183-184

3/10

Ep.183

เมื่อเห็นซอมบี้ตัวนั้นเอ่ยปากเป็นเสียงของมนุษย์ พร้อมประกาศชื่อตัวเอง

ซูเฉินก็ยิ่งมั่นใจว่าอีกฝ่ายเป็นซอมบี้ที่มีสติปัญญา

“แกเข้าใจผิดแล้ว พวกเราไม่ใช่กลุ่มเดียวกับพวกมนุษย์ที่นี่ ดังนั้นระหว่างเราไม่มีข้อตกลงหรือกฏเกณฑ์ใดๆ” ซูเฉินปาดจมูกเขา ก้าวออกมาข้างหน้าด้วยรอยยิ้ม

“ไม่ใช่พวกเดียวกันหรือ?”

เจียงเฉิงเฟิงมองสำรวจซูเฉิน ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เช่นนั้น ในเมื่อแกไม่ใช่มนุษย์ของเมืองหวังเยว่ แล้วทำไมถึงต้องสังหารประชาชนของฉันด้วย?”

เขาเห็นว่าซูเฉินยังเด็ก ทว่ายามเผชิญหน้ากับกองกำลังซอมบี้ อีกฝ่ายกลับยังสามารถรักษาความสงบเอาไว้ได้ เจียงเฉิงเฟิงจึงรู้สึกได้รางๆ ว่าซูเฉินไม่ใช่คนธรรมดา

เพราะท้ายที่สุดแล้ว กลิ่นอายอันน่าสะพรึงที่ก่อกำเนิดขึ้นจากซอมบี้นับพัน มิใช่อะไรที่ทุกคนจะสามารถระงับสติอารมณ์ได้

ซูเฉินยิ้มเยาะและกล่าวว่า “แกคือซอมบี้ ส่วนพวกเราเป็นมนุษย์ แต่ละฝ่ายเสมือนน้ำกับไฟ ฉะนั้นแน่นอนว่าฉันมาที่นี่เพื่อล่าพวกแก”

“ล่าพวกเรา?”

เจียงเฉิงเฟิงตะลึงงันไปชั่วขณะ ก่อนหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “เจ้าหนู แกมันบ้า! กล้าดียังไงถึงได้มาพูดจาอวดดีต่อหน้าเราราชา! มาดูกันว่าแกจะรอดไปได้ซักกี่น้ำ!”

สิ้นเสียง เจียงเฉิงเฟิงกวักมือส่งสัญญาณไปข้างหลัง กองกำลังซอมบี้ของเขาพุ่งเข้าหาซูเฉินอย่างบ้าคลั่ง

แม้ยังไม่ทราบความแข็งแกร่งของซูเฉิน แต่ดูจากรูปลักษณ์ที่ยังเด็ก ต่อให้อีกฝ่ายเป็นผู้วิวัฒนาการ ก็สมควรมีเลเวลไม่เกิน 2 แน่นอน

ขณะที่ตัวเขาเองก็เป็นซอมบี้เลเวล 2 บวกกับกองกำลังซอมบี้อีกมากกว่า 7,000 ตัวทั้งหมดที่นี่ เจียงเฉิงเฟิงมีความมั่นใจมากว่าจะสามารถบดขยี้ซูเฉินและคนอื่นๆได้

“ช่างไม่รู้จักประมาณตน!”

ซูเฉินหรี่ตาลง แค่นเสียงเย็นชา สั่งการ [นักรบจักรกล] “เสี่ยวตี๋ ไปฆ่าไอ้หมอนั่นซะ!”

[นักรบจักรกล] ยกระดับเป็นเลเวล 3 แล้ว กำลังรบของมันแกร่งพอที่จะรับมือกับซอมบี้เลเวล 4

แม้ซูเฉินจะไม่ทราบว่าเจียงเฉิงเฟิงแข็งแกร่งเพียงใด แต่ในความเห็นเขา อีกฝ่ายคงไม่ดีไปกว่าจิ่นเฟยซีมากนัก

เขาจึงมั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่า [นักรบจักรกล] จะสามารถกำจัดศัตรู

และเมื่อเจียงเฉิงเฟิงถูกฆ่าตาย ซอมบี้ทั้งหมดก็จะสูญเสียการควบคุม กลับคืนสู่สันดานดิบ

ด้วยวิธีนี้ ซูเฉินก็ไม่ต้องกังวลว่าพวกซอมบี้จะหลบหนีอีกต่อไป เขาสามารถหว่านแหจับพวกมันทั้งหมดได้ในคราวเดียว

“รับทราบ”

[นักรบจักรกล] พยักหน้าให้ซูเฉินอย่างเชื่อฟัง จากนั้นลอบตรงเข้าหาเจียงเฉิงเฟิงอย่างเงียบๆ

เป้าหมายหลักของ [นักรบจักรกล] คือเจียงเฉิงเฟิง ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกเปิดเผย มันจึงไม่กำจัดซอมบี้ที่อยู่รอบๆ

นอกจากนี้ มันคือหุ่นยนต์ ดังนั้นไม่ได้ดึงดูดความสนใจของซอมบี้มากเกินไป เป็นเรื่องง่ายที่จะลอบเข้าไปประชิดตัวเจียงเฉิงเฟิง

ในเวลาเดียวกัน หวู่หยางและคนอื่นๆได้ก้าวออกมา เตรียมพร้อมสู้ศึกกับซอมบี้แล้ว แม้สถานการณ์จะอยู่ในสภาวะเลวร้ายเป็นอย่างยิ่ง เรียกได้เลยว่าอาศัยเพียงจำนวน ก็สะกดข่มได้อย่างชัดเจน แต่พวกเขาหาหวาดกลัวไม่

ซอมบี้นับไม่ถ้วนดาหน้าเข้ามา ตัวที่แข็งแกร่งสุดคือเลเวล 1 ดังนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหวู่หยางและหยางหลิงเทียน

แต่หยางฮ่าวและคนอื่นๆก็กล้าหาญและไม่ธรรมดาเช่นกัน พวกเขาไล่สังหารซอมบี้เหมือนหั่นผักหั่นแตง สามารถฆ่าซอมบี้เลเวล 1 ได้โดยไม่ต้องใช้กระบวนท่าใดๆแม้แต่น้อย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสือต้าหนิว ตัวเขาเสมือนดั่งเครื่องจักรสังหาร

มือของเขากวัดแกว่ง [ค้อนสวรรค์] ไปมา และทุกครั้งที่มันถูกเหวี่ยง จะมีซอมบี้อย่างน้อยหนึ่งตัวกลายเป็นเศษเนื้อเลอะเลือน

กระดูกเปราะๆของซากศพ เมื่อถูกของหนักทุบ ก็เละเป็นข้าวต้ม

ตันหลินและสาวๆก็ต่อสู้ได้อย่างร้อนแรงเช่นกัน ทุกครั้งที่ยิงกระสุนออกไป จะมีซอมบี้ตัวหนึ่งหัวระเบิดตาย

ซอมบี้หลายร้อยตัวจบชีวิตลงทันที

ได้เป็นสักขีพยานของฉากนี้ ไม่เพียงแต่เจียงเฉิงเฟิงเท่านั้นที่ตกใจ กระทั่งชายอ้วนและมนุษย์คนอื่นๆในระยะไกลก็ตกใจไม่แพ้กัน

“หัวหน้าทีม พวกเขาแข็งแกร่งเกินไปรึเปล่า เจียงเฉิงเฟิงและคนอื่นๆไม่สามารถหยุดพวกเขาได้เลย” ชายคนก่อนหน้านี้กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

ชายอ้วนกลืนน้ำลาย พยายามทำใจให้สงบ “ไม่ต้องรีบร้อน เจียงเฉิงเฟิงยังไม่ลงมือ”

แผนเดิมของเขาคือให้ซูเฉินกับพวกซอมบี้กลายเป็นปลาติดอวน แล้วพวกตนในฐานะชาวประมงค่อยกอบโกยในตอนท้าย

แต่เมื่อเห็นว่ากองกำลังซอมบี้ของเจียงเฉิงเฟิงไม่สามารถต้านทานได้ เขาก็เริ่มกังวลเล็กน้อย

หากซอมบี้ทั้งหมดถูกฆ่า แล้วซูเฉินและคนอื่นๆยังมีชีวิตอยู่ แบบนั้นพวกเขาก็จะไม่สามารถฉกฉวยผลประโยชน์ใดๆจากศึกนี้ได้เลยน่ะสิ

4/10

Ep.184

เจียงเฉิงเฟิงเฝ้าดูคนของเขาตายลงต่อหน้าต่อหน้าทีละคน ทีละคน ในใจร้อนรุ่มดั่งไฟสุม

ขณะที่กำลังคิดหาวิธีตอบโต้ ทันใดนั้นเอง สายตาเขาพลันสังเกตเห็นร่างๆหนึ่งที่ทั้งกายห่อหุ้มไปด้วยเหล็กปรากฏขึ้นตรงหน้า

“หุ่นเชิด?” เปลือกตาของเจียงเฉิงเฟิงกระตุก สัญชาตญาณรับรู้ได้ถึงอันตราย

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบโต้ [นักรบจักรกล] ก็สามารถประชิดเข้าวงในได้แล้ว มันยกดาบปลายโค้งขึ้น

“หุ่นเชิดเลเวล 3 !”

เมื่อได้เห็นความเร็วอันน่าสยดสยองของ [นักรบจักรกล] หัวใจของเจียงเฉิงเฟิงเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง

เผชิญหน้ากับการฟาดฟันดั่งการเสด็จมาเยือนของเทพมรณะ เจียงเฉิงเฟิงตัดสินใจอาจหาญ แทนที่จะถอยกลับ เขาเลือกก้าวไปข้างหน้า และซัดหมัดออกไป

ต้องขอบอกว่าสัญชาตญาณในการรับมือกับวิกฤตของเจียงเฉิงเฟิงร้ายกาจไม่เบา

เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มีความแข็งแกร่งกว่า หากตนเลือกที่จะวิ่งหนี ย่อมเป็นเรื่องง่ายที่จะถูกไล่ตามทัน

ในทางตรงกันข้าม หากใช้กลยุทธ์ย้อนศร หันมาโจมตีแทน บางทียังพอมีโอกาสรอดชีวิตไปได้

เพียงแต่ว่า เขามองข้ามสิ่งหนึ่งไป

[นักรบจักรกล] มิใช่มนุษย์ ตัวมันทำจากโลหะ ดังนั้นไม่จำเป็นต้องกังวลถึงอาการบาดเจ็บของตัวเอง

กลยุทธ์ของเจียงเฉิงเฟิง อาจกล่าวได้ว่าตรงล็อคกับ [นักรบจักรกล] พอดิบพอดี

[นักรบจักรกล] ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ง้างดาบโค้งขึ้นในอากาศ และตวัดสับลงมา

ถึงจุดนี้ เจียงเฉิงเฟิงค่อยตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ

แม้เขาจะสามารถโจมตี [นักรบจักรกล] ได้ แต่เจ้าตัวคงมิแคล้วได้รับบาดเจ็บหนักเช่นกัน

แต่เขาได้ลงมือไปแล้ว ดังนั้นไม่มีทางที่จะหยุดได้

“เราราชาจะสู้กับเจ้าเอง!”

เจียงเฉิงเฟิงกัดฟันกรอด พละกำลังอันบ้าคลั่งรุนแรงแผ่ออกมาจากกายเขา หนึ่งหมัดซัดเข้าใส่หน้าอกของ [นักรบจักรกล]

[นักรบจักรกล] โดนต่อยอย่างแรง ทว่ามันกลับเสียสมดุลเพียงเล็กน้อย ดาบโค้งยังคงฟาดฟันลงมา

ได้ยินเพียงเสียง ‘ฟุ่บบบ’

เจียงเฉิงเฟิงถูกผ่าครึ่งตั้งแต่หัวจรดเท้า เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นอย่างบ้าคลั่ง เปลี่ยนพื้นให้เป็นสีแดงฉาน

ขณะที่เขาล้มลง ลำแสงสองสายสะท้อนวาบบนศพเขา

ช่วงเวลานี้ ซอมบี้ทั้งหมดชะงักงันไปชั่วขณะหนึ่ง

หลังจากนั้น ดวงตาสีแดงฉานของพวกมันก็ถูกเติมเต็มไปด้วยความกระหายเลือด

ตามด้วยเสียงคำรามของความโกรธ ซอมบี้ทั้งหมดหลุดพ้นจากการถูกควบคุมอย่างสมบูรณ์ พุ่งเข้าหาซูเฉินและคนอื่นๆอย่างบ้าคลั่ง

“ต้องแบบนี้สิถึงจะน่าสนใจ” มุมปากซูเฉินยกโค้งน้อยๆ หันไปกล่าวกับ [รถศึกอัจฉริยะ] “เสี่ยวจือ เปิดฉากยิงได้”

“ขอรับเจ้านาย”

[รถศึกอัจฉริยะ] เตรียมพร้อมอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว มันแค่รอซูเฉินออกคำสั่งเท่านั้น [ปืนใหญ่เพาส์เลเวล 1 ] และ [ปืนกลแก็ตลิ่ง (ไม่จำกัดเลเวล)] บนหลังคารถถูกยิงออกไปพร้อมกัน

ตูม ตูม ตูมมมมม!

ปัง ปัง ปัง ปัง ปังปังงๆงๆๆงๆๆงๆๆๆๆ

สองปืนลั่นกระสุนพร้อมกัน บังเกิดเสียงลั่นฟ้าสะเทือนดิน

เมืองทั้งเมืองสั่นคลอน

ชายอ้วนและคนอื่นๆในอาคารฝั่งตรงข้าม เมื่อเห็นฉากนี้ แต่ละคนหวาดกลัวจนฉี่ราด

พวกเขาไม่เคยพบเคยเห็นอาวุธที่น่าหวาดกลัวเช่นนี้มาก่อนเลย

มองไปยังซอมบี้ที่ล้มตายเป็นฝูง ถูกสังหารไม่หยุดหย่อน ทั้งหมดต่างผุดความคิดหนึ่งขึ้นในใจ นั่นคือ กองกำลังซอมบี้ที่ยึดเมืองหวังเยว่เอาไว้ครึ่งหนึ่งมานานหลายปี ในวันนี้คงจบสิ้นแล้ว

สำหรับเรื่องที่ซอมบี้ถูกกวาดล้าง มันเป็นประโยชน์สำหรับฝ่ายมนุษย์อย่างไม่ต้องสงสัย

อย่างไรก็ตาม พวกเขากลับไม่มีความสุขเลย

เนื่องจากคนที่สังหารซอมบี้ไม่ตาย นั่นหมายความว่าหินพลังงานนับหลายพันก้อนไม่ได้ตกเป็นของพวกเขา

ความมั่งคั่งเช่นนี้อยู่ต่อหน้าแต่คว้าไม่ได้

จะไม่ให้พวกเขาเกิดความริษยาได้อย่างไร?

แต่ถึงแม้ในใจจะรู้สึกไม่ยินยอมเพียงใดก็ตาม แล้วจะทำอะไรได้?

ฝ่ายตรงข้ามมีกันถึงเก้าคน แต่ละคนล้วนเป็นผู้วิวัฒนาการที่ครอบครองอาวุธอันน่าสะพรึงอยู่ในมือ

เมื่อเป็นแบบนี้ แล้วอีกฝ่ายจะยอมอนุญาตให้คนแปลกหน้ามาแย่งหินพลังงานหรือ?

แค่คิดถึงผลลัพธ์ที่ตามมา ก็น่าหวาดกลัวมากแล้ว