บทที่ 3 : ราชันย์ในเงา

บทที่ 3 : ราชันย์ในเงา

ทันทีที่หลินอี้เดินออกมาจากป่าสไลม์ สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเขาก็คือภูเขาสูงตระหง่านลูกหนึ่ง

ณ บริเวณตีนเขา หมูป่าปีศาจเลเวล 6 ที่มีลำตัวดำทะมึนและเขี้ยวยาวสองซี่ กำลังวิ่งเพ่นพ่านไปมาอย่างต่อเนื่อง

ในตอนนั้นเอง หลินอี้ก็ได้เปิดหน้าต่างสถานะของตนเองขึ้นมาดู

ตัวละคร: เฟิงหัว

เลเวล: 3

ค่าประสบการณ์: 45/500

อาชีพ: จอมเวทขั้นต้น

ค่าพลังชีวิต: 160/160

ค่าพลังเวท: 225/225

ค่ากายภาพ: +5

ค่าความแข็งแกร่ง: +5

ค่าสติปัญญา: +25

ค่าความว่องไว: +5

พลังโจมตีกายภาพ: 5-15

พลังโจมตีเวทมนตร์: 30-75

พลังป้องกันกายภาพ: 36

พลังป้องกันเวทมนตร์: 18

ค่าโชค: 5

….

หลินอี้ในเลเวล 3 นอกจากจะมีสกิล ‘ลูกไฟ’ แล้ว ยังมีสกิลเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งสกิล นั่นก็คือ: ลูกไฟยักษ์ (Great Fireball)

สกิลลูกไฟยักษ์ก็คือเวอร์ชันอัปเกรดของสกิลลูกไฟนั่นเอง เมื่อความเสียหายเพิ่มขึ้น พลังเวทที่ใช้และเวลาร่ายก็เพิ่มขึ้นไม่น้อยเช่นกัน

นอกเหนือจากนั้น อุปกรณ์ที่หลินอี้สวมใส่อยู่ในปัจจุบันก็น่าจะเรียกได้ว่าครบครันที่สุดแล้ว ได้แก่:

เสื้อคลุมหลวม Lv1—ธรรมดา

กางเกงผ้าฝ้าย Lv0—ธรรมดา

คทาปราชญ์ Lv3—หายาก

ถุงมือหนัง Lv1—ธรรมดา

เข็มขัดหนังกวาง Lv0—ธรรมดา

หมวกคลุมชำรุด Lv0—ธรรมดา

รองเท้าผ้าฝ้าย Lv0—ธรรมดา

แหวนแตกร้าว Lv1—ธรรมดา

สร้อยคอหยาบ Lv2—ธรรมดา

คทาปราชญ์ คืออุปกรณ์ระดับหายากชิ้นแรกที่หลินอี้ตีได้ ค่าสติปัญญา +5 ที่ติดมากับอุปกรณ์ชิ้นนี้ แทบจะเทียบเท่ากับพลังโจมตีที่เพิ่มขึ้นมาจากการอัปเลเวลเต็มๆหนึ่งระดับเลยทีเดียว

เพราะอย่างไรเสีย เกมนี้ทุกครั้งที่เลเวลอัป ก็จะได้แต้มสถานะอิสระมาเพียงแค่ 5 แต้มเท่านั้น

ส่วนอุปกรณ์ชิ้นอื่นๆก็เป็นเพียงอุปกรณ์ระดับธรรมดา จึงไม่มีอะไรน่าพูดถึงเป็นพิเศษ

สำหรับมอนสเตอร์เลเวลต่ำอย่างสไลม์ การที่ดรอปอุปกรณ์ระดับหายากออกมาถึงสองชิ้น ก็ทำให้หลินอี้รู้สึกเหลือเชื่อมากพอแล้ว

หลินอี้กวาดตามองดูภูมิประเทศโดยรอบ ก่อนจะเลือกหาจุดที่มีมอนสเตอร์น้อย แล้วมองไปยังฝูงหมูป่าปีศาจที่กระจายอยู่เต็มภูเขา

ณ เวลานี้ หมูป่าปีศาจเหล่านี้ในสายตาของหลินอี้ ได้กลายสภาพเป็นคลังแสงเคลื่อนที่ไปเสียแล้ว เพราะหมูป่าเกือบทุกตัวล้วนมีเงาจางๆของอุปกรณ์หนึ่งถึงสองชิ้นปรากฏอยู่บนตัว

ทว่าท่ามกลางเงาเหล่านั้น ประกายแสงสีฟ้ากลับดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ

อุปกรณ์ระดับหายาก แถมยังเป็นผ้าคลุมซึ่งมีอัตราการดรอปที่ค่อนข้างต่ำอีกด้วย

เมื่อเห็นดังนั้นหลินอี้ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาค่อยๆหลบหลีกสายตาของหมูป่าปีศาจเหล่านี้อย่างระมัดระวัง แล้วตรงไปยังพื้นที่โล่งกว้างแห่งหนึ่ง ก่อนจะเริ่มร่ายสกิลลูกไฟยักษ์

ลูกไฟขนาดเท่าแตงโมลูกหนึ่ง ลากหางเปลวเพลิงอันร้อนระอุ พุ่งเข้าใส่ร่างของหมูป่าปีศาจตัวนั้นอย่างจัง

ปัง!

“-79”

“-2”

“-2”

“-2”

เพียงแค่สกิลเดียวก็ทำให้พลังชีวิตของหมูป่าปีศาจลดฮวบไปเป็นแถบ เมื่อสัมผัสได้ถึงการยั่วยุของมนุษย์ หมูป่าปีศาจตัวนั้นก็คำรามลั่นแล้ววิ่งตรงมายังหลินอี้ทันที

และในจังหวะที่หมูป่าปีศาจกำลังจะเข้าใกล้ตัว แถบร่ายของสกิลลูกไฟก็เสร็จสิ้นลงพอดี

ปัง!

“-40”

“-1”

“-1”

“-1”

หลังจากที่ต้องรับสกิลของหลินอี้ไปเต็มๆถึงสองสกิล พลังชีวิตของหมูป่าปีศาจก็เริ่มกระพริบเป็นสัญญาณเตือน

ทว่าด้วยความเร็วของหมูป่าปีศาจ เห็นได้ชัดว่ามันคงไม่เปิดโอกาสให้หลินอี้ได้ร่ายเวทอีกต่อไป

และแล้วในจังหวะที่หมูป่าปีศาจกำลังจะพุ่งเข้าชนหลินอี้ เขาก็เพียงแค่ขยับตัวหลบอย่างดูเหมือนสบายๆทว่ากลับเป็นการหลบการโจมตีของหมูป่าปีศาจไปได้อย่างฉิวเฉียดในเสี้ยววินาที

เนื่องจากมันออกแรงมากเกินไป หมูป่าปีศาจที่พลาดเป้าจึงยังคงพุ่งถลันต่อไปอีกระยะหนึ่งกว่าจะหยุดลงได้

หมูป่าปีศาจที่รู้สึกเหมือนถูกหยอกล้อก็โกรธจัดขึ้นมาทันที ถึงขนาดที่ว่าหลินอี้สามารถมองเห็นควันสีเขียวที่พวยพุ่งออกมาจากจมูกของมันได้อย่างชัดเจน

แต่ทว่าหลินอี้กลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย สกิลลูกไฟลูกหนึ่งได้ร่ายเสร็จสิ้นแล้ว

ปัง!

“-42”

“-1”

“-1”

“-1”

หมูป่าปีศาจคำรามออกมาอย่างไม่ยินยอมเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะล้มลงกับพื้นอย่างแรง และดรอปผ้าคลุมสีฟ้าที่หลินอี้เห็นออกมา

ผ้าคลุมซิลวี (Sylvie's Cloak)

ประเภท: เกราะ

คุณภาพ: หายาก (Rare)

พลังป้องกันกายภาพ: 12

พลังป้องกันเวทมนตร์: 15

ค่าพลังชีวิต: +20

เลเวลที่ต้องการ: 3

คุณสมบัติเพิ่มเติม 1: ค่ากายภาพ +5

คุณสมบัติเพิ่มเติม 2: เมื่อถูกโจมตี มีโอกาส 10% ที่จะใช้งานพรแห่งซิลวี ฟื้นฟูพลังชีวิต 10 หน่วยต่อวินาที เป็นเวลา 5 วินาที

คำอธิบาย: ผ้าคลุมที่ซิลวีเคยใช้ในวัยเยาว์ แต่ดูเหมือนว่าเมื่อกาลเวลาผ่านไป มันก็ได้สูญเสียความรุ่งโรจน์ในอดีตไปแล้ว

…..

เมื่อมองดูอุปกรณ์ชิ้นนี้ตรงหน้า ดวงตาของหลินอี้ก็พลันสว่างวาบขึ้นมาทันที นี่มันไม่เพียงแต่จะเป็นอุปกรณ์ระดับสุดยอดที่มีคุณสมบัติสองอย่าง แต่กลับยังมีความสามารถในการฟื้นฟูติดมาด้วยอีกต่างหาก

ถึงแม้ว่าคำว่า ‘โอกาส’ สองคำนั้นจะดูกำกวมและไม่น่าไว้ใจ แต่ในบางครั้ง สิ่งที่เรียกว่า ‘โอกาส’ นี่แหละที่อาจจะสร้างผลลัพธ์ที่เหนือความคาดหมายขึ้นมาก็เป็นได้

เพียงแต่ว่าสำหรับหลินอี้แล้ว คุณสมบัตินี้จะมีหรือไม่มีก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก

เพราะว่าในเกมนี้ มีคำศัพท์คำหนึ่งที่เรียกว่า: การฟาร์มมอนสเตอร์โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ

ขั้นตอนการสังหารหมูป่าของหลินอี้เมื่อครู่นี้ดูเหมือนจะทำไปอย่างสบายๆแต่แท้จริงแล้ว ทั้งหมดนั้นคือผลลัพธ์ที่ผ่านการคำนวณอย่างละเอียดถี่ถ้วนของหลินอี้มาแล้ว

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ทั้งหมดนี้ล้วนอยู่ในความคาดหมายของหลินอี้ทั้งสิ้น

ไม่ว่าจะเป็นอาชีพไหนก็ตาม ตราบใดที่ไม่ใช่การโจมตีแบบล็อกเป้า โดยพื้นฐานแล้วก็สามารถหลบหลีกสกิลและหลีกเลี่ยงความเสียหายได้ด้วยการเคลื่อนที่หรือวิธีการอื่นๆ

อย่างเช่นมอนสเตอร์ระดับล่างอย่างหมูป่านี้ ถึงแม้จะดูดุร้าย แต่แท้จริงแล้วกลับเชื่องช้าและอุ้ยอ้าย

ดังนั้นหากตั้งใจจริงๆการหลบหลีกการโจมตีของหมูป่าก็เป็นเรื่องง่ายดาย อย่างน้อยก็สำหรับหลินอี้ล่ะนะ

แน่นอนว่า สถานการณ์เช่นนี้จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อเป็นการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่งเท่านั้น

ถ้าหากเป็นการต่อสู้แบบหนึ่งต่อสองหรือมากกว่านั้น สำหรับจอมเวทที่มีร่างกายบอบบางแล้ว การจะฟาร์มมอนสเตอร์โดยไม่ได้รับบาดเจ็บเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

จากการคำนวณ ในสภาพที่พลังเวทเต็มหลอด หลินอี้สามารถสังหารหมูป่าปีศาจติดต่อกันได้สี่ตัว ก่อนที่จะต้องนั่งสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลังเวทหนึ่งครั้ง

และตามค่าประสบการณ์ที่ได้จากหมูป่าปีศาจ อย่างน้อยที่สุดเขาต้องฟาร์มอยู่ที่นี่ให้ครบ 11 ตัว ถึงจะสามารถเลื่อนระดับต่อไปได้

พอมีเป้าหมายแล้ว หลินอี้จึงได้เริ่มต้นภารกิจเก็บเลเวลอันยิ่งใหญ่ของตนเอง

และเนื่องจากมีความสามารถในการมองทะลุ หลินอี้ย่อมไม่ปล่อยให้เจ้าอ้วนดำที่แบกอุปกรณ์เดินเตร็ดเตร่อยู่บนเนินเขาไปอย่างแน่นอน เรียกได้ว่าเป็นการเก็บเลเวลและหาของไปพร้อมกันเลยทีเดียว

สิ่งเดียวที่รู้สึกว่ายังไม่สมบูรณ์แบบก็คือ มองไปทางไหนก็มีแต่อุปกรณ์ระดับขาวและวัตถุดิบจิปาถะที่แทบจะไม่มีค่าอะไรเลย

เวลาค่อยๆผ่านไปทีละน้อยท่ามกลางการฟาร์มมอนสเตอร์อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยของหลินอี้

และแล้วในตอนที่หลินอี้เพิ่งจะเลเวลอัปเป็น 4 ในใจของเขาก็พลันรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง

มีโจร!

แถมยังเป็นโจรที่เรียนรู้สกิลล่องหนแล้วด้วย

เรื่องนี้ทำให้หลินอี้ถึงกับประหลาดใจเป็นอย่างมาก

สกิลล่องหนไม่ใช่สกิลที่อาชีพโจรจะเรียนรู้ได้หลังจากเปลี่ยนอาชีพตอนเลเวลสิบหรอกหรือ?

ในขณะที่คนส่วนใหญ่ยังคงอยู่ที่เลเวล 2 แต่กลับมีคนเรียนรู้สกิลล่องหนได้แล้ว

นี่ถึงแม้จะเป็นตัวเขาที่ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ ก็ยังไม่สามารถทำอะไรที่มันผิดหลักวิทยาศาสตร์ขนาดนี้ได้เลยนะ

…

ณ ข้างก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหลินอี้

ชายคนหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ก็กำลังมองดูชายหนุ่มที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากศพของหมูป่าปีศาจด้วยสีหน้าตกตะลึงเช่นกัน

ในขณะที่คนอื่นยังคงต่อสู้แย่งชิงกวางเพียงตัวเดียวอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่คนคนนี้กลับสามารถโซโล่มอนสเตอร์เลเวล 6 ที่นี่ได้แล้ว

เรื่องแบบนี้ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง เกรงว่าต่อให้มีคนพูดก็คงไม่มีใครเชื่อ

เฟิงหัว?

ดูเหมือนว่าจะไม่เคยได้ยินชื่อนี้ในเกมอื่นมาก่อน

หรือว่าจะเป็นยอดฝีมือในวงการเกมที่ซ่อนชื่อเสียงเอาไว้กันนะ?

ยุ่งไม่ได้เด็ดขาด ยุ่งไม่ได้เลย

และในตอนที่อาคาฮิโตมิ (เนตรสีชาด) กำลังจะถอยจากไปอย่างเงียบๆเสียงหนึ่งก็พลันดังขึ้น

“ไม่ต้องหลบแล้ว ออกมาเถอะ”

เท้าของอาคาฮิโตมิที่กำลังจะก้าวออกไปพลันหยุดชะงัก

หลอกฉันอยู่ใช่ไหม?

เขาจะมองเห็นตัวเองที่อยู่ในสถานะล่องหนได้อย่างไรกัน

ทว่าก็ด้วยเหตุนี้เอง ที่ยิ่งทำให้ความตั้งใจที่จะจากไปของอาคาฮิโตมิแน่วแน่ยิ่งขึ้น

เพราะว่าความสามารถในการรับรู้ที่เฉียบแหลมเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นทั่วไปจะสามารถมีได้…คนผู้นี้จะต้องเป็นผู้เล่นระดับเทพที่มากประสบการณ์อย่างแน่นอน

สำหรับบุคคลเช่นนี้ อาคาฮิโตมิไม่อยากจะเข้าไปมีปฏิสัมพันธ์ใดๆด้วยทั้งสิ้น

แต่ถึงอาคาฮิโตมิจะไม่อยาก ก็ไม่ได้หมายความว่าหลินอี้จะไม่อยาก

“นายคงจะหลบอยู่หลังศิลาจารึกสองก้อนนั้นสินะ?” หลินอี้ตะโกนออกไปอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม

คราวนี้อาคาฮิโตมิถึงกับตะลึงไปจริงๆ

ณ ด้านหลังศิลาจารึกสองก้อนที่ดูธรรมดาๆพลันปรากฏเงาร่างผอมบางร่างหนึ่งขึ้นมา

ในขณะนี้ดวงตาของอาคาฮิโตมิเต็มไปด้วยความสงสัยและความไม่เข้าใจ

“นาน...พบฉันได้อย่างไร?”

“อาคาฮิโตมิ!”

คราวนี้กลับเป็นฝ่ายหลินอี้ที่มองดูชายร่างผอมบางด้วยความประหลาดใจแทน

หากจะถามว่าในชาติก่อน ตลอดระยะเวลาสามปีที่ 《ความรุ่งโรจน์แห่งเทพเจ้า》 เปิดให้บริการ จนกระทั่งเข้าสู่แพตช์เสริม 《สงครามของพระเจ้า》 นั้น ใครคือผู้ที่โดดเด่นและรุ่งโรจน์ที่สุด?

ก็คงไม่ใช่ ‘เชิ่งซื่อจุ้ยกุ่ย’ หัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งผู้ครอบครองฉายาเทพสงครามพิฆาตมาร และก็ไม่ใช่ ‘จิ้ง’ หญิงสาวผู้มีรูปโฉมงดงามราวกับเทพธิดาที่ปรากฏตัวขึ้นมาครองอันดับหนึ่งบนทำเนียบโฉมสะคราญอย่างกะทันหัน

หากแต่เป็นชายหนุ่มผู้ดูภายนอกผอมบางคนนี้ ซึ่งแท้จริงแล้วกลับแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้

เขาคือผู้ที่ได้รับการขนานนามว่า ราชันย์ในเงา : อาคาฮิโตมิ (เนตรสีชาด)

(จบตอน)