ตอนที่ 49 ค่ายฝึกอบรมเริ่มต้นขึ้น

"ถึงจะจริง แต่ค่ายฝึกอบรมก็ทดสอบมากกว่าแค่ทักษะการทำอาหารนะ ยังมีด้านอื่นๆ อีก ถ้าไม่ระวัง อาจจะถูกคัดออกได้!" ซาคากิ เรียวโกะชี้ให้เห็น

ความวิตกกังวลของโยชิโนะ ยูกินั้นเข้าใจได้ ท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนต่างก็รู้รูปแบบการประเมินของค่ายฝึกอบรม

ถึงแม้ว่าเนื้อหาของค่ายฝึกอบรมจะไม่ถูกเปิดเผยต่อนักเรียนที่เข้าร่วม แต่พวกเขาก็ไม่ใช่คนโง่—นักเรียนเกือบทุกคน ยกเว้นนักเรียนที่ย้ายเข้ามาใหม่ ได้อยู่ที่โทสึกิมาเป็นเวลานานแล้ว

ทุกปี นักเรียนที่เข้าสู่ระดับมัธยมปลายจะต้องเข้าร่วมค่ายฝึกอบรม เมื่อมีคนเข้าร่วมมากมายขนาดนี้ เนื้อหาของค่ายฝึกอบรมจึงไม่ใช่ความลับอีกต่อไป—

แน่นอนว่า รายละเอียดเฉพาะจะเปลี่ยนไปทุกปี ดังนั้นเนื้อหาที่แน่นอนจึงไม่แน่นอน แต่ทุกคนก็รู้รูปแบบโดยทั่วไป

การประเมินของค่ายฝึกอบรมครอบคลุมหลายด้าน—ทักษะการทำอาหารล้วนๆ ไม่ใช่ทุกสิ่ง

"นั่นก็จริง แต่พวกเธอก็แค่ต้องระมัดระวังและคิดให้รอบคอบ ถึงแม้ว่าค่ายฝึกอบรมจะคัดนักเรียนออกหนึ่งในสามหรือแม้กระทั่งครึ่งหนึ่ง แต่ความยากมันก็ไม่ได้สูงขนาดนั้น"

การที่ได้เข้าร่วมค่ายฝึกอบรมมาก่อน แน่นอนว่าอิชชิกิ ซาโตชิย่อมรู้สถานการณ์ดี เขายอมรับว่าสิ่งที่ซาคากิ เรียวโกะพูดนั้นถูกต้อง—ถ้าพวกเขาประมาทเกินไป ก็อาจจะตกม้าตายได้

แต่ด้วยความเข้าใจของเขาที่มีต่อผู้พักอาศัยในดาวเหนือ ตราบใดที่พวกเขาทำผลงานได้ตามปกติ พวกเขาก็สามารถผ่านไปได้อย่างง่ายดาย

"ว่าแต่ ยูกิก็เข้าร่วมการประเมินค่ายฝึกอบรมนี้ด้วยสินะ? ดูเหมือนว่ายูกิจะมาขโมยซีนแน่ๆ!"

ทุกคนก็นึกขึ้นมาได้ทันทีว่ายูกิจะเข้าร่วมการประเมินนี้ด้วย ในขณะที่ยูกิมีสิทธิพิเศษในการไม่ต้องเข้าเรียน แต่เขาก็ยังต้องเข้าร่วมการสอบ ถึงแม้ว่าค่ายฝึกอบรมจะถูกจัดอยู่ในรูปแบบของกิจกรรม แต่มันก็คือการสอบโดยพื้นฐาน

"น่าจะเป็นอย่างนั้น แต่ตอนนี้พวกเธอควรจะไปเก็บของกันไม่ใช่เหรอ" ยูกิกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

สำหรับเขาแล้ว การเข้าร่วมค่ายฝึกอบรมก็เหมือนกับการไปเที่ยวพักผ่อน—ถึงแม้นักเรียนจะไม่มีสิทธิพิเศษเหมือนกับแขก แต่เขาก็ไม่ควรลืมเครือข่ายเส้นสายของเขาที่รีสอร์ท

นอกจากโดจิมะ กินแล้ว เขาก็ยังสนิทกับคนอื่นๆ ที่นั่นเป็นอย่างดี เขาแทบจะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

เมื่อได้ยินคำพูดของยูกิ ทุกคนก็รีบไปเก็บของ พวกเขาจะต้องไปหลายวันและแน่นอนว่าต้องเตรียมตัวให้พร้อม

....

หนึ่งวันต่อมา ผู้พักอาศัยในดาวเหนือทุกคนก็ได้ขึ้นรถบัสของโรงเรียน ทีละคันมุ่งหน้าไปยังโทสึกิรีสอร์ท

"กลับมาอีกครั้งในเวลาไม่ถึงเดือนเลย!" นาคิริ อลิซอดไม่ได้ที่จะอุทานหลังจากที่รถบัสมาถึงโทสึกิรีสอร์ท

เธอ, ยูกิ, และคุโรคิบะ เรียวเพิ่งจะจากไปไม่ถึงเดือน แต่ตอนนี้พวกเขาก็กลับมาอีกครั้ง

"อ๋อ ใช่สิ! อลิซ พวกเธอเคยมาฝึกงานที่โทสึกิรีสอร์ทก่อนหน้านี้นี่นา!"

ทุกคนก็นึกขึ้นมาได้ทันที สำหรับสามคนนี้แล้ว โทสึกิรีสอร์ทน่าจะเป็นดินแดนที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี

"เชฟยูกิ! ดีใจที่ได้เจออีกครั้งครับ!"

ขณะที่ทุกคนกำลังมุ่งหน้าไปยังล็อบบี้ พนักงานคนหนึ่งก็เห็นยูกิและทักทายเขาอย่างตื่นเต้น

"เชฟ? ยูกิ นายเป็นเชฟที่โทสึกิรีสอร์ทแล้วเหรอ?!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้พักอาศัยในดาวเหนือก็ตกตะลึง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่ายูกิและคนอื่นๆ มาฝึกงานที่โทสึกิรีสอร์ท แต่ในมุมมองของพวกเขา พวกเขาน่าจะมาที่นี่เพื่อเรียนรู้ โดยพื้นฐานแล้วก็คือทำงานจิปาถะต่างๆ

ถึงแม้ว่ายูกิจะได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่าด้วยพลังพิเศษของเขา แต่ในตอนนั้นเขาก็ยังเป็นเพียงเชฟระดับสูง และเชฟระดับสูงก็ไม่ได้หายากนักที่โทสึกิรีสอร์ท

ตอนนี้เอง หลังจากได้ยินคำพูดของพนักงาน พวกเขาก็ตระหนักว่าจริงๆ แล้วยูกิเป็นเชฟที่นี่

"ทักษะการทำอาหารของยูกิอยู่ในระดับแนวหน้า นอกจากนี้ ไม่มีใครสามารถเลียนแบบการทำอาหารด้วยการควบคุมไฟของเขาได้ เมื่อพูดถึงการควบคุมไฟแล้ว ยูกิคือที่สุด แขกหลายคนมาที่นี่โดยเฉพาะเพื่อลองชิมอาหารของยูกิ ดังนั้นเขาจึงได้เป็นเชฟโดยธรรมชาติ"

นาคิริ อลิซอธิบาย

ทักษะการทำอาหารของยูกิเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาได้เป็นเชฟ—

แต่พลังพิเศษของยูกิทำให้เขาได้เปรียบอย่างหาที่เปรียบมิได้ ไม่มีใครสามารถเลียนแบบการทำอาหารด้วยการควบคุมไฟของเขาได้ ดังนั้นเขาจึงได้เป็นเชฟโดยธรรมชาติ

บางทีทักษะการทำอาหารของเขาอาจจะยังขาดไปบ้างก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้ยูกิคือเชฟระดับชั้นสามของแท้ตามมาตรฐานของระบบ—เชฟระดับนี้มีคุณสมบัติครบถ้วนที่จะเป็นเชฟที่โทสึกิรีสอร์ท

สถานะของยูกิในฐานะเชฟที่นี่ได้รับการยอมรับจากทุกคนเกือบทั้งหมด ในขณะที่นี่ไม่ใช่โรงเรียนโทสึกิ แต่หลักการ "ปลาใหญ่กินปลาเล็ก" ก็ยังคงใช้ได้

การเคารพผู้ที่แข็งแกร่ง—ใครก็ตามที่ทำอาหารได้ดีกว่า พวกเขาก็จะน่าเกรงขามกว่า อย่างน้อยก็ในครัว

ดังนั้น ทุกคนจึงชื่นชมยูกิไม่น้อย

"เชฟเหรอ? ที่โทสึกิรีสอร์ท? นึกภาพไม่ออกเลย—" โยชิโนะ ยูกิตาเป็นประกาย

ทาโดโคโระ เมงุมิที่อยู่ข้างๆ เธอก็มีท่าทางเหมือนแฟนคลับตัวยงเช่นกัน คนที่เธอชอบนั้นยอดเยี่ยมขนาดนี้—เธอย่อมมีความสุขอย่างยิ่งโดยธรรมชาติ

ยูกิก็ได้ทักทายพนักงานเหล่านี้เช่นกัน ในขณะที่นักเรียนคนอื่นๆ รอบๆ มองมาที่ยูกิด้วยความอิจฉาและชื่นชม

ท้ายที่สุดแล้ว ยูกิได้เอาชนะคุกะ เทรุโนริ หนึ่งใน 10 หัวกะทิ และความวุ่นวายที่เขาก่อขึ้นที่โทสึกิรีสอร์ทก็ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย นักเรียนคนใดที่ไม่ตกข่าวย่อมรู้จักยูกิ

แน่นอนว่า เช่นเดียวกับผู้พักอาศัยในดาวเหนือ พวกเขาไม่รู้ว่ายูกิได้กลายเป็นเชฟที่รีสอร์ทแล้ว

....

"นักเรียนเกือบทั้งหมดมาถึงแล้ว เตรียมตัวได้—" โรลันด์ ชาเปลกล่าวในห้องทำงานแห่งหนึ่ง พลางมองดูนักเรียนที่ทยอยมาถึง

คำพูดเหล่านี้แน่นอนว่ามุ่งไปที่กลุ่มศิษย์เก่าที่อยู่ข้างหลังเขา

"วางใจเถอะค่ะ พวกเราเตรียมตัวกันมาสักพักแล้ว แต่ว่า—มันจะดีจริงๆ เหรอที่มีเรื่องยูกิอยู่ในการประเมินนี้? เราไม่กังวลว่าจะทำลายขวัญกำลังใจของนักเรียนคนอื่นเหรอคะ" อินุอิ ฮินาโกะถาม

พวกเขาได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับยูกิและได้เรียนรู้มากยิ่งขึ้นหลังจากมาถึงรีสอร์ท

พวกเขาทุกคนต่างก็ตกใจมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้เรียนรู้จากโดจิมะ กินว่ายูกิได้กลายเป็นเชฟระดับชั้นสามแล้ว

ศิษย์เก่าส่วนใหญ่ที่อยู่ ณ ที่นี้ก็เป็นเชฟระดับชั้นสามเช่นกัน โดยมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้เป็นระดับสอง

การที่นักเรียนมัธยมปลายปีหนึ่งจะเป็นเชฟระดับชั้นสามแล้วเป็นเรื่องที่ยากจะจินตนาการ... ตอนนี้พวกเขาถึงกับเริ่มสงสัยในพรสวรรค์ของตัวเองแล้ว

ในอดีต คนอื่นมักจะเรียกพวกเขาว่าอัจฉริยะ แต่ตอนนี้ เมื่อเปรียบเทียบตัวเองกับยูกิแล้ว ดูเหมือนว่าคำว่า "อัจฉริยะ" ไม่ควรจะถูกนำมาใช้กับพวกเขา

และจุดสำคัญในตอนนี้ก็คือเชฟระดับชั้นสามคนนี้กำลังเข้าร่วมการประเมินค่ายฝึกอบรม

มันเหมือนกับอุซึมากิ นารูโตะที่เพิ่งกลับมาจากมหาสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 มาสอบจูนิน—มันจะมีประเด็นอะไรกันล่ะ?!

จบตอน