ตอนที่ 1 ตั้งเป้า ข้าจะมีลูก

"นางสารเลวนี่! สักวัน ข้าจะจับนางกดพื้นแล้วขยี้ให้แหลก!"

มังกรแดงที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยบาดแผล เกล็ดส่วนใหญ่ถูกทำลาย เดินโซเซอยู่บนภูเขา พลางสบถด้วยความโกรธ

ปีกมังกรด้านหลังขาดวิ่นราวกับกระดาษ  ยับเยินและเสียหาย

แม้แต่ขยับปีกก็ยังมีลมรั่วออกมา

เขามีชื่อว่า ซีมู่ เป็นผู้ที่ทะลุมิติมาเกิดใหม่

เดิมทีเขาอาศัยอยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แต่ด้วยอุบัติเหตุประหลาด ทำให้เขาถูกส่งมายังอีกโลกหนึ่ง

และกลายเป็นมังกรแดง หนึ่งในมังกรทั้งห้าสี

ชีวิตของซีมู่ดำเนินไปอย่างราบรื่นในช่วงวัยเยาว์ เขาออกจากรังหลังผ่านช่วงวัยรุ่นและสร้างอำนาจของตนเองขึ้นที่โลกภายนอก

ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีในตอนแรก แต่วันนี้ดินแดนของเขากลับถูกมังกรแดงเพศเมียรุกราน

ด้วยความมั่นใจในพลังของมังกรแดงที่โตเต็มวัย มังกรแดงเพศเมียไม่สนใจซีมู่แม้แต่น้อย และยังทำร้ายเขาอย่างหนัก

ในที่สุดซีมู่ก็พ่ายแพ้และถูกขับออกจากดินแดนของตน

ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่เกียรติมารดาแห่งมังกรผู้ยิ่งใหญ่อย่างเทียแมท มังกรแดงตัวเมียนั่นคงฆ่าซีมู่ไปนานแล้ว เพื่อไม่ให้เป็นภัยต่อตัวเองในอนาคต

ถึงแม้ซีมู่จะไม่ถูกฆ่า แต่ตอนนี้เขาก็แทบไม่ต่างอะไรกับคนตาย

บาดเจ็บสาหัสทั่วร่าง ยังไม่บรรลุนิติภาวะ อีกทั้งเหล่าอสูรที่ติดตามก็ถูกฆ่าไปเกือบหมด

หากมีอสูรระดับสูงพุ่งมาโจมตีซีมู่ในเวลานี้ มันคงได้กินเนื้อมังกรจนอิ่มหนำสำราญแน่ ๆ

"ฝ่าบาทซีมู่ผู้ยิ่งใหญ่ของข้า เราจะไปที่ใดกันหรือ?"

แม้ว่ามังกรแดงเบื้องหน้าจะอยู่ในสภาพเดือดดาล ในฐานะหัวหน้าโนลล์(มนุษย์หมาไฮยีน่า) เขายังคงเป็นผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์และภักดี

คริสยังคงรวบรวมความกล้าและก้าวไปข้างหน้าเพื่อถาม

ในตอนนี้ พวกเขาไม่มีทั้งดินแดน ไม่มีทั้งกำลัง ไม่มีทั้งทรัพยากร

อีกทั้งมังกรแดงผู้ทรงพลังที่สุดก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัส เหล่าอสูรที่เหลืออยู่ก็ไม่ได้หนีหายไปไหน นับว่าซื่อสัตย์อย่างมาก

"ใกล้ค่ำแล้ว หาถ้ำพักกันก่อน"

ซีมู่ไม่ได้ระบายความโกรธใส่คริส

คริสเป็นหัวหน้าเผ่าโนลล์คนแรกที่เขาพบหลังจากออกจากรัง

เมื่อครั้งเผชิญหน้ากัน คริสเลือกที่จะภักดีโดยไม่ลังเล และกลายเป็นบริวารของมังกรแดง

ในสายตาของเหล่าอสูร การติดตามมังกรผู้ยิ่งใหญ่ ถือเป็นสมาชิกของเผ่ามังกรและเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศ

และการติดตามมังกรก็ยังช่วยแสวงหาโอกาสที่ดีกว่าได้

มิฉะนั้น สายเลือดของเผ่าอสูรป่าจะจำกัดการพัฒนาของพวกเขาเอง

เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ใต้บังคับบัญชาที่ภักดีเช่นนี้ ซีมู่ไม่มีทางขับไล่เขาไปได้ และยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ที่ซีมู่จะระบายความโกรธใส่เขาอย่างไร้เหตุผล

เจ้าต้องไม่ทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเจ็บปวด แม้ว่าเขาจะเป็นมังกรแดง เจ้าก็ต้องเข้าใจเรื่องนี้

"ขอรับ ฝ่าบาทซีมู่ผู้ยิ่งใหญ่"

คริสพยักหน้า

ทันทีหลังจากนั้น เขาและเหล่าอสูรก็เริ่มมองหาถ้ำใกล้ ๆ ที่สามารถพักผ่อนได้

เดิมทีบริวารของซีมู่มีจำนวนรวมหลายหมื่นคน

หลังจากการต่อสู้ครั้งก่อน ทำให้เหลือเพียงร้อยกว่าคนเท่านั้น

ไม่มีทางใดเอาชนะได้ ช่องว่างระหว่างกำลังของทั้งสองฝ่ายต่างกันเกินไป ไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งของซีมู่ที่ด้อยกว่ามังกรแดงตัวเมียนั่น แต่ยังรวมถึงเหล่าอสูรที่ติดตามด้วย

ของเขามีอะไรบ้าง? โนลล์ ก๊อบลิน!

ส่วนของฝ่ายตรงข้ามล่ะ? ไคเมร่า แมงมุมยักษ์ โกเลม และอื่น ๆ อีกมากมาย

แค่เลือกหยิบมาตัวเดียวก็สามารถจัดการฝั่งเขาได้เป็นสิบตัว

ไม่จำเป็นต้องต่อสู้เลยด้วยซ้ำ

หลังจากนั้นไม่นาน พวกโนลล์ก็พบถ้ำที่พวกเขาสามารถพักผ่อนได้

ภายในถ้ำ กองไฟถูกก่อ ปล่อยควันดำออกมาเป็นระลอก ๆ

เหล่าอสูรมารวมตัวกันรอบกองไฟเพื่อเพิ่มความอบอุ่น กระเป๋าหนังเหม็น ๆ ของโนลล์ถูกโยนทิ้งไว้ข้าง ๆ

อสูรบางตัวมีบาดแผลที่หน้าอกและยังคงมีเลือดไหลไม่หยุด กำลังนอนรอความตายอยู่บนพื้น

ซีมู่นอนอยู่ส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำ ด้วยลมหายใจของเขา เปลวไฟก็พวยพุ่งออกมาจากช่องว่างระหว่างเกล็ดมังกร ส่องสว่างไปทั่วถ้ำที่มืดมิด

"นางสารเลวนั่นบุกรุกดินแดนของเรา! ฆ่าพี่น้องของเรา! เราจะยอมได้หรือ?! ไม่!"

"พวกเรา จงรวบรวมกำลังใจ! ฝ่าบาทซีมู่อยู่ที่นี่ พระองค์จะต้องนำเราไปแก้แค้นอย่างแน่นอน! เมื่อเวลานั้นมาถึง เราจะฉีกเนื้อและเลือดของพวกมันออกเป็นชิ้น ๆ และบดกระดูกของพวกมันให้แหลกละเอียด!"

"เผ่าซีมู่จงเจริญ!"

คริส หัวหน้าเผ่ากนอลล์ยืนอยู่บนก้อนหินและให้กำลังใจทุกคน

ตอนนี้บรรยากาศของทุกคนซบเซา พวกเขาหลายคนหมดความมั่นใจเนื่องจากการต่อสู้ในครั้งนี้

ในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาที่ภักดีของซีมู่ คริสต้องทำให้ทุกคนกลับมามีกำลังใจที่ดีอีกครั้ง

การแก้แค้นเป็นเรื่องหนึ่ง แต่สิ่งสำคัญที่สุดในขณะนี้คือการเอาชนะความยากลำบากที่อยู่ตรงหน้า

"เผ่าซีมู่จงเจริญ!"

"เผ่าซีมู่จงเจริญ!"

"เผ่าซีมู่จงเจริญ!"

ด้วยแรงบันดาลใจจากคริส ทุกคนกลับมามีกำลังใจอีกครั้ง

แม้เสียงยังดูอ่อนแอเล็กน้อย แต่ก็ยังดีกว่าความหดหู่ก่อนหน้านี้

คริสพยักหน้าอย่างพอใจ ก่อนจะหันหลังกลับและเดินลึกเข้าไปในถ้ำ

"ฝ่าบาทซีมู่ เหล่าอสูรทั้งหมดได้รับการจัดการแล้ว แม้ใบไม้สีเขียวจะมีขนาดใหญ่กว่าและคลี่บานก่อนกลีบดอก แต่ใบไม้เขียวก็คือใบไม้เขียวเสมอ และท่านคือกลีบดอกที่ยังไม่ผลิบาน เมื่อวันที่ท่านเบ่งบานอย่างเต็มที่มาถึง ไม่ว่าใบไม้สีเขียวจะมีขนาดใหญ่เพียงใด มันก็เป็นแค่เพียงส่วนประกอบของท่านเท่านั้น ความต้องการของท่านคือทิศทางและเข็มชี้นำอนาคตของพวกเรา"

คริสคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นแข็ง ๆ ขณะกล่าวด้วยความเคารพ

ในขณะที่ให้กำลังใจเหล่าลูกน้อง เขาก็ไม่ลืมที่จะปลุกใจองค์ราชันของตัวเอง

ท้ายที่สุด หากซีมู่ล้มลงและสูญเสียเจตจำนงในการต่อสู้และแก้แค้น ไม่ว่าเหล่าอสูรที่อยู่เบื้องล่างจะฮึกเหิมเพียงใดก็ไร้ประโยชน์

ไม่ต้องพูดถึงการแก้แค้น แค่เอาชีวิตรอดยังยากเลย

ทันทีที่สิ้นเสียง ดวงตาสีเปลวเพลิงคู่หนึ่งก็สว่างขึ้นในถ้ำที่มืดมิด

ซีมู่ลุกขึ้นอย่างช้า ๆ ขดตัวอยู่ตรงหน้าคริส

โชคดีที่เพดานถ้ำสูงมากพอ ไม่เช่นนั้นเขาคงพลิกตัวลำบาก

"เจ้าทำได้ดีมาก คริส เมื่อถึงวันที่ข้าครองยอดเขาสูงทั้งหลายได้สำเร็จ ข้าจะมอบเกียรติอันยิ่งใหญ่ให้แก่เจ้า"

ซีมู่กล่าวชมเชย

ในตอนนี้เขาไม่มีอะไรจะมอบให้คริส นอกจากคำชม

ซึ่งยังดีกว่าเจ้านายบางคนเสียอีก

"ขอบพระทัยฝ่าบาทซีมู่ที่เมตตาชมเชยข้า"

คริสพยักหน้า

แม้คำพูดขององค์ราชันของเขาจะเหมือนภาพฝัน แต่คริสก็เลือกที่จะเชื่อมั่น

"ขออนุญาตฝ่าบาท จากนี้ไปเราควรทำเช่นไรกันดี?"

คริสถามต่อ

พวกเขาไม่สามารถอยู่ในภูเขาแห่งนี้ต่อไปได้ มันใกล้กับดินแดนที่มังกรแดงเพศเมียตัวนั้นยึดครองเกินไป

หากพวกศัตรูตามมาเจอในภายหลัง พวกเขาอาจไม่สามารถรักษาเหล่าอสูรที่เหลืออยู่ได้

"จากนี้ไป..."

ขณะที่ซีมู่กำลังจะเปิดเผยแผนการแก้แค้นของเขา

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการเชื่อมต่อระบบสนมและลูกดก และวาสนาอันเปี่ยมล้น! 】

“จากนี้ไป ข้าจะหาคู่ครองสองสามคนเพื่อมีลูก”

ซีมู่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

ทำให้คริสที่อยู่ตรงหน้าถึงกับอึ้งตะลึง

อะไรกัน?! มีลูกงั้นหรือ?!

ถึงแม้... แม้ว่าเรื่องนี้จะเป็นธรรมชาติของมังกรยักษ์ แต่มันไม่ใช่เวลาที่จะทำแบบนี้เอาตอนนี้สิ!