บทที่ 3 เริ่มต้นไลฟ์สตรีม

ร้านอาหารที่ว่าเป็นบุฟเฟ่ต์ซีฟู้ด จริง ๆ แล้วไม่ได้มีอาหารทะเลให้เลือกมากนัก มีแค่หอยและกุ้งราคาถูก ๆ แต่ซ่งเหวินเซวียนไม่เลือกกิน ถึงไม่มีซีฟู้ดเขาก็สามารถกินให้คุ้มค่าตั๋ว 198 หยวนได้

หอยนางรม กุ้งใหญ่... ซ่งเหวินเซวียนถือจานอาหารทั้งสองมือ เริ่มกวาดอาหารอย่างบ้าคลั่ง

"คุณลูกค้าคะ ที่ร้านเรามีนโยบายต่อต้านการทิ้งอาหาร ถ้าคุณกินไม่หมด เราจะคิดค่าปรับตามน้ำหนักนะคะ"

พนักงานสาวสวยเตือนด้วยท่าทางสุภาพ แต่ในใจกลับคิด: บ้าจริง กวาดหอยนางรมที่เคาน์เตอร์ไปจนหมด ไอ้คนอ้วนนี่จะกินไหวเหรอ?

"ถ้าผมกินไม่หมด ก็คิดค่าปรับตามน้ำหนักแล้วกัน"

ซ่งเหวินเซวียนขมวดคิ้ว เล่นตัวเหรอ?

"งั้น... ขอให้ทานให้อร่อยนะคะ!"

เมื่อได้ยินคำตอบของหนุ่มอ้วน พนักงานสาวได้แต่เดินจากไปอย่างกระอักกระอ่วน

"เริ่มกินได้"

เมื่อไม่มีใครมารบกวน ซ่งเหวินเซวียนก็เริ่มจัดการอาหารตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ซ่งเหวินเซวียนที่อิ่มหนำสำราญ ก้าวขาอ้วนป้อมออกไปอย่างสง่างามท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้จัดการ พนักงาน และลูกค้าคนอื่น ๆ ราวกับเห็นผี

กลับถึงบ้านเกือบ 5 ทุ่ม อาบน้ำเสร็จแล้วนอนบนเตียง ซ่งเหวินเซวียนก็หยิบมือถือขึ้นมาเริ่มตัดต่อวิดีโอออกกำลังกายที่ถ่ายไว้ก่อนหน้านี้

ร่างเดิมของเขาโพสต์คลิปในโด่วอินแทบทุกวัน ส่วนใหญ่เป็นการแชร์ประสบการณ์การเขียนและงานเขียน มีผู้ติดตามถึง 50,000 คน

ในคลิปไม่เคยโชว์หน้า มีแค่ไม่กี่คลิปที่โชว์มือ แต่ก็เปิดฟิลเตอร์สวยจนผู้หญิงยังอิจฉานิ้วเรียวยาวนั่น

เสียงในคลิปก็ฟังดูออกสาว น่าอายชะมัด ในมือถือมีแอพแปลงเสียงตั้งหลายอัน

ซ่งเหวินเซวียนรู้สึกอับอายมาก รีบลบคลิปเก่าทั้งหมดทิ้งทันที

เปลี่ยนรูปโปรไฟล์จากหนุ่มหล่อทำหน้าแบ๊วชูสองนิ้ว เป็นเซลฟี่หน้าจริงของตัวเอง แล้วเปลี่ยนชื่อจาก "ผู้เขียนสุดหล่อแห่งฟานเฉวีย" เป็น "ซ่งน้อยแห่งความมีวินัย"

จากนั้นก็อัพโหลดวิดีโอออกกำลังกายที่ตัดต่อเสร็จแล้ว

หลังโพสต์วิดีโอ ซ่งเหวินเซวียนก็เลื่อนดูโด่วอินอีกสักพัก แล้วหลับตาเข้าสู่ห้วงนิทรา

ตื่นเช้ามา ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ

ซ่งเหวินเซวียนเข้าครัวทำอาหารเช้า ตั้งใจจะทอดไข่กินกับบะหมี่

"ทักษะการทำอาหาร +1..."

"ทักษะการทำอาหาร +1..."

ระบบนี่เจ๋งจริง ๆ!

เสียงแจ้งเตือนในหัวและความรู้สึกว่าการจับกระทะและตะหลิวคล่องแคล่วขึ้น ทำให้ซ่งเหวินเซวียนดีใจมาก

หลังจากจัดการชามบะหมี่ใหญ่ที่มีไข่ดาวราว 10 กว่าฟองจนหมด ซ่งเหวินเซวียนก็หยิบมือถือขึ้นมาเปิดโด่วอิน

"วิดีโอออกกำลังกายที่โพสต์เมื่อวานมียอดวิวถึง 300,000 แล้ว"

มีคอมเมนต์กว่าพันรายการ ถือว่าติดเทรนด์ย่อย ๆ

"คนอ้วนแต่ไม่หล่อเลย เสียงก็ไม่น่าฟัง (อีโมจิหลงตัวเอง)"

"ไขมันกระเพื่อมจนใจสั่น อยากกัดสักคำจัง"

"ไอ้อ้วนนี่จริงจังเหรอ? เล่นเอาเปียกยั่วใจแบบนี้"

"นี่แหละที่เรียกว่าเตี้ย จน ขี้เหร่ (อีโมจิร้องไห้)"

คอมเมนต์พวกนี้ได้ยอดไลค์สูงสุด แต่เป็นแค่การเรียกความสนใจ ซ่งเหวินเซวียนข้ามผ่านไป

"คนร่างแบบนี้ทำท่าออกกำลังกายได้เป็นร้อยครั้ง เก่งจริง ๆ!"

"ฉันแค่วิดพื้น 10 ครั้งก็เหนื่อยจนไม่อยากขยับแล้ว ร้องไห้ในห้องน้ำ (อีโมจิร้องไห้)"

"ดูท่าเจ้าของคลิปแค่อารมณ์ชั่ววูบ ถ้าทำได้ต่อเนื่องถึงจะเรียกว่าเก่ง!"

"ไม่อยากเชื่อเลยว่าคนรูปร่างแบบนี้จะทำท่าเหล่านี้ได้?"

มีทั้งคนไม่เชื่อว่าบล็อกเกอร์ที่ทั้งเตี้ยทั้งอ้วนจะทำท่าออกกำลังกายได้มากขนาดนี้ บางคนสงสัยว่าเป็นการตัดต่อ บางคนทำนายว่าทำไม่ได้นาน มีแค่ส่วนน้อยที่ให้กำลังใจ

"นี่คือนักเขียนที่ฉันติดตามมาสองปีกว่าเหรอ? (อีโมจิร้องไห้)"

"โดนหลอกอย่างแรง นึกว่าจะเป็นหนุ่มหล่อ ที่ไหนได้กลายเป็นหมูห้าชั้นตัวใหญ่ (อีโมจิตกใจ)"

"นอกจากหน้าตาจะน่าเกลียดแล้ว เมื่อวาน 'ทวนยาวสะท้านยุทธภพ' ยังหยุดอัพเดทอีก..."

"เสียงนักเขียนคนนี้... ฮือ... ใช้แอพแปลงเสียงอะไรเมื่อก่อน บอกหน่อยสิ!"

พวกนี้เป็นแฟนเก่าของร่างเดิม มีทั้งนักเขียนและนักอ่าน วิดีโอแรกที่ซ่งเหวินเซวียนโชว์หน้าทำให้พวกเขาช็อก! ทำลายภาพลักษณ์ที่ร่างเดิมสร้างมาสองปีกว่าจนแหลกละเอียด

"นักเขียนรีบอัพเดท 'ทวนยาวสะท้านยุทธภพ' เร็ว ๆ กำลังสนุกแท้ ๆ ดันหยุดเขียน!"

"ไม่ตั้งใจเขียนนิยาย ดันมาเล่นออกกำลังกาย ฮือ..."

"ยังมีคนเร่งให้อัพเดท 'ทวนยาวสะท้านยุทธภพ' ด้วยเหรอ?"

เห็นคอมเมนต์เร่งอัพเดทแทรกอยู่ในกองคอมเมนต์อื่น ๆ ซ่งเหวินเซวียนรู้สึกขำ

"พวกนักอ่านพวกนี้คงเข้าใจนิยายแนวกำลังภายในผิดไปแล้วมั้ง?"

ในคอมพิวเตอร์ของร่างเดิมยังมีต้นฉบับ "ทวนยาวสะท้านยุทธภพ" เหลืออีกเป็นแสนตัวอักษร ซ่งเหวินเซวียนปิดระบบอัพเดทอัตโนมัติไปตั้งแต่เมื่อวาน

"แค่นิยายห่วย ๆ นักอ่านโลกนี้ก็ช่างแปลกประหลาด ฉันจะไม่อัพเดท จะเล่นออกกำลังกายอย่างเดียว!"

ตอนนี้เป้าหมายหลักของเขาคือลดน้ำหนัก ไม่มีใครมาขัดขวางการลดน้ำหนักของเขาได้!!!

ส่วนเรื่องเขียนนิยาย? เขาวางแผนจะซื้อหนังสือมาอ่านในเวลาว่างจากการออกกำลังกายลดน้ำหนัก ให้ระบบยกระดับความรู้ด้านวรรณกรรมและทักษะการเขียนขึ้นไประดับหนึ่งก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องเปิดเรื่องใหม่

แม้ในหัวเขาจะมีไอเดียนิยายพลังอำนาจจากชาติก่อนมากมาย แต่ด้วยฝีมือปัจจุบันยังไม่สามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ตอนนี้การออกกำลังกายลดน้ำหนักควบคู่กับการอ่านหนังสือเพื่อพัฒนาความรู้และทักษะการเขียนคือทางที่ถูกต้อง

คิดได้แบบนี้ ซ่งเหวินเซวียนก็เปิดแอพช้อปปิ้งพินต้วนต้วน ค้นหาสักพักก็สั่งซื้อหนังสือด้านวรรณกรรมกว่าสิบเล่ม

นอกจากนี้ยังซื้อหนังสือศิลปะการต่อสู้อย่างปาจี้ ซิ่งอี้ ไท้จี๋ อีกหลายเล่ม ฝึกตามหนังสือก็ไม่เสียเวลาเผาผลาญแคลอรี่ ถ้าฝึกจนเก่งก็จะเจ๋งมาก!

ก่อนเริ่มออกกำลังกาย ซ่งเหวินเซวียนเปิดไลฟ์สด แม้จะเป็นเช้าตรู่ แต่ด้วยกระแสของคลิปเมื่อวาน ห้องไลฟ์ของเขาก็มีคนเข้ามาดูกว่า 400 คนอย่างรวดเร็ว

"นักไลฟ์กล้าหาญจริง ๆ (อีโมจิร้องไห้)"

"นักไลฟ์จริงใจ ไม่ได้เปิดฟิลเตอร์สวย ๆ แน่นอน"

"ไม่คิดว่าโลกนี้จะมีคนน่าเกลียดกว่าฉันอีก (อีโมจิสมน้ำหน้า)"

คอมเมนต์ส่วนใหญ่ล้อเลียนรูปร่างหน้าตาของซ่งเหวินเซวียน อ่านแล้วปวดใจ

"ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาดูไลฟ์ ฉันรู้ว่าตัวเองดูแย่ แต่ฉันกำลังพยายามเปลี่ยนแปลงไม่ใช่เหรอ? ขอร้องทุกคนช่วยเห็นใจหน่อย อย่าล้อเลียนฉันเลย!"

ใบหน้าเขินอายของซ่งเหวินเซวียนกับหัวกลม ๆ กลับดูน่าเอ็นดูขึ้นมา

"ฮ่า ๆ จู่ ๆ รู้สึกว่านักไลฟ์น่ารักขึ้นมาเลย"

"นักไลฟ์ สู้ ๆ!!!"

"ฉันจะพยายามออกกำลังกายลดน้ำหนักให้ได้ ขอบคุณทุกคนที่เข้าใจ!"

"ทักษะการพูด +1..."

"ทักษะการพูด +1..."

ท่ามกลางเสียงแจ้งเตือนของระบบ ซ่งเหวินเซวียนที่เมื่อกี้ยังเกร็ง ๆ เริ่มคุยกับผู้ชมในห้องไลฟ์ได้คล่องขึ้นเรื่อย ๆ

"ทำไมฉันรู้สึกว่าเสียงนักไลฟ์ฟังดีขึ้นเรื่อย ๆ"

"ฉันก็รู้สึกว่านักไลฟ์พูดเก่งขึ้นเรื่อย ๆ"

มีแฟนคลับที่ไวต่อความเปลี่ยนแปลงสังเกตเห็นจุดนี้ แต่คอมเมนต์ของพวกเขาก็ถูกคอมเมนต์อื่น ๆ เลื่อนหายไปอย่างรวดเร็ว

"นักไลฟ์คนนี้เป็นคนเดียวกับที่ฉันติดตามมาสองปีจริง ๆ เหรอ? (อีโมจิร้องไห้)"

"ทำไมนักไลฟ์ไม่อัพเดท 'ทวนยาวสะท้านยุทธภพ' แล้วล่ะ"

หนีไม่พ้นหัวข้อนี้สินะ? เมื่อมีคนพูดถึงชื่อ "ผู้เขียนสุดหล่อแห่งฟานเฉวีย" ที่ร่างเดิมใช้ แม้ซ่งเหวินเซวียนจะหน้าหนา แต่ก็อดรู้สึกอายไม่ได้

(จบบท)