577-578

7/10

Ep.577

“มนุษย์ พวกเจ้าเข้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”

ชายวัยกลางคนที่มีผิวหน้าดำคล้ำก้าวออกมาจากกลุ่มเผ่าเต่าเขียว หลังจากกวาดมองซูเฉินและคนอื่นๆ คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน

ทวีปเต่าเขียวไม่มีทางผ่านเขตแดนที่เชื่อมไปสู่ทวีปของเผ่ามนุษย์อีกต่อไป แล้วเหตุใดกลุ่มมนุษย์เบื้องหน้าถึงได้มาอยู่ที่นี่?

จุดนี้ทำให้เขารู้สึกงงงวยมาก

หลังจากยืนยันว่าศัตรูที่ก้าวออกมาพูดคือชาวเผ่าอมตะเลเวล 6 ซูเฉินก็ปลดปล่อยพลังจิตเข้าพันธนาการmyomu

“นี่เจ้า ..!”

ชาวเผ่าอมตะสัมผัสได้ถึงพลังที่มองไม่เห็น สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ดิ้นรนสุดชีวิต พยายามสลัดหลุดจากพันธนาการ

กระนั้น เขาก็ต้องพบกับเรื่องน่าตกใจ เพราะไม่ว่าดิ้นอย่างไร มันก็ไร้ประโยชน์!

“ไสหัวมานี่!”

ซูเฉินควบคุมพลังแห่งจิตวิญญาณ กระชากเขาเข้ามาเบื้องหน้า

“พลังจิตเลเวล 7!”

หัวใจของชาวอมตะเลเวล 7 คล้ายถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

เมื่อตระหนักว่าซูเฉินน่าจะเป็นปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 7 ลึกเข้าไปในใจเขาก็เต็มไปด้วยความเสียใจ

ในตอนแรก ข่าวที่เขาได้รับมาก็คือ มีผู้วิวัฒนาการเลเวล 5 หลายคนกำลังอาละวาดที่นี่ เขาจึงกล้าก้าวออกมาแสดงตนในฐานะผู้วิวัฒนาการเลเวล 6

หากรู้แต่แรกว่ามีปรมาจารย์พลังจิตเลเวล 7 อยู่ด้วย เขาคงไม่โง่พอที่จะมาตายที่นี่

ผู้แข็งแกร่งเผ่าเต่าเขียวที่หลายตนที่ตามมา เมื่อเห็นว่าชาวอมตะถูกจับตัวโดยไม่อาจขัดขืนใดๆ  หัวใจของพวกมันก็เต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว

ทว่า ซูเฉินต้องการฆ่าพวกมันทั้งหมดในคราวเดียว แล้วเขาจะปล่อยให้พวกมันหนีไปได้อย่างไร?

“ใครกล้าขยับ ฉันจะฆ่ามันทันที!”

ซูเฉินกวาดสายตาเย็นชา ตวาดเสียงดังกึกก้อง

ทันทีที่คำนี้หลุดออกไป เล่นเอาชาวเต่าเขียวส่วนใหญ่ตะลึงลาน

อย่างไรก็ตาม ยังมีชาวเต่าเขียวเลเวล 3 บางคนค่อยๆลอบถอยหลังอย่างเงียบๆ

“เสี่ยวหลิว ฆ่าเจ้ามดปลวกสองตัวนั่นซะ!”

ซูเฉินสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของชาวเต่าเขียวทั้งสองตน ออกคำสั่งแก่ต้นหลิววัชระทันที

ต้นหลิววัชระไม่พูดไม่จา ทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วปานสายฟ้า ย่ำลงบนหัวชาวเผ่าเขียวเลเวล 3 ตนแรก เหยียบมันเป็นเนื้อบด จากนั้นซัดอีกหมัดออกไปต่อยร่างเต่าเขียวอีกตัวที่คิดหลบหนีจนแหลกเป็นละอองเลือด

ซู๊ดดดด!

ได้เป็นสักขีพยานของฉากนี้ ชาวเต่าเขียวทั้งหมดสูดหายใจเย็นเยียบ

ชาวเต่าเขียวเลเวล 3 สองตนถูกฆ่าตายในชั่วพริบตาเดียว

กำลังรบอันน่าเกรงขามเช่นนี้ ทำให้จิตใจของชาวเต่าเขียวสั่นสะท้าน สายตาที่มองต้นหลิววัชระ เต็มไปด้วยความยำเกรง

เมื่อเห็นชาวเต่าเขียวทุกตนตะลึง ซูเฉินก็หันกลับมามองชาวอมตะ กล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ที่นี่มีทางผ่านเขตแดนไปทวีปเผ่ามนุษย์รึเปล่า?”

“ผู้อาวุโส ข้าไม่รู้ ข้ามาจากเผ่าอมตะ ข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่เลย!”

ภายใต้การจับจ้องของซูเฉิน ชาวอมตะสั่นสะท้านไปทั้งตัว รีบตอบกลับมา

พร้อมกับถือโอกาสนี้ระบุสถานะตัวเอง คิดข่มขวัญให้ซูเฉินหวาดกลัว

“ในเมื่อไม่รู้อะไรเลย งั้นเก็บแกไว้จะมีประโยชน์อะไร”

ซูเฉินส่งเสียงฮึ่มในลำคอเบาๆ ใช้ฝ่ามือเดียวฟาดศีรษะชาวอมตะจนตาย

ตุบ ..!

ขณะที่ศพไร้ศีรษะของชาวอมตะร่วงลงกับพื้น เปลือกตาของชาวเต่าเขียวกระตุกอย่างแรง พวกเขาไม่กล้าแม้จะหายใจ

กระทั่งผู้วิวัฒนาการเลเวล 6 ยังถูกสังหารในฝ่ามือเดียว แสดงให้เห็นว่าซูเฉินแข็งแกร่งเพียงใด

เผชิญหน้ากับการดำรงอยู่ที่น่าสยดสยองเช่นนี้ ชาวเต่าเขียวทั้งหมดไม่กล้ายกฝีเท้าหรือหายใจ

“พวกแกที่เหลือ ไสหัวออกมานี่!”

ซูเฉินมองไปทางชาวเต่าเขียวเลเวล 3 ที่เหลือไม่กี่ตน ตะโกนขึ้นเสียง

ชาวเต่าเขียวเลเวล 3 ที่เหลือกัดฟันแน่น เดินเข้าไปหาซูเฉินด้วยความหวาดกลัว

“เรื่องของทางผ่านเขตแดน พวกแกน่าจะรู้ใช่ไหม?” ซูเฉินหรี่ตาลง สายตาคมกริบดั่งมีด เอ่ยน้ำเสียงเย็นชา

“ผู้อาวุโส ก่อนหน้านี้เคยมีทางผ่านเขตแดนที่นำไปสู่ทวีปของเผ่ามนุษย์ แต่มันได้ถูกทำลายไปแล้ว” หนึ่งในชาวเต่าเขียวเอ่ยปากตอบ

8/10

Ep.578

หากไม่มีทางผ่านเขตแดน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะกลับไปยังทวีปมนุษย์ นี่คือสิ่งที่ซูเฉินไม่ต้องการได้ยิน

แต่หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยถามต่อว่า “งั้นมีทางผ่านเขตแดนไปยังทวีปอื่นอีกไหม?”

เผ่าเต่าเขียวอาจไม่มีทางผ่านเขตแดนสู่ทวีปมนุษย์ แต่ก็น่าจะมีทางไปสู่ดินแดนของเผ่าพันธุ์อื่นนี่ถูกไหม? ถ้าออกไปจากที่นี่ได้ อย่างน้อยก็มีโอกาสได้กลับไปยังทวีปมนุษย์

“มีสองทาง หนึ่งนำไปสู่เผ่าอมตะ อีกหนึ่งนำไปสู่เผ่าราชวงศ์อสูร”

ซูเฉินคาดเดาไว้แล้วว่าที่นี่จะต้องมีทางผ่านเขตแดนที่เชื่อมไปสู่ทวีปเผ่าอมตะ นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าเขาไม่รู้สึกตื่นเต้นในช่วงต้นประโยค แต่เมื่อได้ยินเกี่ยวกับเผ่าราชวงศ์อสูร มันทำให้เขาเริ่มตื่นตัวขึ้นมา

เพราะในตอนที่อยู่เมืองทงเทียน เขาได้สังหารเผ่าราชวงศ์อสูรไปไม่น้อย จึงคุ้นเคยกับเผ่าพันธุ์นี้เป็นอย่างดี

เผ่าราชวงศ์อสูรเป็นเผ่าพันธุ์ที่ค่อนข้างใหญ่ อย่างไรก็ตาม ผู้แข็งแกร่งที่สุดมีเลเวลอยู่แค่ 9 เท่านั้น

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของซูเฉิน บวกกับยังมีแต้มพลังงานในมืออีกมากกว่า 5,000 แต้ม ต่อให้ศัตรูคือผู้ฝึกตนเลเวล 9 ก็หาหวาดกลัวไม่

ดังนั้น ต่อให้เข้าสู่ทวีปเผ่าราชวงศ์อสูร เขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอันตรายใดๆ

แล้วอีกอย่าง เขาจำได้ว่าในเผ่าราชวงศ์อสูร เหมือนจะมีสองทางผ่านเขตแดนที่นำไปสู่เกาะเฉียนหยู และอาจมีทางเชื่อมสู่เกาะอื่นเช่นกัน จึงมีโอกาสสูงที่จะได้กลับไป

“ทางผ่านเขตแดนที่นำไปสู่ทวีปเผ่าราชวงศ์อสูรอยู่ที่ไหน?”ซูเฉินถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน

“ในเมืองเป่ยลู่”

ชาวเต่าเขียวไม่ลังเล ตอบตามตรง

“เสี่ยวจือ ค้นหาที่ตั้งของเมืองเป่ยลู่ ว่าอยู่ห่างจากพวกเราแค่ไหน” ซูเฉินสั่ง [รถศึกอัจฉริยะ]

ไม่กี่วินาทีต่อมา [รถศึกอัจฉริยะ] ก็ตอบว่า “เจ้านาย มันอยู่ห่างจากที่นี่ไม่ถึง 500 กิโลเมตร”

ระยะทาง 500 กิโลเมตร ด้วยความเร็วของ [รถศึกอัจฉริยะ] ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็ถึงแล้ว

ซูเฉินพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นเปิด [พื้นที่เลี้ยงสัตว์] เรียกสัตว์เลี้ยงวิญญาณทั้งหมดออกมา แล้วสั่งการ “ลงมือพร้อมกัน ห้ามให้เผ่าเต่าเขียวรอดไม่ได้แม้แต่ตนเดียว”

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่อาจเกิดขึ้นตามมา เขาต้องรีบไปยังเมืองเป่ยลู่ให้เร็วที่สุด

แต่ท้ายที่สุดแล้วที่นี่ยังเหลือเผ่าเต่าเขียวนับหมื่นตน หรือความหมายก็คือยังมีชิ้นส่วนอีกนับพันๆชิ้นรอให้เก็บกู้

หากเขาไม่ฆ่าทั้งหมด มันคงไม่สาสมใจ

ดังนั้นจึงเรียกสัตว์เลี้ยงวิญญาณออกมา เพื่อจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุด

“ฆ่ามันนนนนนน!!!”

หยางฮ่าวและสหายเป็นกลุ่มแรกที่กระโจนเข้าหาเผ่าเต่าเขียว สัตว์เลี้ยงวิญญาณที่เหลือก็ลงมือเช่นกัน แม้แต่ [รถศึกอัจฉริยะ] ยังเข้าร่วมการล่าด้วย

ได้ยินเพียงเสียงต่อสู้และเสียงกรีดร้องน่าสังเวชดังระงม เมืองหลวงตะวันออกกลายเป็นขุมนรกอเวจี

“ผู้อาวุโส ท่านทำเช่นนี้เท่ากับขัดลิขิตสวรรค์!”

ชาวเผ่าเต่าเขียวเลเวล 3 เห็นพวกพ้องถูกสังหารทีละตน ร้องคำรามโกรธเกรี้ยวใส่ซูเฉิน

“พวกแกรู้จักคำว่าขัดลิขิตสวรรค์กันด้วยหรือ?”

ซูเฉินพ่นลมหายใจออกทางจมูก ก่อนตวาดด้วยความโกรธเคืองว่า “ในตอนที่เผ่าเต่าเขียวบุกเมืองจิงกัง พวกแกฆ่าเผ่ามนุษย์ของฉันไปกี่คน? ที่พวกแกต้องจบจุดจบเช่นวันนี้ เพราะนี่คือการล้างแค้น!”

สิ้นเสียง ซูเฉินระเบิดหัวเผ่าเต่าเขียวด้วยหมัดเดียว จากนั้นเข้าร่วมการสังหารหมู่

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ตลอดทั้งเมืองหลวงตะวันออก เกลื่อนไปด้วยซากศพเผ่าเต่าเขียว  พวกที่สามารถหลบหนีไปได้ มีไม่กี่ตนเท่านั้น

ซูเฉินรวบรวมชิ้นส่วน เก็บสัตว์เลี้ยงวิญญาณทั้งหมดลงใน [พื้นที่เลี้ยงสัตว์]

จากนั้นเรียกทุกคนขึ้นรถ แล้วขับตรงไปยังเมืองเป่ยลู่

ระหว่างทาง ซูเฉินเอนตัวนอนบนเก้าอี้คนขับ เริ่มนับชิ้นส่วน

ในครั้งนี้  มีชิ้นส่วนดรอปลงมากกว่า 3,000 ชิ้น นับเป็นการเก็บเกี่ยวที่ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์

ซูเฉินเลือกเก็บชิ้นส่วนที่มีประโยชน์ไว้สองสามอย่าง ที่เหลือแปลงเป็นแต้มพลังงาน ปัจจุบันเขามีแต้มสะสมอยู่ที่ 8,000 แต้มพลังแล้ว

หลังจากจัดการเรื่องชิ้นส่วน เดิมเขาคิดจะพักผ่อนสักครู่หนึ่ง แต่คาดไม่ถึงเลย ว่า[รถศึกอัจฉริยะ] จะร้องเตือนขึ้น “เจ้านาย มีพวกต่างเผ่าจำนวนมากกำลังตรงเข้ามาหาเรา”