บทที่ 44 - หลินเยว่ถิงมาขอคืนดีเหรอ ไปให้พ้น!

“ให้ตายเถอะ! ผู้ชายคนนี้เป็นใครกันวะ รวยขนาดนี้ แฟนเรียนจบปุ๊บก็ให้รถหรูสปายเกอร์ห้าล้านเลยเหรอ”

“มิน่าล่ะกูถึงหาแฟนไม่ได้ ไม่ใช่ว่าไม่หล่อ ไม่ใช่ว่าเป็นคนตรงๆ แต่เป็นเพราะไม่มีรถหรูห้าล้านให้ต่างหาก!”

“ใช่ๆๆ นึกถึงตอนที่ก๊วยเจ๋งจีบอึ้งย้งได้ ก็เพราะให้ม้าแดงตัวน้อยไปไม่ใช่เหรอ ในกระเป๋าก็มีแต่ทองคำแท่งทั้งนั้น!”

“วิเคราะห์คร่าวๆ ก๊วยเจ๋งเลี้ยงข้าวอึ้งย้งครั้งแรก ใช้ไป 19 ตำลึง 7 สลึง 4 เฟื้อง! เทียบเป็นเงินปัจจุบันเท่าไหร่กัน”

“ฮ่าๆ ดูเหมือนว่าสมัยโบราณก็เหมือนกันนะ มีเงินเท่านั้นที่ครองโลก อย่างอื่นก็แค่โฆษณาชวนเชื่อ”

“พูดตามตรงนะ ดาวมหาวิทยาลัยมหานครเซี่ยงไฮ้คนนี้สวยจริงๆ ถ้าบ้านฉันมีเหมืองนะ ฉันก็จะให้รถหรูห้าล้านเหมือนกัน ได้ฟันสักทีจะเป็นไรไป”

“ยอมใจเลย บรรณาธิการห่วยๆ พวกนี้ ไม่รู้ก็อย่ามั่วได้ไหม นี่มันพี่น้องกันชัดๆ ทำไมพอมาถึงนายกลายเป็นคู่รักกันไปได้”

“ให้ตายสิ! จริงเหรอ เป็นพี่น้องกันเหรอ พี่ชายสายเปย์คนไหนวะ โคตรเจ๋งเลย”

“อินเทอร์เน็ตผู้รอบรู้ ให้เวลาหนึ่งนาที ฉันต้องการข้อมูลทั้งหมดของพี่ชายสายเปย์คนนี้! ฉันจะเอาดาวมหาวิทยาลัยมาเป็นน้องสะใภ้!”

“ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งก็ต้องการข้อมูลของพี่ชายสายเปย์เหมือนกัน!”

“คิกคิก ฉันก็มีเพื่อนคนหนึ่งสนใจพี่ชายสายเปย์เหมือนกัน!”

“นี่คือสิ่งที่เรียกว่า ‘เพื่อนในจินตนาการ’ ในตำนานสินะ”

“เฮ้อ พวกเธอนี่นะ อย่าเพิ่งโวยวายไปเลย ฉันจะบอกให้ ฉันเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยมหานครเซี่ยงไฮ้ แฟนที่พี่ชายสายเปย์คนนี้พามาในวันนั้น ก็ขับรถหรูราคาหลายล้านเหมือนกัน เป็นคุณหนูตระกูลใหญ่! ในคลิปสั้นคุณหนูคนนั้นอยู่ข้างหลัง พวกเธอไม่เห็นกันเหรอ”

“เชี่ย เพิ่งสังเกตเห็นว่าข้างรถมีผู้หญิงอีกคนยืนอยู่ด้วย ถึงจะอยู่ไกลมาก แต่ดูจากมาดแล้วเป็นคุณหนูจริงๆ ด้วย หุ่นก็ดี ผิวก็ขาว”

ในช่องคอมเมนต์ มีคนพูดคุยกันสารพัดเรื่อง

ตอนแรกคิดว่าเศรษฐีลึกลับคนนี้ ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากคุณชายฉินอีกแล้ว มีแฟนเป็นดาวมหาวิทยาลัยให้ได้เชยชม ทุกคนต่างก็อิจฉา

แต่ตอนหลังถึงได้รู้ว่าเป็นพี่น้องกันเหรอ แฟนของเศรษฐีลึกลับคนนั้นเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่เหรอ

ยิ่งอิจฉาเข้าไปใหญ่

ส่วนความสวยของซูมู่เฉิงนั้น ถึงแม้จะเป็นภาพที่อยู่ไกลๆ แต่ก็ยังสว่างจ้าจนแสบตาพวกเขา

ต้องรู้ไว้ว่า ถ้าเลนส์อยู่ไกลเกินไป การแต่งรูปก็จะทำได้ไม่ดี

เหตุผลที่รูปในเน็ตหลายๆ รูปที่ถ่ายจากระยะไกลมักจะใช้โทรศัพท์บังหน้า ก็เพราะว่าอยู่ไกลแล้วแต่งรูปได้ไม่ดีนั่นเอง

ส่วนเลนส์ใกล้ ถึงจะสามารถตกแต่งใบหน้าให้ดูสมบูรณ์แบบได้

แน่นอนว่า ถึงแม้คลิปนี้จะไม่ได้ติดเทรนด์ แต่ก็ได้รับความนิยมอย่างมากบนเว็บไซต์คลิปสั้น ได้รับการโปรโมตอย่างหนัก

มีผู้หญิงคนหนึ่ง วันนี้ตอนที่เธอกำลังเลื่อนดูคลิปสั้น ก็ได้เห็นคลิปนี้เข้าพอดี

เธอคือหลินเยว่ถิง

“พระเจ้าช่วย นี่มันฉินโหรวกับฉินฮ่าวไม่ใช่เหรอ”

“ให้ตายสิ! เป็นไปได้ยังไง ไม่ใช่ว่า... ฉินฮ่าวล้มละลายไปแล้วเหรอ”

“หรือว่า ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องโกหก”

“ถ้าไม่ใช่เรื่องโกหก แล้วทำไมฉินฮ่าวถึงให้รถหรูราคาหลายล้านกับน้องสาวของเขาได้ล่ะ”

หลังจากที่หลินเยว่ถิงดูคลิปสั้นนี้จบ เธอก็แทบจะสติแตกไปเลย ทั้งตัวรู้สึกมึนงงไปหมด

เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าแฟนเก่าที่เธอเป็นคนทิ้งไป ตอนนี้จะรวยขนาดนี้

สปายเกอร์ C8 เหรอ ให้ไปง่ายๆ เลยเหรอ นี่มันรถสปอร์ตหรูขนาดเล็กที่ผู้หญิงชอบที่สุดเลยนะ!

หลินเยว่ถิงเคยคิดไว้ว่า ถ้ามีใครให้รถรุ่นนี้กับเธอ ไม่ว่าจะเป็นท่าที่ยากเย็นแสนเข็ญแค่ไหน เธอก็ยอมทำได้ทั้งนั้น

แต่แฟนเก่าของเธอกลับให้มันกับน้องสาวของเขา

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ ต้องเป็นเรื่องโกหกแน่ๆ!”

“ฉินฮ่าวรวยขนาดนั้น ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินเลยล่ะ”

แน่นอนว่า หลินเยว่ถิงถูกปิดหูปิดตามาโดยตลอด นั่นก็เพราะจางชุ่นหย่งได้กำชับคนบางคนไว้ ไม่ให้บอกเรื่องนี้กับหลินเยว่ถิง

ก่อนหน้านี้เคยพูดไปแล้วว่า จางชุ่นหย่งคนนี้กังวลว่าหลินเยว่ถิงจะกลับไปหาฉินฮ่าว

กว่าจะได้ความรู้สึกดีๆ จากเทพธิดามาบ้าง มีสิทธิ์ได้เป็นคนที่คอยเอาใจ จางชุ่นหย่งย่อมไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ

“ต้วนอวี่เป็นเพื่อนร่วมรุ่นมหาวิทยาลัยของฉินฮ่าวไม่ใช่เหรอ”

“เธอน่าจะรู้ข่าวคราวอะไรบ้างนะ”

“ฉันต้องถามเธอหน่อยแล้วว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นยังไงกันแน่”

พอหลินเยว่ถิงคิดถึงตรงนี้ เธอก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เมื่อเห็นรถหรูในคลิปสั้น เธอก็ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกต่อไป

ถ้าเป็นเรื่องจริงละก็ เธอคงต้องตบหน้าตัวเองแรงๆ สักสองสามที

แต่คิดไปคิดมา ภาพที่ฉินฮ่าวกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอย่างซอมซ่อในอพาร์ตเมนต์นั้น ก็เป็นเรื่องจริงนี่นา ไม่น่าจะรวยขึ้นมาอย่างกะทันหันได้

“ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด!”

หลังจากที่โทรศัพท์ดังอยู่สองสามครั้ง ก็มีคนรับสายทันที

“ฮัลโหล ต้วนอวี่ ฉันมีเรื่องจะถามเธอหน่อย!”

หลินเยว่ถิงพูดอย่างตื่นเต้น ไม่รอให้อีกฝ่ายได้พูดอะไร ก็เริ่มพูดต่อทันที

“เธอรู้เรื่องของฉินฮ่าวไหม ทำไมจู่ๆ ถึงได้รวยขนาดนั้น ฉันเห็นในคลิปสั้นว่าเขาให้น้องสาวรถสปายเกอร์ C8 ราคาห้าล้านกว่าคันหนึ่ง”

“จนถึงตอนนี้ฉันยังงงอยู่เลย!”

ต้วนอวี่ที่อยู่อีกฝั่งของสาย เมื่อได้ยินหลินเยว่ถิงพูดอย่างตื่นเต้น ก็ไม่ได้ขัดจังหวะ

รอจนหลินเยว่ถิงพูดรัวๆ จบแล้ว เธอถึงได้เอ่ยปากขึ้น “เรื่องนี้ฉันรู้สิ! ดูเธอตื่นเต้นขนาดนี้ หรือว่าเธอเพิ่งจะรู้เรื่องเอาตอนนี้”

“หา” หลินเยว่ถิงอึ้งไป แต่ก็ยังพยักหน้า “ใช่ ฉันเพิ่งจะรู้ตอนนี้นี่แหละ ไม่มีใครบอกฉันเลย”

“เอ่อ ไม่น่าจะใช่นะ เมื่อไม่นานมานี้ ฉินฮ่าวก็เพิ่งซื้อรถเบนซ์คันใหญ่ไปนี่นา แถมยังเป็นเบนซ์ราคาล้านห้าด้วย ในกลุ่มมหาวิทยาลัยนี่ลือกันให้แซ่ดเลย จางชุ่นหย่งเป็นหัวหน้ากลุ่มไม่ใช่เหรอ ช่วงนี้เธอก็สนิทกับเขาไม่ใช่เหรอ หรือว่าเขาไม่ได้บอกเธอ”

ต้วนอวี่งงไปเลย หลินเยว่ถิงไม่น่าจะไม่รู้นะ

“พระเจ้า ฉินฮ่าวซื้อรถเบนซ์คันใหญ่ไปแล้วเหรอ”

“นี่มันเรื่องตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

หลินเยว่ถิงถามอย่างตะกุกตะกัก

“แน่นอนว่าเป็นเรื่องเมื่อ 20 กว่าวันที่แล้วสิ! จริงสิ วันที่ที่แน่นอน... ฉันขอดูบันทึกการแชทก่อนนะ... น่าจะเป็นวันที่ 12 เดือนที่แล้ว!”

หลังจากที่ต้วนอวี่ดูบันทึกการแชทแล้ว ก็บอกวันที่ออกมาอย่างมั่นใจ

“วันที่ 12 เดือนที่แล้วเหรอ นี่มันตอนที่ฉันไปกินข้าวกับจางชุ่นหย่งนี่นา เขา...”

ตอนนี้หลินเยว่ถิงนึกย้อนกลับไป ตอนนั้นจางชุ่นหย่งก็ทำตัวแปลกๆ ไม่ยอมให้เธอดูโทรศัพท์ ทำลับๆ ล่อๆ

“งั้นก็หมายความว่า จางชุ่นหย่งน่าจะรู้เรื่องที่ฉินฮ่าวรวยแล้วใช่ไหม” หลินเยว่ถิงถามอย่างคาดคั้น

“ใช่สิ จะไม่รู้ได้ยังไง ฉินฮ่าวซื้อรถเบนซ์คันใหญ่ ในกลุ่มนี่แตกตื่นกันใหญ่เลย ไม่น่าจะมีใครไม่รู้นะ”

“ตอนหลัง เหอว่านหลินถูกทุกคนยุ บอกว่าขายรถเบนซ์คันใหญ่ได้ ค่าคอมมิชชันเยอะ ให้เขาส่งอั่งเปา!”

“ฉันเห็นในกลุ่มมีแค่ไม่กี่คนที่ไม่ได้รับอั่งเปา”

“เธอว่าจางชุ่นหย่งในฐานะหัวหน้ากลุ่มมหาวิทยาลัย จะไม่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง”

ต้วนอวี่พูดออกมาเป็นชุด แต่ในไม่ช้า เธอก็รู้ตัวแล้วว่าน่าจะเป็นจางชุ่นหย่งที่ต้องการจะปิดบังเรื่องที่ฉินฮ่าวรวยแล้ว

ให้ตายเถอะ หัวหน้าห้อง ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

คิดๆ ดูแล้ว ต้วนอวี่ก็เข้าใจแล้วว่าแปดส่วนน่าจะเป็นเพราะจางชุ่นหย่งกลัวว่าหลินเยว่ถิงจะกลับไปคืนดีกับฉินฮ่าว

“เจ้าจางชุ่นหย่งนี่!”

“ถ้าไม่ใช่วันนี้ฉันเลื่อนเจอคลิปสั้น เห็นฉินฮ่าวให้น้องสาวรถหรูราคาหลายล้าน!”

“เรื่องนี้ เขาจะปิดบังฉันไปอีกนานแค่ไหน”

หลินเยว่ถิงพูดช้าๆ ตอนนี้เธอโกรธมากแล้ว

เจ้าจางชุ่นหย่งบัดซบนี่ เรื่องแบบนี้ก็ยังจะโกหกเธออีกเหรอ

ถ้าไม่มีวันนี้ ก็คงจะปิดบังไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้ฟันฉันแล้วถึงจะบอกสินะ

“ถุย! ผู้ชายเฮงซวยอย่างจางชุ่นหย่งนี่นะ จะมาจีบฉันเหรอ”

“โชคดีที่จนถึงตอนนี้ฉันยังไม่เคยให้แกได้แตะมือเลยแม้แต่ครั้งเดียว!”

“ถ้าได้แตะนะ ฉันคงจะรู้สึกขยะแขยง!”

คนที่รู้ก็รู้ดี ยิ่งผู้ชายทำตัวเป็นเบี้ยล่างมากเท่าไหร่ ผู้หญิงก็จะยิ่งเล่นตัวมากขึ้นเท่านั้น

พอวันหนึ่งคุณเลิกเป็นเบี้ยล่าง ผู้หญิงกลับเริ่มรู้สึกร้อนรนขึ้นมา

เพราะของอย่างยางอะไหล่ จะเก็บไว้เฉยๆ ไม่ใช้ก็ได้ แต่จะไม่มีไม่ได้

ตอนนี้หลินเยว่ถิงคิดได้ชัดเจนแล้ว นั่นก็คือต้องตามฉินฮ่าวกลับมาให้ได้

ฉินฮ่าวที่รวยขนาดนี้ เธอจะไม่ยอมปล่อยไปเด็ดขาด

ในไม่ช้า หลินเยว่ถิงก็โยนเรื่องของจางชุ่นหย่งทิ้งไป ตอนนี้การไปต่อว่าเจ้าคนดวงซวยนั่นก็คือการเสียเวลาเปล่าๆ ควรจะให้ความสำคัญกับฉินฮ่าวมากกว่า

ยังไงซะ จางชุ่นหย่งในใจของเธอก็ไม่ได้สำคัญอะไรเลย ดูเหมือนจะใจกว้าง แต่จริงๆ แล้วขี้เหนียวจะตาย

ของที่อยากได้ ก็มักจะมีข้ออ้างสารพัด

แน่นอนว่า หลินเยว่ถิงก็รู้ว่าเขาไม่ได้ไม่อยากซื้อให้ แต่เป็นเพราะไม่มีเงิน

ในช่วงสองเดือนนี้ เงินเก็บของจางชุ่นหย่งเกือบจะถูกหลินเยว่ถิงใช้จนหมดแล้ว

สายตาที่เขามองเธอทุกครั้ง ก็จ้องแต่หน้าอกของเธอ อยากจะให้ตาหลุดเข้าไปอยู่ข้างในเลย

เขาก็แค่อยากจะทุ่มเทให้มากขึ้นอีกหน่อย แล้วก็ได้ตัวหลินเยว่ถิงมา

สรุปแล้ว ก็เป็นแค่พวกขี้แพ้คนหนึ่งเท่านั้น

จริงๆ แล้วหลินเยว่ถิงก็อยากจะเตะจางชุ่นหย่งที่ไม่มีเงินคนนี้ทิ้งไปนานแล้ว

ไม่สิ นี่มันยังไม่ได้คบกันเลย จับมือก็ยังไม่เคย ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้นก็ไม่มี จะเรียกว่าเตะทิ้งได้ยังไง

เขาจีบเทพธิดา แล้วลงทุนล้มเหลวต่างหาก

ไม่ได้คิดอะไรมาก ตอนนี้หลินเยว่ถิงก็หยิบโทรศัพท์เครื่องเก่าออกมาอย่างเหม่อลอย เพราะมีแต่เครื่องเก่าเท่านั้นที่มีรายชื่อที่ถูกบล็อกของฉินฮ่าวอยู่

ในไม่ช้า หลังจากที่เธอเปลี่ยนโทรศัพท์ล็อกอินวีแชทแล้ว ก็หารายชื่อฉินฮ่าวที่เธอเคยบล็อกไว้เจอทันที

โชคดีที่ตอนนั้นแค่บล็อก ไม่ได้ลบ ไม่อย่างนั้นต่อให้หาโทรศัพท์เครื่องเก่าเจอก็หาเพื่อนของฉินฮ่าวไม่เจอแล้ว

หลินเยว่ถิงแทบจะไม่ได้คิด ก็ส่งคำขอเป็นเพื่อนไปหาอีกฝ่ายทันที

หลินเยว่ถิงนั่งรออยู่ริมหน้าต่างในอพาร์ตเมนต์เป็นเวลานาน ประมาณหนึ่งชั่วโมง อีกฝ่ายก็ยังไม่ตอบกลับ

หลินเยว่ถิงรู้ว่าอีกฝ่ายอาจจะบล็อกเธอไปแล้ว

ในช่วงหนึ่งชั่วโมงที่รอคอยนี้ จางชุ่นหย่งโทรมาสามครั้ง เธอก็ไม่ได้รับ

แน่นอนว่า... ต่อให้โทรไป ก็คงจะอยู่ในสายอยู่ดี

น่าจะถูกบล็อกเบอร์ไปแล้ว

ด้วยความจนปัญญา หลินเยว่ถิงจึงออกไปทำซิมการ์ดใหม่ทันที

รีบกลับมาที่บ้าน ปรับสีหน้าท่าทางให้ดี แล้วก็โทรออกไป

“ฮัลโหล ไม่ทราบว่าใครครับ”

ฉินฮ่าวเห็นว่าเป็นเบอร์แปลก ก็รับโทรศัพท์ทันที

แถมยังขึ้นว่าเป็นเบอร์จากมหานครเซี่ยงไฮ้ด้วย ถ้าเป็นเบอร์จากต่างจังหวัด ฉินฮ่าวอาจจะไม่รับก็ได้

(จบตอน)