311-312

3/10

Ep.311

ได้ยินแบบนั้น กล้ามเนื้อเหี่ยวๆบนใบหน้าของเผ่าอมตะเต้นตุบๆ มันกัดฟันร้อง “มนุษย์! เจ้าทำให้ข้าโกรธจริงๆแล้ว! คอยดูเถอะข้าจะจับเจ้าทรมานจนต้องร้องขอความตาย!”

ด้วยฐานะที่เป็นถึงหนึ่งในสุดยอดห้าเผ่าพันธุ์ แต่ไหนแต่ไร เป็นพวกมันที่ไล่ฆ่าเผ่าพันธุ์อื่นอย่างไร้เมตตา

มีครั้งไหนบ้างที่เป็นฝ่ายถูกสังหารก่อน?

ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ว่าผู้สังหารประชากรเผ่าของพวกมัน เป็นแค่มนุษย์อ่อนแอ

เรื่องนี้ยิ่งทำให้มันรับไม่ได้

ณ ขณะนี้ มันให้คำมั่นกับตัวเอง ว่าจักต้องถลกหนังมนุษย์ตรงหน้า เพื่อคลายความเกลียดชังในจิตใจ

“ฉันก็ยืนอยู่นี่ไง แน่จริงก็เข้ามาสิวะ หรือเก่งแต่ปากพอเอาเข้าจริงไม่กล้าลงมือทำ?” ซูเฉินกระดิกนิ้วยั่วมัน แค่นเสียงเยาะเย้ยถากถาง

“วางใจได้เลย เจ้าจะต้องตายแน่ๆ ไม่ต้องรีบร้อน” เผ่าอมตะแค่นเสียง หันไปส่งสายตาให้หัวหน้าเผ่าเต่าเขียว

ฝ่ายหลังพยักหน้าเล็กน้อย เริ่มพึมพำ

หลังจากนั้นไม่นาน ปรากฏแรงกดดันมหาศาลพุ่งออกมาจากเหมือง

แทบจะในทันทีหลังจากนั้น เกิดแรงสั่นสะเทือนเขย่าไปทั้งเทือกเขา เต่าตัวเขียวขนาดเท่าเนินเขาลูกเล็กๆคลานออกมาจากเหมือง

ตึง ตึง!

ทุกก้าวของมันสั่นสะเทือนผืนดิน เต่าตัวใหญ่คลานมาหยุดด้านข้างของหัวหน้าเผ่าเต่าเขียว

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! อสูรศักดิ์สิทธิ์แห่งเผ่าข้ามาอยู่ที่นี่แล้ว มนุษย์เอ๋ย คราวนี้เจ้าไม่รอดแน่!” หัวหน้าเผ่าเต่าเขียวหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

คำประกาศอันแสนเย่อหยิ่ง ควบคู่ไปกับการปรากฏตัวของเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ ได้ทำนายชะตากรรมของซูเฉินเอาไว้แล้ว

“สัตว์กลายพันธุ์เลเวล 5 ? นี่น่ะหรือคือไพ่ตายของแก ก็ไม่เท่าไหร่นี่” ซูเฉินเย้ยหยัน

ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็นสัตว์กลายพันธุ์เลเวล 5 มาก่อนเสียหน่อย เต่าทรราชปราณฟ้าที่เพิ่งถูกเขากำราบไปก็เลเวล 5 เหมือนกัน ตอนนี้มันถูกกักไว้ใน [พื้นที่เลี้ยงสัตว์]

อยากจะรู้จริงๆ ว่าถ้าเขาปล่อยมันออกมา อีกฝ่ายจะทำหน้ายังไง

“ช่างอวดดี!”

หัวหน้าเผ่าเต่าเขียวตวาดด้วยความโมโห หันหน้าไปหาเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ กล่าวด้วยความเคารพ “ท่านอสูรศักดิ์สิทธิ์ ได้โปรดกำจัดมนุษย์ผู้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงด้วยเถิด!”

เต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์จ้องมองซูเฉินด้วยความเย็นชา ไม่ปิดบังเจตนาฆ่าในสายตามัน

เพราะเอาจริงๆ คำพูดก่อนหน้านี้ของซูเฉิน ได้ทำให้มันรู้สึกมีน้ำโหขึ้นมาแล้วเหมือนกัน

ศักดิ์ศรีของอสูรศักดิ์สิทธิ์ประจำเผ่า ไม่อนุญาตให้ผู้ใดดูหมิ่นได้

“ฮู้มมมม...”

ทันใดนั้นเอง เต่าศักดิ์สิทธิ์ร้องคำรามกราดเกรี้ยว

เสียงคำรามนี้ แม้ฟังดูไม่มีอะไรพิเศษ แต่หลังจากสัตว์กลายพันธุ์ตัวอื่นได้ยิน ราวกับพวกมันได้รับคำสั่ง พุ่งเข้าหาซูเฉินพร้อมกัน หมายสังหารเขาในลมหายใจเดียว

“ที่แท้สัตว์กลายพันธุ์พวกนี้ก็ถูกไอ้เต่ายักษ์นั่นควบคุมอยู่นี่เอง” ซูเฉินเข้าใจในทันที ตวัดดาบในมือออกไปเป็นแนวนอน

ในพริบตาเดียว คลื่นพลังสีเทาปรากฏขึ้นตามใบดาบ ก่อนพุ่งสวนออกไปยังตำแหน่งฝูงสัตว์กลายพันธุ์

ได้ยินเพียงเสียง ‘ฟุบ ฟุบบ ฟุบบบ!’ ดังขึ้นต่อเนื่อง เห็นแค่เพียงสัตว์กลายพันธุ์หลายร้อยตัวที่พุ่งมาข้างหน้า ล้มตายเป็นเบือ

มองไปยังฉากนี้ สีหน้าของเผ่าอมตะและหัวหน้าเผ่าเต่าเขียวดูน่าเกลียดลงถนัดตา

ก็รู้อยู่หรอกว่าซูเฉินน่ะแข็งแกร่งมาก

อย่างไรก็ตาม พวกมันไม่คิดว่าซูเฉินจะแข็งแกร่งถึงขั้นสามารถสังหารสัตว์กลายพันธุ์เป็นร้อยตัวได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว และความแข็งแกร่งของเขา แทบจะเทียบได้เลยกับผู้ฝึกตนเลเวล 5

นอกจากนี้ พวกมันยังล่วงรู้อีกว่า ซูเฉินน่าจะเป็นผู้วิวัฒนาการ และปรมาจารย์มนตราเลเวล 4

พวกมันเคยเห็นผู้ฝึกตนเลเวล 4 อาชีพเดียวมามากมาย แต่ไม่เคยพบเคยเจอผู้ฝึกตนเลเวล 4 สองอาชีพมาก่อนเลย

“พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายผู้นี้” เผ่าอมตะพึมพำด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

คมดาบเมื่อครู่ของซูเฉิน ทำให้มันรู้สึกหวาดกลัว

แล้วยังรู้ด้วยว่า หากเป็นตนเองที่ต้องทานรับ อย่างไรก็ไม่สามารถหยุดคมดาบนั้นได้

ในสนามรบ ผู้เดียวที่สามามรถกำราบซูเฉิน อาจมีเพียงเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์เลเวล 5 เท่านั้น

หัวหน้าเผ่าเต่าเขียวเองก็ตระหนักถึงเรื่องนี้ มันหันกลับไปทางเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง แล้วอ้อนวอนว่า “นายท่าน ได้โปรดลงมือด้วยตัวเองเถิด!”

4/10

Ep.312

“ฮู้มมมม!”

เต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์แหงนคอกู่คำรามฟ้า แรงกดดันอันน่าสะพรึงถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง

เผ่าเต่าเขียวบางตัวที่อยู่ใกล้ๆถูกแรงอัดอากาศเป่าปลิวออกมา พวกสัตว์กลายพันธุ์ยิ่งหวาดกลัว ตัวสั่นไม่หยุด

ซูเฉินหรี่ตา มองไปยังเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ คิดในใจว่า ถ้าไอ้เต่าตัวนี้ตาย จะจับมันไปทำเนื้อย่างหรือซุปตุ๋นดี?

เพราะท้ายที่สุดแล้ว เนื้อของสัตว์กลายพันธุ์เลเวล 5 ซูเฉินยังไม่เคยได้ลิ้มลองมันก่อน ดังนั้นตั้งตารอ

ตึง ตึง ตึงงง!

ในขณะเดียวกัน เต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์วิ่งตรงมายังซูเฉิน

อย่าเห็นว่าร่างของมันใหญ่โต ที่จริงแล้วด้านความว่องไว มันรวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ แทบจะในพริบตาก็สามารถบุกประชิดถึงหน้าซูเฉิน ยกอุ้งเท้าใหญ่ขึ้นสูง เตรียมบดขยี้

ซูเฉินยังคงยืนนิ่งไม่ขยับเคลื่อนไหว เฝ้ารอจนอุ้งเท้าเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์เหยียบลงมาใกล้ถึงตัว บังเกิดแสงสีทองสาดประกายบนแขนเขา

ทันใดนั้นเอง หนึ่งมือชูขึ้นไปเบื้องบน

ช่างไม่รู้จักประมาณตน!

เป็นแค่ตั๊กแตนแค่คิดหยุดรถม้า!

มองไปยังฉากนี้ หัวหน้าเผ่าเต่าเขียวและเผ่าอมตะต่างแสดงออกถึงความสุข

ซูเฉินไม่คิดล่าถอยหรือหลบเลี่ยง แต่เลือกเอาหัวโหม่งเหล็กกล้า ท้าชนกับเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ นั่นเท่ากับเป็นการวิ่งเข้าหาทางตัน

เต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์เลเวล 5 ทรงพลังมากขนาดไหนไม่รู้ แต่ที่แน่ๆมันไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกตนเผ่ามนุษย์จะสามารถต้านทานได้

ยิ่งไปกว่านั้น ซูเฉินเป็นแค่ผู้วิวัฒนาการเลเวล 4 ด้อยกว่าเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์อยู่หนึ่งขั้น ดังนั้นไม่มีทางรับมือกับเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ได้

ชั่วเวลานี้ สองผู้นำทัพเต่าเขียวได้ปฏิบัติต่อซูเฉินราวกับคนที่ตายไปแล้ว

ยังไงก็ตาม ภาพที่ปรากฏขึ้นในเวลาต่อมา กลับทำให้ทั้งคู่ต้องตกตะลึง!

พวกมันเห็นว่าซูเฉินไม่เพียงไม่ถูกอุ้งเท้าเหยียบย่ำจนตาย แต่เขายังสามารถป้องกันการบดขยี้นี้ได้ ยังไม่พอ หลังจากรับเอาไว้ได้แล้ว ซูเฉินยังยกทั้งร่างของเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ ขึ้นเหนือหัวเขา

สถานการณ์นรกแตกนี่มันอะไรกัน?

เต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่มีน้ำหนักเกินหมื่นจิน กลับถูกยกขึ้นกลางอากาศด้วยมือเดียว?

นี่ข้าตาฝาดไป? หรือกำลังฝันอยู่?

เหตุการณ์อันน่าพิศวงงงงวยนี้ อย่าว่าต่สองผู้นำทัพเต่าเขียวที่ไม่เข้าใจ กระทั่งหวู่หยางและคนอื่นๆบนรถ พวกเขายังตกใจจนอ้าปากค้างไปถึงใบหู

สามารถยกสัตว์กลายพันธุ์ที่มีน้ำหนักน่าจะหลายหมื่นจินด้วยมือเดียว พละกำลังของซูเฉินมหาศาลถึงขนาดไหนกัน?

ซูเฉินเป็นมนุษย์ มิใช่เฮอร์คิวลิสเสียหน่อย แล้วเขาทำได้ยังไง?

โครม!

ตามมาติดๆด้วยเสียงกระแทกอย่างรุนแรง ซูเฉินเหวี่ยงเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ลงกับพื้น เปลี่ยนพื้นราบเป็นร่องลึก

พบเห็นฉากที่คาดไม่ถึงนี้ บริเวณโดยรอบพลันตกอยู่ในความเงียบสงัด

ดวงตาของทุกคนแทบถลนจากเบ้า สีหน้างุนงงเฉื่อยชา ราวกับกลายเป็นหินไปแล้ว

การกระทำของซูเฉินที่ทุ่มเต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ มันกระทบกระเทือนจิตใจพวกเขาอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ณ เวลานี้ บังเกิดความคิดเดียวขึ้นในใจ--

--ว่าซูเฉินไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว!

แต่เขาเป็นเทพเจ้าที่ครอบครองพละกำลังอันยิ่งใหญ่!

“พี่เฉินแข็งแกร่งสุดๆไปเลย” หยางฮ่าวกลืนน้ำลายลงคอ งึมงำด้วยความหลงใหลโง่งม

สือต้าหนิวกับเฉาหรานเองก็เอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกจากส่วนลึก “แข็งแกร่งเทียมฟ้า! สุดยอดไปเลย!”

ส่วนหวู่หยาง แม้ไม่พูดอะไร แต่ภายในหัวใจบังเกิดคลื่นลูกใหญ่กระเพื่อมขึ้นๆลงๆ

ซูเฉินพัฒนาขึ้นทุกครั้งที่ต่อสู้ และในครั้งนี้ มันทำให้เขาตกใจมาก มากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

คำเรียกขาน ‘ไร้เทียมทาน’ เหมาะสมกับผู้ใด?

จะเป็นใครอื่นไปไม่ได้อีก หากมิใช่ซูเฉินที่คู่ควร!

อีกด้านหนึ่ง เต่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ นอนหงายท้อง กำลังตะเกียกตะกายอยู่ในหลุมลึก หัวใหญ่ของมันเป็นตำแหน่งแรกที่ถูกกระแทกลงมา

ช่วงเวลานี้ มันเวียนหัวและชาไปทั้งตัว ภายในใจบังเกิดความรู้สึกอันหลากหลายผสมปนเปกัน ไม่ว่าจะเป็นความสับสน ความอับอาย รวมไปถึงความหวาดกลัวอย่างลึกล้ำ

มันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเหตุใดสัตว์กลายพันธุ์เลเวล 5 ที่แสนองอาจเช่นตน เมื่ออยู่ต่อหน้ามนุษย์ตัวจ้อย กลับไม่สามารถต่อกรได้ แถมยังถูกโยนทิ้งราวกับสุนัขตาย

เผ่าอมตะค่อยๆได้สติกลับมา มันกับหัวหน้าเผ่าเต่าเขียวหันมองหน้ากัน

ทั้งสองคล้ายเข้าใจถึงความหมายของอีกฝ่าย หันหลังในเวลาเดียวกัน วิ่งกลับเข้าไปในเหมือง

“คิดหนีตอนนี้? ไม่สายเกินไปหน่อยหรอ?”

มุมปากของซูเฉินยกสูงขึ้นเล็กน้อย เปิดใช้งาน [รองเท้าเพิ่มความเร็ว] ไล่ตามทั้งสองดั่งพายุทอร์นาโด