ตอนที่ 16 ความเจ็บปวดของการเปลี่ยนแปลงร่างกาย
ตอนที่ 16 ความเจ็บปวดของการเปลี่ยนแปลงร่างกาย
“อึ่ก, อ๊า, อ๊า, อ๊า, อ๊า…!”
เมื่อฟังเสียงโหยหวนและกรีดร้องที่ดังออกมาจากในห้องเป็นระยะๆ โคโจ คานาเอะที่ยืนอยู่นอกประตูก็รู้สึกกระสับกระส่ายมากขึ้นเรื่อยๆ
นี่... นี่มันแค่การแช่ยาไม่ใช่เหรอ?
ทำไมถึงได้ฟังดูเหมือนคนข้างในกำลังจะตาย!
ถ้ามันหนักหนาเกินไปจริงๆ จะไม่แช่ยาไม่ได้เหรอ?
“ฉะ... ฉันต้องไปดู...”
ใบหน้าของโคโจ คานาเอะเต็มไปด้วยความกังวล โคโจ ชิโนบุเป็นสมาชิกครอบครัวคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเธอ และเธอไม่สามารถเฝ้าดูน้องสาวเดือดร้อนได้เด็ดขาด!
หลังจากประสบการณ์เฉียดตายครั้งนี้ โคโจ คานาเอะก็ตัดสินใจแล้วว่าเธอไม่ต้องการให้น้องสาวของเธออยู่ในหน่วยพิฆาตอสูรต่อไป
เธอยอมแบกรับความแค้นของครอบครัวและแบกรับทุกสิ่งไว้ด้วยตัวเอง
เธอเพียงหวังว่าน้องสาวของเธอ แม้จะใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา ก็จะมีความสุขและร่าเริง ถึงตอนนั้น แม้คานาเอะจะตาย เธอก็จะนอนตายตาหลับ
แต่น่าเสียดาย พูดกันตามตรง โคโจ ชิโนบุเป็นเด็กดื้อรั้นคนหนึ่ง
เธอไม่สนใจคำพูดของพี่สาวเลยและยืนกรานที่จะอยู่ต่อ
แม้แต่โคโจ คานาเอะ เมื่อเห็นดวงตาที่มุ่งมั่นของน้องสาว ก็ไม่สามารถโน้มน้าวเธอต่อไปได้... “เข้าไปไม่ได้นะ ถ้าเข้าไป ความทุกข์ทรมานทั้งหมดที่เธอกำลังอดทนอยู่ก็จะสูญเปล่า!”
จี้ฮ่าวคว้าแขนของโคโจ คานาเอะไว้ หยุดเธอจากการผลักประตูเปิดโดยตรง
เมื่อเห็นโคโจ คานาเอะกังวลมากจนดวงตางดงามของเธอเกือบจะเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา จี้ฮ่าวยังคงไม่หวั่นไหวและพูดต่อ “มันแค่เจ็บนิดหน่อย ไม่ได้เป็นอันตรายต่อร่างกายของเธอหรอก การแช่แบบนี้ฉันก็เคยผ่านมาแล้ว และสูตรยาก็ได้รับการปรับปรุงโดยฉันแล้ว ไม่เป็นไร เชื่อฉันสิ”
“...ก็ได้ค่ะ...”
หลังจากดิ้นรนเล็กน้อย เมื่อพบว่าตัวเองไม่สามารถสลัดหลุดได้ โคโจ คานาเอะก็ทำได้เพียงระงับความอยากที่จะพังประตูเข้าไป
อย่างไรก็ตาม สายตาของเธอเลื่อนไปจับจ้องที่มือใหญ่ของจี้ฮ่าวที่กำลังจับข้อมือของเธอโดยไม่รู้ตัว
ใบหน้าของโคโจ คานาเอะแดงเล็กน้อย และเธอหันหน้าหนีตามสัญชาตญาณ ราวกับไม่ต้องการให้จี้ฮ่าวเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของเธอ
อย่างไรก็ตาม จี้ฮ่าวไม่ได้สังเกตเห็นอะไรในตอนนี้เลย
เพราะเขากำลังใช้สัมผัสวิญญาณสแกนสภาพของโคโจ ชิโนบุที่อยู่ข้างในห้อง
ภายใต้การสแกนของสัมผัสวิญญาณ เขาสามารถเห็นสภาพเส้นลมปราณของโคโจ ชิโนบุได้อย่างชัดเจน ด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่เขาสามารถตรวจสอบสถานการณ์ของเธอได้อย่างต่อเนื่องและป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาที่แท้จริงขึ้น
โอ้ ใช่ เขากำลังดูแค่เส้นทางลมปราณจริงๆ นะ พูดจริงๆ
เขาเป็นคนที่มีคุณธรรมมาก ตระหนักถึงหลักการที่ว่าชายหญิงไม่ควรแตะต้องตัวกันอย่างลึกซึ้ง ไม่เห็นเหรอว่าเขาอยู่นอกประตู?
ถ้าเขาบอกว่าจะไม่มอง เขาก็จะไม่มอง!
เขาเป็นคนเที่ยงตรงและน่าเกรงขาม!
“ผ่อนคลายเถอะ สภาพของเสี่ยวเหรินดีมาก ตราบใดที่เธอผ่านด่านแรกนี้ไปได้ ข้อบกพร่องทางร่างกายโดยกำเนิดของเธอก็จะดีขึ้น”
“ในเมื่อเธอตั้งใจที่จะเดินบนเส้นทางแห่งการสังหารอสูร งั้นก็ควรจะสนับสนุนเธอ ตราบใดที่เธอมีความสามารถในการป้องกันตัวเอง มันก็เป็นสิ่งที่ดีเสมอ”
จี้ฮ่าวดึงโคโจ คานาเอะและเริ่มเดินห่างออกจากห้องที่อบอวลไปด้วยไอน้ำ
โคโจ คานาเอะก้มหน้าลง ปล่อยให้เขาดึงเธอไป
ในการตอบสนองต่อคำพูดของจี้ฮ่าว เธอเพียงแค่ฮัมตอบเบาๆ แทบไม่ได้ยินเหมือนเสียงยุง
“?”
ในขณะนี้ จี้ฮ่าวก็สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ
เมื่อกี้เธอยังกระวนกระวายอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?
ทำไมตอนนี้เธอถึงเงียบไปล่ะ?
จี้ฮ่าวหันศีรษะเล็กน้อยและเห็นการเคลื่อนไหวที่ไม่เป็นธรรมชาติของโคโจ คานาเอะ ที่หลบสายตาของเขา
มีบางอย่างผิดปกติ ผิดปกติมาก เก้าในสิบส่วน
แม้ว่าตอนนี้จะมืดสนิทแล้ว ทำให้ลานบ้านดูสลัวมาก
แต่ด้วยความแข็งแกร่งและการบำเพ็ญเพียรในปัจจุบันของจี้ฮ่าว ถ้าเขาต้องการ การมองเห็นในเวลากลางคืนได้ชัดเจนเหมือนกลางวันก็เป็นเรื่องง่าย
ดังนั้น เขาจึงเห็นปลายหูที่แดงระเรื่อของโคโจ คานาเอะได้อย่างรวดเร็ว... จี้ฮ่าวเลิกคิ้วขึ้น แล้วมองไปที่มือเล็กๆ ของโคโจ คานาเอะที่เขายังคงจับอยู่โดยไม่รู้ตัว
เขาก็เข้าใจทันทีว่าทำไมโคโจ คานาเอะถึงเงียบไป
ที่แท้เธอก็กำลังเขินอายนี่เอง~
จี้ฮ่าวหัวเราะเบาๆ ในใจ จากนั้นก็ก้าวไปข้างหน้าทันที และในชั่วพริบตาก่อนที่โคโจ คานาเอะจะทันได้ตอบสนอง เขาก็กระซิบข้างหูของเธอเบาๆ เสียงของเขาอ่อนโยน
“กำลังคิดอะไรอยู่เหรอครับ คุณคานาเอะ~?”
“อ๊ะ!”
โคโจ คานาเอะรีบหันหน้าไป ดวงตาของเธอสบกับใบหน้าที่หล่อเหลาของจี้ฮ่าวซึ่งมีรอยยิ้มครึ่งๆ กลางๆ
ใบหน้าที่แดงผิดปกติอยู่แล้วของเธอ ตอนนี้แดงก่ำไปหมด!
“ทะ, ทะ, ท่านจี้ฮ่าว ฉัน, ฉัน, ฉัน...”
โคโจ คานาเอะที่ปกติจะอ่อนโยนและสงบนิ่ง กลับเสียอาการในตอนนี้ ด้วยความรีบร้อน เธอแทบจะพูดไม่เป็นคำ!
“อย่ากังวลไปเลย”
จี้ฮ่าวยกมือขึ้นเบาๆ และลูบผมที่ยุ่งเล็กน้อยของเธอเบาๆ เปลี่ยนโคโจ คานาเอะที่กำลังสับสนให้กลายเป็นสาวน้อยพลังไอน้ำโดยสมบูรณ์!
เธอรับมือไม่ไหว เธอรับมือไม่ไหวจริงๆ!
“ซ่า!”
“พี่คะ อาจารย์! หนูทำสำเร็จแล้ว! หนูทำสำเร็จแล้ว…”
ทันใดนั้น ประตูก็ถูกดึงเปิดออก และโคโจ ชิโนบุ ที่มีไอน้ำเกาะพราวและผมเปียกเล็กน้อย สวมเสื้อผ้าเรียบร้อย ก็รีบวิ่งออกมาจากห้องทันที
เธอทนได้แล้ว! เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าสภาพร่างกายของเธอเพิ่มขึ้นอย่างมาก!
นี่คือความสำเร็จที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อนแม้จะฝึกฝนอย่างหนักตามปกติ!!!
แต่ก่อนที่เธอจะได้แบ่งปันความสุขของเธอกับจี้ฮ่าวและโคโจ คานาเอะ
เธอก็เห็นชายหญิงในลานบ้านจับมือกัน หน้าต่อหน้า ดูเหมือนกำลังจะจูบกัน!
ไม่นะ พี่สาวที่รักของเธอ ศิษย์ที่น่ารักของอาจารย์กำลังทนทุกข์อยู่ข้างใน!
สองคนกำลังทำอะไรกันอยู่!!!
“อ๊ะ!”
ด้วยความตกใจนี้ โคโจ คานาเอะที่กำลังมึนงงอยู่เล็กน้อยก็เริ่มดิ้นรนทันที
การที่น้องสาวมาเห็นฉากนี้ เธอรู้สึกเหมือนอยากจะหาแผ่นดินแทรกตัวหนี
ส่วนจี้ฮ่าว เขาก็ปล่อยมือของเธอเช่นกัน รู้สึกว่าความคืบหน้าของกลยุทธ์ในวันนี้เพียงพอแล้ว
เมล็ดพันธุ์แห่งอารมณ์ได้ถูกหว่านลงไปแล้ว การเก็บเกี่ยวเป็นเพียงเรื่องของเวลา
“พวก... พวกท่านสองคน...”
โคโจ ชิโนบุมองไปที่คนสองคนที่แยกจากกันทันที ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
“มีใบไม้ตกลงบนหัวของคุณคานาเอะพอดี ผมก็เลยช่วยหยิบออกให้” จี้ฮ่าวพูดอย่างใจเย็น ใบหน้าของเขาไม่สะทกสะท้านเลย
ท่าทีที่ไม่ใส่ใจของเขาเกือบจะทำให้โคโจ ชิโนบุสงสัยตัวเอง!
“ใช่ๆ ท่านจี้ฮ่าวกำลังช่วยฉันอยู่” โคโจ คานาเอะรีบพยักหน้าตอบรับ เมื่อเห็นโอกาสที่จะรักษาหน้า
“อย่างนั้นเหรอคะ…?”
โคโจ ชิโนบุไม่ใช่คนโง่ เธอจะไม่เห็นรอยแดงที่ยังคงอยู่บนใบหน้าของโคโจ คานาเอะได้อย่างไร!?
โกหกเธอ น้องสาวที่น่ารักของพี่ พี่เปลี่ยนไปแล้ว พี่กลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับน้อง... “อย่างนั้นเหรอคะ? งั้นดูเหมือนว่าหนูจะเข้าใจผิดไป”
อย่างไรก็ตาม เธอจะไม่เปิดโปงพวกเขาโดยตรง
ย้ำอีกครั้ง โคโจ ชิโนบุไม่ใช่คนโง่
ถ้าเธอเปิดโปงพวกเขา เธอจะรอดพ้นจากความโกรธที่เกิดจากความอับอายของพวกเขาหรือไม่?
ดังนั้นการไม่เปิดโปงพวกเขา เธอก็จะปลอดภัย!
อย่างไรก็ตาม เธอกำลังคิดมากเกินไป... เพราะไม่ว่าเธอจะเปิดโปงพวกเขาหรือไม่ เธอก็ไม่สามารถหนีการฝึกซ้อมได้!
“หยิบดาบไม้ขึ้นมา แล้วให้ฉันดูหน่อยว่าเธอพัฒนาไปแค่ไหน!”
จี้ฮ่าวโยนดาบไม้ให้โคโจ ชิโนบุอย่างสบายๆ และท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของเธอ เขาก็พูดด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง
“เอ๊ะ!?”
จบตอน