บทที่ 5 - ทหารเต๋า 'ตันแดง'!

บทที่ 5 - ทหารเต๋า 'ตันแดง'!

เย่ซิวเหวิน ไม่ได้แลกเงินทั้งหมดของเขาเป็นหินวิญญาณ เพราะถ้าทำเช่นนั้น ชีวิตความเป็นอยู่ของเขาจะกลายเป็นปัญหา

เขาอยู่ในสำนักถัง ค่ากินค่าดื่มค่าใช้จ่าย ล้วนต้องใช้เงิน ไม่มีเงินไม่ได้

ดังนั้นครั้งนี้ เขาแลกหินวิญญาณมาทั้งหมดสี่ก้อน

เมื่อเย่ซิวเหวินได้หินวิญญาณมาแล้ว เขาก็ไม่ได้กลับไปที่เรือนเล็กของตน แต่เข้าไปฝึกฝนเงียบๆ ที่เขาหลังสำนักของสำนักถังแทน

ทิวทัศน์บนเขาหลังสำนักนี้สวยงามน่ารื่นรมย์ และพลังวิญญาณก็ค่อนข้างหนาแน่น จึงเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับการฝึกฝน

เย่ซิวเหวินหาถ้ำในป่าที่ลับตาคนแห่งหนึ่ง แล้วอาศัยอยู่ จากนั้นก็หยิบ 'เข็มเทวะไร้เงา' ที่ยืมมาเล่มนั้นออกมา!

"อะไรนะ? ไม่มีแผนภาพเลยเหรอ?"

เย่ซิวเหวินเปิดหน้าหนังสือออก ถึงได้รู้ว่าโดนหลอกแล้ว ด้านบนมีเพียงตัวอักษรบันทึกไว้ แต่ไม่มีแผนภาพเลย

แล้วการไม่มีแผนภาพจะเป็นอย่างไร? ก็คือวิธีการโคจรพลัง เจ้าจะไม่รู้เลย แม้ว่าในตัวอักษรเหล่านี้ จะมีบันทึกไว้บ้าง แต่ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงจุดที่ขาดตกบกพร่องไปได้

ดังนั้นจึงทำให้เย่ซิวเหวินเกลียดจนแทบจะโยนทักษะยุทธ์นี้ทิ้งลงพื้น

"ช่างเถอะ ข้าไปดูที่เตาหลอมหมื่นสรรพสิ่งนั่นก่อนดีกว่า ไม่ใช่ว่าบอกว่า เพียงแค่ใช้หินวิญญาณสามก้อน ก็สามารถหลอมรวมทหารเต๋าตันแดงขั้นหนึ่งออกมาได้หนึ่งตนน่ะหรือ? หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ มิฉะนั้น……"

เย่ซิวเหวินราวกับคนบ้าไปแล้ว ทุกอย่างล้วนเป็นการเดิมพัน เขาเดิมพันกับเข็มเทวะไร้เงา พอรู้สึกว่าความหวังริบหรี่ เขาก็ฝากความหวังทั้งหมดไว้กับทหารเต๋า

ขอเพียงมีทหารเต๋า เขาก็จะมีผู้ช่วยเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน ถึงตอนนั้น ไม่ว่าจะทำอะไร ก็จะง่ายขึ้นบ้าง

ดังนั้น เย่ซิวเหวินเพียงแค่ขยับความคิด ก็กลับไปยังภูเขาเทวะลูกนั้น ลงไปยืนอยู่ข้างเตาหลอมหมื่นสรรพสิ่ง!

"หินวิญญาณสามก้อน……"

เย่ซิวเหวินกำหินวิญญาณสามก้อนไว้แน่น กำจนเหงื่อชุ่มฝ่ามือ ในที่สุดก็โยนมันเข้าไป ตะโกนคำว่า 'หลอมรวม'!

"ตูม!"

เตาหลอมหมื่นสรรพสิ่ง เกิดเสียงดังสนั่น พ่นเปลวไฟออกมาสายหนึ่ง แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเลย

…………

ในตอนนี้ เย่ซิวเหวินรู้สึกเหมือนมีฝูงอีกาบินอยู่บนท้องฟ้า ทิ้งไว้เพียงรอยจุดไข่ปลา……

"บ้าเอ๊ย? แล้วทหารเต๋าล่ะ?"

เย่ซิวเหวินโกรธจนหัวเราะออกมา รู้สึกว่าตัวเองโชคร้ายจริงๆ ซื้อทักษะยุทธ์มาเล่มหนึ่ง ก็โดนคนอื่นหลอก โยนหินวิญญาณไปสามก้อน กะจะหลอมรวมทหารเต๋า! ผลลัพธ์คือ เตาหลอมหมื่นสรรพสิ่งผายลมออกมาทีหนึ่ง แล้วก็ไม่มีอะไรเลย!

"นายท่าน ข้าน้อยอยู่นี่!……"

ในขณะที่เย่ซิวเหวินกำลังอับจนคำพูด เสียงที่แข็งทื่อไร้ความรู้สึกก็ดังขึ้นข้างหลังเขา

เย่ซิวเหวินค่อยๆ หันกลับไป นักรบในชุดเกราะเหล็กหมวกเหล็กตนหนึ่ง กำลังคุกเข่าข้างเดียวอยู่ด้านหลังเขา

เจ้าหมอนี่ ช่างดูยิ่งใหญ่อะไรเช่นนี้ แม้จะคุกเข่าอยู่ก็เกือบจะสูงเท่าเย่ซิวเหวินแล้ว หากมันยืนขึ้น คงจะสูงเป็นสองเท่าของเย่ซิวเหวินแน่

เกราะเหล็กทั่วร่าง สวมหน้ากากเหล็กหล่อ เผยให้เห็นเพียงดวงตาสีฟ้าคู่หนึ่ง ที่เอวแขวนกระบี่เหล็กกล้าชั้นดีไว้!

"ไม่เลว ไม่เลว!"

เมื่อเห็นทหารเต๋านี้ เย่ซิวเหวินก็รู้สึกชอบใจ อารมณ์พลันดีขึ้นมาทันที

"ดูท่า โชคของข้า ก็ไม่ได้แย่จนเกินไป บางทีอาจจะสามารถบรรลุวิชาเข็มเทวะไร้เงา

นี้ได้!"

เย่ซิวเหวินถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เขาเปิดคัมภีร์เข็มเทวะไร้เงาออกบนภูเขาทองแห่งนี้ทันที!

"ย่า!"

ในตอนนี้ เมื่อเปิดคัมภีร์เข็มเทวะไร้เงาออก เย่ซิวเหวินก็พลันรู้สึกว่า หูตาสว่างไสว ความสามารถในการทำความเข้าใจของเขา กลับเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน มากกว่าเมื่อก่อน ไม่รู้กี่สิบกี่ร้อยเท่า?

"ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?"

เย่ซิวเหวินมองไปรอบๆ ในที่สุดก็เข้าใจเรื่องหนึ่ง ที่นี่คือภูเขาเทวะ และการทำความเข้าใจบนภูเขาเทวะ ย่อมต้องได้ผลทวีคูณอยู่แล้ว!

ในตอนนี้ เขาได้รับประโยชน์อีกอย่างแล้ว พลันรู้สึกว่าโลกใบนี้ ก็ไม่ได้ใจร้ายกับเขานัก

เปิดหน้าหนังสือออก เย่ซิวเหวินอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ จึงเห็นว่าเข็มเทวะไร้เงานี้ เดิมทีควรจะมีเจ็ดกระบวนท่า แต่เจ้ามู่หยาจื่อผู้นี้ กลับทำสำเร็จเพียงสามกระบวนท่า:

กระบวนท่าที่หนึ่ง 'ดัชนีชี้วิญญาณ' เข็มเดียวส่งออกไป ไร้เงาไร้ร่องรอย ทำลายปราณแท้คุ้มกายของศัตรูโดยเฉพาะ

กระบวนท่าที่สอง 'พายุห่าดอกสาลี่' ในมือถือเข็มพิษสามสิบหกเล่ม ส่งออกไปด้วยปราณแท้ ไม่ว่าตรงหน้าจะมีศัตรูกี่คน ก็จะทำให้พวกมันต้องตายคาที่

กระบวนท่าที่สาม 'คลื่นย้อนสะท้าน' นี่กลับเป็นกระบวนท่าตั้งรับ ใช้สำหรับรับอาวุธลับของฝ่ายตรงข้ามโดยเฉพาะ จากนั้นก็เปลี่ยนให้เป็นของตน แล้วสะท้อนกลับไป

"ช่างเป็นสุดยอดวิชาจริงๆ!……"

หลังจากอ่านอยู่นาน เย่ซิวเหวินก็ตบหน้าขาฉาดหนึ่ง แล้วเริ่มฝึกฝนบนภูเขาทองแห่งนี้

ในมือเขาไม่มีเข็ม แต่เขาสามารถทำความเข้าใจวิธีการโคจรพลังของเข็มไร้เงาได้ที่นี่ ปราณแท้นี้ใช้อย่างไร เข็มพิษในมือจะส่งออกไปอย่างไร นี่คือทั้งหมดที่เขาต้องทำความเข้าใจ และเมื่อฝึกฝนครั้งนี้ ก็ผ่านไปเจ็ดวัน

เย่ซิวเหวินรู้สึกว่าน่าจะพอได้แล้ว จึงตัดสินใจออกจากด่าน เขาต้องใช้ของจริงมาทดสอบผลลัพธ์ของตัวเอง!

เขาหากิ่งไม้มาหนึ่งกิ่ง ลิดกิ่งก้านเล็กๆ ออก แล้วปล่อยมันออกไปตามใจชอบ

"ฉึก!"

ห่างออกไปยี่สิบเมตร กิ่งไม้พุ่งเข้าเป้า ปักอยู่บนต้นไม้โบราณต้นหนึ่งพอดี จมลึกเข้าไปหนึ่งนิ้ว

ในตอนนี้ เจ้าอย่าได้ดูแคลนความลึกหนึ่งนิ้วนี้ นี่คือกิ่งไม้ มันอ่อนมาก และก็เบามาก แค่ส่งมันออกไปได้ก็ยากมากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการปักลึกเข้าไปในเนื้อไม้หนึ่งนิ้ว

ดังนั้นในตอนนี้ เย่ซิวเหวินจึงพอใจมาก อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา

เขารู้สึกว่า หากเปลี่ยนกิ่งไม้นี้ เป็นเข็มพิษล่ะก็ ต้องสามารถสังหารคนได้อย่างไร้ร่องรอยแน่นอน

เพียงแต่ว่า เข็มพิษนี้ช่างหายากเหลือเกิน บางทีที่หอคุณูปการอาจจะมี แต่ราคาก็คงจะแพงลิบลิ่ว!

คิดถึงตรงนี้ เย่ซิวเหวินก็ถอนหายใจ แล้วหันไปนึกถึงเจ้าหวงเหลียงนั่น มันยังติดหนี้เงินข้าอยู่! หากสามารถทวงกลับมาได้ ก็จะช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้านี้ได้แน่

แต่ว่า คนอย่างมันจะคืนเงินให้ข้าเหรอ?

"ช่างหัวมันปะไร! ถ้าไม่ให้เงิน ข้าก็จะอัดมันให้เดี้ยง!"

คิดถึงตรงนี้ เย่ซิวเหวินก็ปล่อยวาง เรียกทหารเต๋าออกมา ให้มันเฝ้าปากทางเข้าถ้ำไว้ ส่วนเขาก็เข้าสู่สภาวะปิดด่านอีกครั้ง

การปิดด่านครั้งนี้ของเย่ซิวเหวิน ไม่เพียงแต่จะดูดซับพลังวิญญาณรอบกาย เพื่อใช้ทะลวงสู่ตันแดงขั้นสาม! แต่เขายังต้องทะลวงประตูเก้าตำหนักต่อไปอีกด้วย!

ในตอนนี้ ประตูเก้าตำหนักของเย่ซิวเหวิน เปิดออกแล้วสองประตู ประตูแรกคือ 'ตันหยวน' ประตูที่สองคือ 'ประตูไข'

และเมื่อ 'ประตูไข' ทะลวงออก นอกจากความสามารถในการทำความเข้าใจของเย่ซิวเหวินจะเพิ่มขึ้นอย่างมากแล้ว แม้แต่การดูดซับพลังวิญญาณรอบกาย ก็ยังเร็วขึ้นอีกมาก!

"เคล็ดเทวะเก้าตะวันนี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ เพียงแค่เปิดประตูไขได้บานเดียว ก็ได้รับประโยชน์มากมายขนาดนี้ หากข้าเปิดประตูเก้าตำหนักได้ทั้งหมด นั่นจะเป็นอย่างไรกัน?"

คิดถึงตรงนี้ เย่ซิวเหวินก็ถอนหายใจลึกๆ อีกครั้ง เขาต้องสงบจิตใจ ทะลวงจุดเร้นลับในร่างกาย และครั้งนี้ ก็คือ 'ประตูพัก'!

เช่นเดียวกัน เส้นชีพจรที่ซ่อนเร้นอยู่ในร่างกายมนุษย์นั้นมันอุดตัน แม้เจ้าจะอยากบีบปราณแท้เข้าไปเพียงนิดเดียว ก็ต้องเจ็บปวดจนเหงื่อท่วมกาย เจียนตาย

แต่เพื่อที่จะได้รับประโยชน์อย่างนั้นอย่างนี้ เย่ซิวเหวินคิดว่า ต่อให้ต้องเจ็บจนตาย ข้าก็จะเปิดประตูเก้าตำหนักนี้ให้ได้!

ครู่ต่อมา เย่ซิวเหวินนั่งขัดสมาธิอยู่ในถ้ำ จมูกมองปาก ปากมองใจ เข้าสู่สภาวะฝึกฝนแล้ว และจุดชีพจรทั่วร่าง ก็เปิดออกในทันที ดูดซับพลังวิญญาณรอบกาย!

พลังวิญญาณเข้าสู่ร่าง โคจรในเส้นชีพจรหนึ่งรอบ กรองสิ่งเจือปนออก จากนั้นก็ค่อยๆ ไหลเข้าสู่ตันหยวน!

ในตอนนี้ ในตันหยวน ปราณแท้เกิดระลอกคลื่น ราวกับกำลังเติมน้ำเข้าไป มันเพิ่มขึ้นทีละนิดๆ มองดูแล้วน่าหงุดหงิด

แต่นี่คือกระบวนการหนึ่งของการฝึกฝน เจ้าต้องทนต่อความเงียบเหงาเช่นนี้ได้ เจ้าจึงจะได้ลิ้มรสความสุขของการทะลวงระดับนั้น!

เพียงแต่ความสุขนี้ ยังไม่ทันจะได้รอ เย่ซิวเหวินกลับต้องรอจนใจร้อน เขานั่งมาเป็นเวลาครึ่งเดือนเต็มๆ แต่กลับยังไม่สามารถเติมเต็มปราณแท้ส่วนสุดท้ายนั้นได้ ยังไม่สามารถทะลวงระดับได้เสียที!

แล้วประตูพักล่ะ? ก็ยังไม่เปิดออกเสียที กำแพงพลังแข็งแกร่งจนน่ากลัว!

"บ้าเอ๊ย ดูท่าคงต้องใช้หินวิญญาณก้อนนั้นแล้ว!……"

เย่ซิวเหวิน ถอนหายใจยาวลึกๆ หยิบหินวิญญาณก้อนเดียวที่เหลืออยู่ออกมา ประคองไว้ระหว่างฝ่ามือทั้งสองข้าง แล้วเริ่มโคจรพลังดูดซับพลังวิญญาณภายในหินวิญญาณก้อนนี้ทันที!

พลังวิญญาณภายในหินวิญญาณนั้นหนาแน่นอย่างยิ่ง ไม่รู้ว่ามันจะสูงกว่าในภูเขาชิงซานนี้กี่เท่า!

ในอดีตเย่ซิวเหวินดูดซับพลังวิญญาณได้เพียงทีละนิดๆ แต่ในตอนนี้ กลับราวกับกระแสธาราที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา!……

[จบแล้ว]