักษ์เต็นท์ด้านนอก แมงป่องหางพิษและโครงกระดูกเกราะทองคือการ์ดระดับทองที่หลิน ฮวงสะสมบนเกาะปีศาจน้อย เหตุผลที่ว่าทำไมเขาจึงเลือกแมงป่องหางพิษก็เพราะมันคล้ายกับไทแรนด์ มันเป็นมอนสเตอร์ตัวเดียวที่เหมาะกับทะเลทรายที่สุด

ไม่มีทะเลทรายในแถบนี้ ดังนั้นมันจึงมีผู้สัญจรไปมาในบางครั้ง ในบางระดับ ไทแรนด์ได้วิวัฒนาการมาเป็ฯสายพันธ์ใหม่ ดังนั้นผู้ที่สัญจรไปมาอาจจะถ่ายร๔ปหรืออัดวิดิโอหากพวกเขาเห็นไทแรนด์ ด้วยความที่มันเคยถูกเรียกออกมาให้เห็นต่อสาธารณะ หลิน ฮวงจึงไม่ต้องการจะให้มันถูกเปิดเผย นอกจากนี้ ที่ชายแดนของทะเลทราย ก็แทบจะไม่มีมอนสเตอร์ระดับเงิน ดังนั้น แมงป่องหางพิษที่อยู่ในระดับทองขั้น2ก็จะเหมาะสมที่สุดหากมอนสเตอร์บุกเข้ามา มันไม่จำเป็นต้องเรียกไทแรนด์ออกมาเพื่อปกป้องเต็นท์

“หากมีใครมา อย่าโจมตี แจ้งให้ฉันหรือเจ้าแดงได้ทราบก่อน หากมีมอนสเตอร์ แกสามารถฆ่าพวกมันได้โดยไม่ต้องแจ้งเรา”หลิน ฮวงสั่งแมงป่องหางพิษ ในความเป็นจริง มอนสเตอร์ส่วนใหญ่จะไม่เข้าใจภาษามนุษย์ โดยเฉพาะแมงป่องหางพิษที่ไม่มีสติปัญญาสูง เหตุผลที่ว่าทำไมมันจึงเข้าใจหลิน ฮวงนั้นไม่ใช่เพราะว่ามันเข้าใจภาษามนุษย์ แต่มันเป็นคุณสมบัติของการ์ดอัญเชิญที่จะสามารถอ่านคำสั่งของหลิน ฮวงแบบผิวเผินได้

อย่างไรก็ตาม เรื่องราวก็แตกต่างออกไปสำหรับเจ้าแดง นับตั้งแต่ที่มันได้รับทักษะสุดยอดสติปัญญามา มันก็สามารถเข้าใจภาษามนุษย์ได้ ไม่สำคัญว่ามันจะเป็นหลิน ฮวงหรือมนุษย์คนอื่น มันสามารถเข้าใจพวกเขาได้ เหตุผลที่มันไม่สามารถพูดได้ก็เพราะโครงสร้างทางชีวภาพของมันที่ไม่ยอมให้มันทำหรือเพราะมันไม่จำเป็นเพราะมันสามารถเขียนได้ทุกเมื่อที่ต้องการสื่อสารกับหลิน ฮวง

หลังจากที่สั่งให้แมงป่องหางพิษออกไปเฝ้าระวังนอกเต็นท์ หลิน ฮวงก็ถอดแหวนหัวใจจักรพรรดิและฉายภาพสารานุกรมมอนสเตอร์ที่หยี่ เสิ่นมอบให้เขาและส่งมันให้เจ้าแดง หลังจากที่แหวนหัวใจจักรพรรดิถูกถอดออกจากนิ้วมนุษย์ แม้จะได้รับการอนุญาติจากเจ้าของ แต่มันก็สามารถทำงานได้ในโหมดออฟไลน์เท่านั้น การสื่อสาร เครือข่าย ช่องเก็บของ และคุณสมบัติอื่นจะถูกปิดจนหมด นี่ก็เพื่อความปลอดภัยของผู้ใช้ หากไม่มีข้อจำกัดดังกล่าว หลิน ฮวงคงจะมีความสุขยิ่งกว่าปล่อยให้เจ้าแดงเรียนรู้ด้วยตัวเอง

“หากแกเบื่อ แกสามารถดูสารานุกรมมอนสเตอร์ได้ สารานุกรมมอนสเตอร์นี้มีความซับซ้อนมากกว่าอันพื้นฐานที่ฉันได้ให้แกเรียนก่อนหน้า หลังจากที่แกอ่านจบแล้ว ฉันยังมีอีกอันที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับปรสิตต่างๆ แกสามารถดูมันได้เช่นกันและคิดถึงสองทักษะที่แกต้องการมากที่สุด”หลิน ฮวงจัดเรียงแบบการสอนให้เจ้าแดง

“อย่างไรก็ตาม ฉันมีข้อแนะนำ ทักษะที่ดีที่สุดที่แกมองหาควรจะเป็นทักษะการเอาตัวรอดและการป้องกัน แกสามารถพิจารณาได้ด้วยตัวแกเอง”

“ขอรับ ข้าจะพิจารณาหลังจากที่ข้าอ่านเอกสารทั้งหมดแล้ว”เจ้าแดงตอบกลับ

“พักนี้ ฉันจะฝึกเทคนิคปืนในเกมส์ แหวนหัวใจจักรพรรดิฉันจะอฟอไลน์พร้อมกับระบบการสื่อสารที่ปิดตัวลง ดังนั้นแกจะไม่สามารถติดต่อฉันได้จากภายนอก หากเกิดอะไรขึ้น แกสามารถกดปุ่มหยุดฉุกเฉินได้บนเครื่องเล่นเกมส์”หลิน ฮวงกล่าวและเปิดใช้งานเกมส์ด้านนอกเต็นท์ เครื่องเกมส์ที่มีขนาดยาว3เมตรปรากฏห่างจากเต็นท์ไม่ถึงสองเมตร

หลิน ฮวงเดินออกจากเต็นท์และชี้ไปที่ปุ่มแดงที่ปกคลุมด้วยฝาปิดโปร่งใสที่ด้านขวาของประตูเครื่องเกมส์ “ปุ่มแดงที่ปกคลุมด้วยฝาปิดโปร่งใสนี่คือปุ่มหยุดฉุกเฉิน หากมีบางสิ่งเกิดขึ้นเมื่อฉันอยู่ในเครื่องเกมส์ เปิดฝาหรือทุบฝาและกดปุ่มแดง ฉันจะออกจากเกมส์ในทันที”

“ข้าเข้าใจ!”เจ้าแดงพยักหน้าและเขียน

“หากแกมีข่าวเกี่ยวกับอสูรแสงดาว นั่นจะถูกพิจารณาให้เป็นเรื่องฉุกเฉินเช่นกัน แกควรจะกดปุ่มหยุดฉุกเฉิน”หลิน ฮวงกล่าวเสริม

ด้วยความที่อสูรแสงดาวนั้นหาตัวได้ยาก หลิน ฮวงจึงคิดว่าการฝึกเทคนิคปืนเขาจะทำให้เขาพลาดมอนสเตอร์ไป เขาสามารถฝึกได้ตลอดเวลาที่เขาต้องการแต่หากอสูรแสงดาวหนีไป เขาจะต้องรอให้มันปรากฏตัวอีกครั้ง เขาหวังว่าเขาจะพบมันโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะเขาอยากจะกลับบ้านแล้ว

“ขอรับ”เจ้าแดงตอบสนอง

“หากแกต้องการกิน ก็หาไรกินเองซะ อย่ารบกวนฉัน ฉันมีของว่างอยู่ หากฉันรู้สึกอยากจะกินเนื้อ ฉันสามารถล่าได้ด้วยตัวเองตลอดเวลา”หลิน ฮวงกล่าวเพราะเจ้าแดงเป็นมอนสเตอร์อัญเชิญที่แตกต่างจากมอนสเตอร์อัญเชิญจริงๆ พวกมันแทบจะไม่ต้องการอาหารหรือน้ำเพื่ออยู่รอด ตราบเท่าที่หลิน ฮวงมีชีวิตและระบบการ์ดของเสี่ยว เฮยยังคงอยู่ มันจะเป็นอมตะ มันไม่รู้สึกหิวหรือกระหายน้ำ แม้ว่ามันจำต้องกิน มันก็ทำเพื่อตอบสนองความอยากก่อนที่มันจะกลายเป็นการ์ดเท่านั้น

“โปรดช่วยฉันจับตาดูอสูรแสงดาวด้วย นั่นคือสิ่งที่สำคัญสุด ดูสารานุกรมมอนสเตอร์เมื่อแกมีเวลา หากแกไม่อยากดู แกสามารถดูมันในอนาคตได้ ไม่ว่าจะยังไง ฉันจะปล่อยแกไว้ที่นี่ขณะที่ฉันกำลังฝึกเทคนิคปืน”

หลิน ฮวงกลายเป็นคนว่างหลังจากที่ทิ้งภาระให้เจ้าแดง จากนั้นเขาก็เปิดประตูเครื่องเกมส์และเข้าไป เมื่อเห็นว่าหลิน ฮวงอยู่ในเครื่องเกมส์แล้ว เจ้าแดงก็กลับไปที่เต็นท์และเริ่มศึกษาสารานุกรมมอนสเตอร์....