บทที่ 5 - เขาคือจักรพรรดิสวรรค์องค์ต่อไป

บทที่ 5 - เขาคือจักรพรรดิสวรรค์องค์ต่อไป

เย่ฟานมีสีหน้ายินดี ในแววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ในช่วงเวลานี้ เขาได้เตรียมการมาโดยตลอดเพื่อที่จะทลายขีดจำกัดของฟ้าดิน และก้าวเข้าสู่ขอบเขตจตุรลักษณ์

แต่ต่อให้เตรียมการมามากเพียงใด เมื่อต้องเผชิญหน้ากับขีดจำกัดของฟ้าดิน เขาก็ยังไม่มีความมั่นใจมากนัก

บัดนี้ มีผู้อาวุโสห้วงนภาคอยคุ้มกันให้เขา โอกาสที่จะทลายขีดจำกัดของฟ้าดินสำเร็จย่อมเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

แต่ว่า หลังจากความตื่นเต้นผ่านไป บนใบหน้าของเย่ฟานกลับปรากฏความลังเลเล็กน้อย

“ท่านอาจารย์ ท่านช่วยราชันย์เทวะด้วยเถิด” เย่ฟานเอ่ยปากกล่าว

ราชันย์เทวะเคยถ่ายทอดเคล็ดวิชาต่อสู้ หนึ่งในเก้าเคล็ดลับอมตะให้แก่เขาที่ขุนเขาสีม่วง ถือว่ามีบุญคุณต่อเขา

บัดนี้ ราชันย์เทวะอยู่ในวัยชรา เขาไม่อาจทนเห็นยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ต้องจากไปเช่นนี้ได้

“เจ้ามียาเทวะไม่ใช่รึ ส่งไปให้เขาก็สิ้นเรื่อง” หลี่ผิงกล่าว

ราชันย์เทวะอาภรณ์ขาว เจียงไท่ซวี ถือกำเนิดในยุคที่ฟ้าดินสงบนิ่ง การที่มีความสำเร็จเช่นนี้ได้ ก็ถือว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์โดดเด่นคนหนึ่ง

เย่ฟานพยักหน้า ยาเทวะบางส่วนเขาเตรียมไว้สำหรับตนเอง แต่ตอนนี้เมื่อฟังความหมายของอาจารย์แล้ว ดูเหมือนจะไม่จำเป็นอีกต่อไป

ทั้งสามคนมาถึงวังใต้ดินของตระกูลเจียง เย่ฟานมอบยาเทวะให้ และในไม่ช้าก็ถูกเชิญเข้าไปในวังใต้ดิน

ณ วังใต้ดินตระกูลเจียง ข้างสระมังกรแปลง ราชันย์เทวะเจียงไท่ซวีมีร่างกายซูบผอมราวกับกิ่งไม้แห้ง

เพื่อช่วยราชันย์เทวะเจียงไท่ซวี เย่ฟานไม่ได้เก็บงำอะไรไว้เลย แม้แต่ของเหลวโอสถเก้าหยดของยาอายุวัฒนะมังกรแท้ก็มอบให้

“ตอนนี้เจ้าไม่ต้องสนใจเรื่องอื่นใด ตั้งใจฝ่าด่านเคราะห์ของเจ้าก็พอ” หลี่ผิงกล่าว

เย่ฟานพยักหน้า เสียง “พรึ่บ” ดังขึ้น เขาโบกแขนเสื้อ ก้อนหินต้นกำเนิดเทวะกองหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างกาย

ทุกคนในตระกูลเจียงต่างพากันมองด้วยความประหลาดใจ หินต้นกำเนิดเทวะมากมายขนาดนี้ กลับเป็นของเด็กหนุ่มที่อยู่เพียงขอบเขตตำหนักเต๋างั้นรึ

เย่ฟานวางหินต้นกำเนิดเทวะทั้งหมดไว้ข้างกาย นั่งขัดสมาธิลงบนพื้น แล้วเริ่มทะลวงด่าน

พลังปราณทั่วร่างเดือดพล่าน พลังโลหิตพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า กลายเป็นเสาพลังงานรูปมังกร ทะลวงผ่านฟ้ายามค่ำคืน ราวกับกระบี่คมกริบที่ฟาดฟันทะลวงฟ้าดิน

“กายาเทวะกำลังทะลวงด่านรึ เตรียมทะลวงสู่ขอบเขตจตุรลักษณ์อย่างนั้นรึ” ผู้แข็งแกร่งของตระกูลเจียงคนหนึ่งกล่าวอย่างตกตะลึง

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญที่ราชันย์เทวะของตระกูลเจียงกำลังฟื้นฟู กายาเทวะกลับจะมาทะลวงด่านในตอนนี้เนี่ยนะ

บัวเขียวต้นหนึ่งปรากฏขึ้น เคียงข้างกายเย่ฟาน มีเพียงสามใบ ปรากฏการณ์กายาเทวะพลันปรากฏขึ้นตามมา

นครศักดิ์สิทธิ์สั่นสะเทือน ผู้คนนับไม่ถ้วนมองไปยังทิศทางของวังใต้ดินตระกูลเจียง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง

ข่าวที่ว่าราชันย์เทวะเจียงไท่ซวียังมีชีวิตอยู่ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งนครศักดิ์สิทธิ์แล้ว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ พากันหลั่งไหลเข้ามา ยอดฝีมือนับไม่ถ้วนปรากฏตัวในนครศักดิ์สิทธิ์

พูดได้อย่างไม่เกินจริงเลยว่า สายตาของทุกคนล้วนจับจ้องไปที่ราชันย์เทวะเจียงไท่ซวี

แต่ในเวลานี้ กายาเทวะกลับกำลังทะลวงด่าน เตรียมที่จะทะลวงสู่ขอบเขตจตุรลักษณ์อย่างนั้นรึ

“ข้าเข้าใจแล้ว กายาเทวะกำลังแบ่งเบาภาระให้ราชันย์เทวะ” ผู้อาวุโสของตระกูลเจียงคนหนึ่งกล่าว

มีคนไม่น้อยที่ไม่อยากให้ราชันย์เทวะมีชีวิตอยู่ต่อ ตระกูลเจียงของพวกเขาเองก็เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่ไว้แล้ว

แต่กายาเทวะกลับเลือกที่จะทะลวงด่านในเวลานี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ

เช่นนี้แล้ว คนที่จับตามองราชันย์เทวะก็จะน้อยลง ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะช่วยลดแรงกดดันของตระกูลเจียงลงได้อย่างมาก

“กายาเทวะเสียสละตนเองเพื่อราชันย์เทวะ มีบุญคุณใหญ่หลวงต่อตระกูลเจียงของเรา” ผู้อาวุโสตระกูลเจียงคนหนึ่งกล่าวอย่างทอดถอนใจ

ในยุคหลังโบราณรกร้าง กายาเทวะไม่เข้าสู่จตุรลักษณ์ นี่ได้กลายเป็นคำสาปไปแล้ว ไม่อาจทำลายได้

กายาเทวะคงจะรู้ดีว่าตนเองไม่สามารถทะลวงผ่านได้ ดังนั้นจึงเลือกที่จะทะลวงด่านในเวลานี้ เพื่อที่จะเพื่อให้เทพราชันย์ได้สมบูรณ์พร้อม

และก็เป็นไปตามที่ทุกคนในตระกูลเจียงคาดการณ์ไว้ เมื่อเย่ฟานเริ่มทะลวงด่าน ก็ดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วนจริงๆ

“กายาเทวะอยู่ในนครศักดิ์สิทธิ์งั้นรึ ช่างกล้าหาญเสียจริง”

“ทะลวงด่านในเวลานี้ นี่เป็นการหาที่ตายรึเปล่า”

“วันนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว ไม่รู้ว่าจะมีผู้แข็งแกร่งกี่คนที่จะฉวยโอกาสลงมือ”

ในขณะที่ผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ เสียงสั่นสะเทือนฟ้าดินก็ดังขึ้น ราวกับเสียงคำรามของมังกร ดังมาจากขอบฟ้า

มีคนลงมือแล้ว พลังสังหารราวกับน้ำท่วมฟ้า กลายเป็นมังกรยักษ์ พุ่งทะยานคำรามเข้ามา หมายจะขัดขวางการทะลวงด่านของเย่ฟาน

“หาที่ตาย” หลี่ผิงเอ่ยคำสองคำออกมาเบาๆ

ต่อหน้าต่อตาเขา ยังจะขัดขวางศิษย์ของเขาบรรลุวิถีอีก แม้แต่คนดินเหนียวยังมีโทสะสามส่วน นับประสาอะไรกับเขาเล่า

เขายื่นมือใหญ่ออกไป ปกคลุมฟ้าดิน บดขยี้มังกรยักษ์ จากนั้นพลังที่เหลือก็ไม่หยุดยั้ง พุ่งคว้าไปยังขอบฟ้า

เหนือเก้าชั้นฟ้า มีร่างหนึ่งกำลังดีดพิณอยู่ ถูกมือใหญ่คว้าจับไว้ บดขยี้ในทันที กลายเป็นเถ้าถ่าน

แต่นี่เป็นเพียงหุ่นเชิดวิญญาณ เป็นผู้แข็งแกร่งที่กำลังโจมตีเพื่อหยั่งเชิง ร่างจริงยังคงซ่อนตัวอยู่ในเงามืด

โดยไม่มีการหยุดชะงัก ฝ่ามือยักษ์ที่บดบังฟ้าดินก็กดลงมา ที่มุมหนึ่งของนครศักดิ์สิทธิ์ เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังขึ้น

เป็นเพียงหนูสกปรกที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะให้มหาจักรพรรดิห้วงนภาลงมือด้วยซ้ำ เขาก็จัดการได้แล้ว

ตั้งแต่เดินทางข้ามมิติมายังโลกแห่งการทะยานสู่สวรรค์ แม้เขาจะไม่ได้ตั้งใจเพิ่มระดับพลัง แต่ตอนนี้เขาก็เป็นถึงนักบุญแล้ว

ในยุคที่ฟ้าดินสงบนิ่งเช่นนี้ นักบุญแทบจะสูญสิ้นไปแล้ว แค่คนเดียวก็เพียงพอที่จะกวาดล้างทั่วหล้าได้

มีผู้แข็งแกร่งล้มตาย นครศักดิ์สิทธิ์เงียบสงัดลงในทันที คนที่เตรียมจะลงมือบางคนต่างก็พากันตกตะลึงและไม่แน่ใจ

“ใครกันที่ลงมือ เบื้องหลังของกายาเทวะยังมีผู้แข็งแกร่งอยู่อีกรึ”

“มีผู้แข็งแกร่งเช่นนี้คอยปกป้อง ไม่แน่ว่าครั้งนี้กายาเทวะอาจจะทลายขีดจำกัดของฟ้าดินได้จริงๆ”

“ไม่ธรรมดาเลย นครศักดิ์สิทธิ์นี้ช่างเป็นแหล่งรวมยอดฝีมือ น้ำลึกจริงๆ”

ในไม่ช้า เสียงอึกทึกครึกโครมก็ดังกระหึ่มขึ้น ในนครศักดิ์สิทธิ์ มีแต่ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์กันไปทั่ว

หลี่ผิงทำหน้านิ่งเฉย แต่เมื่อมองดูแต้มสะท้านฟ้าที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในใจก็เบิกบานอย่างยิ่ง

“จางซานตกตะลึงอย่างยิ่ง แต้มสะท้านฟ้า +50”

“หลี่ซื่อคาดเดาว่ากายาเทวะมีผู้แข็งแกร่งลึกลับคอยคุ้มกัน ไม่กล้าลงมืออีก แต้มสะท้านฟ้า +100”

“ผู้อาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เต้าอีตกใจในใจ แต้มสะท้านฟ้า +150”

เพียงครู่เดียว แต้มสะท้านฟ้าที่เขาได้รับก็เกินหนึ่งแสนแล้ว

เก็บเล็กผสมน้อย พยายามอีกหน่อย เขาก็จะสามารถสะสมแต้มสะท้านฟ้าได้เพียงพอ แล้วไปชุบชีวิตมหาจักรพรรดิของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้อีกคน

คนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดไม่กล้าเคลื่อนไหวโดยพลการ นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยาก

ราชันย์เทวะเจียงไท่ซวีกำลังพยายามฟื้นฟู เย่ฟานก็กำลังทะลวงด่านอย่างสุดความสามารถ เพื่อที่จะทะลวงสู่ขอบเขตจตุรลักษณ์

“ครืนๆๆ”

ครู่ต่อมา เย่ฟานก็เปลี่ยนไปราวกับคนใหม่ ร่างกายเปล่งประกายแวววาว ด่านเคราะห์สวรรค์ก็มาเยือนตามมา

เหนือเก้าชั้นฟ้าเสียงครืนๆ ดังไม่หยุด ทะเลอัสนีปรากฏขึ้น สายฟ้าสีม่วงฟาดลงมาจากท้องฟ้า พุ่งเข้าใส่เย่ฟาน

“นับว่าไม่เลว” มหาจักรพรรดิห้วงนภากล่าวเบาๆ

ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ผู้ที่สามารถมีด่านเคราะห์สวรรค์มาเยือนตอนทะลวงด่านได้ ล้วนแสดงให้เห็นว่าผู้ทะลวงด่านนั้นมีพรสวรรค์ระดับปีศาจ

เย่ฟานในตอนนี้ก็นับว่าเป็นปีศาจคนหนึ่ง สามารถได้รับคำชมว่า “ไม่เลว” จากมหาจักรพรรดิห้วงนภาได้ ในโลกนี้จะมีสักกี่คน

“เขาแน่นอนว่าไม่เลว เพราะอย่างไรเสียเขาก็คือจักรพรรดิสวรรค์องค์ต่อไปของสภาสวรรค์” หลี่ผิงกล่าว

คำพูดนี้ เมื่อได้ยินในหูของมหาจักรพรรดิห้วงนภา ก็ไม่ต่างอะไรกับสายฟ้าฟาดตอนกลางวันแสกๆ

สภาสวรรค์ลึกลับยากหยั่งถึง ดำรงอยู่มาแต่โบราณกาล ครอบคลุมทั่วทุกจักรวาล ประมุขแห่งสภาสวรรค์ย่อมต้องเป็นผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน

กายาเทวะแห่งยุคปัจจุบันตรงหน้านี้ เพิ่งจะทะลวงด่าน เตรียมก้าวเข้าสู่ขอบเขตจตุรลักษณ์ กลับเป็นจักรพรรดิสวรรค์องค์ต่อไปอย่างนั้นรึ

“เขาไม่ธรรมดาถึงเพียงนั้นเชียวรึ” มหาจักรพรรดิห้วงนภากล่าวถึงข้อสงสัยในใจของตนเอง

ในสายตาของเขา แม้เย่ฟานจะนับว่าไม่เลว แต่ก็ทำได้แค่นับว่าไม่เลวเท่านั้น

ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีผู้แข็งแกร่งที่มีพรสวรรค์โดดเด่นมากมายเพียงใด มหาจักรพรรดิและจักรพรรดิโบราณล้วนเป็นผู้ที่โดดเด่นที่สุดในยุคสมัยของตนเอง

แต่ในใจของเขา ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิโบราณหรือมหาจักรพรรดิองค์ใด ก็ไม่อาจเทียบกับประมุขแห่งสภาสวรรค์ จักรพรรดิสวรรค์ได้เลย

หรือว่า เย่ฟานมีอะไรพิเศษที่เขาไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน

ตอนนี้เขาพลันเข้าใจขึ้นมาแล้ว ไม่น่าแปลกใจเลยที่สภาสวรรค์จะประกาศภารกิจ “คุ้มกันกายาเทวะ” ออกมา

หากเย่ฟานเป็นจักรพรรดิสวรรค์องค์ต่อไปจริงๆ การที่สภาสวรรค์ประกาศภารกิจนี้ออกมาก็ไม่แปลกเลยแม้แต่น้อย

[จบแล้ว]