เมื่อสายลับโคโนฮะถูกเปิดโปง ใครฆ่าโฮคาเงะตอนที่1

บทที่ 1: ยุคสมัยแห่งทวยเทพ

ภายในบ้านดินทรายซึ่งตั้งอยู่สุดขอบด้านนอกของหมู่บ้านซึนะงาคุเระ

เด็กชายผมดำอายุราวสิบขวบกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้และง่วนอยู่กับการปรับแต่งแขนข้างหนึ่ง

แน่นอนว่าแขนข้างนี้ไม่ใช่แขนของมนุษย์ แต่เป็นแขนเทียม

ด้านหลังของเขาคือหุ่นเชิดหญิงที่มีรูปร่างเย้ายวนจนแทบจะแยกไม่ออกจากคนจริงๆ

"ในที่สุดก็วิจัยและสร้างมิสไซล์สำเร็จจนได้ มันต้องใช้ความพยายามจริงๆ ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าเพนวิถีอสูรยิงมิสไซล์ได้ล่ะก็ ฉันคงนึกว่าเป็นยันต์ระเบิดทั้งหมด การติดตั้งมันไว้ในแขน... โอเค มองไม่เห็นร่องรอยเลย สมบูรณ์แบบ~"

เด็กชายพิจารณาแขนที่ดูสมจริงอย่างน่าทึ่งด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง พร้อมกับร่องรอยแห่งความภาคภูมิใจบนใบหน้า

ทว่าเด็กชายกลับถอนหายใจ "อา แต่มิสไซล์ลูกเดียวมันยังไม่พอ ซาสึเกะในอนาคตดูเหมือนจะรู้จักคาถาอัญเชิญเครื่องมือนินจา เขาสามารถอัญเชิญเครื่องมือนินจาได้ทันทีเพียงแค่สัมผัสผนึกบนแขนของเขา ไว้ถ้ามีโอกาสในอนาคตฉันจะลองเรียนคาถาอัญเชิญเครื่องมือนินจานั่นแล้วเพิ่มมันเข้าไปในของล้ำค่าของฉัน ด้วยวิธีนี้ฉันก็จะไม่ถูกจำกัดอีกต่อไป"

เด็กชายคนนี้ชื่อว่า ชินได เป็นเกะนินจากหมู่บ้านซึนะงาคุเระ

อย่างไรก็ตาม สถานะเกะนินของชินไดนั้นน่ากังขา เขาไม่เคยเข้าเรียนที่โรงเรียนนินจาของซึนะงาคุเระหรือเข้าร่วมการประเมินใดๆ เลย ลุงของเขาบังคับยัดเยียดมันให้กับเขา ทั้งๆ ที่ชินไดไม่ได้อยากเป็นนินจา

อ้อ ใช่แล้ว ลุงของชินไดคือคาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 แห่งหมู่บ้านซึนะงาคุเระ

ชินไดเป็นสมาชิกตระกูลของคาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 และมีขีดจำกัดสายเลือดคาถาแม่เหล็ก

แต่ทว่า ชินไดไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับพ่อแม่ของเขาเลย

เพราะก่อนที่ชินไดจะอายุครบสองขวบ พ่อแม่ของเขาก็ได้สละชีวิตระหว่างปฏิบัติภารกิจ

หลังจากนั้น คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 ก็รับชินไดมาเลี้ยง

แต่จะเรียกว่ารับเลี้ยงดู 'การเลี้ยงแบบทิ้งๆ ขว้างๆ' น่าจะถูกต้องกว่า

คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 จะแค่ส่งคนมาส่งอาหารให้ชินไดทุกวัน เพียงเพื่อให้เขาไม่อดตาย

เคยเห็นใครเลี้ยงเด็กสองขวบด้วยขนมปังแผ่นที่แข็งจนกินไม่ได้ไหม?

ชินไดเคยเจอมาแล้ว

โชคดีที่เด็กในโลกนี้ฟันขึ้นครบทุกซี่ตั้งแต่อายุสองขวบแล้ว มิฉะนั้นชินไดเชื่อจริงๆ ว่าเขาคงไม่มีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้

ชินไดยังจำได้ว่าตอนนั้นเขาเกือบจะสำลักจนตาย และกลืนมันลงไปได้หลังจากดื่มน้ำตามทันเวลา

อย่างไรก็ตาม ชินไดยังคงรู้สึกว่าการที่เขารอดมาได้จนถึงตอนนี้นับเป็นปาฏิหาริย์

นี่ไม่ใช่เพราะคาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 ตั้งใจกลั่นแกล้งชินได แต่เป็นเพราะท่านยุ่งเกินไปจริงๆ และไม่สามารถดูแลชินไดได้เลย

เมื่อชินไดอายุได้สามขวบ คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 มาเยี่ยมเขาและมอบคัมภีร์ให้สามม้วน

ม้วนหนึ่งเป็นคัมภีร์ที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการฝึกฝนจักระและคาถานินจาพื้นฐานอย่างคาถาสามรูปแบบ อีกม้วนเป็นคัมภีร์คาถาแม่เหล็ก และอีกม้วนเป็นคัมภีร์วิชาเชิดหุ่น

ปราศจากคำแนะนำจากอาจารย์ เขาถูกทิ้งให้ฝึกฝนด้วยตัวเอง โดยไม่มีใครสนใจว่าชินไดจะเรียนรู้ได้หรือไม่

หลังจากนั้น ชินไดแทบจะไม่ได้เจอหน้าคาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 เลย อาจจะปีละครั้งเท่านั้น

และชินไดก็เก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน ไม่ออกไปไหน แม้กระทั่งตอนที่มีคนมาส่งอาหาร ชินไดก็จะให้พวกเขาวางไว้ที่ประตูและจะออกไปรับก็ต่อเมื่อพวกเขาจากไปแล้วเท่านั้น

นี่เป็นเพราะชินไดกลัวตายอย่างไม่รู้สาเหตุจริงๆ

เพราะโลกใบนี้นั้นอันตรายเกินไป อาจกล่าวได้ว่าทุกคนเป็นเพียงเบี้ยสังเวย

พรสวรรค์ของชินไดนั้นน่าเกรงขาม โดยไม่ต้องมีอาจารย์ เขาก็สามารถเรียนรู้วิธีการหลอมจักระและฝึกฝนคัมภีร์คาถาแม่เหล็กและคัมภีร์วิชาเชิดหุ่นที่คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 ให้มาจนเชี่ยวชาญ

ยิ่งไปกว่านั้น เพราะชินไดมีความรู้ที่ไม่ได้มาจากโลกนี้ เขามีความเข้าใจในวิชาเชิดหุ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง

ไม่ใช่ว่าชินไดกำลังโอ้อวด แต่ในโลกนินจา เขาสามารถถูกนับว่าเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์คนหนึ่งได้เลย

แต่...

แม้ว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะที่มีขีดจำกัดสายเลือดคาถาแม่เหล็ก แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร?

เขาก็เป็นแค่เบี้ยสังเวยระดับสูงเท่านั้น

โลกใบนี้มันเกี่ยวกับเส้นสายและพื้นเพทั้งนั้น

กลุ่มตัวเอกแข็งแกร่งใช่ไหม? ในฐานะกลุ่มตัวเอก พวกเขาไม่ควรจะตายใช่ไหม?

เฮ้ เนจิ หนึ่งใน 12 นินจาแห่งโคโนฮะ ก็ตายไปอย่างไม่น่าเชื่อแบบนั้น

ต่อมาในช่วงการต่อสู้ พวกเขาก็สร้างหลุมอุกกาบาตบ้าง ทำให้ภูเขาราบเป็นหน้ากลองบ้าง หรือแม้กระทั่งผ่าดวงจันทร์ออกเป็นสองซีก แล้วแบบนี้ใครมันจะไปสู้ไหว?

มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสู้

ดังนั้น ปล่อยให้พวกตัวเอกจัดการเรื่องต่อสู้ไปเถอะ อย่างไรเสีย ในท้ายที่สุดพวกตัวเอกก็จะกอบกู้โลกได้อย่างแน่นอน เขาจะค่อยๆ พัฒนาอย่างสงบสุข รับประกันความอยู่รอดของตัวเอง และใช้ชีวิตเล็กๆ ของตัวเองให้ดี

ตอนที่ชินไดอายุหกขวบ คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 มาเยี่ยมเขาครั้งหนึ่งและได้ค้นพบหุ่นเชิดที่ชินไดสร้างขึ้น คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 กล่าวชมซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยเชื่อว่าหุ่นเชิดที่ชินไดสร้างขึ้นนั้นน่าประทับใจไม่น้อยไปกว่าหุ่นที่สร้างโดยซาโซริ ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะนักออกแบบหุ่นเชิดอัจฉริยะในหมู่บ้านซึนะงาคุเระ

คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 คิดว่าชินไดอาจมีพรสวรรค์สูงมากและต้องการให้ชินไดไปที่สนามรบโดยตรงเพื่อหาประสบการณ์การต่อสู้

ความคิดนี้ของคาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 ทำให้ชินไดหวาดกลัวจนขนลุกขนพอง

เขาเพิ่งจะหกขวบเท่านั้น! ส่งเขาไปสนามรบตอนอายุหกขวบ นี่มันใช่สิ่งที่คนปกติเขาทำกันเหรอ?!

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ยังเป็นช่วงต้นของสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 และการปะทะกันในพื้นที่ต่างๆ ก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว

สงคราม อา... นั่นมันเครื่องบดเนื้อมนุษย์ดีๆ นี่เอง

ชินไดเชื่อว่าถ้าเขากล้าไป เขาก็กล้าตาย ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าไปอย่างเด็ดขาด

เดิมทีชินไดอยากจะแสดงคาถาแม่เหล็กให้คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 ดู แต่ก็ล้มเลิกความคิดนั้นทันที

ถ้าคาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 รู้เข้า เขาจะต้องไปสนามรบแม้ว่าจะไม่อยากไปก็ตาม

ชินไดไม่ได้รู้สึกผูกพันกับหมู่บ้านซึนะงาคุเระ พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เนิ่นๆ เขาถูกทิ้งให้ดูแลตัวเองมาโดยตลอด ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเป็นคนเก็บตัวอยู่สุดขอบหมู่บ้านซึนะงาคุเระตั้งแต่เด็ก คนที่เขาเคยพบเจอสามารถนับได้ด้วยมือเดียว และเขาก็มีเพื่อนเพียงคนเดียวเท่านั้น

ดังนั้น ชินไดจึงไม่มีความรู้สึกพร้อมที่จะสละชีพเพื่อหมู่บ้านซึนะงาคุเระเลยแม้แต่น้อย เขาแค่ต้องการเสริมสร้างพลังของตัวเองให้แข็งแกร่งอย่างเหมาะสม มีความสามารถในการป้องกันตัวเล็กน้อยในอนาคต แต่งงานกับภรรยาที่อ่อนโยนและสวยงามสักคน... สองคน แล้วใช้ชีวิตนี้อย่างมีความสุข

ดังนั้นชินไดจึงโวยวายทันที โดยบอกว่าเขาเป็นโรคกลัวเลือด ทนเห็นเลือดไม่ได้ และเขาต่อสู้ไม่เป็นเลย ไม่ต้องพูดถึงคาถาแม่เหล็ก แม้แต่คาถานินจาทั่วไปเขาก็ยังเรียนไม่ได้ เขารู้วิธีสร้างหุ่นเชิดเท่านั้น ชินไดถึงกับไปซ่อนตัว

แน่นอนว่าการซ่อนตัวนั้นไร้ประโยชน์ ชินไดถูกคาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 พบตัวในทันทีและจากนั้นก็โดนซัดไปหนึ่งที

คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 ทดสอบชินได ภายใต้ความพยายามอย่างจงใจของชินได ความพยายามใช้คาถานินจาทั้งหมดของเขาล้มเหลว และเขายังควบคุมหุ่นเชิดได้แย่มากอีกด้วย

เมื่อนั้นเองที่คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 ผิดหวังในตัวชินได โดยคิดว่าชินไดมีพรสวรรค์แค่ในการสร้างหุ่นเชิดและไร้ประโยชน์ในด้านอื่นๆ

คาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 ทำได้เพียงล้มเลิกความคิดที่จะส่งชินไดไปสนามรบ เขาสั่งให้ชินไดสร้างหุ่นเชิดสำหรับนินจาวิชาเชิดหุ่นในหมู่บ้านซึนะงาคุเระ แล้วให้ชินไดกลายเป็นพ่อพันธุ์ของหมู่บ้านซึนะงาคุเระ

เนื่องจากคาเสะคาเงะรุ่นที่ 3 และชินไดมีสมาชิกในตระกูลน้อย เขาจึงให้ชินไดขยายเผ่าพันธุ์และผลิตนินจาที่มีขีดจำกัดสายเลือดคาถาแม่เหล็กเพิ่มขึ้นในอนาคต ซึ่งก็จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับหมู่บ้านซึนะงาคุเระทางอ้อม

แต่ทว่า ชินไดมัวแต่ยุ่งอยู่กับการวิจัยและสร้างหุ่นเชิดของตัวเอง เขาจะเอาเวลาที่ไหนไปสร้างหุ่นให้คนอื่น?

จนถึงตอนนี้ ชินไดสร้างหุ่นให้นินจาคนอื่นไปเพียงสองตัวเท่านั้น

แต่พูดตามตรง ของทุกชิ้นที่ชินไดสร้างล้วนเป็นผลงานชิ้นเอก แม้ว่ามันจะเป็นเพียงหุ่นที่ชินไดสร้างขึ้นอย่างลวกๆ ในวันเดียว แต่มันก็ดีกว่าหุ่นที่สร้างโดยปรมาจารย์นักเชิดหุ่นในหมู่บ้านซึนะงาคุเระนับครั้งไม่ถ้วน

ชินไดหยิบแขนบนโต๊ะขึ้นมาและติดเข้ากับหุ่นเชิดหญิงด้านหลังอย่างระมัดระวัง

หลังจากติดตั้งเสร็จ ชินไดก็พิจารณามัน พยักหน้าด้วยความพึงพอใจและกล่าวว่า "สมบูรณ์แบบ~"

หุ่นเชิดหญิงตัวนี้มีรูปร่างโค้งเว้าซึ่งน่ามองเป็นอย่างยิ่ง ใบหน้าของมันเป็นเวอร์ชันผู้หญิงที่ถอดแบบมาจากใบหน้าของชินไดเอง

ไม่ใช่ว่าชินไดกำลังโอ้อวด แต่รูปลักษณ์ของเขาหลังจากโตขึ้นจะต้องเป็นชายหนุ่มรูปงามตามมาตรฐานอย่างแน่นอน ดังนั้นใบหน้าที่ถอดแบบมาจากเขาในเวอร์ชันผู้หญิงจึงงดงามและน่าทึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ

และชื่อของหุ่นเชิดหญิงตัวนี้ก็คล้ายกับชื่อของชินไดมาก ชินไดตั้งชื่อเธอว่า 'คันนาซึกิ'