บทที่ 2 ระบบ

บ้านที่คุณยายซ่งทิ้งไว้ให้พี่น้องทั้งสามคนเป็นอพาร์ตเมนต์เก่าชั้น 4 ในย่านที่พักอาศัยเก่า ตึกนี้มีทั้งหมด 6 ชั้นและไม่มีลิฟต์

ในทางเดินมีโฆษณาแปะเต็มไปหมด ทั้งกุญแจ ยาบำรุงกำลัง และอื่นๆ

"ความคล่องแคล่ว +1..."

"ความคล่องแคล่ว +1..."

แม้จะเหนื่อยที่ต้องลากร่างอ้วนลงบันได แต่เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ซ่งเหวินเซวียนก็รู้สึกกระตือรือร้นขึ้นมาทันที

ย่านที่พักอาศัยเก่าแห่งนี้ตั้งอยู่ชานเมืองติดกับทะเลสาบเทียนไถ สิ่งอำนวยความสะดวกรอบทะเลสาบครบครัน มีทั้งทางวิ่งยาวกว่าสิบกิโลเมตร และมีศาลาพักผ่อน ม้านั่งทุกๆ ระยะหลายร้อยเมตร

ช่วงเที่ยงของเดือนพฤษภาคมเริ่มมีสัญญาณความร้อนของฤดูร้อน ทางวิ่งริมทะเลสาบแทบจะไม่เห็นเงาคน

ซ่งเหวินเซวียนก้าวขาอ้วนป้อมของเขาท่ามกลางแดดร้อน แม้จะเรียกว่าวิ่ง แต่ความเร็วก็แทบไม่ต่างจากคนเดินปกติ

"ความคล่องแคล่ว +1..."

"ความคล่องแคล่ว +1..."

"พละกำลัง +1..."

"อ้อ การวิ่งยังเพิ่มพละกำลังด้วยเหรอ?"

ท่ามกลางการแจ้งเตือนความคล่องแคล่ว +1 มากมาย ซ่งเหวินเซวียนสังเกตเห็นการแจ้งเตือนพละกำลัง +1 ที่แทรกอยู่ เขานึกขึ้นได้ว่าการวิ่งเป็นการออกกำลังกายแบบแอโรบิกที่ไม่ได้ฝึกแค่ขาเท่านั้น จึงเข้าใจได้

แคลอรี่กำลังเผาผลาญอย่างบ้าคลั่ง...

เมื่อเวลาผ่านไป ความเร็วของซ่งเหวินเซวียนเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

หลังผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เขาวิ่งได้เร็วเท่ากับคนทั่วไปเดินเร็ว

สองชั่วโมงผ่านไป เร็วเท่าคนทั่วไปวิ่งเหยาะๆ

สามชั่วโมงผ่านไป เร็วพอๆ กับคนทั่วไปวิ่งเร็ว

ภายใต้แสงแดดจ้า ก้อนไขมันเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วบนทางวิ่ง เหงื่อไหลโซมกาย ดูเหมือนลูป่านตัวอ้วนกำลังใช้สกิลวิ่งเร็ว เป็นภาพที่ชวนปวดตาไม่น้อย

"เฮ้ย!"

คนขับรถที่ผ่านมาตามถนนข้างทางวิ่งเห็นภาพที่น่าตกใจนี้ถึงกับอุทานออกมา

บางคนถึงกับขับรถช้าลงและหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายวิดีโอซ่งเหวินเซวียน

แต่เขาไม่สนใจสิ่งเหล่านี้เลย ในหัวมีแต่คำว่า: เผาผลาญแคลอรี่ของฉัน!!!

ทางวิ่งรอบทะเลสาบยาวกว่าสิบกิโลเมตร เขาวิ่งไปกลับสามรอบก่อนจะหยุด ตอนนี้เหงื่อชุ่มโชกไปทั้งตัว

ที่ร้านขายของชำหน้าหมู่บ้าน

"ป้าไช่ ขอน้ำแร่สองขวดครับ"

"น้องซ่งนี่ตกน้ำมาหรือไง?"

ป้าไช่เห็นซ่งเหวินเซวียนเปียกปอนไปทั้งตัวจึงถามขึ้น

"เหงื่อออกจากการวิ่งครับ"

รับน้ำแร่มาแล้ว ซ่งเหวินเซวียนก็ดื่มรวดเดียวหมดขวด

แล้วถือขวดที่เหลือเดินกลับเข้าหมู่บ้านท่ามกลางสายตางุนงงของป้าไช่

"พระอาทิตย์ขึ้นทางตะวันตกแล้วหรือนี่!"

ป้าไช่มองแผ่นหลังอ้วนของซ่งเหวินเซวียนด้วยสีหน้าเหมือนเห็นผี

หลังจากออกกำลังกายทั้งบ่าย เขาขึ้นบันไดมาถึงชั้น 4 โดยไม่รู้สึกเหนื่อยเลย

"ระบบนี่ได้ผลจริงๆ"

ซ่งเหวินเซวียนที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ เมื่อเข้าบ้านแล้วก็เริ่มทำความสะอาดห้องของตัวเองครั้งใหญ่

ถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขวดน้ำอัดลม ถุงขนม และที่มุมโต๊ะคอมพิวเตอร์ยังมีกระดาษทิชชู่ที่ใช้แล้วกองอยู่มากมาย ส่งกลิ่นแปลกๆ

ซ่งเหวินเซวียนต้องหนีบจมูกเก็บกวาด ในใจแอบด่าร่างเดิมที่เป็นพวก NEET อ้วนไม่หยุด

ขยะเต็มถุงใหญ่สองถุง จากนั้นเขาก็เริ่มถูพื้น เช็ดโต๊ะและมุมต่างๆ ห้องขนาดไม่ถึง 20 ตารางเมตรใช้เวลาทำความสะอาดกว่าชั่วโมง

กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอย่างลวกๆ หนึ่งถ้วย มองห้องที่สะอาดเอี่ยมพลางจิบน้ำอัดลม ซ่งเหวินเซวียนรู้สึกพอใจกับผลงานของตัวเองมาก

หลังจากค้นหาความรู้เกี่ยวกับการออกกำลังกายในมือถือ เขาก็เริ่มแผนการฝึกของตัวเองอีกครั้ง

ตอนนี้มีระบบแล้ว เขาก็กำหนดเป้าหมายได้ชัดเจน นั่นคือการออกกำลังกายลดน้ำหนัก!

เขาปูเสื่อโยคะในพื้นที่โล่งของห้องนั่งเล่น ติดตั้งขาตั้งมือถือไว้ด้านหน้า

เสื่อโยคะนี้พบตอนทำความสะอาด มีทั้งหมด 4 ผืน เป็นของที่ร่างเดิมเคยสั่งซื้อทางออนไลน์ บางอันซื้อแยก บางอันแถมมากับลูกกลิ้งหน้าท้องหรือดัมเบล

ร่างเดิมเคยมีความคิดจะออกกำลังกายลดน้ำหนักหลายครั้ง แต่ไม่เคยทำได้จริงจัง ดูได้จากอุปกรณ์ออกกำลังกายที่เกือบใหม่ มีแค่ฝุ่นจับเท่านั้น

ถึงขนาดมีอุปกรณ์บริหารแขนที่ยังไม่ได้แกะกล่องพัสดุด้วยซ้ำ... ช่างน่าอ่อนใจจริงๆ

ที่ติดตั้งมือถือไว้เพราะซ่งเหวินเซวียนอยากบันทึกกระบวนการออกกำลังกายของตัวเอง เพื่อแชร์ลงแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น

เรื่องราวของหนุ่มอ้วน 90 กว่ากิโลที่พยายามออกกำลังกายจนกลายเป็นหนุ่มหล่อมีกล้ามสวย มันเป็นเรื่องที่สร้างแรงบันดาลใจมากแค่ไหน!

อีกเหตุผลสำคัญคือเพราะมีระบบอยู่ เขาแชร์วิดีโอการออกกำลังกายทุกวัน พอผอมลงอย่างฮือฮา จะได้มีหลักฐานอธิบายให้คนอื่นเข้าใจ

"เริ่มด้วยวิดพื้น 100 ครั้ง"

พูดกับกล้องจบก็เริ่มนอนคว่ำบนเสื่อโยคะทำวิดพื้นทันที

ตอนแรกทำได้ยากมาก แต่พอได้ยินเสียง...

"พละกำลัง +1..."

"พละกำลัง +1..." ...

ท่ามกลางเสียงแจ้งเตือนจากระบบ เขาค่อยๆ ทำได้ดีขึ้น และดูคล่องแคล่วมากขึ้น

"ต่อไปซิทอัพ 100 ครั้ง"

"1, 2, 3...15...30...98..."

"พละกำลัง +1..."

"พละกำลัง +1..."

กระโดดกบ สควอท เบอร์พี... แล้วก็ทำท่ายืดเหยียด พอทำท่ายืดก็มีแจ้งเตือน

"ส่วนสูง +1"

...

ส่วนสูงก็เพิ่มได้ด้วย? ซ่งเหวินเซวียนตกใจ แล้วก็ดีใจมาก รีบทำท่ายืดเหยียดต่อทันที

จนกระทั่งรู้สึกว่าท้องเหมือนไฟเผา ถึงได้หยุด

หิว หิวมาก! ซ่งเหวินเซวียนเกือบจะเป็นลม ความหิวโหยรุมเร้าประสาท

"แม้จะมีระบบช่วย การออกกำลังกายก็ต้องมีขอบเขต พลังงานในร่างกายตามไม่ทันการออกกำลังกายบ้าคลั่งแล้ว"

ซ่งเหวินเซวียนที่เหงื่อท่วมตัว ไม่ทันได้เปลี่ยนเสื้อผ้า สวมรองเท้าแตะเดินเกาะกำแพงลงบันไดไปช้าๆ

โชคดีที่ไม่ไกลจากหมู่บ้านมีร้านบุฟเฟ่ต์เปิดใหม่

"ยินดีต้อน...รับค่ะ!"

พนักงานเก็บเงินเห็นซ่งเหวินเซวียนที่ดูเหมือนเพิ่งขึ้นมาจากน้ำ สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ แต่ลูกค้าคือพระเจ้า เธอจึงฝืนยิ้มพลางชี้ไปที่เครื่องสแกนจ่ายเงินอัตโนมัติ "ท่านเดียว 198 หยวนค่ะ"

ซ่งเหวินเซวียนไม่พูดอะไร หยิบมือถือสแกนจ่ายเงินแล้วเดินเข้าร้านไป

เขาไม่สนใจสายตาแปลกๆ ของคนในร้าน หยิบถาดบุฟเฟ่ต์แล้วเริ่มตักอาหาร

เริ่มจากอาหารปรุงสุก เค้ก ขนมปัง ข้าวผัด... พอถาดเต็มก็นำไปวางที่โต๊ะแล้วเริ่มกิน

อาหารเต็มถาดถูกจัดการอย่างรวดเร็ว

ไปตักอาหารปรุงสุกมาสามรอบ ความหิวของซ่งเหวินเซวียนถึงค่อยๆ บรรเทาลง ไม่รุนแรงเหมือนตอนแรก

พอมีแรงกลับมา ซ่งเหวินเซวียนถึงเริ่มสำรวจวัตถุดิบของร้านอย่างละเอียด

(จบบท)