◈บทที่ 088. [ด่านที่ 4] การโจมตีร่วม

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

◈บทที่ 088. [ด่านที่ 4] การโจมตีร่วม

บูม-!

ไม้กระบองของหัวหน้าการ์กอยล์ที่หวดใส่ลิลลี่ทะลุผ่านร่างเธอไปราวกับมีดตัดน้ำ

เพราะลิลลี่มีทักษะ [กายาเพลิง] เธอจึงใช้ MP เพื่อหลบการโจมตีทางกายภาพ

ครึก……?!

หัวหน้าการ์กอยล์ถึงกับงงไปชั่วขณะ แต่แล้วก็ยกไม้กระบองอีกข้างที่ถืออยู่ขึ้นสูง

คราวนี้ไม้กระบองมีพลังเวทย์สีแดงคล้ำจับตัว ไม่ว่าจะเป็นลิลลี่ก็ตาม คงหลบไม่พ้นแน่!

ฉันรีบตะโกน

“บอดี้แบ็ก! ช่วยลิลลี่!”

“ค่ะ!”

บอดี้แบ็ก ผู้ใช้เวทย์ควบคุมจิต ยื่นมือออกไป ใช้พลังจิตคว้าตัวลิลลี่ดึงออกไปข้าง ๆ

ควาง-!

ไม้กระบองของหัวหน้าการ์กอยล์เฉียดตัวลิลลี่ไปอย่างหวุดหวิด ตกลงไปปักที่พื้น

แต่ที่นั่งล้อเลื่อนที่ติดอยู่กับปลายไม้กระบอง กระแทกพื้นจนแตกละเอียด

“โอ๊ยยยยยย-!”

ลิลลี่กรีดร้องด้วยความตกใจ ช้าไปหลายจังหวะ ฉันตะโกนต่อทันที

“ก็อตแฮนด์! รับไว้!”

“ครับ!”

ก็อตแฮนด์วิ่งเข้าไปรับร่างลิลลี่ที่ร่วงลงมา

“โอ๊ย! คุณลิลลี่ ไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม?”

“อึก อึก อึก……”

ลิลลี่ที่ยังไม่รู้สึกตัวดี พอเห็นหน้าก็อตแฮนด์ก็ตกใจ

“ปล่อย ปล่อยนะ! ฉันไม่เป็นไรแล้ว”

“แต่ ขาคุณไม่สะดวก……”

“ฉันบอกว่าปล่อย!”

ฉันปล่อยให้สองคนนั้นเล่นละครกันไป แล้วหันไปสั่งบอดี้แบ็ก

“บอดี้แบ็ก! ไปช่วยเหล่าทหารของเธอ!”

“ค่ะ!”

บอดี้แบ็กใช้พลังจิตยกนักธนูสามคนที่ล้มอยู่บนกำแพงขึ้นมา

ฉันมองไปยังพวกพ้อง

“ทีมหลัก กลับเข้าประจำการ! เตรียมสู้!”

สองหัวหน้าการ์กอยล์เหมือนรู้ว่าเราเป็นศัตรู แผ่รังสีอันน่ากลัวออกมา ค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเรา

บอสสัตว์ประหลาดมีความฉลาดและโหดร้ายกว่าสัตว์ประหลาดทั่วไป

‘มันจะกำจัดศัตรูที่สำคัญกว่าก่อน’

นั่นจึงเป็นสาเหตุที่มันโจมตีหน่วยธนูและสิ่งประดิษฐ์โบราณก่อน

ตอนนี้ที่อยู่บนกำแพง มันก็คงจะกำจัดเหล่าตัวปัญหาก่อนเช่นกัน

‘และฉันด้วย’

ตัวฉันที่เลเวลต่ำที่สุด และเป็นผู้บัญชาการที่สำคัญที่สุด มันคงจะกำจัดฉันก่อนเป็นอันดับแรก

ทันใดนั้น ลูคัสที่ยืนอยู่ข้างฉัน ขมวดคิ้วแล้วพูด

“ฝ่าบาท นอกจากบอสสัตว์ประหลาดสองตัวแล้ว เหล่าการ์กอยล์ที่เหลือก็เป็นปัญหาเช่นกัน”

ลูคัสพูดถูก ฉันเหลือบไปมองยังกำแพงด้านไกล

ฟับฟับฟับ-

กองทัพการ์กอยล์ กลุ่มที่หก

คลื่นการ์กอยล์กลุ่มที่หกกำลังบินเข้าหาฝั่งกำแพง

สิ่งประดิษฐ์โบราณวายุอัสนีบาตที่เคยปิดกั้นทางเข้า ถูกทำลายหมดแล้ว พวกมันจึงบุกเข้ามาได้อย่างง่ายดาย ชิบหายแล้ว……

‘ไม่คิดว่าบอสสองตัวจะบินเข้ามาเอง!’

ในเกมไม่มีอะไรแบบนี้แน่นอน

ไม่ใช่หน่วยร่มชูชีพนี่นา ทำเหมือนโดดร่ม HALO กระโดดลงมาจากที่สูง แล้วลงจอดที่กำแพงอย่างสมบูรณ์แบบ

‘การเตรียมการยังไม่เพียงพอ’

ฉันตำหนิตัวเองที่ไม่คิดถึงวิธีการโจมตีแบบอื่น ๆ ที่หลากหลายและสร้างสรรค์มากขึ้น

แต่

‘ยังมีวิธีรับมืออยู่’

ฉันวางแผนรับมือกับบอสไว้แล้ว และมันยังใช้ได้อยู่

“ฉันมีวิธีรับมือกับกองทัพการ์กอยล์กลุ่มที่หก ไว้ใจฉันได้เลย”

“ครับ ฝ่าบาท”

ถึงแม้จะมีการ์กอยล์กว่าร้อยตัวบุกเข้ามา ลูคัสก็ดูเหมือนจะไม่สงสัยคำพูดของฉันเลย รับคำทันที

นั่นแสดงว่าเขาไว้ใจฉันมาก

ก็อตแฮนด์อุ้มลิลลี่ที่ยังดิ้นอยู่มาหาเรา

ลิลลี่ดิ้นรนหนีก็อตแฮนด์ ล้มลงกับพื้น แล้วหายใจหอบ

“ฮ้า ฮ้า อึก ฉันได้ถูกช่วยเหลือจากเอลฟ์……”

“ลิลลี่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาเสียใจ เรามาทำงานกันเถอะ”

ฉันถามลิลลี่

“สิ่งประดิษฐ์โบราณอื่น ๆ ล่ะ? ใช้งานได้ทันทีไหม?”

“ค่ะ! ตามที่ท่านสั่ง นอกจากสิ่งประดิษฐ์โบราณวายุอัสนีบาตแล้ว ที่เหลือถูกจัดวางไว้ที่อื่น ใช้งานได้ค่ะ”

เผื่อว่าศัตรูจะโจมตีสิ่งประดิษฐ์โบราณวายุอัสนีบาตก่อน ฉันจึงวางสิ่งประดิษฐ์โบราณอื่น ๆ ไว้ที่อื่นตั้งแต่แรก

เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุก็ควบคุมจากระยะไกล พวกเขาจึงปลอดภัยแม้ในสถานการณ์เลวร้ายนี้

“ไปใช้งานทันที เครื่องขยายพลังเวทย์สิ่งประดิษฐ์โบราณ เป้าหมายคือฉัน”

“ค่ะ แต่ขาฉันเป็นแบบนี้ จะไปยังไง……”

ลิลลี่มองขาตัวเองที่ไม่สะดวก แล้วลังเล

ฉันชี้นิ้วไปที่ก็อตแฮนด์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

“ก็อตแฮนด์ ช่วยลิลลี่ด้วย อุ้มไปที่สิ่งประดิษฐ์โบราณ”

“เอ๊! ต้องไปกับผู้ชายคนนี้? อีกแล้วเหรอ?”

ลิลลี่ทำหน้าไม่พอใจ แต่ฉันก็ทำหน้าเคร่งขรึม

“ไม่ใช่เวลาเลือกหรอก ลิลลี่ ตอนนี้เป็นสงคราม ตั้งสติและทำตามหน้าที่”

“ขอโทษค่ะ……”

“ไปเดี๋ยวนี้ ไม่มีเวลาแล้ว!”

ก็อตแฮนด์อุ้มลิลลี่ขึ้น

เมื่อสายตาของทั้งคู่สบกัน เกิดประกายไฟ แต่ทั้งคู่ก็ไม่พูดอะไรต่อ รีบวิ่งไปยังสิ่งประดิษฐ์โบราณ

“ลูคัส เอวานเจลีน”

ฉันสั่งสองอัศวิน

“ช่วยซื้อเวลาจนกว่าสิ่งประดิษฐ์โบราณจะทำงาน”

“รับทราบ”

“สบายมากเลยค่ะ!”

ฉันกำชับสองคนนั้นที่ดูมั่นใจ

“หัวหน้าการ์กอยล์ไม่ใช่สัตว์ประหลาดธรรมดา มันแตกต่างจากการ์กอยล์ที่เราเคยเจอมา อย่าประมาท ตั้งสติป้องกันอย่างใจเย็น เข้าใจไหม?”

“ครับ!”

“รับทราบ!”

“เอาล่ะ ไปเลย!”

ตู้ม!

สองอัศวินวิ่งออกไป ฉันหันไปมองดาเมียน

“ดาเมียน กระสุนปืนใหญ่เหลือเท่าไหร่?”

“เซอร์เบอรัสสามกระบอก กระบอกละหกนัด รวมสิบแปดนัดครับ”

“คิดว่าจะได้ผลไหม?”

“…….”

ดาเมียนหรี่ตาลง จ้องมองหัวหน้าการ์กอยล์ แล้วส่ายหน้า

“เกราะและหมวกเหล็กของการ์กอยล์นี่เป็นปัญหาครับ ดูเหมือนว่าจะมีพลังป้องกันเวทย์สูง”

“ถูกต้อง สังเกตดีมาก”

หัวหน้าการ์กอยล์สวมเกราะที่มีพลังป้องกันเวทย์สูง แต่ตัวมันเองกลับมีพลังป้องกันกายภาพสูง

‘เหมือนกับเกราะที่มีชีวิต’

สุดท้ายแล้ว เราต้องใช้การโจมตีทางกายภาพถอดเกราะออก แล้วใช้การโจมตีเวทย์โจมตีตัวมัน

พูดง่ายกว่าทำ มันต้องใช้เวลาพอสมควร ยิ่งไปกว่านั้น มันก็คงไม่ยืนนิ่ง ๆ ให้เราโจมตีหรอก

“ผมจะลองหาจุดอ่อนที่ไม่มีเกราะ แต่ตามที่ท่านรู้ ปืนใหญ่แบบนี้ใช้ในระยะใกล้……”

เซอร์เบอรัสเป็นปืนใหญ่รูปแบบพกพา จึงมีระยะทำลายล้างที่สั้นกว่าปืนใหญ่แบบอื่น

ฉันก็ไม่สามารถให้ดาเมียนต่อสู้ระยะประชิดได้

“ก่อนอื่น ต้องฟื้นฟูพลยิงก่อน”

ฉันต้องการการสนับสนุนระยะไกลเพื่อถอดเกราะ ฉันมองไปที่บอดี้แบ็กที่ลอยอยู่ข้าง ๆ

“บอดี้แบ็ก พวกทหารของเธอเป็นยังไงบ้าง?”

บอดี้แบ็กก้มหน้าลง ทำหน้าตึงเครียด

“อ่า ทุกคนบาดเจ็บเล็กน้อย…… อาวุธก็เสียหาย……”

“ดาเมียน ไปรักษาพวกทหารเงาด้วย”

พอได้ยินให้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษา ใบหน้าของดาเมียนก็สดใสขึ้น ไอ้เด็กคนนี้เข้าใจง่ายจริง ๆ

ฉันพยักหน้าให้บอดี้แบ็ก

“ระหว่างที่ดาเมียนรักษา ช่วยเก็บอุปกรณ์ที่ใช้งานได้ด้วย เราต้องการกำลังรบอย่างเร่งด่วน”

“ค่ะ!”

ขณะที่บอดี้แบ็กและดาเมียนวิ่งไปช่วยเหล่าทหารในทีมสำรอง

ตุบ ตุ๊บ ฝุบ ฝุบ ฝุบ

ฝนเริ่มตกปรอย ๆ

ซ่าาาาา……!

ฝนปรอย ๆ กลายเป็นฝนตกหนัก ท้องฟ้ามืดครึ้ม แต่ดันมาตกตอนนี้

ตุ๊บ! ตุ๊บ! ตุ๊บ!

ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก

ร่างของบอสการ์กอยล์สองตัวที่เดินเข้ามาบนกำแพง ดูน่ากลัวมาก

ฉันมองขึ้นไปบนฟ้า ที่แสงแดดถูกเมฆบดบัง เฮ้อ เวลานี้ช่วยได้นิดหน่อยก็ยังดีนะ ใจร้ายจริง ๆ

ครึ่ร์…….

เสียงห้าว ๆ เหมือนเหล็กขูดหิน ดังออกมาจากปากของหัวหน้าการ์กอยล์

คราาาาา!

แล้วก็เปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องที่น่ากลัว

ตุ๊บ! ตุ๊บ! ตุ๊บ!

สองหัวหน้าการ์กอยล์วิ่งเข้ามาพร้อมกัน

ทุกก้าวที่พวกมันก้าว อิฐที่สร้างกำแพงสั่นสะเทือน ดูเหมือนว่าพวกมันจะหนักมาก

“ฮื้อ……!”

“เข้ามา เข้ามา!”

ลูคัสและเอวานเจลีนที่อยู่แถวหน้า ยกอาวุธและโล่ขึ้นมา

ในทันทีนั้น การ์กอยล์สองตัวและอัศวินสองคนก็ปะทะกันอย่างรุนแรง

เปรี้ยง!

ควาซ!

พวกเขาล้มลง

อัศวินระดับ SSR สองคน

“อึก?!”

“โอ๊ยยย-!”

ไม้กระบองสี่อันที่หัวหน้าการ์กอยล์แกว่ง มีพลังมหาศาล

ลูคัสหลบหลีกการโจมตีไปได้อย่างหวุดหวิด ลื่นไถลไปข้างหลัง เอวานเจลีนใช้โล่บล็อก ลอยไปไกล แล้วหยุดลงโดยการเอาเท้าลงเหยียบพื้น

“หนักเหลือเกิน……!”

“บ้าไปแล้ว โล่บุบ?!”

หัวหน้าการ์กอยล์สองตัววิ่งเข้าหาสองอัศวินที่ตกใจ

ปัง! ปัง! ควาควาควาง!

ไม้กระบองแปดอันทุบกำแพง

ลูคัสและเอวานเจลีนที่กำลังเสียเปรียบในเรื่องพลัง ถูกผลักดันอย่างต่อเนื่อง

มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะบอสที่ควรจะปรากฏตัวเพียงตัวเดียว กลับถูกทำซ้ำเป็นสองตัว

แต่พวกเขาก็ยังสามารถยืนหยัดได้อยู่

ลูคัสและเอวานเจลีนเป็นทีมแนวหน้าระดับท็อป พวกเขาสามารถซื้อเวลาได้มากมาย

และแล้ว

“ฝ่าบาท!”

ช่วงเวลาที่รอคอยก็มาถึง

“สิ่งประดิษฐ์โบราณ เครื่องขยายพลังเวทย์! พร้อมแล้วค่ะ!”

“ดีมาก”

ฉันพยักหน้าให้ลิลลี่ที่ตะโกนมาจากอีกด้าน

“ใช้งานทันที!”

“ค่ะ! เครื่องขยายพลังเวทย์ทำงาน!”

ลิลลี่และนักเล่นแร่แปรธาตุเปิดใช้งานเครื่องมือวิศวกรรมเวทย์มนตร์

เพิ่มเอฟเฟกต์เวทย์ของตัวละครเป้าหมาย 1 คน 100% ครั้งเดียว

เป้าหมายคือฉัน แอช!

วู้วววววุง-!

แสงสีฟ้าอ่อนโอบล้อมรอบตัวฉัน พร้อม ๆ กับรู้สึกถึงพลังเวทย์ที่ปะทุขึ้นมาในร่างกาย

‘นี่มันความรู้สึกแบบนี้เอง’

ฉันรู้สึกว่าตัวเองสามารถทำอะไรก็ได้

โดยไม่รู้ตัว ฉันยิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วใช้ทักษะที่ 1 ของฉัน

[ใช้เนตรของผู้บัญชาการ]

[โปรดจ้องมองเป้าหมายที่ต้องการใช้ทักษะ]

โลกช้าลงในพริบตา

อินเตอร์เฟซสีฟ้าอ่อนเฉพาะของทักษะ แผ่กระจายไปทั่วโลก ฉันเบิกตาโพลง

เป้าหมายของฉันคือ บอสสัตว์ประหลาด หัวหน้าการ์กอยล์ ตัวที่ลงมาบนกำแพงก่อน!

สายตาของเราสบกัน ถึงเวลาแล้ว!

[ตรวจพบเป้าหมาย : 1 ตัว]

[โปรดสั่งการ]

“แก-”

ฉันยื่นมือออกไป แล้วสั่งการ

“ฆ่าพวกของแกซะ!”

แคร้ง!

พลังเวทย์ในร่างกายถูกดูดออกไปอย่างรวดเร็ว

หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เลือดไหลออกมาจากจมูก ฉันเช็ดเลือดที่ไหลออกมาด้วยหลังมือ อึก!

[ระดับความยากของคำสั่ง : ยาก]

[กำลังเปรียบเทียบค่าสถานะสติปัญญาของผู้ใช้กับค่าสถานะพลังเวทย์ของเป้าหมาย]

[กำลังคำนวณอัตราความสำเร็จ เริ่มการทอยลูกเต๋า…….]

การ์กอยล์โดยพื้นฐานแล้ว มีพลังป้องกันเวทย์ต่ำ

นั่นหมายความว่าอย่างไร

หมายความว่ามันอ่อนแอต่อเวทย์มนต์ทุกประเภท กล่าวคือ มันอ่อนแอต่อการควบคุมจิตด้วย

ดังนั้น ถ้าฉันพยายามหน่อย

และถ้าใช้เครื่องขยายพลังเวทย์ ที่เพิ่มเอฟเฟกต์เวทย์สองเท่า จำกัดแค่ครั้งเดียว

‘ฉันอาจจะควบคุมจิตบอสได้!’

ติ๊ง!

เสียงบอกว่าการตัดสินเสร็จสิ้น พร้อมกับแสงสีฟ้าอ่อนกระพืออยู่ตรงหน้า ฉันกัดฟันแน่น สำเร็จหรือล้มเหลวกันแน่!

[ตัดสินเสร็จสิ้น!]

>สำเร็จ : 1 ตัว

[กำลังดำเนินการควบคุม]

ฉันกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

“ได้แล้ว!”

นี่มันเกมแห่งโชคชะตาไงเล่า ไอ้พวกปีศาจ!

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_