เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

205-206

205-206

205-206


7/12

Ep.205

ใส่ [อัญมณีอัพเกรด] ลงในถุงเก็บของ จากนั้นเอื้อมคว้าชิ้นส่วนสีม่วงต่อ

“คุณได้รับ [สายฟ้าเก้าสวรรค์] *1 , ชิ้นส่วนที่ต้องการ (6/10)  , จำนวนองค์ประกอบยังไม่ครบ ไม่สามารถปลดล็อคได้ ต้องการแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานหรือไม่?”

“ไม่แลก”

“คุณได้รับ [เหมันต์เก้าเร้นลับ] *1 , ชิ้นส่วนที่ต้องการ (3/10)  , จำนวนองค์ประกอบยังไม่ครบ ไม่สามารถปลดล็อคได้ ต้องการแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานหรือไม่?”

“ไม่แลก”

“คุณได้รับ [เมล็ดพันธุ์ต้นแอปเปิ้ล] *1 , ชิ้นส่วนที่ต้องการ (1/1)  , จำนวนองค์ประกอบครบแล้ว คุณต้องการเลือกปลดล็อคหรือแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงาน?”

“แลกแต้มพลังงาน”

บนกำแพงเมือง หานคุนและคนอื่นๆเห็นซากศพของสัตว์กลายพันธุ์เกลื่อนพื้น ก็เริ่มไม่อาจสงบใจได้

สามารถกล่าวได้เลยว่า ไม่ว่าจะเป็นสัตว์กลายพันธุ์หรือหินพลังงาน ล้วนเป็นความมั่งคั่งมหาศาล

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าของตรงหน้าจะล้ำค่าเพียงใด พวกเขาก็ไม่กล้าคิดละโมบแม้แต่น้อย

เหตุผลน่ะหรือ?

ก็เพราะซูเฉินและคนอื่นๆในกลุ่มแข็งแกร่งเกินไปอย่างไรเล่า

โดยเฉพาะอย่างยิ่งซูเฉิน ทั้งหมดเห็นกับตาว่าอีกฝ่ายสามารถจับลมหายใจมังกรได้ด้วยมือเปล่า และสังหารมังกรเพลิงทมิฬได้ในดาบเดียว

เห็นถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าพวกเขายังกล้าละโมบ เกรงว่าต่อให้มีชีวิตเท่ากับนิ้วมือทั้งสิบ ก็คงจะไม่เพียงพอ

“ท่านผู้นำ พวกเราจะทำอย่างไรกันต่อดี?” ชายข้างๆถามหานคุน

หานคุนสูดหายใจลึก กล่าวว่า “ทุกคนรออยู่นี่ ฉันจะลงไปคุยกับผู้อาวุโสคนนั้น”

อย่างไรเสีย ซูเฉินถือเป็นคนที่ช่วยชีวิตชาวเมืองเอาไว้ ตัวเขาในฐานะผู้นำ ย่อมต้องออกไปเพื่อแสดงความขอบคุณ

ขณะที่ซูเฉินกำลังเก็บชิ้นส่วน เสียงที่เปี่ยมไปด้วยความเคารพของชายคนหนึ่งก็ดังเข้ามาในหูเขา

“ท่านอาวุโส ผู้น้อยหานคุน ขอขอบพระคุณอาวุโสที่ช่วยชีวิต”

ซูเฉินเงยหน้าขึ้น เหลือบมองหานคุน กล่าวอย่างเฉยชาว่า “ผมมาที่นี่เพื่อล่าสัตว์กลายพันธุ์ไม่ใช่เพื่อช่วยคุณ ดังนั้นไม่จำเป็นต้องขอบคุณ”

ว่าจบ เขาก็เริ่มเก็บชิ้นส่วนต่อ

หานคุนสำลัก บังเกิดความกระอักกระอ่วน หัวเราะฝืนๆว่า “เรียนถามอาวุโส เช่นนั้นมีอะไรให้พวกเราช่วยหรือไม่?”

ซูเฉินครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วกล่าวว่า “งั้นให้คนของคุณมาช่วยกันขุดหินพลังงานแล้วกัน แต่ขอเตือนไว้เลยนะ ถ้าใครกล้าขโมยมันไป ก็อย่าหาว่าผมหยาบคาย”

หลังจากได้ไตร่ตรองดูแล้วว่าที่นี่มีศพสัตว์กลายพันธุ์เยอะเกินไป ดังนั้นอาศัยเพียงกำลังของเก้าคนช่วยกันขุด ยังไม่ทราบว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน

หากได้คนของหานคุนเข้ามาช่วยคงดีไม่น้อย หลังจบงาน ถึงเวลานั้นซูเฉินก็จะได้แบ่งศพสัตว์กลายพันธุ์บางส่วนให้

เพราะอย่างไรเสีย ที่นี่มีศพสัตว์กลายพันธุ์อยู่มากมาย ซูเฉินไม่สามารถเก็บทั้งหมดไว้กับตัวเองได้ ขณะเดียวกันจะปล่อยทิ้งไปก็เสียเปล่า

“รับทราบท่านอาวุโส ฉันจะไปตามคนมาเดี๋ยวนี้”

หานคุนดีใจมาก หันหลังและวิ่งกลับเข้าไปในเมือง

เพราะหลังจากเหตุการณ์นี้ บางดีเขาอาจสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับซูเฉินได้ แม้จะแค่เล็กน้อย แต่ก็เป็นสิ่งที่ดีกับสถานชุมชนเฝิงซีอย่างไม่ต้องสงสัย

หลังจากหานคุนจากไป หวู่หยางก็ก้าวเข้ามา กระซิบว่า “ซูเฉิน ชายคนนั้นดูเหมือนจะเป็นผู้นำของสถานชุมชนเฝิงซี เขาคุยอะไรกับคุณ”

“เขามาเพื่อแสดงความขอบคุณ ผมเลยขอให้เขากลับไปช่วยพาคนมาขุดหินพลังงาน” ซูเฉินตอบอย่างไม่ใส่ใจ

“อ้อ” หวู่หยางพยักหน้า

เมื่อทราบเจตนาของหานคุน หวู่หยางก็ไม่สะดวกที่จะถามอีก หันไปขุดหินพลังงานต่อ

ส่วนซูเฉินเก็บชิ้นส่วนต่อ

“คุณได้รับ [เมล็ดพันธุ์ผลไอซ์ที] *1 , ชิ้นส่วนที่ต้องการ (1/1)  , จำนวนองค์ประกอบครบแล้ว คุณต้องการเลือกปลดล็อคหรือแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงาน?”

“ปลดล็อค”

หลังจากได้รับเมล็ดแล้ว ซูเฉินก็หว่านมันลง [พื้นที่เพาะปลูก] ทันที

จากนั้นก็ก้มคว้าชิ้นส่วนสีดำ

“คุณได้รับ [เกราะเทพสงคราม] *1 , ชิ้นส่วนที่ต้องการ (2/10)  , จำนวนองค์ประกอบยังไม่ครบ ไม่สามารถปลดล็อคได้ ต้องการแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานหรือไม่?”

“ไม่แลก”

“คุณได้รับ [เหมันต์เก้าเร้นลับ] *1 , ชิ้นส่วนที่ต้องการ (4/10)  , จำนวนองค์ประกอบยังไม่ครบ ไม่สามารถปลดล็อคได้ ต้องการแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานหรือไม่?”

“ไม่แลก”

หลังจากเก็บชิ้นส่วนหลายสิบชิ้นติดต่อกัน ซูเฉินก็หยุดเคลื่อนไหว

เพราะเวลานี้ หานคุนได้นำคนนับร้อยออกจากเมืองแล้ว

8/12

Ep.206

“ท่านอาวุโส ฉันไปตามคนมาให้แล้ว” หานคุนเดินมาหาซูเฉิน กล่าวด้วยความนอบน้อม

เดิมในสถานชุมชนเฝิงซียังมีชาวเมืองอยู่อีกหลายพันคน แต่เมื่อพิจารณาถึงเรื่องที่ว่าคนเยอะก็เรื่องแยะ ดังนั้นเขาเลยคัดลูกน้องที่ฉลาดและซื่อสัตย์มาเพียงร้อยคนเท่านั้น

“ลงมือเถอะ” ซูเฉินสั่ง เรียกหานคุนมาใกล้ๆ แล้วเอ่ยว่า “ผมชื่อซูเฉิน ปีนี้อายุ 17 ปี ดังนั้นไม่น่าจะแก่กว่าคุณถูกไหม? จากนี้ไปอย่าเรียกผมว่าอาวุโสอีก แค่เรียกชื่อตรงๆก็พอ”

หานคุนอ้าปาก กำลังจะเอ่ยคำ ‘อาวุโส’ อีกรอบแต่แล้วก็ต้องหุบปากลง เกิดความรู้สึกว่าตัวเองแก่ขึ้นอีกเป็นสิบปี

“อายุ 17 ปี …”

หานคุนพอได้ยินว่าซูเฉินอายุแค่ 17 ปี เขาเกือบสำลัก

ผู้วิวัฒนาการระดับสูงที่สามารถสังหารมังกรเพลิงทมิฬได้ในอายุ 17 ปี?

ปรมาจารย์มนตราระดับสูงที่สามารถสังหารมังกรเพลิงทมิฬได้ใน อายุ 17 ปี?

สมองของหานคุนกำลังส่งเสียงหึ่ง หึ่ง จ้องมองซูเฉินอย่างตกตะลึง ไม่ทราบว่าควรกล่าวอะไรไปพักหนึ่ง

“อะไร? คิดว่าผมโกหกหรอ” ซูเฉินปาดจมูก กล่าวอย่างเฉยเมย

“อาวุโ- .. ไม่สิ อาเฮียซูเข้าใจผิดแล้ว” หานคุนตกใจมาก รีบอธิบายว่า “เฮียซูยังเด็ก แต่กลับมีความแข็งแกร่งล้ำเลิศเช่นนี้ ผู้แซ่หานรู้สึกเลื่อมใสยิ่งนัก”

“พอเถอะ เลิกพูดสุภาพกับผมซักที” ซูเฉินขัดจังหวะ แล้วกล่าวว่า “ผมมีเรื่องหนึ่งต้องการจะถามคุณ”

“เฮียซูถามมาได้เลย ผู้แซ่หานจะตอบตามความสัตย์จริง” หานคุนประสานมือคารวะ แสดงท่าทีในฐานะผู้น้อย

ซูเฉินพยักหน้าเล็กน้อย ถามว่า “คุณได้ค่ายกลป้องกันของสถานชุมชนเฝิงซีมาจากที่ไหน”

“ค่ายกลป้องกันสามารถช่วยปกปักษ์รักษาเมืองได้ กระทั่งขุมกำลังใหญ่อย่างเมืองจิงกังก็ยังไม่มีในครอบครอง”

ในขณะที่สถานชุมชนเฝิงซีเป็นแค่ขุมกำลังเล็กเท่านั้น แล้วพวกเขาไปเอามันมาจากไหน?

ซูเฉินรู้สึกสนใจเรื่องนี้มาก

หานคุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สารภาพตามตรงว่า “ไม่กล้าปิดบังเฮียซู ค่ายกลป้องกันนี้ พ่อของฉันได้รับมาเมื่อหลายปีก่อนในเขตแดนลับแห่งหนึ่ง แต่ค่ายกลนี้ถูกทำลายไปแล้ว ดังนั้นในอนาคตไม่สามารถใช้ได้อีก”

เขาคิดว่าซูเฉินคงเฝ้าสังเกตการณ์ค่ายกลตั้งแต่แรก ดังนั้นจึงอธิบายว่าค่ายกลนี้เสียหายแล้ว ไม่สามารถใช้ได้อีก

“ค่ายกลใหญ่ขนาดนี้ คงต้องใช้หินพลังงานมากเลยใช่ไหม?” ซูเฉินสอบถามอย่างใจเย็น

หานคุนพยักหน้าและกล่าว “มันสิ้นเปลืองไปมากจริงๆ แถมยังต้องใช้หินพลังงานเลเวล 2 ขึ้นไปด้วย”

ได้ยินแบบนั้น ดวงตาของซูเฉินเปล่งประกาย เอ่ยถามต่อว่า “สถานชุมชนเฝิงซีของคุณเป็นแค่สถานชุมชนขนาดเล็ก ดังนั้นไม่น่าจะมีผู้ฝึกตนเลเวลสูงอยู่มากมายขนาดนั้นถูกไหม? แล้วหินพลังงานล้ำค่ามากมายเช่นนี้ พวกคุณไปเอามันมาจากที่ไหน”

หานคุนไม่ได้ปิดบัง เขาไม่กล้าที่จะเก็บงำ กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “ครั้งหนึ่งพวกเราเคยพบเหมืองในเทือกเขาเหยกู่ และได้ขุดหินต้นกำเนิดพลังงานเลเวล 2 และ 3 เป็นจำนวนมากมาจากที่นั่น”

หัวใจของซูเฉินเต้นแรง “คุณยังมีหินต้นกำเนิดพลังงานเลเวล 3 อยู่อีกกี่ก้อน?”

หากต้องการยกระดับ [รถศึกอัจฉริยะ] เป็นเลเวล 3 ซูเฉินจำเป็นต้องใช้หินพลังงานหรือหินต้นกำเนิดพลังงานเลเวล 3 เป็นจำนวนมาก

ขณะที่เขามีหินเลเวล 3 อยู่ไม่มากนัก ดังนั้นเกิดความคิดที่จะแลกเปลี่ยนกับหานคุน

“ยังมีหินเลเวล 3 อยู่อีกมากกว่าร้อยก้อน ถ้าพี่ซูต้องการ ทางสถานชุมชนเฝิงซีจะรวบรวมทั้งหมดมาให้” หานคุนกัดฟันกล่าว

แม้ว่าหินเลเวล 3 จะล้ำค่า แต่หากสามารถใช้มันเชื่อมสัมพันธ์กับผู้แข็งแกร่งเช่นซูเฉินได้

ก็นับว่าคุ้มค่ายิ่งกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

“ผมไม่เอาของคุณไปเปล่าๆหรอก” ซูเฉินยิ้ม แล้วกล่าวว่า “ข้างนอกมีศพสัตว์กลายพันธุ์ตั้งมากมาย พวกผมขอเอาไปแค่บางส่วน ที่เหลือแลกกับหินเลเวล 3 ของคุณแล้วกัน”

“ขอบพระคุณเฮียซู!” หานคุนมีความสุขมาก

เพราะหลังจากค่ายกลได้รับความเสียหาย หินต้นกำเนิดพลังงานเลเวล 3 ต่อให้มีไว้ก็แทบไม่สามารถช่วยอะไรพวกเขาได้อีก

อย่างแรกเลยคือระดับการฝึกฝนของพวกเขาต่ำเกินไป ไม่น่าจะได้ใช้หินต้นกำเนิดพลังงานเหล่านั้นในระยะเวลาอันสั้น

ขณะที่ซากศพของสัตว์กลายพันธุ์นั้นต่างออกไป พวกมันสามารถช่วยให้อิ่มท้องได้ในทันที

นอกจากนี้ เนื้อของสัตว์กลายพันธุ์นั้นเต็มไปด้วยพลังงาน การกินเข้าไปย่อมมีโอกาสเพิ่มระดับการฝึกฝนไปในตัว

ยิ่งไปกว่านั้น บนพื้นเกลื่อนไปด้วยศพสัตว์กลายพันธุ์หลายพันตัว มูลค่าของมันสูงกว่าหินต้นกำเนิดพลังงานเลเวล 3 หลายสิบหลายร้อยเท่า

อาจกล่าวได้เลย ว่าเป็นพวกเขาต่างหากที่สามารถฟันกำไรได้มหาศาลจากการแลกเปลี่ยนในครั้งนี้

จบบทที่ 205-206

คัดลอกลิงก์แล้ว