ตอนที่ 247 ทะเลทรายอุกกาบาต

ยามเช้าในเมืองลั่วซีเงียบสงบมาก หลิน ฮวงตื่นขึ้นตอน7โมงเช้าและเดินไปที่ระเบียงเพื่อยืดตัว ดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นเพียงแค่ลูกบอลสีแดงแต่มันไม่ได้ทำร้ายดวงตา แต่มันกลับส่องบนร่างเขาอย่างอบอุ่น เมื่อมองไกลออกไป ครึ่งเมืองได้อยู่ภายในขอบเขตวิสัยทัศน์เขา มีหอนาฬิกาสูงอยู่ห่างออกไปและบ้านเนือนที่อยู่ใกล้เขารวมถึงคนบนถนน...บางที การขาดความวุ่นวายอาจทำให้เมืองดูสงบแปลกๆ

ร่างเขาอย่างอบอุ่น เมื่อมองไกลออกไป ครึ่งเมืองได้อยู่ภายในขอบเขตวิสัยทัศน์เขา มีหอนาฬิกาสูงอยู่ห่างออกไปและบ้านเนือนที่อยู่ใกล้เขารวมถึงคนบนถนน...บางที การขาดความวุ่นวายอาจทำให้เมืองดูสงบแปลกๆ

“มันถึงเวลาแล้ว..”หลิน ฮวงถอนหายใจ

หลังจากที่ล้างหน้า เขาก็กลับไปที่ห้องเขาและมองไปรอบๆ ทำให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้หลงลืมอะไรไว้ ลงลิฟต์ไปที่ชั้น3 เขาใช้เวลาประมาณ10นาทีกับบุฟเฟ่ต์อาหารเช้าก่อนจะเช็คเอาท์ออกจากโรงแรม เมื่อเขาก้าวออกจากโรงแรม เขาก็อัญเชิญอินทรีอเล็กซานเดรี้ยนและมุ่งหน้าสู่ทะเลทรายอุกกาบาต

ทะเลทรายอุกบบาตตั้งอยู่ห่างจากเมืองลั่วซีประมาณ1800กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงเหนือ ด้วยความเร็วของอินทรีอเล็กซานเดรี้ยน หลิน ฮวงมาถึงจุดหมายในเวลาไม่ถึง3ชั่วโมง มอนสเตอร์เมล็ดพันธ์ชีวิตระดับทองที่เขาเลือกคืออสูรแสงดาวที่คุณฟู่แนะนำ อสูรแสงดาวหาได้ยากเพราะมันจะปักหลังอยู่ที่ทะเลทรายอุกกาบาตเท่านั้นในทั่วทั้งเขต7 ทะเลทรายอุกกาบาตมีขนาดที่ใหญ่ถึง12ล้านตารางกิโลเมตร และหากมันตั้งอยู่บนโลก มันจะใหญ่ยิ่งกว่าประเทศที่ใหญ่ที่สุด แม้จะเป็นที่นี่ มันก็ยังใหญ่กว่าเมืองเกรดAมาก

แม้จะเป็นดินแดนแห้งแล้ง มอนสเตอร์ที่ทรงพลังมากมายกลับอยู่ในดินแดนที่กว้างใหญ่ไพศาลนี้ ในความเป็นจริง ทะเลทรายอุกกาบาตอยู่เหนือกว่าระดับของเขตป่า มันเป็นเขตอันตรายที่นักล่าส่วนใหญ่จะไม่ย่างกรายเข้าไป ในโลกนี้ ไม่มีมอนสเตอร์ระดับหลุดพ้นอาศัยอยู่ในเขตป่า ดังนั้นมันจึงมีเพียงระดับทองเท่านั้นที่ทรงพลังที่สุด พื้นที่ที่มีมอนสเตอร์ระดับหลุดพ้นอยู่จะถูกจัดให้เป็นเขตอันตราย

มีเขตอันตรายอยู่3เกรด เขตอันตรายระดับ1มักจะมีมอนสเตอร์ระดับบัญชา1-4ตัว มอนสเตอร์ระดับบัญชาจะเทียบได้กับมนุษย์ระดับเพลิงสวรรค์ เขตอันตรายระดับ2มักจะมีมอนสเตอร์ระดับบัญชากว่า5ตัวหรือมอนสเตอร์ระดับหัวหน้า1ตัว  มอนสเตอร์ระดับหัวหน้าจะเทียบได้กับมนุษย์ระดับนิรันดร์ ในขณะเดียวกัน เขตอันตรายระดับ3มักจะมีมอนสเตอร์ระดับบัญชากว่า10ตัวหรือมอนสเตอร์ระดับหัวหน้าที่มากกว่า3ตัว สถานที่เช่นนี้จะถูกพิจารณาให้เป็นเขตอันตรายสูงและมีเพียงนักล่าชั้นนำที่กล้าย่างกรายเข้าไป

เขตอันตรายที่ระดับสูงยิ่งกว่านั้นจะถูกพิจารณาให้เป็นเขตต้องห้ามซึ่งมีถูกปกครองโดยมอนสเตอร์ระดับราชา มันเทียบได้กับผู้หลุดพ้นขั้นจักรพรรดิ มีเพียงพลเอกแห่งรัฐบาลกลางหรือผู้อาวุโสแห่งสมาคมนักล่าที่สามารถรับมือกับมอนสเตอร์เช่นนี้ได้  ทะเลทรายอุกกาบาตถือเป็นเขตอันตรายระดับ2 เพราะมันมีมอนสเตอร์ระดับหลุดพ้นกว่า7ตนหรืออาจจะมากกว่านั้น

ด้วยความสามารถของหลิน ฮวง เขาต้องระมัดระวังขณะที่เข้าไปในเขตนั้น แม้ว่าไป่และชาโคลจะทรงพลัง พวกมันก็ยังไม่ทรงพลังพอที่จะสู้กับมอนสเตอร์ระดับหลุดพ้น ภายใต้คำสั่งของเขา อินทรีอเล็กซานเดรี้ยนได้ร่อนลงตรงเขตตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลทราย โดยไม่เข้าไปลึก เหตุผลที่ว่าทำไมเขาจึงตัดสินใจร่อนลงตรงนี้เพราะมีคนกล่าวว่าพวกเขาเคยเห็นอสูรแสงดาวแถวนี้ เมื่อเรียกอินทรีกลับ หลิน ฮวงก็มองไกลออกไป มันไม่มีอะไร ไม่แม้กระทั่งวัชพืชหรือต้นไม้ มันเป็นเพียงทรายที่ยาวสุดหูสุดลูกตาจนถึงเส้นขอบฟ้า

“มันใหญ่มาก ฉันไม่แน่ใจว่าฉันจะหามอนสเตอร์ได้ยังไง...”หลิน ฮวงพึมพำกับตัวเขาและอัญเชิญเจ้าแดง เจ้าแดงม้วนตัวรอบแขนเขาและมองไปรอบๆอย่างอยากรู้อยากเห็น นี่คือครั้งแรกที่มันมายังทะเลทราย ดังนั้นนี่จึงถือเป็นสิ่งใหม่

“นายท่าน นี่คือทะเลทราย?”เจ้าแดงยื่นเถาวัลย์ออกไปและเขียนบนพื้น

“ใช่ นี่คือทะเลทราย มันเรียกว่าทะเลทรายอุกกาบาต เขตอันตรายที่มีมอนสเตอร์ระดับหลุดพ้นมากมาย”หลิน ฮวงพยักหน้าขณะที่อธิบาย

“มันสวยกว่าที่คิดอธิบายไว้ในหนังสือ แม้ว่ามันจะดูแห้งแล้ง แต่มันก็ดูงดงาม”เจ้าแดงเขียน

“มันสวยแต่ก็มีอันตรายอยู่ทั่วทุกที่”หลิน ฮวงยิ้ม

“นายท่าน ท่านต้องการให้ข้าทำอะไรในครั้งนี้?”เจ้าแดงเขียน

“เป้าหมายของฉันในการมายังทะเลทรายนี้คือการฆ่ามอนสเตอร์เมล็ดพันธ์ชีวิตระดับทองที่ชื่ออสูรแสงดาว อย่างไรก็ตาม มันกลับหาได้ยากมาก มันถูกพบเห็นครั้งสุดท้ายเมื่อ17ปีก่อนในที่ที่ฉันกำลังยืนอยู่ ดังนั้นฉันจึงอยากให้แกช่วยหามอนสเตอร์ตัวนี้”หลิน ฮวงอธิบาย

“เช่นนั้น นายท่าน ท่านต้องการให้ข้าปลดปล่อยปรสิตใส่มอนสเตอร์ที่นี่และสั่งให้พวกมันค้นหารอบๆ?”เจ้าแดงรู้ว่าหลิน ฮวงกำลังคิดอะไรในทันที

“ใช่!ทะเลทรายนี้ใหญ่เกินไป นี่เป็นเพียงวิธีเดียว”หลิน ฮวงยืนยัน หากปราศจากความช่วยเหลือของมัน มันจะต้องใช้เวลาและพละกำลังอย่างมาก

“ขอรับ ข้าขอดูภาพมันได้หรือไม่?”เจ้าแดงตกลง หลิน ฮวงจึงฉายภาพของอสูรแสงดาวทันที

อสูรแสงดาวดูเหมือนหุ่นยนต์ ร่างกายส่วนใหญ่ของมันมีสีส้มและมีการสะท้อนแสงอันเป็นเอกลักษณ์ของโลหะ ใบหน้ามันมีสีเขียวเข้มและมันดูราวกับกำลังสวมหน้ากาก นอกจากดวงตามัน ไม่มีอะไรเลยบนหน้ามัน มีคริสตัลสีม่วงขนาดเท่ากำปั้นที่ใต้คอมัน ที่หน้าอกของมันทั้งสองข้างของมันมีแขน4ข้างที่ราวกับหนวดสีฟ้าและเขียว มันมีลำตัวที่ยาวและเอกของมันก็เล็กมากจนสามารถกุมได้ด้วยมือสองข้าง ขาของมันยาวราวกับเสาหนาที่ปราศจากฝ่าเท้า ดังนั้นมันจึงต้องปรับสมดุลด้วยการทำให้ขามันแหลมคม

หลังจากที่สังเกต เจ้าแดงก็ถาม“มอนสเตอร์เหล่านี้มีสีที่เหมือนกันไหมขอรับ?”

“ใช่ ส่วนใหญ่”

“จนถึงตอนนี้ ฉันยังไม่เคยได้ยินใครพูดถึงสีอื่นเลย”

“งั้น ข้าจะลองมองหาพวกมันดู”เจ้าแดงยืนยัน

มันหลุดออกจากแขนหลิน ฮวง ร่างของมันเริ่มบิดไปมา ในไม่ช้า มันก็เริ่มหนาขึ้นและยืดร่างยาวถึง1000เมตร มันราวกับอสรพิษยักษ์

เจ้าแดงขดร่างของมันและต้นอ่อนก็งอกออกจากร่างมัน ด้วยความเร็วที่สามารถจับภาพได้ด้วยตาเปล่า ดอกไม้สีม่วงที่ดูคล้ายดอกแดนดิไลอันได้ผุดออกจากต้นอ่อน ภายในไม่กี่วินาที ดอกไม้สีม่วงก็เบ่งบานและบินไปไกล ลอยไปตามสายลม

“เจ้าแดง พยายามอย่าสร้างเยอะเกินไป มีมอนสเตอร์ระดับหลุดพ้นมากมายในทะเลทรายนี้ อย่าดึงดูดความสนใจของพวกมัน”หลิน ฮวงเตือน ขณะมองไปยังดอกไม้สีม่วงที่กำลังบินในอากาศ

“ข้าเข้าใจ!”เจ้าแดงตอบสนองและชะลอความเร็วของดอกไม้สีม่วง เมล็ดกาฝากมีน้อยกว่าครั้งก่อน10เท่า  เมื่อมองเมล็ดกาฝากที่มีน้อยกว่า1แสน หลิน ฮวงก็ร้องอุทาน“เจ้าแดงเกิดมาพร้อมกับความสามารถที่น่าทึ่งมาก!”