เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 14 - การกลับมาอย่างกระทันหัน

Chapter 14 - การกลับมาอย่างกระทันหัน

Chapter 14 - การกลับมาอย่างกระทันหัน


“วีรชนสร้างแต่พวกเขายังเยาว์วัย เป็นดังพรจากสวรรค์ที่มีเด็กสาวเช่นนี้”

เจ้าชายรัชทายาทแห่งอาณาจักรเทียนเจิ้น ผู้ที่สวมชุดคลุมสีเหลืองยืนอยู่ด้านข้างของ'มู่หลงวู่ตี้'กล่าวและยิ้มให้ 'หลิวเย่'

อาณาจักรเทียนเจิ้นนั้นมีวัฒนธรรมที่เปิดกว้าง หากพวกเขามีความสามารถ ไม่สนว่าจะเป็นใครผู้หญิงหรือผู้ชาย แม้แต่ผู้หญิงก็สามารถมีบทบาทในราชสำนัก หรือแม้แต่หารือกับจักรพรรดิ

วางดาบของเธอลง 'หลิวเย่'เดินเข้าไปหาองค์รัชทายาท แม้ว่าเธอจะเย่อหยิ่ง แต่เธอก็จะไม่รุกรานใครก่อน ถ้าคนผู้นั้นไม่ทำให้เธอโกรธเคือง ความแข็งแกร่งของบุคคลเพียงไปได้ไกล แต่ความแข็งแกร่งของประเทศนั้นไร้ที่สิ้นสุด

'หลิวเย่'เดินเข้ามาใกล้องค์รัชทายาทแห่งอาณาจักรเทียนเจิ้น

“ซวนหยวนเฉิน”

เขายกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นดาบสีเงินในมือของเธอที่สะท้อนภายใต้แสงแดด 'มู่หรงวู่ตี้'ที่ยืนอยู่เบื้องหลังก็เบิกตาขึ้น

“เยี่ยมมาก, เจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวัง”

ภายใตแสงแดดที่อบอุ่น เสียงเกียจคร้านดังขึ้น ปรากฏรูปลักษณืแสนเอาแต่ใจในชุดสีม่วง

“น้องสาม!”

'ซวนหยวนเฉิน'มองไปยังบุคคลที่กำลังเดินออกมาจากบ้านของ'หลิวเย่' รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าเขา

สำหรับคนอื่นๆในตระกูลที่เห็นองค์แห่งอาณาจักรเทียนเจิ้น

“ซวนหยวนเช่อ”

เดินออกมาจากบ้านของ'หลิวเย่' ก็เริ่มซุบซิบกัน ตอนนี้ได้ข้อสรุปแล้วว่า คนที่ถูกทอดทิ้งและโดดเดี่ยวมานานหลายปีทำอย่างไรถึงเชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ ถ้าเธอถูกสอนโดยองค์ชาย มันก็ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอจะแข็งแกร่งขึ้นในเวลาอันสั้น

ก่อนหน้านี้ 'มู่หรงกัง'ไม่ได้สนใจดาบของ'หลิวเย่'เลยเพราะเขาอยู่ในอารมณ์ที่โกรธจัด เขาได้แต่เพียงตระหนักว่าดาบนี่เป็นของที่องค์ชายยื่นให้ด้วยตนเองจริงๆ มันเป็นสมบัติที่ได้รับพระราชทานจากองค์จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน

ในตอนนี้ พวกเขาเพียงพยักหน้าหนึ่งที พวกเขาไม่ได้คิดเลยว่า ในคฤหาสน์ที่มีการวางกำลังคุ้มกันแน่นหนาจากปรากฏคนที่เดินเข้าเดินออกราวกับสนามหลังบ้านของตนเอง มองไปที่ชายชุดคลุมสีม่วงผู้เป็นองค์ชายอันดับสามของอาณาจักรเทียนเจิ้น 'หลิวเย่'เพียงขมวดคิ้วแล้วโยนดาบกลับไปให้เขา

“ขอบใจ”

อย่างไรก็ตามเขาสะบัดมือทำให้เกิดคลื่นพลัง 'ซวนหยวนเช่อ'ส่งดาบกลับคืนไปยัง'หลิวเย่'

'หลิวเย่'ขมวดคิ้วแล้วจับไปยังดาบและมองไปที่'ซวนหยวนเช่อ'

“ข้าจะให้เจ้ายืมไว้ก่อน”

โบกแขนของเขา 'ซวนหยวนเช่อ'พาองค์รัชทายาท'ซวนหยวนเฉิน'ออกไปจากคฤหาสน์ แสงสว่างส่องมากระทบกับชุดคลุมสีม่วง เปล่งประกายยิ่งกว่าทุกคน

ที่มา : https://my.dek-d.com/emperor123/writer/viewlongc.php?id=1489554&chapter=14

จบบทที่ Chapter 14 - การกลับมาอย่างกระทันหัน

คัดลอกลิงก์แล้ว