เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

575-576

575-576

575-576


5/10

Ep.575

“แล้วฉันจะทำลายจุดเชื่อมมิติยังไง?” ซูเฉินถาม

พื้นที่ในมิติแห่งนี้ดูราวกับไร้จุดสิ้นสุด เขาเลยไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มอย่างไรดี

“เจ้านาย หากใช้สิ่งประดิษฐ์เทวะแห่งมิติของท่าน ฟาดฟันสุดกำลัง มีโอกาสสูงที่จะทำลายกำแพงมิติแห่งนี้ได้ เมื่อมันพังทลายลง พวกเราก็จะถูกส่งออกไปที่อื่นเอง” หงส์เพลิงตอบ

ซูเฉินพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นเรียกทุกคนมารวมตัวกัน เอ่ยกำชับว่า “ทุกคนเกาะให้แน่น อีกเดี๋ยวพอกำแพงมิติเปิดออก พวกเราจะถูกสุ่มไปยังสถานที่หนึ่ง ถึงตอนนั้นอย่าตื่นตระหนก ขอให้อยู่ใกล้ฉันเอาไว้”

“เข้าใจแล้วพี่เฉิน”

หยางฮ่าวและคนอื่นๆพยักหน้า

เพื่อป้องกันกรณีที่ว่าปลายทางการเคลื่อนย้ายจะมีศัตรูที่แข็งแกร่งรออยู่ ซูเฉินเรียกต้นหลิววัชระออกมา คอยปกป้องความปลอดภัยของทุกคน

เมื่อทุกอย่างพร้อม ซูเฉินกำ [กระบี่แยกฟ้าแห่งความโกลาหล] ด้วยมือทั้งสองข้าง ชูมันขึ้นเหนือหัว และฟาดฟันไปในอากาศด้วยกำลังทั้งหมดที่มี

ได้ยินเพียงเสียง ‘แคร่ก!’ พริบตานั้นแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นในพื้นที่มิติอันมืดสลัว กระจายเข้าปกคลุมทุกคน

กลุ่มของซูเฉินเห็นว่าภาพตรงหน้ามันพร่ามัว  จากนั้นก็รู้สึกหัวหมุน

โชคดีที่ความรู้สึกนี้กินเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจก็สลายไป

เมื่อภาพตรงหน้าค่อยๆชัดเจนขึ้น ซูเฉินก็สังเกตเห็นว่า รอบกายเขา เวลานี้อยู่ท่ามกลางตำหนักหินขนาดใหญ่ และรอบๆตำหนักหิน มีคู่ดวงตาไร้ปราณีจับจ้องมองมาที่พวกเขา

ในเวลาเดียวกัน ยังได้ยินเสียงกรีดร้องด่าทอเกรี้ยวกราดแว่วเข้ามาในหู

“พวกมันเป็นมนุษย์!”

“ทำไมมนุษย์ถึงมาปรากฏตัวในค่ายกลเคลื่อนย้ายได้?”

“เจ้าจะเสียเวลาคิดไปทำไม แค่ลงไปจับตัวพวกมัน แล้วเค้นถามซะก็สิ้นเรื่อง!”

ซูเฉินขยี้ตาให้วิสัยทัศน์กลับมาคมชัด และแล้วใบหน้าที่มีรูปร่างเหมือนเต่าก็ปรากฏขึ้นในสายตาเขา

“เผ่าเต่าเขียว?”

ซูเฉินอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนแสดงสีหน้าปิติยินดีออกมา

สามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ว่าบรรดาเจ้าถิ่นที่มารวมตัวกันรอบตัวเขา ล้วนเป็นชาวเผ่าเต่าเขียว

คราวก่อนโน้นที่อยู่บนเกาะเฉียนหยู เขาได้สังหารชาวเต่าเขียวไปไม่น้อย เลยจดจำลักษณะของพวกมันได้ในทันที

และในบรรดาเผ่าพันธุ์นับหมื่น เผ่าเต่าเขียวถือว่าเป็นแค่ขยะ ผู้แข็งแกร่งที่สุดอยู่ในเลเวล 4 เท่านั้น และอีกฝ่ายได้ถูกซูเฉินฆ่าไปนานแล้ว

นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกยินดี เพราะปลายทางนี้ไม่เพียงแต่จะไม่มีอันตราย แต่ยังสามารถท่องไปได้ทั่วทุกสารทิศ!

และอาจถึงขั้นสามารถล้างบางเผ่าพันธุ์ของพวกมันเลยก็ยังได้!

หลังจากหวู่หยางและคนอื่นๆรู้ว่าพวกมันคือเผ่าเต่าเขียว สีหน้าของทุกคนผ่อนคลายลง ยกเว้นก็แต่เฉินเมิ่งเฟย เพราะพวกเขาล้วนเป็นผู้วิวัฒนาการเลเวล 4 ขึ้นไปทั้งสิ้น การสังหารพวกเต่าเขียว จึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

“พี่เฉิน พวกเราจะเอายังไงกันต่อ?”

หยางฮ่าวเดินมาข้างกายซูเฉินแล้วเอ่ยถาม

แต่ในขณะนั้นเอง เผ่าเต่าเขียวเริ่มเปิดฉากโจมตีแล้ว

ซูเฉินเผยรอยยิ้มบาง กล่าวว่า “ในเมื่อพวกมันลงมือ งั้นเราก็ไม่จำเป็นต้องสุภาพ”

“ฆ่า!”

สิ้นเสียงซูเฉิน สือต้าหนิวและเฉาหรานเป็นสองคนแรกที่ก้าวนำไปข้างหน้า

คนอื่นๆก็เริ่มลงมือเช่นกัน ในชั่วพริบตาเดียว ทั่วทั้งตำหนักใหญ่ถูกกลบไปด้วยเสียงการต่อสู้และเสียงกรีดร้อง

ซูเฉินหรี่ตาและกวาดมอง จากนั้นปลดปล่อยพลังจิตออกมา ควบคุมเผ่าเต่าเขียวสามตน ดึงพวกมันมาเบื้องหน้าเขา

เผ่าเต่าเขียวหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ดิ้นรนอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ภายใต้พันธนาการของพลังแห่งจิตวิญญาณของซูเฉิน ขัดขืนไปก็เปล่าประโยชน์

“ใครพอจะบอกฉันได้บ้าง ว่าที่นี่คือที่ไหน?” ซูเฉินเอ่ยถามเสียงเรียบ

สถานที่แห่งนี้เป็นดินแดนของเผ่าเต่าเขียวอย่างไม่ต้องสงสัย  แต่มันอยู่ในตำแหน่งใดกันเล่า? จำเป็นต้องหาคำตอบ

“มนุษย์ จงปล่อยพวกข้าเดี๋ยวนี้ มิเช่นนั้นเจ้าจะต้องตายทั้งเป็น!”

หนึ่งในเผ่าเต่าเขียวไม่สนใจคำถามของซูเฉิน แผดร้องเสียงดัง

และใครจะทันคาดคิด ว่าทันทีหลังจากนั้น หัวของมันจะระเบิดโผล๊ะ! กลายเป็นหมอกเลือด

สังหารเผ่าเต่าเขียวตัวแรก ซูเฉินเบนสายตาไปยังตัวที่สอง เอ่ยเสียงเบาราวกระซิบ “ถึงตาแกตอบฉันแล้ว”

6/10

Ep.576

ภายใต้การจับจ้องของซูเฉิน ชาวเผ่าเต่าเขียวตนนี้หวาดกลัวจนหน้าซีดเผือด แต่ยังคงแสดงท่าทีลังเลออกมาเล็กน้อย

ซูเฉินพ่นลมหายใจออกทางจมูก ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายพูดอีก หลังจากสังหารอย่างหมดจด เขาก็มองไปทางชาวเผ่าเต่าเขียวตนที่สาม

“ผู้อาวุโส ที่แห่งนี้คือเมืองหลวงตะวันออกขอรับ ได้โปรดอย่าฆ่าข้า!”

ชาวเผ่าเต่าเขียวตนที่สามหวาดกลัวแทบอกแตกตาย ไม่รอให้ซูเฉินถาม ก็สารภาพออกมา

ได้ยินสิ่งนี้ ซูเฉินพยักหน้าเล็กน้อย ใบหน้าของเขาแสดงถึงความพอใจ เอ่ยถามต่อว่า “เผ่าเต่าเขียวของแกมีทางผ่านเขตแดนไปยังทวีปเสวียนเทียนรึเปล่า?”

หากต้องการกลับไปยังทวีปเสวียนเทียน มีเพียงทางผ่านเขตแดนเท่านั้นที่จะช่วยซูเฉินได้

แต่เดิม ชาวเผ่าเต่าเขียวมีทางผ่านเขตแดนที่นำไปสู่เกาะเฉียนหยู แต่น่าเสียดายที่มันถูกทำลายไปแล้ว

“ผู้อาวุโส ข้าไม่ทราบ”

ชาวเผ่าเต่าเขียวสั่นสะท้าน คล้ายกลัวว่าซูเฉินจะไม่เชื่อ เร่งอธิบายต่อว่า “ข้าเป็นเพียงตัวตนเล็กจ้อยในเผ่าเต่าเขียว ทางผ่านเขตแดนมีเพียงผู้นำระดับสูงของเผ่าพันธุ์เราเท่านั้นที่ล่วงรู้”

“แล้วผู้นำระดับสูงของพวกแก มันอยู่ที่ไหน?” ซูเฉินถามน้ำเสียงทุ้มลึก

“เมืองหลวงตะวันออกเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเผ่าพันธุ์ของข้า ผู้นำระดับสูงของพวกเราล้วนอยู่ที่นี่” ชาวเผ่าเต่าเขียวสารภาพอย่างรวดเร็ว

ดวงตาของซูเฉินเป็นประกายขึ้นมาทันที

หากผู้นำระดับสูงเผ่าเต่าเขียวล้วนอยู่ในเมืองหลวงตะวันออก นี่หมายความว่ามันช่วยประหยัดเวลาในการค้นหาได้มาก

ด้วยวิธีนี้ เขาไม่เพียงแต่สามารถถามเกี่ยวกับเรื่องของทางผ่านเขตแดนได้เท่านั้น แต่ยังสามารถกวาดล้างพวกมันทั้งหมดได้ในคราวเดียว

“ดีมาก ฉันพอใจกับคำตอบของแกแล้ว”

ซูเฉินชื่นชม แล้วระเบิดหัวชาวเผ่าเต่าเขียวโดยไม่มีการเอ่ยเตือนใดๆ

จากนั้น เขาเรียก [รถศึกอัจฉริยะ] ออกมา เอ่ยสั่งว่า “เสี่ยวจือ ค้นหาชาวเผ่าเต่าเขียวที่แข็งแกร่งที่สุด แล้วล็อคตำแหน่งพวกมัน”

“รับทราบ”

[รถศึกอัจฉริยะ] เปิดฟังก์ชั่นตรวจจับอย่างรวดเร็ว ไม่กี่วินาทีต่อมา มันก็กล่าวกับซูเฉินว่า “เจ้านาย ค้นพบผู้วิวัฒนาการเลเวล 6 และผู้วิวัฒนาการเลเวล 3 อีกจำนวนมากกำลังเคลื่อนที่เข้ามาหาพวกเรา”

“เผ่าเต่าเขียวมีเลเวล 6 อยู่ด้วยงั้นหรอ?” ซูเฉินพึมพำ

เมื่อครั้งบนเกาะเฉียนหยู หัวหน้าเผ่าเต่าเขียวที่ถูกฆ่ามีเลเวลแค่ 4 เท่านั้น ขนาดเต่าศักดิ์สิทธิ์ของพวกมันยังมีเลเวลแค่ 5 เลย แล้วทำไมจู่ๆเลเวล 6 ปรากฏขึ้นมาได้?

[รถศึกอัจฉริยะ] อธิบายว่า “เจ้านาย ผู้วิวัฒนาการเลเวล 6 ตนนี้คือเผ่าอมตะ ส่วนผู้วิวัฒนาการเลเวล 3 ที่เหลือเป็นเผ่าเต่าเขียว”

“อ๋อ”

ซูเฉินค่อยเข้าใจ

เผ่าเต่าเขียวเป็นขุมกำลังสาขารองของเผ่าอมตะ เป็นเรื่องปกติที่จะมีชาวเผ่าอมตะเลเวล 6 ปรากฏขึ้นที่นี่

“ในเมื่อพวกมันเป็นฝ่ายบุกเข้ามา งั้นพวกเราก็ออกไปต้อนรับกันเถอะ”

ซูเฉินยิ้ม ก้าวเดินออกจากตำหนักหิน

หวู่หยางและคนอื่นๆไล่สังหารชาวเต่าเขียวในตำหนักหมดก่อนแล้ว ตอนนี้พวกเขานำหน้าซูเฉิน ออกไปไล่ฆ่าข้างนอกเรียบร้อย

ระหว่างทางซูเฉินได้รวบรวมชิ้นส่วน เมื่อมาถึงประตูทางเข้าตำหนักใหญ่ เขาก็เรียกต้นหลิววัชระและหงส์เพลิงมาอยู่ข้างกาย แต่ไม่ได้ปล่อยให้ทั้งคู่ลงมือ

เพราะทั้งสองแข็งแกร่งเกินไป นอกจากนี้การโจมตีแต่ละครั้งยังสร้างความเสียหายร้ายแรง ถ้าเกิดกรณีเผ่าอมตะหวาดกลัวจนตัดสินใจหนีไป แบบนั้นมันจะเสียเวลาในการไล่ตามจับอีก

บนถนนนอกตำหนักหิน ชาวเผ่าเต่าเขียวนับหมื่นได้มารวมตัวกัน ในขณะนี้พวกมันกระโจนเข้าสังหารหวู่หยางและคนอื่นๆอย่างเอาเป็นเอาตาย

เพียงแต่ว่ากำลังรบมันห่างชั้นกันเกินไป ความพยายามของพวกมันจึงไม่ต่างจากการใช้ไข่ทุบหิน

เห็นแค่เพียงซากศพเผ่าเต่าเขียวจำนวนมากนอนกองอยู่กับพื้น สภาพศพแต่ละตัวเป็นความตายอันช่างน่าเวทนา เลือดสดๆไหลทะลักออกมา ย้อมพื้นจนเจิ่งนองเป็นสีแดงฉาน

ซูเฉินกวาดสายตามอง แต่ไม่ได้สนใจอะไร เปิด [ฟังก์ชั่นเก็บอัตโนมัติ] เพื่อรวบรวมชิ้นส่วน รอการมาถึงของผู้แข็งแกร่งเผ่าอมตะเลเวล 6 อย่างเงียบๆ

ไม่กี่นาทีต่อมา  เสียงคำรามด้วยความโกรธก็ดังสะท้อนเข้ามาจากเบื้องหน้า

“จงหยุดเดี๋ยวนี้!”

ได้ยินเสียงคำราม ชาวเผ่าเต่าเขียวทั้งหมดหยุดการจู่โจม ตนแล้วตนเล่าทยอยกันถอยหลังไป

ส่วนหวู่หยางและคนอื่นๆได้รับสัญญาณจากซูเฉิน ยอมถอยออกมาเช่นกัน

จบบทที่ 575-576

คัดลอกลิงก์แล้ว