เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 235 การสืบพันธ์แบบไร้เพศ

ตอนที่ 235 การสืบพันธ์แบบไร้เพศ

ตอนที่ 235 การสืบพันธ์แบบไร้เพศ


หลังจากที่วางสาย หลิน ฮวงก็ส่งรหัสของแหวนหัวใจจักรพรรดิทั้งสี่คนไปให้หยาง หลิง ภายในไม่กี่นาที หยาง หยิงก็ส่งภาพบทสนทนาของชายทั้งสี่คนมา อย่างไรก็ตามทั้งสี่คนพูดคุยกับบัญชี4บัญชีที่แตกต่างกัน ทั้งหมดเป็นผู้หญิงที่ไม่มีรูปภาพให้เห็น การสนทนามีความชัดเจนถึงการขอแลกเปลี่ยนภาพกัน อย่างไรก็ตามภาพที่ส่งมาจากผู้หญิงกลับถูกลบออก ดังนั้นหลิน ฮวงจึงไม่สามารถรู้ได้ว่าผู้หญิงเหล่านั้นคือใคร

 

เมื่อหลิน ฮวงกำลังคิดที่จะโทรหาหยาง หลิงเพื่อถามเกี่ยวกับรูปที่ถูกลบไป หยาง หลิงก็โทรเข้ามาหาเขาก่อน

 

"ฉันได้ตรวจสอบบัญชีของผู้หญิงทั้ง4คนแล้ว และแม้ว่าที่อยู่ของพวกเธอทั้งหมดจะอยู่ที่เมืองลั่ว ซี แต่พวกเธออยู่ในสถานที่ต่างกัน บัญชีทั้งหมดเป็นบัญชีชั่วคราว โดยที่พวกเธอเลิกใช้บัญชีนั้นหลังจากใช้งานได้เพียงแค่ 2-3 วัน นอกจากบัญชีแรก อีกสามบัญชีถูกสร้างขึ้น 25 ถึง 26 วันหลังจากที่บัญชีแรกถูกสร้างขึ้น ดังนั้น มันจึงเป็นเรื่องปกติที่สถานที่จะต่างกัน มีความเป็นไปได้สูงที่บัญชีทั้งสี่จะเป็นของบุคคลเดียวกัน " หยาง หลิงเริ่มพูดตั้งแต่หลิน ฮวงรับโทรศัพท์

"สามารถเรียกค้นรูปภาพที่ถูกลบได้ไหม?" แม้ว่าหลิน ฮวงจะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่เขาก็อยากจะลองถามเผื่อจะโชคดีอยู่บ้าง

"เป็นไปไม่ได้ การเขียนโปรแกรมของแอพพลิเคชั่นถูกทำมาลวกๆ มันดีที่สามารถเก็บข้อความไว้ได้ แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเรียกคืนรูปภาพที่ถูกลบออกไปแล้ว นอกจากนี้ผู้สร้างแอพพลิเคชันนี้ยังสร้างมาเพื่อความสนุกโดยไม่ได้ต้องการให้แอพดังมากมายนัก ดังนั้นมันจึงไม่ได้เชื่อมต่อกับเครือข่ายของแหวนหัวใจจักรพรรดิ ไม่มีการสำรองข้อมูลของข้อความในโปรแกรม "หยาง หลิงกล่าวพร้อมกับอ้าแขน

"นายเป็นผู้สร้าง?" หลิน ฮวงคิดเช่นนี้เมื่อได้ยินหยาง หลิงพูดว่าแอพพลิเคชันนี้สร้างมาเพื่อความสนุก

"โอ้ ... นายรู้ซะล่ะ" หยาง หลิงยักไหล่ของเขา

 

"นายทำอะไรไม่ได้จริงๆหรอ?" หลิน ฮวงถาม

"ฉันทำอะไรไม่ได้จริงๆ เนื่องจากตัวโปรแกรมเองมีข้อบกพร่อง ฉันไม่เคยต้องการให้มันสมบูรณ์แบบทั้งหมด ที่ฉันต้องการคือให้การสนทนาราบรื่น ดังนั้นฉันจึงไม่ได้ใส่ฟังก์ชั่นอะไรมากมายลงไปในแอป ฉันใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงในการสร้างมันและเปิดตัวให้ใช้ทันที ... "หยาง หลิงอธิบาย

"ส่งที่อยู่ของทั้งสี่คนนั่นให้ฉัน" หลิน ฮวงคิดว่าเบาะแสเดียวที่เขาอาจได้รับคือที่อยู่

 

หยาง หลิงส่งที่อยู่มาให้ทันที  หลิน ฮวงดูแผนที่และตั้งพิกัดของโรงแรมใต้ดินทั้งสี่แห่ง จากนั้นเขาก็เชื่อมต่อพิกัดทั้งหมดกับจุดที่พบศพ

"โปรดตรวจสอบกล้องวงจรปิดทั้งหมดบนเส้นทางไปยังท่อระบายน้ำในคืนที่ทั้ง4คนตาย ดูว่าใครปรากฏตัวซ้ำหากคนๆนั้นปรากฏตัวหลายครั้งเมื่อศพถูกนำออกไปกำจัด คนๆนั้นอาจจะเป็นฆาตกรที่เรากำลังมองหาอยู่ "หลิน ฮวงกล่าวกับหยาง หลิง

"ฉันจะจัดการให้ และฉันจะตรวจสอบวันหลังเกิดเหตการณ์ให้ด้วย"

"ถ้ามีอะไรอย่างอื่นที่นายต้องการความช่วยเหลือจากฉันอีก บอกฉันมาเลยตอนนี้ ฉันมีอะไรต้องทำหลัง4ทุ่มนายก็รู้" หยาง หลิงกล่าวเสริม

"ไม่ใช่ในตอนนี้ ฉันจะแจ้งให้นายทราบในวันพรุ่งนี้ นายสามารถส่งภาพจากกล้องเฝ้าระวังให้ฉันวันนี้เลยได้หรือเปล่า? หลิน ฮวงถาม

"ฉันต้องการเวลา ฉันจะส่งให้ให้นายก่อน4ทุ่ม" หยาง หลิงวางสายทันที

 

เมื่อการสนทนาจบลงมันก็เกือบจะสามทุ่มแล้ว หลิน ฮวงอ่านเรื่องจอมกินสมองต่อไปเรื่อยๆ อย่างไรก็ตามยิ่งเขาอ่านมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งตระหนักว่าการที่เขาจะจัดการกับมอนสเตอร์ตัวนี้ยิ่งยากขึ้น จอมกินสมองเป็นมอนสเตอร์ที่อาศัยการสืบพันธุ์แบบไร้เพศ พวกมันมักจะอาศัยอยู่ได้ถึง300ปีแล้วพวกมันก็จะเริ่มสืบพันธ์เมื่อพวกมันรู้ว่าพวกมันกำลังจะตาย วิธีการสืบพันธุ์ของพวกมันไม่เหมือนใคร เด็กทารกทรงลูกบอลจะเติบโตขึ้นบนศีรษะ ทารกจะดูดซับสารอาหารทั้งหมดที่จำเป็นจากแม่และโตขึ้น เมื่อแม่มันตาย มันก็จะแยกออกจากแม่มัน

 

ภายใน 48 ชั่วโมงจากการแยกออกมานั้น มันจำต้องหาที่อยู่อื่นหรือไม่ก็ตาย จอมกินสมองที่เพิ่งถอดออกจากแม่จะมีขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือเท่านั้น ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องยากที่จะถูกค้นพบ  มันมักจะเข้าไปในร่างของสิ่งมีชีวิตอื่นและมุ่งหน้าไปยังสมอง เมื่อมันมาถึงสมอง มันก็จะแนบส่วนล่างของมันบนสมองของโฮสต์และปล่อยพิษจำนวนมหาศาลใส่ระบบประสาท สมองจะสูญเสียการทำงานของเส้นประสาทโดยไม่รู้สึกเจ็บปวดใด ๆ  จากนั้นจอมกินสมองก็จะกลืนกินสมองเมื่อโอสต์หลับลึกและยึดครองร่างโฮสต์

ฮาน จีได้ทำการทดลองกับอาชญากรที่ตายแล้วหลายรอบโดยการให้จอมกินสมองเข้ายึดร่างอาชญากรที่ตายแล้วเพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตามการวิจัย จอมกินสมองจะสืบทอดบุคลิกส่วนใหญ่ของโฮสต์ในความพยายามครั้งแรก ตัวอย่างเช่นถ้าเจ้าของร่างชอบสูบบุหรี่เขาก็ยังสูบบุหรี่หลังจากที่ร่างกายของเขาถูกยึดครอง เช่นเดียวกันกับคนที่รักการดื่มและการกินอาหารรสเผ็ด การได้รับสิ่งต่างๆนั้นมาพิสูจน์ได้ว่าจอมกินสมองจะนำเอาความทรงจำของเจ้าของร่างมามากเลยทีเดียว

จอมกินสมองจะไม่เป็นตัวเองในช่วงแรกของการพึ่งพาร่างของโฮสต์เพียงเพื่อความอยู่รอด ดังนั้นความพยายามครั้งแรกจึงมีผลต่อจิตสำนึกของตัวมันเองเนื่องจากส่วนใหญ่จะได้รับผลกระทบจากความทรงจำของเจ้าของร่าง โดยทั่วไปจิตสำนึกของมันจะถูกสร้างขึ้นในความทรงจำของเจ้าของร่าง  สำหรับการติดเชื้อครั้งต่อไป จอมกินสมองจะได้รับความทรงจำอย่างอื่นของเจ้าของร่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่มันมีประสบการณ์จากเจ้าของร่างแรก อย่างไรก็ตามความทรงจำของโฮสต์คนอื่นอาจส่งผลต่อจอมกินสมองเพียงเล็กน้อย

เมื่อการครอบครองครั้งแรกเสร็จสิ้นแล้ว จอมกินสมองจะถือว่าเป็นผู้ใหญ่ มันสามารถดูดซับข้อมูลทั้งหมดจากความทรงจำที่ต้องการและเรียนรู้จากพวกมันเพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมโดยเร็วที่สุด ถ้าจอมกินสมองยึดครองร่างมนุษย์ ความเร็วในการเรียนรู้จะน่ากลัวเพราะมันสามารถเรียนรู้การใช้เครื่องมือส่วนใหญ่ได้ภายในสองถึงสามวัน สิ่งที่จำเป็นที่สุดคือสองสามวันที่มันต้องทำตัวให้เหมือนเจ้าของร่างโดยไม่เปิดเผยตัวมันต่อผู้อื่น

 

แม้ว่าความสามารถในการสืบพันธุ์ของจอมกินสมองจะอ่อนแอ มันก็ถือว่าเป็นปรสิตที่รับมือได้ยากที่สุด เมื่อหลิน ฮวงกำลังหมกตัวเองอยู่กับเอกสารที่ฮาน จีส่งมา ข้อความที่เด้งขึ้นมาก็ทำให้เขาละความสนใจ มันเป็นข้อความสั้นๆจากหยาง หลิง

 

"ฉันพบคนร้ายแต่ฉันไม่เห็นใบหน้า ... " ข้อความจากหยาง หลิง

จบบทที่ ตอนที่ 235 การสืบพันธ์แบบไร้เพศ

คัดลอกลิงก์แล้ว