บทที่ 60 โปรแกรมโกงเถื่อนอัปเกรดแล้ว!

### บทที่ 60 โปรแกรมโกงเถื่อนอัปเกรดแล้ว!

มังกรอสูรเพลิงนั้นแข็งแกร่งก็จริง แต่สุภาษิตที่ว่ามดปลวกยังล้มช้างได้ ยิ่งไปกว่านั้น อสูรเวทที่กำลังบุกโจมตีนครผนึกในตอนนี้ก็หาใช่มดกระจ้อยร่อย แต่เป็นอสูรเวทระดับตำนานร่างมหึมา

ภายใต้เวทมนตร์อันทรงพลังที่ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง มังกรอสูรเพลิงได้เปลี่ยนบริเวณโดยรอบให้กลายเป็นทะเลเพลิง อสูรเวทที่ตายในเงื้อมมือของเธอมีจำนวนไม่ต่ำกว่าสามหลักแล้ว

แต่เธอก็ไม่ใช่เครื่องจักรที่จะทำงานได้ตลอดกาล ต่อให้ความแข็งแกร่งจะมากมายเพียงใด พลังเวทจะมหาศาลแค่ไหน ก็ย่อมมีวันเหือดแห้งไป

เมื่อพลังเวทในร่างของเธอไม่เพียงพอที่จะพ่นลมหายใจมังกรได้อีกต่อไป เหล่าอสูรเวทที่อยู่เบื้องหน้าก็สามารถเอาชนะความหวาดกลัวที่มีต่อเธอ และเริ่มกรูกันเข้ามา

อสูรเวทนานาชนิดที่มีขนาดเล็กกว่าเธอมากนัก ต่างพากันปีนป่ายขึ้นไปบนร่างของมังกรอสูรเพลิงและเริ่มฉีกทึ้งร่างของเธอทันที มังกรอสูรเพลิงจึงใช้กรงเล็บและเขี้ยวฉีกกระชากอสูรเวทชั้นต่ำพวกนี้ออกเป็นชิ้นๆ ด้วยความเดือดดาล!

“แค่อสูรเวทกระจอกไม่เข้าขั้นพวกนี้ ก็คิดจะปีนขึ้นมาบนร่างของข้ารึ ข้ายอมรับให้ขึ้นมาได้ก็แค่พวกมังกรตัวเมียสวยๆ เท่านั้น ส่วนพวกแกที่เป็นแค่ปลาซิวปลาสร้อย แม้แต่จะมาเลียรองเท้าให้ข้าก็ยังไม่คู่ควร!”

น้ำเสียงแม้จะโอ้อวด แต่มีเพียงมังกรอสูรเพลิงเท่านั้นที่รู้ดีแก่ใจว่า หากฝั่งของเย่เฉิงยังไม่รีบคลี่คลายสถานการณ์และมาสนับสนุนเธอโดยเร็ว เธอคงต้องจบเห่ที่นี่เป็นแน่

เดิมทีเธอคิดว่าได้ทำสัญญากับผู้ทำสัญญาที่แข็งแกร่งน่าสะพรึงกลัว ด้วยพลังของนายบ่าวคู่นี้ ในโลกใบนี้ไม่น่าจะมีตัวตนใดที่พวกเขาจะต่อกรด้วยไม่ได้ แต่ใครจะไปคาดคิดว่าครั้งแรกที่ถูกอัญเชิญออกมา ก็ต้องมาเจอศึกหนักถึงเพียงนี้

คงเป็นเพราะเสียงร่ำร้องในใจของมังกรอสูรเพลิงได้รับการตอบสนอง ในขณะที่เธอกำลังใช้กรงเล็บฉีกกระชากอสูรเวทอสรพิษตัวหนึ่งที่เลื้อยอยู่บนร่าง เกราะป้องกันที่คล้ายกับฟิล์มบางๆ พลันปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า และหวนกลับมาปกคลุมนครผนึกทั้งหมดไว้อีกครั้ง

“เพลงดาบสำนักเย่เสิน กระบวนท่าที่สาม———ผีเสื้อคลั่ง!”

ประกายดาบเริงระบำตัดกันไปมาอยู่เบื้องหน้าของมังกรอสูรเพลิง วินาทีต่อมา ร่างกายของเธอก็พลันรู้สึกเบาหวิวขึ้นมา

เหตุผลก็คืออสูรเวททุกตัวที่เคยเกาะอยู่บนร่างของเธอ บัดนี้กลับถูกคมดาบเหล่านั้นบั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจนหมดสิ้น!

ผีเสื้อสีฟ้าเริงระบำอยู่รอบกายเธอ ราวกับผีเสื้อแห่งความตายที่คอยนำทางดวงวิญญาณ ทั้งงดงามและอ้างว้างอย่างยิ่ง

ขณะที่มังกรอสูรเพลิงยังคงตกอยู่ในภวังค์ เหม่อมองฝูงผีเสื้อสีฟ้าที่โบยบินอยู่เบื้องหน้า ร่างของเย่เฉิงก็ได้ปรากฏขึ้นบนหลังของเธออย่างกะทันหันและเอ่ยถามว่า “ยังมีแรงบินขึ้นไปไหวไหม?”

การที่เย่เฉิงปรากฏตัวบนหลังของตน ทำให้มังกรอสูรเพลิงไม่พอใจอยู่ลึกๆ เพราะเธอรู้สึกมาตลอดว่ามีเพียงมังกรตัวเมียที่เธอยอมรับเท่านั้น จึงจะสามารถขึ้นมายังตำแหน่งนี้ได้

ทว่าเย่เฉิงในตอนนี้คือนายของเธอ และความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวที่เขาเพิ่งแสดงออกมาเมื่อครู่ ก็ทำให้เธอไม่กล้าที่จะเอ่ยคำว่า "ไม่" ออกมาเลย

“นายท่านของข้าดูถูกข้าเกินไปแล้ว ถึงแม้จะต่อสู้อย่างดุเดือดมานาน แต่ถ้าคู่ต่อสู้เป็นแค่อสูรเวทกระจอกพวกนี้ล่ะก็ ไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย”

ไม่ว่าตอนนี้จะทนไหวหรือไม่ก็ตาม ต้องพูดจาให้ดูดีไว้ก่อน ตนเป็นถึงมังกรผู้หยิ่งทะนง จะให้ถูกนายท่านมนุษย์ผู้นี้ดูถูกได้อย่างไร

“ถ้าอย่างนั้น ก็พาฉันขึ้นไปบนฟ้าเหนือเมืองนี้ที ก่อนจะมาที่นี่ ฉันได้ให้เมเบลกับเหล่านักผจญภัยของเมือง พยายามขับไล่อสูรเวทที่บุกเข้ามาให้ไปรวมกันในทิศทางเดียวแล้ว”

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิง มังกรอสูรเพลิงก็เข้าใจในทันทีว่าเขาตั้งใจจะเล่นใหญ่

ทว่าเมื่อครู่นี้เธอก็แค่โม้ไปอย่างนั้นเอง อย่าว่าแต่พลังเวทเลย แม้แต่พละกำลังของเธอก็ใกล้จะหมดลงแล้ว หลังจากการต่อสู้อันดุเดือด

ตอนนี้การจะพาเย่เฉิงบินขึ้นไปอาจจะไม่มีปัญหาอะไร แต่การจะให้เธอไปจัดการกับอสูรเวทที่เหลืออยู่นั้น เธอทำไม่ไหวจริงๆ แล้ว...

เย่เฉิงมองออกถึงความลำบากใจของมังกรอสูรเพลิง แต่เมื่อพิจารณาว่าอีกฝ่ายต่อสู้อย่างดุเดือดมานานขนาดนี้เพื่อทำตามคำสั่งของเขา จนร่างกายได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

ดังนั้นในตอนนี้ เย่เฉิงจึงไว้หน้าท่านมังกรอสูรเพลิงผู้หยิ่งทะนงอย่างเต็มที่

“ท่านพี่มังกรอสูรเพลิงเพิ่งจะจัดการอสูรเวทระดับตำนานไปตั้งมากมาย จะให้เธอทำทั้งหมดได้อย่างไร วางใจเถอะ เธอแค่พาฉันบินขึ้นไปก็พอแล้ว ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง ฉันรับรองว่าจะทำให้เธอกลายเป็นจุดสนใจที่โดดเด่นที่สุดในการต่อสู้ครั้งนี้”

เดิมทีมังกรอสูรเพลิงยังคงขุ่นเคืองอยู่เล็กน้อย แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิง ก็พลันแสดงสีหน้าที่พึงพอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

ถึงขนาดที่จู่ๆ ก็รู้สึกว่า เย่เฉิงมนุษย์คนนี้ก็รู้จักพูดจาเอาใจเสียด้วย ตนก็ยอมลำบากให้เขาขี่หลังสักครั้งก็แล้วกัน

โฮกกกกกกกกกก!

พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้อง มังกรอสูรเพลิงที่ต้องรักษามาดของตนไว้ ก็ได้เค้นพลังเวทที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดในร่าง ปลดปล่อยออร่าออกมาจากเกล็ดของเธอทันที จากนั้นก็กระพือปีกมังกรขนาดมหึมา พาเย่เฉิงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าของเมือง

“พาฉันไปยังท้องฟ้าเหนือจุดที่อสูรเวทหนาแน่นที่สุด...”

ตอนแรก มังกรอสูรเพลิงยังไม่รู้ว่าเย่เฉิงต้องการจะทำอะไร เพราะเท่าที่เธอรู้ เขาเป็นนักรบที่เชี่ยวชาญเพลงดาบและทักษะการต่อสู้ระยะประชิดเป็นอย่างยิ่ง

จุดนี้ จากการต่อสู้ของเขากับเธอก่อนหน้านี้ และภาพที่เห็นเมื่อครู่ มังกรอสูรเพลิงก็ค่อนข้างจะแน่ใจแล้ว

แต่ขณะที่เธอกำลังบินอยู่ พลันสัมผัสได้ถึงพลังเวทอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างของบุรุษบนแผ่นหลัง มังกรอสูรเพลิงก็ถึงกับตะลึงงันไปในทันที

ก่อนหน้านี้เธอคิดมาตลอดว่าเย่เฉิงเป็นนักรบที่เชี่ยวชาญด้านทักษะการต่อสู้ เพราะสมรรถภาพทางกายของอีกฝ่ายแข็งแกร่งถึงขนาดที่สามารถจับมังกรยักษ์อย่างเธอกดลงกับพื้นแล้วทุบตีได้

แต่เมื่อเธอสัมผัสได้ถึงพลังเวทที่แผ่ออกมาจากร่างของเย่เฉิงในตอนนี้ มังกรอสูรเพลิงก็ถึงกับตกตะลึงไปโดยสิ้นเชิง

ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้เธอจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับนายท่านราคาถูกคนนี้ไปไม่น้อยเลยทีเดียว!

นี่มันจะใช่สายนักรบที่ไหนกัน ต่อให้เป็นจอมเวทระดับแนวหน้า... ไม่สิ แม้แต่เธอที่เป็นถึงมังกร ก็ยังไม่มีปริมาณพลังเวทที่เหลือเชื่อขนาดนี้เลย!

ในตอนนี้เย่เฉิงยืนอยู่บนหลังของมังกรอสูรเพลิง เสื้อผ้าบนร่างถูกกระแสพลังเวทที่ระเบิดออกมาพัดจนปลิวไสว

นี่เป็นครั้งแรกที่เย่เฉิงได้ปลดปล่อยแรงดันวิญญาณ... ไม่สิ พลังเวททั้งหมดในร่างออกมาอย่างเต็มที่นับตั้งแต่มายังโลกใบนี้

และพลังเวทอันมหาศาลนี้ บัดนี้ได้เข้มข้นจนราวกับจับต้องได้ และกลายเป็นเสาพลังเวทพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรง!

เดิมทีภายใต้เสาพลังเวทที่รุนแรงขนาดนี้ อาคมของนครผนึกที่เพิ่งซ่อมแซมเสร็จก็น่าจะถูกทำลายจนแตกละเอียดราวกับเปลือกไข่อีกครั้ง

แต่อาคมที่ถูกทำลายในชั่วพริบตานั้น ก็ถูกซ่อมแซมและฟื้นฟูขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่าผู้ที่คอยซ่อมแซมและฟื้นฟูอาคมอย่างต่อเนื่องย่อมเป็นชิมะ โยสุเกะ และนี่ก็เป็นเหตุผลที่เขาไม่ได้ปรากฏตัวในสนามรบ

เพราะเย่เฉิงได้บอกเขาไว้ล่วงหน้าว่า พลังเวทของตนอาจจะทำให้อาคมของที่นี่รับไม่ไหว ดังนั้นจึงได้ขอให้เขาคอยซ่อมแซมอาคมจากระยะไกล

เดิมทีพลังเวทของเย่เฉิงแม้จะแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่ได้แข็งแกร่งจนเหลือเชื่อถึงเพียงนี้ ทว่าในคืนที่ทำภารกิจมังกรอสูรเพลิงสำเร็จ เย่เฉิงก็ได้ค้นพบวิธีเปิดใช้โปรแกรมโกงของตัวเองที่ถูกต้องในที่สุด

ในคืนนั้นเย่เฉิงได้ฝันไป เขาเข้าไปในมิติอันลึกลับแห่งหนึ่ง และได้พบกับตัวเองที่สวมชุดชิฮาคุโชและรองเท้าฟางที่นั่น

ในชั่วพริบตาที่ได้สบตากัน เย่เฉิงก็เข้าใจในทันทีว่า นี่มันคือโปรแกรมโกงเถื่อนของเขาอัปเกรดแล้ว!