บทที่ 5 - จะรับบริการดูแลแม่หมูหลังคลอดไหม?
บทที่ 5 - จะรับบริการดูแลแม่หมูหลังคลอดไหม?
หัวหน้าชั้นเรียนจางซุ่นหย่ง: ทุกคน ช่วงนี้มีใครได้รับข้อความยืมเงินจากฉินฮ่าวบ้างไหม?
“ส่งข้อความมาหาฉันแล้ว!”
“ยังบอกว่าจะให้ฉันยืมเงินด้วย!”
“ใช่ ฉันก็เหมือนกัน!”
“เกิดอะไรขึ้น?”
จางซุ่นหย่ง: เท่าที่ผมรู้มา ตอนนี้บริษัทของเขาขายไปแล้ว น่าจะล้มละลายแล้วล่ะ
“ให้ตายเถอะ! หมอนี่คิดจะหลอกพวกเราเหรอ? ล้มละลายแล้วยังจะมายืมเงินอีก? นั่นมันก็เท่ากับว่ามีแต่เสียกับเสียไม่ใช่เหรอ?”
“ฉันได้ยินสวี่เส้าหยวนบอกว่า ยังจะชวนพวกเขาไปลงทุนฟิวเจอร์สอะไรนั่นอีก บอกว่าแค่โอนเงินให้ฉินฮ่าวก็พอ! นี่มันก็คือการหลอกเอาเงินไปอุดรูรั่วชัดๆ!”
“คนที่ล้มละลายเนี่ย น่ากลัวจริงๆ ไม่มีขีดจำกัดเลย!”
“ใครหาเงินมาได้ง่ายๆ บ้าง? ถึงได้มาหลอกกันแบบนี้?”
ในตอนนี้ ในกลุ่มแชทต่างก็พากันโจมตีฉินฮ่าว
ทุกคนต่างก็โกรธมาก
“ใครบอกพวกแกวะ? ว่าฉันล้มละลาย?”
“จี้ซุ่นชิง สวี่เส้าหยวน พวกแกสองคนออกมาเดี๋ยวนี้!”
“เรื่องนี้เป็นฝีมือของพวกแกใช่ไหม?”
ฉินฮ่าวถามขึ้นในกลุ่มแชททันที
แต่พอส่งข้อความออกไปแล้วก็รู้สึกว่าไม่จำเป็น
ควรจะจากไปอย่างสง่างาม
“นี่ฉินฮ่าว นายยังกล้ามาที่นี่อีกเหรอ? พนักงานของนายบอกเองว่านายขายบริษัทไปแล้ว ตอนนี้นายก็เที่ยวไปหลอกเอาเงินจากเพื่อนๆ ถ้าไม่ใช่ล้มละลายแล้วมันคืออะไร?”
“ยังจะมาทำอารมณ์เสียอีก?”
“คิดจะหลอกพวกเราแล้วยังจะมาโมโหอีกเหรอ?”
“ฉันไม่ยอมนายหรอก!”
พูดจบ
จางซุ่นหย่งในฐานะผู้ดูแลกลุ่ม ก็เตะฉินฮ่าวออกจากกลุ่มทันที
ล้มละลายไปแล้ว ใครจะยังเก็บนายไว้?
ในสายตาของทุกคน ฉินฮ่าวได้นอนกับแฟนสาวสวยๆ แบบนี้ทุกวัน
แถมยังหล่อขนาดนั้นอีก?
ทำธุรกิจก็ประสบความสำเร็จ?
ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่อิจฉา
ตอนนี้บริษัทก็ขายไปแล้ว ถึงจะไม่ใช่ล้มละลาย ก็คงจะใกล้เคียงกับสถานการณ์ล้มละลายแล้ว
“เหอะๆ โจมตีฉัน แล้วยังจะเตะฉันออกจากกลุ่มอีกเหรอ?”
“ไม่เป็นไร!”
ฉินฮ่าวยิ้มอย่างเฉยเมย ในใจไม่ได้รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อย
แต่นึกถึงจี้ซุ่นชิงกับสวี่เส้าหยวน ที่ตามเขามาเป็นปีจนทำเงินได้หลายแสน
กลับปล่อยข่าวลือใส่ร้ายตัวเอง
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ช่วงนี้ทั้งสองคนไม่ยอมมาเจอเขา
ที่แท้ก็คิดว่าฉันล้มละลายแล้วนี่เอง?
เพราะเป็นเพื่อนที่สนิทกัน การถูกสงสัยและปฏิบัติเช่นนี้ ฉินฮ่าวก็รู้สึกเสียใจอยู่บ้าง
แต่ก็ไม่เป็นไร
ถึงตอนนั้นพวกนายมาขอร้องฉัน ก็ต้องดูอีกทีว่าฉันจะให้โอกาสพวกนายรึเปล่า!
ฉินฮ่าวไม่ได้สนใจอะไรต่อ เขาเดินไปทำอาหารกินทันที
[จบแล้ว]