บทที่ 47 หลี่โหย่วหรงแต่งเข้าตระกูลเฉิน

กลับมายังห้องบำเพ็ญเพียร เฉินหลิงพลางกินโอสถทิพย์รวมปราณสองลายโอสถ หลอมพลังโอสถ ฟื้นฟูพลังวิญญาณในร่าง

พลางนำถุงเก็บของสองใบที่เพิ่งได้มา หลอมด้วยเพลิงวิญญาณ

การจะขจัดรอยประทับทางจิตวิญญาณที่ผู้ฝึกตนระดับสูงทิ้งไว้ นับว่ายากเย็นไม่น้อย

แต่โชคดีที่เฉินหลิงมีอัคคีอสนีบาตบงกชเขียว

ภายใต้การเผาไหม้ของเพลิงวิญญาณ

รอยประทับจิตเทวะของเจ้าของเดิม ก็ถูกเผาทำลายอย่างรวดเร็ว

“เป็นถุงเก็บของเก้ามิติทั้งสองใบ!” ใบหน้าของเฉินหลิงปรากฏรอยยิ้มยินดี

ขนาดของถุงเก็บของ สัมพันธ์โดยตรงกับความมั่งคั่งของผู้ฝึกตน

ถุงเก็บของเก้ามิติหนึ่งใบ มีมูลค่า 3 ถึง 5 หินวิญญาณระดับกลาง

ผู้ฝึกตนที่ไม่มีฝีมือพอตัว ย่อมไม่อาจใช้ของเช่นนี้ได้

เขาใช้จิตเทวะกวาดสำรวจ ในถุงเก็บของทั้งสองใบ มีของอยู่ไม่น้อย

เขาจึงนำของทั้งหมดออกจากถุงเก็บของ

มีโอสถทิพย์เก้าขวด

ยันต์อักขระสิบกว่าแผ่น

ตำราสามม้วน

หินวิญญาณจำนวนหนึ่ง

อาคมภัณฑ์สองชิ้น

และของจิปาถะอื่นๆ อีกเล็กน้อย

เฉินหลิงเริ่มนับหินวิญญาณก่อน วางไว้บนโต๊ะ นับอย่างละเอียด มีหินวิญญาณระดับกลาง 7 ก้อน หินวิญญาณระดับล่าง 150 ก้อน

สำหรับผู้บำเพ็ญอิสระแล้ว นับว่ามั่งคั่งยิ่งนัก!

เฉินหลิงนับต่อไป

ตำราสามม้วนนั้นเป็นวิชาแส้มังกรเพลิงและวิชากระบี่ผ่าพสุธาซึ่งเป็นตำราระดับสามัญขั้นกลาง

บัดนี้ วิชาบ่มเพาะระดับสามัญขั้นกลาง เฉินหลิงย่อมไม่เห็นอยู่ในสายตา

ทว่าเมื่อสายตาของเขากวาดไปเห็นตำราม้วนที่สาม ดวงตาก็พลันสว่างวาบ

《เคล็ดวิชาแปลงมังกร》!

เฉินหลิงหยิบขึ้นมา พลิกอ่านอย่างรวดเร็ว

“เป็นวิชาบ่มเพ็ญคู่ระดับสามัญขั้นสูง!” เฉินหลิงเผยสีหน้ายินดี

นี่คือวิชาบ่มเพ็ญคู่ระดับสูงที่ได้มาตรฐาน ย่อมมิอาจเทียบกับของพื้นๆ ที่เขาซื้อมาแต่เดิมได้

นอกจากนี้ ยังมียันต์ระดับกลางอีกสิบกว่าแผ่น ในนั้นมียันต์เพลิง ยันต์กายเบา เป็นต้น

สำหรับอาคมภัณฑ์สองชิ้น ชิ้นหนึ่งเป็นวงล้อเพลิงหลีระดับกลาง อีกชิ้นเป็นอาคมภัณฑ์ป้องกันระดับสูงนามเกล็ดเกราะกาฬ

วงล้อเพลิงหลีเป็นอาคมภัณฑ์ธาตุไฟ ส่วนเกล็ดเกราะกาฬเป็นธาตุทอง แม้เฉินหลิงจะใช้ไม่ได้ แต่เหออวิ๋นซิ่วและคนอื่นๆ อาจจะมีประโยชน์

โอสถทิพย์เก้าขวด มีทั้งหมดสามชนิด

คือโอสถทิพย์รวมปราณสี่ขวด โอสถทิพย์เลี่ยงธัญพืชสามขวด และโอสถโลหิตชีวาสองขวด

ล้วนเป็นโอสถทิพย์ที่พบเห็นได้ทั่วไป

ในฐานะผู้บำเพ็ญอิสระ ทรัพย์สมบัติของคนทั้งสองนับว่ามั่งคั่งยิ่งแล้ว

ทว่าสิ่งที่เฉินหลิงให้ความสำคัญที่สุด กลับเป็น 《เคล็ดวิชาแปลงมังกร》 นั้น!

ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างมันกับวิชาบ่มเพ็ญคู่สองเล่มเดิมนั้น อยู่ที่สามารถเพิ่มระดับบำเพ็ญของทั้งสองฝ่ายได้พร้อมกัน

ด้วยวิธีนี้ ภรรยาก็จะได้รับประโยชน์ด้วย

อย่างเช่นตอนนี้ เขาอยู่ที่ฝึกปราณขั้นหกแล้ว แต่ภรรยาทั้งสามคนกลับติดอยู่ที่คุณสมบัติรากวิญญาณ แม้จะมีโอสถทิพย์ช่วยเหลือ แต่ระดับบำเพ็ญก็คืบหน้าไปอย่างธรรมดา

เมื่อมีวิชานี้แล้ว ก็สามารถเพิ่มระดับบำเพ็ญของภรรยาได้ ทั้งยังไม่เสียเวลา

ในยามนั้น เขารู้สึกง่วงงุนขึ้นมา จึงหาวออกมาครั้งหนึ่ง จากนั้นยื่นมือออกไปปาดหนึ่งครั้ง นำของทั้งหมดเก็บกลับเข้าไปในถุงเก็บของ

บิดขี้เกียจหนึ่งครั้ง ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องบำเพ็ญเพียร

...

รุ่งอรุณของวันถัดมา แสงแดดสาดส่องอบอุ่น

ภายในห้องอบอวลไปด้วยไอร้อน บรรยากาศแห่งวสันตฤดู

ในถังไม้ หลี่โหย่วหรงเหงื่อกาฬไหลโซม ใบหน้าแดงระเรื่อ ฟื้นคืนกลับมาเป็นปกติแล้ว

ในถังน้ำ ร่างกายอันขาวผ่องดุจหยกขาวปรากฏอยู่รำไร

หลี่โหย่วหรงเหลือบมองเฉินหลิงแวบหนึ่ง แฝงไปด้วยเสน่ห์อันเย้ายวน “สหายนักพรตเฉิน เมื่อคืนต้องขอบคุณท่านมาก หากมิใช่เพราะท่าน ข้าคงต้องตายด้วยน้ำมือของคู่ชู้รักคู่นั้นเป็นแน่!”

เฉินหลิงพยักหน้า ทำท่าทีราวกับผู้ใหญ่สั่งสอน “ต่อไปต้องใจเย็นกว่านี้ จะล้างแค้นก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน”

“โอ้โห! เจ้าคนที่เอาแต่ซุกตัวอยู่แต่ในบ้าน กลับมาสั่งสอนข้าเสียแล้ว!” หลี่โหย่วหรงตวัดสายตามองเขา กล่าวอย่างกระเง้ากระงอดเจือด้วยเสน่หา

“ไหนเลยจะกล้า” เฉินหลิงกล่าวพลางยิ้มอย่างจริงจัง

แต่เช้าตรู่ เขากังวลกับอาการบาดเจ็บของหลี่โหย่วหรง พอตื่นขึ้นมาก็รีบร้อนมาดูอาการ

ใครจะรู้ว่า หลี่โหย่วหรงกำลังโคจรพลังบำบัดอาการบาดเจ็บอยู่ในถังอาบน้ำ

ไม่รอให้เฉินหลิงได้ทันตั้งตัว ก็ดึงเขาลงไปในถังน้ำทันที

หยอกล้อกันสองสามคำ เฉินหลิงก็เข้าเรื่องทันที “สหายนักพรตหลี่ ข้าสังหารศัตรูให้แล้ว สัญญาของเราในตอนนั้นจะเริ่มเมื่อใด?”

แม้ว่าเขาจะช่วยหลี่โหย่วหรงด้วยใจจริง แต่เมื่อแต่งนางเข้าบ้านแล้ว ก็จะได้ค่าธูปเทียน 30 หน่วย เรื่องนี้จะชักช้ามิได้!

“อะไรกัน กลัวว่าแม่นางอย่างข้าจะหนีไปหรือไร?”

หลี่โหย่วหรงใช้นิ้วหยกวาดวงบนผิวน้ำ นางชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มอย่างกระเง้ากระงอด ดวงตาอันเปี่ยมเสน่ห์จ้องมองเฉินหลิง

ใบหน้างามแดงระเรื่อดั่งผลไม้ที่สุกงอมในฤดูร้อน อวบอิ่มงดงาม ชวนให้น้ำลายสอ

ในสมองของเฉินหลิงพลันปรากฏภาพ《เคล็ดวิชาแปลงมังกร》ขึ้นมาอีกครั้ง

เขาพุ่งเข้าหาหลี่โหย่วหรงอีกครา

...

หลี่โหย่วหรงซบอยู่บนอกของเฉินหลิง ใบหน้างามเผยความอ่อนล้า

เฉินหลิงหรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ ในถังอาบน้ำเต็มไปด้วยพลังโอสถจากหญ้าอัคคีสุริยัน ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งร่าง

ลูบไล้ร่างงามในอ้อมแขน พลางกล่าวอย่างสงบว่า “ต่อไปพี่โหย่วหรงอยู่กับข้าแล้ว ก็ไม่ต้องเสี่ยงเข้าไปในบึงเมฆาฝันอีก!”

“จะอยู่กับเจ้าก็มิใช่ว่าเป็นไปมิได้ แต่มีบางเรื่อง เราต้องตกลงกันให้ดีเสียก่อน!” หลี่โหย่วหรงเงยลำคออันเรียวยาวขาวผ่องดุจหยกขึ้น พ่นลมหายใจหอมดั่งกล้วยไม้ข้างหูเฉินหลิง

“ว่ามา มีเรื่องอันใด?” เฉินหลิงยิ้ม

“ก็ไม่มีเรื่องใหญ่อันใด อย่างแรก ข้าไม่ต้องการตำแหน่งใดๆ แต่เจ้าก็ห้ามบังคับให้ข้ามีลูก!” หลี่โหย่วหรงกล่าวอย่างจริงจัง

มือของเฉินหลิงที่โอบเอวหลี่โหย่วหรงอยู่กระชับแน่นขึ้น กล่าวด้วยสีหน้าจริงจังเช่นกัน “ไม่ได้ ตำแหน่งนี้ต้องให้ ส่วนเรื่องมีลูกหรือไม่นั้น เราค่อยว่ากันทีหลัง”

ตำแหน่งนี้เกี่ยวข้องกับค่าธูปเทียน ต้องจัดการให้เรียบร้อยจึงจะวางใจได้

ส่วนเรื่องมีลูก ค่อยๆ เกลี้ยกล่อมทีหลังก็ได้!

แต่งงานแล้วไม่มีลูก คิดได้อย่างไรกัน?

“ก็ได้ แล้วแต่เจ้าจะจัดการ ข้าเหนื่อยแล้ว จะนอนสักงีบ!”

หลี่โหย่วหรงกล่าวจบ ก็ลุกขึ้นจากถังน้ำ เช็ดตัวให้แห้ง แล้วขึ้นเตียงนอน

เฉินหลิงเปิดหน้าต่างสถานะ

เห็นแถบข้อเสนอแนะ

【ข้อเสนอแนะ: รับอนุภรรยาสำเร็จ ได้รับ 30 ค่าธูปเทียน】

ใบหน้ายิ้มแย้มยินดี ลุกขึ้นสวมเสื้อผ้า

บนเตียง หลี่โหย่วหรงหลับไปแล้ว

เขาจึงออกจากห้องไป

...

ในลานบ้านเงียบสงัด

ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาอาหาร เหออวิ๋นซิ่วและคนอื่นๆ ต่างบำเพ็ญเพียรอยู่ในห้องของตน

เฉินหลิงมาถึงห้องบำเพ็ญเพียร นั่งขัดสมาธิบนเบาะรองนั่ง เปิดหน้าต่างสถานะ

ชื่อ: เฉินหลิง

ค่าธูปเทียน: 39

รากวิญญาณ: รากวิญญาณสี่ธาตุระดับล่าง (ทอง, ไม้, ไฟ, ดิน, 2/100) (+)

ระดับขั้น: ฝึกปราณขั้นหก

วิชาบ่มเพาะ: เคล็ดเพลิงคราม (ชำนาญ: 44/100) (+)

เคล็ดเพลิงวิญญาณเก้าพลิกผัน (รู้เค้าลาง: 33/100) (+)

ทักษะ: เคล็ดหลอมอาวุธพื้นฐาน (ชำนาญ: 50/100)

《ตำราสี่สิบแปดค่ายกลอาคมหลอมอาวุธ》 (ชำนาญ: 50/100) (+)

ดรรชนีเพลิงวิญญาณ (ชำนาญ: 38/100) (+)

วิชามารหุ่นเชิดพื้นฐาน (แรกเริ่ม: 5/100) (+)

เคล็ดกระบี่เมฆคราม (แรกเริ่ม: 6/100) (+)

อิทธิฤทธิ์: ไม่มี

อายุขัย: 75 ปี (+)

ปรมาจารย์หลอมอาวุธ: ขั้น 1 ระดับสุดยอด

สมาชิกตระกูล: (สามารถดูได้)

【ความคืบหน้าตระกูล: สมาชิกตระกูลห้าคน ทุกวันจะผลิตค่าธูปเทียนได้หนึ่งหน่วยครึ่ง】

【ข้อเสนอแนะ: ระดับบำเพ็ญของภรรยาสูงขึ้น ค่าธูปเทียนก็จะเพิ่มขึ้นด้วย!】

“ตอนนี้ด้านค่ายกลอาคมของข้าถึงทางตันแล้ว ส่วนด้านค่ายกลวิญญาณ แม้จะเพิ่มแต้มได้ แต่ระดับบำเพ็ญต่ำเกินไป ก็ไม่สามารถรวบรวมอักขระวิญญาณได้”

“ดังนั้นต้องเพิ่มระดับบำเพ็ญก่อน”

เฉินหลิงไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจว่าค่าธูปเทียน 39 หน่วยนี้ จะใช้เพิ่มระดับรากวิญญาณและวิชามารหุ่นเชิดก่อน

เมื่อรากวิญญาณสูงขึ้น ระดับบำเพ็ญก็จะสูงขึ้นอย่างมั่นคง

ส่วนวิชามารหุ่นเชิดนั้น เกี่ยวข้องกับแมงมุมโลหิตเกราะหมึกขั้นสองตัวนั้น

เพียงแค่สามารถสร้างแมงมุมโลหิตเกราะหมึกออกมาได้ ก็จะมีผู้ช่วยที่มีพลังเทียบเท่าระดับสร้างฐานราก ความปลอดภัยก็จะได้รับการประกันอย่างมาก