HO บทที่ 83 เริ่มต้นต่อสู้

“ไม่น่าเชื่อว่าแกจะกลับมาได้แบบเป็น ๆ” ไวแอตต์กล่าวด้วยความประทับใจเล็กน้อยแต่ก็โกรธที่ลูกสมุนของเขาล้มเหลวในการจัดการซินหยา “ดูเหมือนว่าฉันจะมีความสุขที่ได้ฆ่าแกด้วยมือของตัว”

ซินหยามองไปที่ไวแอตต์อย่างดูถูกและโต้กลับ “เสียใจด้วย ฉันต่างหากที่จะได้มีความสุข หลังจากที่ได้เห็นคุณตาย”

คำพูดเหล่านั้นทำให้ไวแอตต์รู้สึกโกรธจัด ออร่าของเขาก็ปรากฏอีกครั้ง ความมืดรอบๆ ตัวของเขาเริ่มเพิ่มขึ้น หมุนวนไปรอบ ๆ ร่างกายของเขา ลมเริ่มพัดขึ้นและบริเวณโดยรอบกลายเป็นพายุ สายฟ้าเริ่มสว่างวาบบนท้องฟ้า

ซินหยามองไปรอบ ๆ พบว่าท้องฟ้าที่แจ่มใสเริ่มมืดลง ต้นไม้เริ่มเปลี่ยนไป ดูบิดเบี้ยวและน่ากลัวมากขึ้น ดูเหมือนว่าไวแอตต์จะรวบรวมพลังเสร็จแล้วและพร้อมที่จะต่อสู้

ซินหยาแอบดูแผนที่ของเขาและเห็นเว่ยกับวอนเดอร์ริ่งซาวด์ที่ซ่อนอยู่ในบริเวณใกล้เคียง

ทั้งหมดนี้เป็นแผนของพวกเขา พวกเขาตระหนักว่าพวกเขาไม่สามารถจัดการกับไวแอตต์ได้โดยตรงดังนั้นจึงต้องเล่นงานจุดอ่อนของเขา

พวกเขารู้ว่าจุดอ่อนของไวแอตต์คือศีรษะของเขาและพวกเขาจำเป็นต้องใช้ประโยชน์จากข้อมูลนี้ ทางด้านวอนเดอร์ริ่งซาวด์ได้เสนอแผนมาว่าให้ซินหยายั่วโมโหไวแอตต์และในระหว่างนั้นก็ให้เว่ยใช้กระสุนวิญญาณเล็งไปที่ศีรษะของเขา

สาเหตุที่ให้ซฺนหยาเป็นคนยั่วโมโหก็เพราะว่าวอนเดอร์ริ่งซาวด์วิ่งได้แย่มากขณะเล่นขลุ่ย ดังนั้นซินหยาจะรับหน้าที่นี้และในระหว่างนั้นวอนเดอร์ริ่งซาวด์จะคอยสนับสนุนซินหยาอยู่เบื้องหลัง

เมื่อหันกลับมาสนใจไวแอตต์ ซินหยามองดูดวงตาสีแดงปีศาจของไวแอตต์ที่จ้องมาที่เขา ทำให้เกิดความหนาวเย็นที่กระดูกสันหลังทันที

ไวแอตต์ ยกดาบสีดำขนาดใหญ่ของเขาไปที่ซินหยาและคำราม

"ฉันจะเอาเลือดของแกมาชะโลมดาบของฉัน!!!"

“พวกคุณพร้อมหรือยัง” ซินหยาถามในแชทปาร์ตี้และเอามือไปจับของที่อยู่ในกระเป๋าที่ มันเป้นของที่เว่ยมอบให้เขาก่อนหน้านี้ซึ่งเต็มไปด้วยยาจากอสุรกายเมือก

“อืม ฉันพร้อมแล้ว ฉันจะทำให้ดีที่สุด” เว่ยตอบ

"ฉันก็พร้อมแล้ว ฉันจะคอยช่วยคุณเอง ไม่ต้องกังวล" วอนเดอร์ริ่งซาวด์บอกเขา

“เอาล่ะ เริ่มโจมตีทันทีที่ฉันให้สัญญาณนะ” ซินหยาพูดขณะเตรียมตัวเองให้พร้อม

ซินหยารู้ว่าเขาต้องเริ่มโจมตีก่อนที่ไวแอตต์จะทำ ถ้าไวแอตต์โจมตีเขาในตอนนี้ มีเพียงสิ่งเดียวที่จะเกิดขึ้น เขาจะสูญเสียพลังชีวิตไปจำนวนมากและในการโจมตีครั้งที่สอง เขาจะตาย เขาตรวจสอบพลังชีวิตของไวแอตต์ มันมีประมาณหนึ่งแสน จากนั้นต้องเป็นการต่อสู้ที่ยืดเยื้อแน่นอน

ซินหยาดึงยาลูกไฟขนาดเล็กออกมาและเริ่มขว้างใส่ไวแอตต์ ขณะที่วิ่งไปรอบ ๆ ตัวเขา ซินหยาจำได้ตอนที่เขาฆ่ามอนสเตอร์กับเมลติ้งวโนว์ เขาใช้เทคนิคนี้เมื่อเขาต่อสู้กับมอนสเตอร์ เขาจะรักษาระยะห่างพร้อมกับดึงดูดความโกรธของมอนสเตอร์ไว้กับตัวเขา  หลังจากดูเมลติ้งสโนว์ทำสองสามครั้ง ซินหยามั่นใจว่าเขาสามารถทำได้เช่นกัน

ไวแอตต์แผดเสียงคำรามเมื่อ ยาลูกไฟขนาดเล็กโจมตีเขา เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแมลงตัวนี้ต้องการจะท้าทายเขา เขามั่นใจว่าเขาจะทำให้ดรายแอดตนนี้เสียใจที่เข้ามาในป่าแห่งนี้ เขารวบรวมพลังงานมืดของเขาลงในดาบและฟันดาบของเขาลงเพื่อพยายามโจมตีซินหยา

แม้ว่าซินหยาจะหลบการโจมตีแต่พลังจากดาบทำให้เขาได้รับความเสียหาย ราว  ๆ 50 หน่วยและเกิดร่องลึกขนาดใหญ่ในพื้นดิน เขาจะต้องระวังให้มากกว่านี้ ถ้าเขาเผลอเมื่อไหร่ เขาอาจจะสะดุดล้มและทำให้ถูกโจมตีได้

"เว่ยเริ่มยิงเลย! วอนเดอร์ริ่งซาวด์บทเพลงหอยทากใส่เขา" ซินหยาออกคำสั่งขณะขว้างยาลูกไฟขนาดเล็กไปที่ไวแอตต์ ขณะหลบการโจมตีของไวแอตต์อย่างต่อเนื่องและกระโดดเพื่อถอยหลังเขา

เว่ยที่รอคอยสัญญาณจากซินหยาอย่างประหม่า เธอเริ่มยิงทันทีที่ได้รับสัญญาณ ในระหว่างที่เธอยิง เธอเห็นว่าซินหยามีความคล่องตัวสูงมาก

ตั้งแตเริ่มยิง เธอเล็งปืนไปที่ศีรษะของไวแอตต์ เธอใช้ทักษะกระสุนวิญญาณ

กระสุนสองนัดพุ่งเข้าหาหัวของไวแอตต์แต่ทว่ามันพลาดเป้าในวินาทีสุดท้าย

ไวแอตต์หลบเลี่ยงการโจมตีและเริ่มหัวเราะอย่างเย่อหยิ่ง ทำให้ซินหยาหยุดขว้างยาของเขา

“ดูเหมือนว่าฉันจะประเมินแกสูงเกินไป แกคิดว่าฉันไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของเพื่อนตัวน้อยสองคนของแกจริง ๆ เหรอ?”