Money Monster Episode XXXII [ความโลภขั้นสาม(1)]

Money Monster Episode XXXII [ความโลภขั้นสาม(1)]

หลายวันต่อมา

ยามรัตติกาลที่ท้องฟ้าปกคลุมด้วยความมืดมิดและมีแสงดาวนับไม่ถ้วนส่องประกายระยิบระยับ ผู้คนต่างหลับใหลจากทำกิจวัตรตลอดทั้งวัน แต่พวกเขาไม่ได้รู้สึกเลยว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นทุกเมื่อขณะพักผ่อน

ชายหญิงสี่ชีวิตเคลื่อนไหวตามมุมมืดและได้มารวมตัวกันบริเวณสะพานเก่าที่ทำจากหินแถบห่างไกลจากผู้คน สิ่งที่รอคอยพวกเขาอยู่ที่นั่นคืออมนุษย์สีดำร่างโตสูงราวเมตรครึ่ง ร่างกายของมันค่อนข้างโตและมีเนื้อหนังเมื่อเทียบกับกรีดตัวอื่นๆ ที่เคยกำจัดไป

แจ๊สเปอร์ใช้เวลาตรวจสอบสักพักก่อนจะส่งข้อความบอกเพื่อนๆ ทางเครื่องมือสื่อสารว่า

Level 2

ค่าตอบแทนประมาณ5,000-15,000เหรียญ

เมื่อรู้ระดับประเภทของเหยื่อเรียบร้อย ทุกคนก็อดรู้สึกว้าวมิได้เพราะนานทีถึงจะได้เจอเหยื่อที่ไม่ใช่เลเวลหนึ่ง ซึ่งให้ค่าตอบแทนการันตีแน่นอนคือห้าพันเหรียญเผลอๆ อาจสูงสุดถึงหนึ่งหมื่นห้าพันด้วย

ไลท์ถามทุกคนให้เช็คการ์ดที่อยู่ในมือให้เรียบร้อย ก่อนจะเริ่มออกปฏิบัติการล่า

“ลงทุนเพิ่ม500เหรียญ เพิ่มพลังการโจมตีให้กระสุน” ไลท์เอ่ยคำสั่งไป ที่ปลายกระบอกปืนพลันเกิดแสงสีแดงเล็กๆ ขึ้น ชายหนุ่มติดตั้งปลอกเก็บเสียงให้เรียบร้อยก่อนจะเล็งที่ศีรษะของมัน มือกำแน่นสายตาเบิกกว้างให้เหมือนนกเหยี่ยว

ลมหายใจถูกปรับให้คงที่จนไม่เหลือความประหม่า รอคำสั่งจากอีกสามคนที่กำลังเข้าสู่ตำแหน่งที่ได้นัดแนะกันเอาไว้ เมื่อได้รับสัญญาณเป็นเสียงดีดนิ้วจากหูฟังเขาก็เหนี่ยวไกลไปในทันที

ปิ้ว

เสียงดังแผ่วเบาก่อนกระสุนจะพุ่งออกไปด้วยความรวดเร็ว ทิ้งแสงสีแดงไว้เป็นเงาตามตัวหวังเป่ากบาลอมนุษย์สีดำให้สิ้นชีพ ทว่า ในวินาทีก่อนลูกตะกั่วจะเจาะสมองสัญชาตญาณเอาชีวิตรอดมันตื่นตัวขยับศีรษะเอนด้านขวางโดยเร็วที่สุด

ฉึก!

กระสุนพลาดแต่เจาะใบหูของมันได้สำเร็จ เลือดสีทองไหลออกจากบาดแผลจนเริ่มท่วมช่วงไหล่ มันร้องโหยหวนออกมาไม่เป็นภาษา

“พลาดแล้ว รีบเสียบเข้าเร็ว” ไลท์ออกคำสั่งก่อนที่คนในสายจะโผล่ออกมา ครอสซ์พุ่งออกมาจากด้านใต้ของสะพานพร้อมรอยยิ้มอันเปล่งประกาย ชายหนุ่มสุดเซ่อกำสนับมือแน่น สายตาของเขาลุกโชนไปด้วยความเร่าร้อน

“พระเอกมาแล้วจ้า!” ครอสซ์กล่าวยิ้มทักทายกรีดหนึ่งที

“แย่..แย่แล้ว ต้องรีบหนี” กรีดมันบ่นพร่ำเพ้อ

“พวกแกนี่เจอพวกเราทีไรมีแต่คิดจะเอาแต่หนีนะ สู้เจ้าตัวสีขาวไม่ได้เลย”

“ครอสซ์ รีบจัดการเข้า คุยเล่นไปก็เสียเวลา” ไลท์ทักท้วงขึ้น

“โอ๊ส!” ครอสซ์ตอบด้วยถ้อยคำสั้นๆ ก้าวเท้าซ้ายขวาหมุนตัวเตะเข้าที่ก้านคอ แต่มันไหวตัวทันยกแขนขึ้นกำบังอย่างทันฉิวเฉียด ขาถูกเก็บลงพื้นในฉับพลันก่อนจะซัดกำปั้นนัวใส่เจ้าอมนุษย์สีดำระรัว

“ย้ากๆๆๆ!! นี่แน่ะๆๆ!” ครอสซ์ส่งเสียงแปลกๆ ออกมาทุกครั้งที่โจมตี กำปั้นอันทรงพลังที่ฝึกฝนมาอย่างดี ลูกเตะที่รุนแรงกับความถี่ในการจู่โจมราวพายุคลั่ง แทบยังเล็งจุดสำคัญอย่างบริเวณศีรษะหรือช่วงล่างอันรบกวนสมาธิในการป้องกันเป็นอย่างมาก

“อะไร! มัวแต่หลบมัวแต่กลัวจะตายเอานะ” ครอสซ์ตำหนิพลันเตะเสยคางจนเกิดเสียงดังกรอดคล้ายกระดูกหัก ร่างสีดำกระเด็นลอยกลางอากาศไปสักพักแล้วล้มลงพื้น

“กระจอกโคตร! แค่นี้ก็ตายแล้วเหรอ” ครอสซ์บ่นออกมาพลางกอดอกอย่างภาคภูมิใจ แม้จะซื่อบื้อและเข้าใจอะไรยากแต่มีสิ่งหนึ่งที่ไลท์และแจ๊สเปอร์เห็นพ้องต้องกันคือเจ้าหมอนี่มีเซ้นต์การต่อสู้ที่ดีเข้าขั้นอัจฉริยะก็ว่าได้

ครอสซ์ฝึกมวยและเคยทะเลาะวิวาทมาก่อนบ่อยครั้งจึงมีความสามารถในการใช้กำปั้นและลูกเตะ แถมการต่อสู้นอกสนามที่ไม่มีกฎกติกายิ่งส่งเสริมให้เขาคิดวิธีการต่อสู้นอกกรอบอยู่ตลอดเวลา เรื่องการใช้การ์ดต่อสู้เจ้าตัวอาจไม่สันทัด แต่หากเป็นกำปั้นและลูกเตะล้วนๆ หาคนมาเทียบเคียงลำบาก นี่อาจเป็นเหตุผลที่พวกแมวมองต้องการเขาไปก็ได้

“อย่าเพิ่งอวดภูมิ มันยังไม่ตายนะ” ไลท์ส่งเสียงเตือนอย่างร้อนรน

“หา?”

“ร่างกายมันยังไม่สลาย มันยังไม่ตาย”

ฉับพลันนั้นดวงตาสีขาวพลันเบิกโพลง อมนุษย์สีดำบังคับขาเตะเข้าที่ลำแข้งของครอสซ์เข้าอย่างแรง

“จ๊ากก!!” ครอสซ์ส่งเสียงดังลั่นแล้วร่างเขาก็ล้มลงพื้นเสียงดังโครม อมนุษย์สีดำเห็นโอกาสจึงรีบลุกขึ้นวิ่งหนีไปในทันที

“มันหนีไปแล้วค่ะ!”

“ไลท์! ยิงสกัดขามันได้ไหม”

“ยังก่อน” ไลท์พูดขึ้นทำให้ทุกคนพลันผงะ เหตุใดจึงยังไม่รีบจัดการให้มันจบๆ ไปกัน เพราะหากปล่อยไปแบบนี้มันอาจหนีไปแน่ นั่นเท่ากับชวดเงินก้อนหนึ่งไปฟรีๆ

“เหตุผลล่ะ” แจ๊สเปอร์รวบรวมสติได้ก่อนเพื่อนจึงถามออกไป

“ฉันรู้มา กรีดเลเวลสองมีความเป็นไปได้ว่าจะไปขอความช่วยเหลือ เพราะมันก็มีสังคมของมันเหมือนกัน ถ้าตามมันไปอาจพบกรีดเลเวลสองตัวอื่นๆ ด้วยก็ได้”

“แต่ถ้าทำแบบนั้นก็จะลำบากเราขึ้นนะคะ! พวกกรีดยิ่งเลเวลยิ่งก็ยิ่งเก่งขึ้น เราจะสู้มันได้ยังไง”

“คิดแง่ดีสิ ถ้าฆ่ามันได้ก็เงินก้อนโต ฉันก็จะใช้การ์ดได้คล่องขึ้นด้วย” ไลท์ให้เหตุผลก่อนจะเริ่มวิ่งตามไป ทุกคนไม่มัวเสียเวลาทำตามที่เขาพูดด้วยความเชื่อใจ

‘กรีดเลเวลสองถึงจะฉลาดกว่าเลเวลหนึ่งแต่ก็คงไม่มากเท่าไหร่ เอาสิ พาฉันไปหากองเงินกองทองซะ’ ไลท์คิดในใจพร้อมยิงขู่ให้มันแตกตื่น หลอกให้มันร้อนรนไปขอความช่วยเหลือเพื่อนรวดเร็วยิ่งขึ้น

อมนุษย์สีดำหอบร่างกายที่บาดเจ็บและอ่อนแอมาถึงที่ทิ้งขยะขนาดใหญ่ มันใช้กรงเล็บปีนลูกตระแกงเหล็กข้ามเข้าไปยังพื้นที่ พวกไลท์ไม่ปล่อยให้มันห่างกาย แจ๊สเปอร์ใช้พลังรูนเพิ่มความรุนแรงในการโจมตีให้พลั่วขุดดินด้านใต้ออกแล้วพากันมุดเข้าไป

“มันใกล้หายไปแล้ว เร็วเข้า” ไลท์เอ่ยแล้วพากันเร่งฝีเท้าเข้าไปเต็มที่

เมื่อเข้ามาลึกยิ่งขึ้นตัวมันของอมนุษย์สีดำล้มลงพื้นดังตึง มันอ่อนแรงเต็มทีจนไม่มีแรงจะวิ่งหนีต่อ สายตาสีขาวอันแค้นเคืองหันมามองพวกไลท์ที่ตามมาจนประชิดมันได้สำเร็จ

“เป็นไง เหนื่อยมากเลยใช่ไหม แต่เดี๋ยวก็แกก็จะได้ไปสบายแล้ว” ไลท์เอ่ยพลางยกปากกระบอกปืนจ่อที่หัวของมัน กรีดรู้สึกถูกคุกคามชีวิตจนถึงขีดสุด กัดฟันขบแน่นคล้ายภายในกำลังปะทุออกมาก่อนจะแหวกปากจนถึงใบหูและร้องตะโกน

“ฮว้ากกก!!!!!!!!!!” เสียงแสบแก้วหูถูกพ่นออกมาดังก้องไปทั่วพื้นที่ อมนุษย์สีดำนับสิบพลันพุ่งร่างกระโดดออกมาจากกองขยะเข้าใส่จุดที่พวกไลท์ยืนอยู่แต่นั่นก็ไม่ทำให้เหล่าโบรกเกอร์ร้อนรนแต่อย่างใด

“ลูน่า” ไลท์เอ่ยคำสั่ง

“ค่ะ” ลูน่าขานรับเสียบการ์ดใบหนึ่งเข้าที่คฑา

[Ability Card :เกราะวาตะสีชาด 6,500 Coin]

คุณสมบัติ: สร้างบาเรียจุดศูนย์กลางห้าเมตรขึ้นมา การโจมตีขนาดเล็กไม่ส่งผลและสะท้อนกลับ

“เช็ค!”

[Payout Complete (ชำระเสร็จสิ้น)]

บาเรียสีแดงฉานปรากฏขึ้นโอบคลุมร่างของทั้งสี่คนเอาไว้ ไม่ให้พวกกรีดมันเข้ามาใช้อาวุธอันแหลมคมเฉียดกายเนื้อหนังแม้แต่นิดเดียว แถมยังถูกผลสะท้อนของการ์ดดีดการโจมตีกลับไปให้พวกมันทุกตนจนปลิวไปคนละทิศคนละทาง

“ครอสซ์ ลูน่า แจ๊สเปอร์จัดการห้าตัวหน้า ห้าตัวหลังฉันจะเก็บเอง” ไลท์ออกคำสั่งอีกคราว ทั้งสามพลันพยักหน้ารับทราบแต่โดยดีและทำตาม ครอสซ์ก้าวมาที่เบื้องหน้าโดยมีลูน่าและแจ๊สเปอร์คอยสนับสนุนให้

“มาเลยไอ้พวกกระจอกทั้งหลาย! มาให้ฉันอัดซะดีๆ” ครอสซ์ตั้งท่าชกพลางมองไปยังศัตรูที่กำลังลุกขึ้นทีละนิด

“อย่ามัวแต่เล่นนะคะคุณครอสซ์!”

“ใช่แล้ว รีบจัดการกันเถอะ จะได้มีเงินไปซื้อแฮมเบอร์เกอร์เร็วๆ ไง” แจ๊สเปอร์ยิ้มพลางเอ่ยถึงแฮมเบอร์เกอร์ขึ้นมา เมื่อหนุ่มสุดเซ่อได้ยินชื่ออาหารโปรดขึ้นมาพลันไฟลุกพรึบ สับเท้าเข้าซัดใส่พวกอมนุษย์เยี่ยงสัตว์ป่ากระหายเลือด

“โอร่าๆๆๆ!! แฮมเบอร์เกอร์หนึ่งชิ้น แฮมเบอร์เกอร์สองชิ้น แฮมเบอร์เกอร์สามชิ้น-”

‘ดะ..ดันนับแฮมเบอร์เกอร์ทุกครั้งที่ซัดหน้ากรีดได้ซะงั้น’ แจ๊สเปอร์ปาดเหงื่อแล้วคิดในใจ แต่ก็ได้ผลดีเกินกว่าที่คาดคิดเอาไว้

“อ๊ะ คุณครอสซ์ระวัง” ลูน่ากล่าวเตือนเมื่อมีกรีดตนหนึ่งลอบเข้าหมายจะกระซวกชายหนุ่มจากด้านหลัง เด็กสาวหมุนคฑาเบาๆ ก่อนที่แสงจะเรืองออกมาทีละน้อย

“ลงทุน1,000เหรียญ เติมมานาให้เต็มหลอด” ลูน่าเอ่ยคำสั่งก่อนที่ของเหลวสีฟ้าจะถูกเติมที่หลอดแก้วบนหัวคฑา นิ้วมืออันเรียวงามกดตรงปุ่มสีแดงแล้วใช้หัวแม่มือหมุนเพื่อเลือกประเภทและจำนวนของการโจมตี

[ธาตุไฟ] [เล็กมาก] [100นัด]

เมื่อครอสซ์ได้ยินเสียงแกร๊กอันเป็นเอกลักษณ์เขาก็รู้ในทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้น ชายหนุ่มหลบการโจมตีของกรีดแล้วรอดผ่านใต้วงแขนหนีห่างจากจุดเดิมประมาณสามเมตรขึ้น เป็นจังหวะเดียวกับลูน่าที่เหวี่ยงปลายคฑามาอย่างพอดิบพอดี

ลูกไฟขนาดเท่าหัวนิ้วก้อยจำนวนนับร้อยพุ่งออกมาใส่พวกอมนุษย์สีดำเป็นเม็ดฝน ส่งผลให้พวกมันกำลังวุ่นวายกับร่างกายที่กำลังมอดไหม้ไปด้วยความร้อนอยู่เป็นจังหวะที่เหมาะแก่การปิดฉากเป็นอย่างยิ่ง

“ตอนนี้แหละครอสซ์ ใช้นี่เลย” แจ๊สเปอร์เอ่ยก่อนจะพลันปาการ์ดใบหนึ่งออกไปให้ครอสซ์ได้รับ มันคือการ์ดจู่โจมนั่นเอง

เพราะว่าครอสซ์ยังไม่มีหัวเรื่องการใช้การ์ดลงทุน แจ๊สเปอร์จึงรับหน้าที่แทนคือการ์ดทุกใบที่สต๊อกการ์ดจ่ายครอสซ์ จะถูกนำมาฝากไว้ที่แจ๊สเปอร์และเขาจะเป็นคนเลือกหาโอกาสว่า จังหวะไหนที่จำเป็นหรือเหมาะสมที่สุดแทนเจ้าของนั่นเอง

“เสียบตรงนี้สินะ” ครอสซ์กล่าวพลันเสียบการ์ดที่ช่องใช้งานตรงเข็มขัด

[Attack Card : กำปั้นทุบดินบ้าพลัง 9,980 Coin]

“โอ๊ะ ไม่แพงไปหน่อยเหรอเนี่ย” ครอสซ์อุทานขึ้น

“สู้ตั้งห้าตัวแถมเลเวลสองทั้งนั้น ใช้ๆ ไปเถอะน่า!”

“รู้แล้วๆ เช็ค”

[Payout Complete]

“เอาล่ะนะ ลุยดับเครื่องชนโลด” ครอสซ์ยิ้มหัวเราะพลันประสานหมัดเข้าหากัน กำปั้นเขาเริ่มมีไอบางอย่างพวยพุ่งและมีความแข็งแรงเพิ่มขึ้น ชายหนุ่มพุ่งตัวเข้าหากรีดทั้งห้าซัดกำปั้นเข้าที่ท้องของอมนุษย์สองร่างจนปลิวกระเด็นไปกระแทกกับที่เหลืออีกสามตัว

ครอสซ์กระโดดขึ้นกลางอากาศพร้อมง้างหมัดสองข้างเข้าปะทะกับพวกอมนุษย์สีดำที่นอนกองรวมกันอยู่ ชายหนุ่มจ่ายหมัดใส่ร่างของพวกมันเรียงตัวอย่างรุนแรง พลังของกำปั้นไม่ต่างจากน้ำหนักของช้างที่ดุดันและหนักหน่วง ส่งผลให้อวัยวะภายในบอบช้ำพร้อมกระดูกหักเป็นท่อนๆ

“ย้ากก!!!”

ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!ผัววะ!

                ผัววะ!!!

หมัดสุดท้ายเสยร่างของพวกอมนุษย์ขึ้นสู่ฟ้าเป็นการปิดฉากกระบวนท่าอย่างงดงาม เมื่อพวกมันค่อยๆ สลายกันเป็นใบธนบัตรก็เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่าพวกมันถูกกำจัดลงได้

                [Dividend (เงินปันผล):5,640+8,930+11,400+14,100 = 40,070 Coin] เมื่อตัวเลขแจ้งขึ้นส่งผลให้ทั้งสามยิ้มแป้นออกมาด้วยความชื่นอกชื่นใจ ต่างฝ่ายต่างมองหน้าเข้าหากันแล้วพุ่งเข้ามาร้องเล่นเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน

“เย้! สี่หมื่นเหรียญล่ะ กำไรที่สุดตั้งแต่ออกล่าเลยล่ะค่ะ”

“เยี่ยมมาก ฮ่าๆๆ!!” ครอสซ์หัวเราะลั่น

“นั่นสิ! แต่เดี๋ยวก่อน ไลท์ล่ะ” แจ๊สเปอร์พลันนึกขึ้นได้ อีกสองคนก็ดีใจจนลืมสนิทหันกลับไปมองดูชายหนุ่มอีกคนที่กำลังต่อสู้กับกรีดตามลำพังถึงห้าตน

ไลท์วิ่งล่อเหล่าอมนุษย์ทั้งห้าห่างออกจากจุดที่ทั้งสามอยู่เล็กน้อย เมื่อได้ระยะที่ต้องการเขากกวักปืนอกมาถือเอาไว้ด้วยท่าทีอันสงบนิ่ง

‘กรีดเลเวลสองมีค่าตอบแทนเฉลี่ย5,000ถึง15,000 มีห้าตัวก็น่าจะประมาณ25,000-75,000เหรียญ งบประมาณที่ใช้สู้ได้ถ้าอยากได้กำไรต้องใช้ไม่เกิน15,000เหรียญ’ ไลท์คำนวณในใจ

“ตายซะ!!” เหล่ากรีดตวาดเสียงพร้อมพุ่งเข้ามาพร้อมกัน ไลท์พลางหรี่ตาลงกระชับปืนไว้แน่น เล็งปืนไว้ที่กบาลของกรีดและจัดการเหนี่ยวไกล

ปัง!

แต่มันกลับยกเอาแขนมาบังเอาไว้ ไลท์ถีบมันซ้ำให้ลงพื้นก่อนจะเตะไปทางด้านหลัง รัวลูกกระสุนที่มีไปรอบทิศทางเพราะถึงอย่างไรเป้าหมายก็เต็มไปหมด ขนาดยิงมั่วยังโดนเลยด้วยซ้ำไป

“แฮร่!” มีตัวหนึ่งโผล่มาด้านหลัง ไลท์ตื่นตัวตัดสินใจทำให้ร่างเอนตัวล้มลงเพื่อหลบกรงเล็บอันแหลมคมที่พุ่งเข้ามา ใช้ปืนยิงอัดหน้าหลายนัดพร้อมดัดตัวถีบส่งร่างมันให้กระเด็น

มรสุมการโจมตียังไม่หมด ไลท์กลิ้งตัวหลบการตะครุบของอมนุษย์สีดำที่มีเขี้ยวเล็บแหลมคมราวสัตว์ป่า พอลุกขึ้นก็ต้องรับมือกับกรีดอีกสองตัวที่ไม่ปล่อยให้เขาได้ตั้งตัวแม้วินาทีเดียว

ชายหนุ่มหอบลมหายใจถี่ระรัว การรับมือศัตรูพร้อมกันห้าตนนั้นไม่ง่ายเลย แต่ถ้าหากสามารถล้มกรีดพวกนี้ได้ด้วยตัวคนเดียวล่ะก็ เงินพวกนี้จะเข้ากระเป๋าของเขาเองมากกว่าหารสี่กันอย่างทุกทีแน่ ถึงจะรู้สึกผิดต่อเพื่อนพวกนั้นก็ตาม แต่หนี้เขามากกว่าเป็นร้อยเท่าสิบเท่า

ไลท์เอี่ยวตัวหลบพลางดึงการ์ดหนึ่งใบขึ้นจากสต๊อกการ์ด มันคือการ์ดสีทองที่มีรูปกระต่ายสวมหมวกคาวบอยถือปืนคู่ เป็นการ์ดที่เขาเจอมาเมื่อหลายวันก่อน

‘การ์ดของปู่’ ไลท์คิดในใจแล้วตัดสินใจลองใช้ดู

[Summon Card : (R) Rabbit Gunner 12,000 Coin]

                “เช็ด”

[Payout Complete]

แสงสว่างส่องวาบขึ้นชั่วพริบตาก่อนที่ร่างเล็กจะปรากฏตัวขึ้น

กระต่ายขนปุยสีขาวที่มีปานสีดำอยู่บนตาซ้าย สวมหมวกคาวบอยและเข็มขัดสีน้ำตาล สองมือพกปืนคู่ขนาดจิ๋วควงไปมาอย่างเชี่ยวชาญ หูยาวกระดิกเล็กน้อยน่าเอ็นดู มันขึ้นมาอยู่บนหัวไหล่ของผู้เป็นนายพร้อมส่งสายตาองอาจไม่เกรงกลัวออกมาอย่างน่าชื่นชม

ร่างของมันแปล่งแสงแล้วจึงปล่อยการ์ดสีทองแดงเข้ามาในสต๊อกการ์ดของเขา ไลท์ทำสีหน้างุนงงมากแต่ก่อนจะได้คิดหาสาเหตุว่ามันคืออะไร กลับมีเสียงหนึ่งเข้ามาดักคอเข้าเสียก่อน

“ปิ้ว”

“....”

“....”

ทั้งเจ้านายและอมนุษย์พากันเงียบสนิท ในเวลานั้นทุกคนได้ลงความเห็นพ้องต้องกันว่า

‘ก็แค่กระต่ายในขุดคาวบอยธรรมดาไม่ใช่เหรอวะ’

“ปิ้ว!” แรทบิทกันเนอร์สัมผัสได้ถึงสายตาดูแคลนตนแล้วทนไม่ได้ ใช้ปืนขนาดจิ๋วยิงรัวไปที่เหล่าอมนุษย์อย่างต่อเนื่อง แม้กระสุนจะเล็กตามขนาดของปืนและเจ้าของอาวุธไปด้วยแต่ด้วยความเร็วและความแม่นยำที่ยิงได้ตรงจุดสำคัญ ส่งผลให้ทั้งห้าทรมานจากความเจ็บปวดถึงขีดสุด

“อ้ากก”

“เฮือก”

ไลท์กระพริบตาระรัว ก่อนจะหันไปมองเจ้าขนปุยที่เกาะบนหัวไหล่ มันทำสีหน้าไม่พอใจใส่เขาก่อนจะเผยยิ้มแหยออกมา

“ขออภัยครับ..กระต่ายของคุณปู่”

“ปิ้ว!” แรทบิทกันเนอร์ใช้ขาเล็กๆ กระแทกเข้าที่หน้าเจ้านายเข้าอย่างจัง ก่อนที่มันจะกระโดดลงมาจากไหล่ด้วยความงอล กระโดดยองๆ ไล่ยิงอมนุษย์ที่ตัวใหญ่กว่ามันเกือบสิบเท่าอย่างโหดเหี้ยม

‘กระต่ายเป็นสัตว์กินเนื้อรึไงฟะ ทำไมโหดขนาดนี้’ ไลท์คิดพลางลูบที่ใบหน้าบริเวณที่เพิ่งถูกกระแทกเข้าใส่ เขาไม่รีช้าให้มอนสเตอร์ทำผลงานได้อย่างเดียว ถือปืนเข้าบุกไล่ยิงพวกกรีดตามไปด้วย

“ความสามารถที่หนึ่งของแรทบิทกันเนอร์ทำงาน ฟรีหนึ่งครั้งสละการ์ดWeaponที่อยู่ในมือหนึ่งใบ สุ่มอาวุธซีรี่ย์RabbitGunขึ้นมาใช้งานได้หนึ่งกระบอก” ไลท์เอ่ยขึ้นพลางยื่นการ์ดWeaponหนึ่งใบชูขึ้น มันสลายก่อนจะถูกแทนที่ด้วยการ์ดรูเล็ตกระต่ายหยินหยาง

ไลท์เสียบการ์ดที่ได้รับมาในทันทีก่อนที่จะได้ยินเสียงคล้ายรูเล็ตขึ้น ก่อนที่ตัวอักษรจะปรากฏ

                [Shotgun]

ปืนลูกซองสีขาวปรากฏขึ้นกลางอากาศให้เขาคว้า มันมีขนาดยาวแต่มีน้ำหนักที่พอดีมืออย่างบอกไม่ถูก เขาปลดช่องใส่กระสุนและบรรจุกระสุนปืนลูกซองเข้าไป เสียงกรอดแกร๊กเวลาโลหะกะทบกันให้ความรู้สึกดีแบบพิลึก

ไลท์วิ่งเข้าไปกระโดดถีบกรีดหนึ่งตัวให้กระแทกอีกตัวให้ล้มลง ชายหนุ่มใช้ขาเหยียบเข้าที่กลางร่างของพวกมันทั้งสองและจ่อปากกระบอกปืนลูกซองเข้าที่บริเวณศีรษะ และเมื่อเหนี่ยวไกลกระสุนลูกปรายพลันพุ่งออกไปเจาะใบหน้าจนพรุนกลายเป็นรังผึ่ง จบชีวิตอย่างน่าสยดสยอง

ไลท์ข่มความขนลุกแล้วหันไปอีกทางที่แรทบิทกันเนอร์กำลังรับมืออยู่

เจ้าขนปุยใช้ขาอันทรงพลังดีดไปมาจนคู่ต่อสู้สับสน มันกระแทกเข้าที่หน้าของกรีด เมื่ออีกตัวหนึ่งเห็นจึงหวังจะเข้ามาตะครุบแต่แรทบิทกันเนอร์กระโดดไปทางอื่นให้พวกมันชนกัน ปืนขนาดจิ๋วรัวกระสุนใส่แม้ไม่เจ็บถึงตายแต่แสบทรวงจนแทบบ้า

เมื่อเห็นเจ้านายหน้าโง่ของมันกำลังวิ่งมาทางนี้ มันกระโดดขึ้นไปเหยียบบนหัวหน้าตาเฉยโดยไม่สนบรรดาศักดิ์ตัวเองเลยจนไลท์แอบคิดว่าใครเจ้านายใครลูกน้องกันแน่!

หนึ่งเจ้านายหนึ่งลูกน้องควงปืนยิงโดยที่พวกศัตรูมิอาจต้านทานได้ ทั้งคู่เสมือนกำลังเต้นระบำแจกกระสุนแห่งความตายให้แก่เหล่าอมนุษย์ แรทบิทกันเนอร์ใช้ปืนคู่เล็กยิงสกัดไม่ให้ใครเข้าใกล้ ส่วนไลท์ก็ใช้ปืนลูกซองอันทรงพลังอัดลูกตะกั่วเข้าร่างจนสิ้นชีวิต

ระบำแจกกระสุนได้จบลงเมื่อปืนของทั้งคู่ไม่เหลือกระสุนอีกเลย ร่างกายสีดำค่อยๆ เลืองหายไปทีละน้อยกลายเป็นธนบัตรให้เขาได้ดูดเงินเข้าบัญชี

[Dividend (เงินปันผล) : 5,100+7,040+9,860+10,980 = 32,980 Coin]

“อืม..กำไรน้อยกว่าที่คิดเยอะเลยแฮะ” ไลท์แอบบ่นพึมพำเพราะนึกว่าจะได้เยอะกว่านี้

“ไลท์! เป็นไงบ้าง” เสียงของแจ๊สเปอร์ดังทักออกมา ดูเหมือนทางนั้นเองก็เพิ่งจะกำจัดเสร็จไปหมาดๆ เช่นกัน เมื่อทั้งสามคนโผล่ออกมาไลท์ก็ยิ้มกลับพลางโบกมือให้

“เรียบร้อยแล้ว ได้ประมาณสามหมื่น”

“ทางนี้สี่หมื่น!” ครอสซ์ยืดอกกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

“แต่ฉันเก็บคนเดียวห้าตัวนะ”

“....”

“ฮ่าๆๆๆ! !!!!” ไลท์หัวเราะรั่วก่อนที่สัญชาตญาณจะตื่นตัวเขากระโดดหลบบางสิ่งบางอย่างที่พุ่งเข้ามา ก่อนที่ลูกไฟขนาดเท่าลูกฟุตบอลจะเคลื่อนตัวเข้ามาระเบิดจุดที่เขายืนอยู่เมื่อครู่จริงๆ

ทั้งสี่เริ่มแตกตื่นหันไปมองต้นทางของลูกไฟในทันที

ร่างอมนุษย์สีดำสวมชุดสีน้ำตาลขาดๆ คล้ายคนไร้บ้าน แตกต่างตรงที่มีความสูงประมาณหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร รูปกายไม่ผิดมนุษย์มนา ยืนอยู่บนกองขยะที่กองสูงจนจะกลายเป็นภูเขาโดยมีร่างอมนุษย์ขนาดที่เตี้ยกว่าหลายสิบร่างยืนอยู่บริเวณที่ต่ำกว่า

                “ยินดีต้อนรับ พวกโบรกเกอร์ทั้งหลาย” มันเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจน

ในวินาทีนั้นทั้งสี่รู้สึกเหมือนถูกไล่ต้อนไม่มีผิด ตามที่เรียนมาจากศูนย์อบรมแล้ว

กรีดที่มีส่วนสูงสมมาตรฐานคล้ายมนุษย์ ร่างกายอุดมสมบูรณ์แข็งแรงไม่ผิดมนุษย์มนา พูดจารู้เรื่องดูมีสติปัญญา ระดับของมันก็คือ

3

กรีดเลเวลสาม ค่าตอบแทนโดยเฉลี่ยประมาณ15,000-40,000เหรียญ

“เหอะๆ..โลภมากชีวิตหายแล้วล่ะมั้ง ตัวฉัน” ไลท์พูดตลกร้ายขึ้น

‘ตายโหงของจริงแล้ว