เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

HO บทที่ 46 โฟรเซ่นไอซ์

HO บทที่ 46 โฟรเซ่นไอซ์

HO บทที่ 46 โฟรเซ่นไอซ์


หลังจากที่ซินหยากับเมลติ้งสโนว์ได้ออกจากป่า พวกเขาตั้งใช้เวลากว่า 2วันกว่าจะถึงเมืองเบลล์พอร์ต ในระหว่างนี้พวกเขาไม่พบเจออุปสรรคอะไรเลย ทางซินหยา เขาได้พบเจอพืชและสมุนไพรหลากหลายชนิด เขาเก็บพวกมันตลอดเวลาอย่างเพลิดเพลินจนทำให้ช่องเก็บของของเขาเต็ม เขาสามารถนำพวกมันมาใช้ปรุงอาหารและปรุงยาได้หลากหลายซึ่งเขาตั้งใจจะทำพวกมันหลังที่ส่งภารกิจเสร็จ

แม้ซินหยาจะเพลิดเพลินกับการเก็บแต่ไม่ใช่สำหรับเมลติ้งสโนว์ เด็กหนุ่มรู้สึกเบื่อมาก เขาอยากจะรีบกลับเมืองไว ๆ เพื่อไปฝึกสัตว์เลี้ยงของเขาซะที กว่าจะฝึกเสร็จและนำมาใช้งานได้ มันต้องใช้เวลาถึงสามถึงสี่สัปดาห์ซึ่งมันต้องใช้เวลาและความอดทนมาก ถ้าใครไม่มีใจรักที่เพียงพอ คนเหล่านั้นอาจจะทิ้งสัตว์เลี้ยงไว้กลางทางได้

ในระหว่างที่เมลติ้งสโนว์กำลังคิดถึงเรื่องสัตว์เลี้ยงอยู่ จู่ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงข้อความแจ้งเตือนดังขึ้นมา เขาได้เปิดดูและพบว่ามันมาจากพี่ชายของเขา

‘รีบออกจากระบบ เรามีเรื่องต้องคุยกัน’

เมลติ้งสโนว์ไม่รู้ว่าพี่ชายของเขาจะพูดเรื่องอะไร ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของพ่อรึเปล่า

“พี่ดริฟ ผมต้องออกจากระบบก่อนนะ พอดีพี่ชายมีบางอย่างจะพูดกับผม”

“ให้ฉันรอมั้ย” ซินหยาถาม

เมลติ้งสโนว์ส่ายหัว “ไม่ต้องหรอก ผมไม่รู้ว่าจะกลับมาตอนไหน”

“ก็ได้ แล้วเจอกันนะ” ซินหยากล่าวโบกมือลาเมลติ้งสโนว์

เมลติ้งสโนว์ได้โบกมือลาซินหยา ก่อนจะออกจากเกม  หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาทีต่อมาเมลติ้งสโนว์ได้ออกจากเครื่อง VR และเดินไปหาพี่ชายของเขา เขาพบว่าพี่ชายกำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานและเปิดประตูรอเขาอยู่

“จุน เข้ามาสิ กำลังรออยู่เลย” พี่ชายของเมลติ้งสโนว์กล่าว

เมลติ้งสโนว์เดินเข้าไปในห้องทำงานด้วยความรู้สึกไม่ดี “ขอโทษที่ให้รอนะพี่”

....

หนึ่งวันก่อน

โฟรเซ่นไอซ์กำลังสำรวจไอเทมที่เขาและกิลด์ของเขาได้รับจากเคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จ ปัจจุบันกิลของเขาได้รับการจัดอันดับอยู่ใน อันดับ5,000 ซึ่งเขาต้องให้กิลด์ติดอยู่ในอันดับ 1ใน1,000 บนบอร์ดจัดอันดับ

นอกจากนี้เขายังมีสปอนเซอร์ติดต่อเข้ามา โดยทางสปอนเซอร์ได้บอกมาว่า ถ้าเขาสามารถทำให้กิลด์ของเขาขึ้นสู่ อันดับ 500 ได้ พวกเขาจะทำการเซ็นสัญญากับเขา เขาจำเป็นต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะนำเขาไปสู่เป้าหมายให้ได้

รอยยิ้มได้ปรากฏบนใบหน้าของเขา เขาได้นึกถึงสิ่งที่เขาวาดฝันทำให้เขาเผลอหัวเราะออกมา เขาได้หันไปมอง ซิลเคินเอนวี่ ‘แฟนสาว’ ของเขา เขาได้เผยรอยยิ้มที่น่ารังเกียจออกมา สำหรับเขาแล้ว เธอเป็นเพียงแค่ภาระเท่านั้น ถ้าหากเธอไม่ให้เงินเขา เขาคงเขี่ยเธอทิ้งไปตั้งนานแล้ว แต่ถ้าเขาได้เซ็นสัญญา เขาไม่จำเป็นต้องซ่อนความสัมพันธ์ระหว่างเขากับโรสลิลลี่อีกต่อไป เมื่อได้นึกถึงเธอเขาก็ได้เผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้ง

“ที่รักกำลังดูอะไรอยู่เหรอ” โฟรเซ่นไอซ์ถาม ด้วยสีหน้าที่เป็นมิตร

ซิลเคินเอนวี่หันมาหาเขาด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความรัก “ก็น้องชายของคุณนั่นแหละ เขาได้ลงวิดีโออันใหม่แล้ว เขาดูน่ารักมากเลย ในวิดีโอเขาสิ เขาได้โชว์ทักษะที่ยอดเยี่ยมมาก มันดูเหมือนว่าเขารับหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดให้กับดราดแอดนั่นเลย”

สมาชิกคนอื่น ๆ ในกิลด์ได้ยินสิ่งที่เธอพูด พวกเขาก็รู้สึกสงสัยและได้เปิดวิดีโอที่ว่านั่นดู พวกเขาเห็นว่าทักษะของเมลติ้งสโนว์นั้นยอดเยี่ยมมากและคิดว่าควรจะชักชวนให้เขามาเป็นสมาชิกกิลด์ การที่มีเด็กผู้ชายที่น่ารักและเปี่ยมไปด้วยพลังแบบนี้ จะทำให้บรรยากาศของกิลด์มีชีวิตชีวามากขึ้น

โฟรเซ่นไอซ์รู้ว่าน้องชายของเขาไม่ต้องการเป็นพวกไต่อันดับและเขาก็ไม่อยากบังคับน้องชายให้มาทำอย่างเขาด้วยเพราะเขารู้ดีว่าน้องชายของเขาไม่ชอบการแข่งขันดังนั้นเขาจึงปล่อยให้น้องเล่นเกมนี้อย่างสนุกสนานไป เขาได้ส่ายหัวเบา ๆ และกำลังจะกลับไปตรวจสอบคลังเก็บของของเขาต่อ จู่ ๆ ก็มีกล่องข้อความส่วนตัวจากโรสลิลลี่ปรากฏขึ้นมา

RL: ที่รัก เราจำเป็นต้องพูดเรื่องของน้องชายของคุณนะ

FL: ทำไมเหรอ?

RL: ก็ทำไมเขาถึงอยู่กับดรายแอดนั่นล่ะ ทุกคนเขาคิดว่าน้องชายของคุณกำลังถูกใช้งานนะ

FL: ทำไมล่ะ ฉันเห็นว่าก็ไม่เห็นจะมีอะไรเสียหายนี่ เธอกังวลในเรื่องนี้เหรอ

RL: ใช่สิที่รัก ลองคิดดูนะ หากคนอื่นรู้ว่าเขาเป็นน้องชายของคุณ ใครบางคนอาจใช้เรื่องนี้มาโจมตีคุณ หากคุณปล่อยอย่างนี้ต่อไปมันอาจจะมาทำลายโอกาสของคุณ ฉันไม่อยากให้เรื่องของน้องชายของคุณมายุ่งวุ่นวายและกลายเป็นปัญหาเรื่องสปอนเซอร์ของคุณ

FL: เข้าใจแล้วที่รัก เดี๋ยวฉันจะบอกให้เขาอยู่ห่าง ๆ จากดรายแอดนั่นเอง แต่ฉันคิดว่าเจ้าดรายแอดนั่น มันไม่น่าจะสร้างปัญหาอะไรกับฉันในเรื่องนี้เท่าไหร่นะ

RL: แค่ให้อยู่ห่าง ๆ เหรอ? ทำไมที่รักถึงไม่ให้น้องชายเเข้ามาอยู่กิลด์เดียวกับคุณล่ะ

FL: ไม่จำเป็นหรอก อีกไม่กี่สัปดาห์ ฉันจะก็อยู่ในอันดับ 500 อย่างแน่นอน

RL: แต่ที่รัก ถ้าได้ความช่วยเหลือ อันดับของกิลด์ของคุณต้องเพิ่มขึ้นมากกว่านี้แน่นอน

FL: ฉันบอกว่าไม่!! ทำไมที่รักถึงต้องการให้เขามาถึงขนาดนี้ด้วยล่ะ

RL: กะก็ เขาเป็นน้องชายของคุณ ฉันก็แค่เป็นห่วง

FL: เขาสามารถดูแลตัวเองได้ ไม่จำเป็นตั้งห่วง

จากนั้นโฟรเซ่นไอซ์กับโรสลิลลี่ก็ได้หยุดส่งข้อความ เขาได้กลับไปตรวจสอบคลังเก็บของของเขาต่อ

ส่วนทางโรสลิลลี่ก็กำลังคิดหาทางทำอย่างไรจากนี้ดี เธอคงจำเป็นต้องเข้าเกมเพื่อเข้าใกล้เมลติ้งสโนว์ซึ่งก่อนหน้านี้เธอถึงกับลดตัวเพื่อหลอกล่อโฟรเซ่นไอซ์ คิดจริง ๆ เหรอว่าคนอย่างเธอจะชอบเขา เธอล่ะเกลียดเจ้าดรายแอดนั่นจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเขา เธอคงไม่ต้องทำลงทุนลงแรงถึงขนาดนี้ เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ พลางคิดหาวิธีแยกเมลติ้งสโนว์ออกจากดริฟติ้งคลาวด์ เนื่องจากอีกสามสัปดาห์ข้างหน้า เธอก็จะไปถึงเมืองเบลล์พอร์ตแล้ว หากเมลติ้งสโนว์ยังอยู่ติดกับเขา เธอคงไม่สามารถทำตามแผนการของเธอได้

จบบทที่ HO บทที่ 46 โฟรเซ่นไอซ์

คัดลอกลิงก์แล้ว