บทที่ 4 - เข็มเทวะไร้เงา!

บทที่ 4 - เข็มเทวะไร้เงา!

ภายในหอตำรามีศิษย์มากมาย ผู้คนเดินไปมาคึกคักยิ่งนัก ศิษย์หลายคนกำลังยุ่งวุ่นวาย มีเพียงชายชราเคราขาวผู้หนึ่งที่ดูว่างงาน เขาสวมอาภรณ์เรียบง่ายเอนกายนอนบนเก้าอี้ข้างๆ พลางอ่านหนังสือและจิบชา

"เอ่อ ท่านผู้อาวุโส?"

"พรวด! ผู้อาวุโส!……"

เย่ซิวเหวินเรียกคำเดียว ชายชราผู้นั้นก็พ่นชาออกมาเต็มปาก

"ขออภัย ขออภัย……"

เย่ซิวเหวินรู้สึกเกรงใจมาก เขารู้สึกว่าข้าก็แค่เรียกท่านผู้อาวุโสคำเดียว? ท่านจะตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น?

"เพิ่งมาใหม่เรอะ? ไม่น่าใช่นะ? อายุปูนนี้แล้ว?"

ชายชราเหลือบมองเย่ซิวเหวินแวบหนึ่ง เย่ซิวเหวินพลันรู้สึกอับอาย เขาก็อายุมากไปหน่อยจริงๆ สิบเจ็ดปีเพิ่งจะสัมผัสตันหยวนได้ เริ่มต้นฝึกฝน นี่ก็ใกล้จะโดนไล่ออกจากสำนักอยู่รอมร่อแล้ว

"โอ้! ข้ารู้แล้ว เจ้าชื่อเย่ซิวเหวิน เดิมทีข้าก็ค่อนข้างชื่นชมเจ้านะ แต่ว่า……ช่างเถอะ ในเมื่อตอนนี้เจ้าก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ตันแดงขั้นสองแล้ว อย่างน้อยก็ควรเรียนวิชาดีๆ กลับไปบ้าง! ข้ามีบัญชีรายชื่ออยู่เล่มหนึ่ง เจ้าลองดูสารบัญนี่ แล้วเลือกเล่มไหนก็บอกข้าสักคำ ข้าจะให้ศิษย์ไปหามาให้……"

"โอ้! ขอบคุณครับท่านผู้อาวุโส……"

"พรวด!"

ชายชราผู้นั้นพ่นชาออกมาอีกรอบ แต่ก็รีบกลับไปทำหน้าเคร่งขรึม ก้มหน้าอ่านหนังสือเล่มนั้นต่อ

"เฮ้! เจ้าหนูโง่ นี่คือผู้อาวุโสใหญ่ของหอตำรา อย่าเรียกท่านผู้อาวุโสอีก เจ้าช่างน่าอายจริงๆ……"

ศิษย์เก่าคนหนึ่งคงจะทนดูต่อไปไม่ไหว ดึงชายเสื้อของเย่ซิวเหวินเบาๆ เพื่อเตือน

"ขอบคุณศิษย์พี่!"

เย่ซิวเหวินคำนับขอบคุณ แล้วจึงเปิดดูบัญชีรายชื่อทักษะยุทธ์เล่มนั้น

"ฝ่ามือทรายเหล็ก ทักษะยุทธ์ระดับเหลืองขั้นต่ำ มวยพยัคฆ์กระเรียน ทักษะยุทธ์ระดับเหลืองขั้นต่ำ……"

เย่ซิวเหวินเปิดไปสองสามหน้า ชื่อของทักษะยุทธ์ต่างๆ ก็ปรากฏแก่สายตา

และที่นี่ ไม่เพียงแต่มีชื่อทักษะยุทธ์ ยังมีคำอธิบายง่ายๆ ประกอบด้วย อย่าง 'ฝ่ามือทรายเหล็ก' นี้ ฝ่ามือเดียวฟาดลงไปราวกับถูกไฟเผา ทำให้เจ็บปวดอย่างยิ่ง ต่อให้รักษาได้ทันท่วงที เจ้าก็ต้องลอกคราบหนังออกมาทั้งชั้น

ยังมี 'มวยพยัคฆ์กระเรียน' นั่นอีก ก็ยอดเยี่ยมมาก ดูเหมือนจะมีวิชาจุดสกัดอยู่ด้วย ฟาดลงไปทีหนึ่ง แม้จะไม่ถึงกับทำให้เจ้านิ่งขึง แต่บาดแผลของเจ้าก็จะรู้สึกชาและปวดแปลบชั่วขณะ

ดังนั้นจะเห็นได้ว่า วิช

าทั้งสองประเภทนี้ ล้วนยอดเยี่ยมไม่ธรรมดา

แต่ว่า ราคา กลับถูกมาก ซื้อเล่มหนึ่ง ก็แค่พันสองพันตำลึงเงินเท่านั้น

แน่นอนว่า ที่พูดถึงในที่นี้เป็นเพียงฉบับคัดลอก ต้นฉบับจริงๆ ไม่มีทางถูกนำมาวางไว้ในหอตำราของสภานอกแน่

วิชาเหล่านี้ เย่ซิวเหวินไม่ชอบเลย ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าหวงเหลียงนั่นเรียนทักษะยุทธ์ระดับเหลืองขั้นกลาง เขาก็ต้องหาวิชาที่ทัดเทียมกันเป็นอย่างน้อย

"ฝ่ามือทลายภูผา?"

ในที่สุดเย่ซิวเหวินก็พบคำว่า 'ฝ่ามือทลายภูผา' สามคำนี้ เขารู้สึกตกใจเล็กน้อย

ฝ่ามือทลายภูผานี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ฝ่ามือเดียวฟาดออกไป เงาฝ่ามือนับพันซ้อนทับ ทำให้ยากจะคาดเดาได้ สมกับที่เป็นทักษะยุทธ์ระดับเหลืองขั้นกลางจริงๆ

แต่ว่า ทักษะยุทธ์เช่นนี้ เย่ซิวเหวินกลับไม่ชอบ เขายังคงเปิดดูต่อไป พลิกไปอีกสิบกว่าหน้า ก็ยังไม่มีทักษะยุทธ์ที่เขาถูกใจ จนกระทั่งเปิดมาถึงหน้าสุดท้ายของทักษะยุทธ์ระดับเหลืองขั้นกลาง เขาถึงหยุด

"เข็มเทวะไร้เงา?"

เพียงเห็นสี่คำนี้ ร่างของเย่ซิวเหวินก็สั่นสะท้าน ความยินดีฉายชัดบนใบหน้า เพราะแค่ฟังชื่อ ทักษะยุทธ์นี้ต้องไม่ธรรมดาแน่

เพียงแต่น่าเสียดายเล็กน้อย ที่ด้านบนไม่มีคำอธิบายใดๆ เลย มันเว้นว่างไว้

ตอนนี้ ยิ่งเพิ่มความลึกลับเข้าไปอีก เย่ซิวเหวินก็ยิ่งชอบใจ รีบวิ่งไปข้างกายผู้อาวุโสใหญ่แล้วพูดว่า "ท่านผู้อาวุโส ช่วยข้าดูทักษะยุทธ์นี้หน่อยได้หรือไม่ขอรับ?……"

เย่ซิวเหวินผู้หน้าด้านไร้ยางอาย วิ่งไปหาผู้อาวุโสใหญ่อีกแล้ว ทันใดนั้นก็ถูกสายตาดูแคลนนับไม่ถ้วนจับจ้อง

เพราะว่าวันนี้ผู้อาวุโสใหญ่อารมณ์ดี เลยแวะมานั่งเล่นที่นี่ แต่เจ้าเป็นเพียงศิษย์นอกทำเนียบ กลับไปรบกวนท่านครั้งแล้วครั้งเล่า นี่มันเหมาะสมแล้วหรือ?

แต่เย่ซิวเหวินไม่สนใจ ข้าจะตื๊อผู้อาวุโสใหญ่เนี่ยแหละ ใครใช้ให้พวกเจ้ามายืนขวางทาง แถมยังต่อแถวยาวเหยียดกันเล่า?

"โอ้! เข็มเทวะไร้เงา……"

เมื่อเห็นวิชานี้ ผู้อาวุโสใหญ่ดูเหมือนจะลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมา "จะว่ายังไงดีล่ะ? ข้าจำได้ว่า เมื่อยี่สิบปีก่อน สำนักเราเคยมีอัจฉริยะคนหนึ่งชื่อ 'มู่หยาจื่อ' เขาสร้างเข็มเทวะไร้เงาขึ้นมาเอง เพียงแต่น่าเสียดาย! มู่หยาจื่อคนนี้เพิ่งสร้างได้เพียงสามกระบวนท่า คนก็หายสาบสูญไป……"

"หายสาบสูญ? แล้วทักษะยุทธ์นี้ล่ะขอรับ?"

"เฮ้อ! ทักษะยุทธ์นี้ เดิมทีมู่หยาจื่อตั้งใจจะให้มันเข้าระดับลึกลับ แต่ว่ามันมีเพียงสามกระบวนท่า ไม่เพียงพอ! แม้แต่ระดับเหลืองขั้นสูงยังไม่ถึงเลย ดังนั้นมันเลยถูกทิ้งไว้ที่นี่ และหนังสือเล่มนี้คำอธิบายก็น้อยมาก ศิษย์หลายคนไม่สามารถเข้าใจความลึกล้ำของมันได้!"

"ท่านผู้อาวุโส ข้าเห็นว่าด้านบนไม่มีจำนวนเงินค่าธรรมเนียมการยืม? หรือว่ายืมฟรีขอรับ?"

"ป้าบ!"

เย่ซิวเหวินยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกผู้อาวุโสใหญ่ใช้ม้วนหนังสือตีหัวไปทีหนึ่ง แล้วกล่าวว่า "คิดแต่เรื่องดีๆ นะเจ้า! 'เข็มเทวะไร้เงา' นี้ ยืมครั้งหนึ่ง หกพันตำลึงเงิน แต่วิชานี้เป็นต้นฉบับ เจ้าคิดให้ดีนะ ต้นฉบับนี้ยืมออกไป หนึ่งเดือนเจ้าต้องเอามาคืนข้า ช้าโดนหักเงิน วันละร้อยตำลึง……"

ผู้อาวุโสใหญ่พูดอย่างชัดเจน เย่ซิวเหวินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หนึ่งเดือน เจ้าบ้านี่จะเอาข้าหกพันตำลึง ต่อให้ซื้อฉบับคัดลอกก็ยังไม่แพงขนาดนี้เลย?

แต่ว่า คำว่า 'เกือบถึงระดับลึกลับ' นั่น กลับทำให้เย่ซิวเหวินลืมไม่ลง

"ระดับลึกลับ ระดับลึกลับ!……"

เย่ซิวเหวินท่องในใจ สุดท้ายก็กัดฟันพูดว่า "ท่านผู้อาวุโส ข้ายืมขอรับ! ข้าจะเอา 'เข็มเทวะไร้เงา' นี่แหละ!"

เย่ซิวเหวินพูดเสียงดังมาก ดังนั้นศิษย์รอบข้างจึงพากันอุทานด้วยความตกใจ

เพราะใครบ้างจะไม่รู้ว่าทักษะยุทธ์ 'เข็มเทวะไร้เงา' นี้น่ะ ใครเรียนคนนั้นร้องไห้!

ไม่ใช่แค่คนสองคนที่โดนหลอก แต่มันหลายคนมากที่โดนหลอก ยืมไปหนึ่งเดือน พอกลับมาคืน กลับไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย เสียเงินไปเปล่าๆ

แค่ดูจากคำอธิบายที่เว้นว่างไว้นั่นสิ! เจ้าก็จะรู้แล้วว่ามันเป็นยังไง นั่นมันคือหลุมพรางสวรรค์ชัดๆ!

"เอ๋? เห็นนั่นไหม? มีคนโดนหลอกอีกแล้ว……"

"ใช่! นั่นมันเย่ซิวเหวิน ศิษย์นอกทำเนียบคนนั้นไม่ใช่เหรอ? จำได้ว่าตอนที่เขาเพิ่งเข้าสำนักมาใหม่ๆ นั่นชื่อเสียงโด่งดังมากเลยนะ แต่ตอนหลังกลับไม่ไหว สัมผัสตันหยวนไม่ได้ ตกต่ำกลายเป็นขยะ!"

"ฮึ่ม! นี่มันน่าแปลกตรงไหน? มีอัจฉริยะตั้งกี่คนที่ต้องมาหยุดอยู่แค่หน้าประตูกั้นตันหยวน? ต่ำกว่าตันแดง ทุกคนล้วนเป็นมดปลวก ต่อให้กระบวนท่ายุทธ์ของเจ้าจะแยบยลแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์ กระบวนท่าที่ร้ายกาจกว่านี้ จะมีทักษะยุทธ์ระดับเหลืองที่ร้ายกาจกว่าอีกเหรอ?"

"นั่นสิ แต่พวกเจ้าเห็นหรือไม่ เย่ซิวเหวินคนนี้ยังคิดจะดิ้นรนเฮือกสุดท้ายอีกนะ! ต่อให้เขาในช่วงเวลาสุดท้ายนี้ สัมผัสตันหยวนได้ แล้วจะยังไง? ตอนนี้ ศิษย์นอกทำเนียบหลายคน ก็บรรลุถึงระดับตันแดงขั้นสี่ หรือขั้นห้ากันแล้ว หึหึ!……"

ในตอนนี้ ศิษย์สภานอกสองสามคนนี้หมายความว่าอะไร? ก็หมายความว่า เย่ซิวเหวินหมดหวังแล้ว เหลือเวลาอีกสามเดือน นอกจากว่าเจ้าจะมีเงินจำนวนมากพอที่จะซื้อหินวิญญาณมาทะลวงระดับ ไม่อย่างนั้นภายในครึ่งปีนี้ เจ้าอย่าหวังเลยว่าจะยกระดับได้แม้แต่ระดับเดียว!

"เหอะเหอะ! เย่ซิวเหวิน ข้าก็ชอบเจ้าตรงนี้นี่แหละ กล้าได้กล้าเสีย มาเลย! ข้าผู้นี้จะต้อนรับเจ้าด้วยตัวเอง……"

ผู้อาวุโสใหญ่ดีใจมาก รู้สึกว่าค่าเหล้าของตัวเองมีที่มาอีกแล้ว

ที่แท้ผู้อาวุโสใหญ่ผู้นี้ ก็ไม่ค่อยจะเอาการเอางานเท่าไหร่ พอเขาไม่มีเงิน เขาก็จะแวะมาอ่านหนังสือที่หอตำราของสภานอกแห่งนี้ เด็กหนุ่มคนไหนไม่ดูตาม้าตาเรือ เข้ามาทักทาย ชายชราผู้นี้ก็จะหาทางหลอกเงิน หลอกเงินได้ ก็เอาไปซื้อเหล้ากิน!

"มา เย่ซิวเหวิน เห็นหรือไม่ นี่คือเข็มเทวะไร้เงาฉบับจริง ไม่หลอกลวงทั้งเด็กและผู้ใหญ่ วางเงินลง เจ้าไปได้แล้ว"

ผู้อาวุโสใหญ่พูดอย่างตรงไปตรงมา ส่วนเย่ซิวเหวินก็วางเงินลง แล้วเก็บ 'เข็มเทวะไร้เงา' ฉบับต้นฉบับเข้าอกเสื้อ!

ผลลัพธ์คือทั้งสองฝ่ายต่างก็มีความสุข แต่เย่ซิวเหวิน กลับไม่ได้กลับไปที่เรือนเล็กของเขา แต่ไปที่ 'หอคุณูปการ' แทน

หอคุณูปการนี้ ก็เหมือนกับตลาดซื้อขาย ในนั้นมีของทุกอย่าง เจ้าสามารถซื้อของจากหอคุณูปการได้ หรือจะขายของให้หอคุณูปการก็ได้ ยังสามารถประกาศภารกิจที่นี่ได้อีกด้วย

เหมือนกับว่า ข้าอยากหาอะไรสักอย่าง ข้าหาไม่เจอ ก็สามารถมาแขวนป้ายที่นี่ได้ บอกว่าข้าต้องการซื้ออะไรๆ ข้าให้เงินเท่าไหร่ และรอจนมีคนมาดึงป้ายไป ก็จะมีศิษย์ของหอคุณูปการไปแจ้งเจ้าเอง!

แล้วเย่ซิวเหวินมาที่นี่ทำไม? เขามาเพื่อใช้เงิน แลกเปลี่ยน 'หินวิญญาณ'

หินวิญญาณนี่เป็นของดี ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปมักจะยืมพลังจากมัน เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของตนเอง ดังนั้นราคามันจึงสูงลิ่ว ประมาณหนึ่งพันตำลึงเงินต่อก้อน!……

[จบแล้ว]