บทที่ 9 บุตรแห่งอ๋องเป่ย ไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว!
บทที่ 9 บุตรแห่งอ๋องเป่ย ไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว!
วิญญาณของเหลียงซู่ในมือของฉู่เฟิงถูกพลังของเขาบดขยี้อย่างต่อเนื่อง!
วิญญาณที่เลือนราง บิดเบี้ยว! ดิ้นรน! โหยหวน!
โดยรอบ ทุกคนต่างหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ
ดึงวิญญาณ!
ฉู่เฟิงถึงกับรู้วิธีการที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้!
ถึงแม้จะไม่มีผู้แข็งแกร่งอยู่ในที่เกิดเหตุแล้ว แต่ทุกคนก็มีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียร
มีเพียงผู้ฝึกตนที่อยู่เหนือขอบเขตหลอมรวมยุทธ์เท่านั้นที่จะเกี่ยวข้องกับพลังวิญญาณ
และทั่วทั้งราชวงศ์ต้าฉิน มียอดฝีมือที่อยู่เหนือขอบเขตหลอมรวมยุทธ์หรือไม่?
เหนือขอบเขตหลอมรวมยุทธ์ ได้รับการยกย่องว่าเป็นปรมาจารย์ยุทธ์!
จักรพรรดิฉินองค์ปัจจุบัน ในฐานะยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งวิถียุทธ์ของราชวงศ์ต้าฉิน ได้บรรลุถึงขอบเขตหลอมรวมยุทธ์ขั้นสูงสุดแล้ว และยังมีจักรพรรดินีที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าสมาคมนักปรุงโอสถคอยสนับสนุน แต่จักรพรรดิฉินก็ยังไม่สามารถเลื่อนขึ้นสู่ขอบเขตปรมาจารย์ยุทธ์ได้!
จริงอยู่ที่ในสถานการณ์ปกติ มีเพียงยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ยุทธ์เท่านั้นที่จะสามารถเข้าถึงพลังในระดับจิตวิญญาณได้
แต่คัมภีร์สวรรค์มหาวิถีที่ฉู่เฟิงสืบทอดมานั้นลึกล้ำยากหยั่งถึง ครอบคลุมทุกสิ่ง ด้วยระดับพลังของเขาในตอนนี้ การดึงวิญญาณจึงไม่ใช่เรื่องยาก
แต่น่าเสียดายที่ในตอนนี้ เขาสามารถทำได้เพียงดึงวิญญาณ! ยังไม่สามารถค้นหาวิญญาณได้!
เพียงครู่เดียว วิญญาณของเหลียงซู่ก็ทนต่อการทรมานเช่นนี้ไม่ไหวอีกต่อไป ร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา “ข้าพูด...ฉู่เฟิง ขอร้องล่ะหยุดเถอะ...ข้าจะบอกเจ้าทั้งหมด...”
“คืออ๋องเป่ย! สามปีก่อน ข้าได้รับสารลับจากอ๋องเป่ย...จากนั้น ปรมาจารย์ตันหยางจื่อก็นำศพของคนในตระกูลฉู่ของพวกท่านไปใช้ในการปรุงยา!”
ฉู่เฟิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ประกายเย็นเยียบส่องออกมา
อ๋องเป่ยฉินเย่!
ราชวงศ์ต้าฉิน แบ่งออกเป็นสี่ทิศ ตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือ
เมืองเป่ยเหลียงเป็นหนึ่งในสิบสามเมืองของชายแดนเหนือ
ฉู่เฟิงรู้จักอ๋องเป่ย แต่เขาไม่รู้จักตันหยางจื่อ ตะโกนลั่น “บอกข้อมูลของไอ้สารเลวตันหยางจื่อมาให้หมด!”
วิญญาณของเหลียงซู่สั่นสะท้าน กล่าวว่า “ปรมาจารย์ตันหยางจื่อเป็นรองหัวหน้าสมาคมนักปรุงโอสถ เขาเป็นน้องชายแท้ๆ ของจักรพรรดินี เป็นราชครูของราชวงศ์...”
จิตสังหารบนร่างของฉู่เฟิงเข้มข้นจนไม่อาจสลายไปได้
พลังในฝ่ามือของเขาถาโถมเข้าบดขยี้ วิญญาณของเหลียงซู่อีกครั้งหนึ่งก็ตกอยู่ในความเจ็บปวดอันไร้ขอบเขต!
ในขณะนี้
กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งพุ่งไปข้างหน้า คุกเข่าลงต่อหน้าฉู่เฟิง
“ฉู่เฟิง...ไว้ชีวิตด้วย!”
“แค้นมีต้นสายปลายเหตุ หนี้มีเจ้าหนี้ ท่านแก้แค้นแล้ว พวกเราไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเมื่อก่อน...”
“พ่อของข้าเลอะเลือน ตอนนั้นข้าก็เคยห้ามพ่อของข้าไม่ให้ทำเช่นนี้...แต่เขาไม่ฟัง เขาตายไปก็สมควรแล้ว ไม่น่าเสียดาย...ขอเพียงท่านปล่อยพวกเราไป ทรัพย์สมบัติทั้งหมดที่พ่อของข้าได้มาในเมืองเป่ยเหลียงในช่วงหลายปีมานี้ก็เป็นของท่าน!”
ภรรยาและอนุภรรยา ลูกๆ ของเหลียงซู่ต่างก็คุกเข่าลงกับพื้น ร้องไห้ขอความเมตตา
“ฉู่เฟิง เรื่องของตระกูลฉู่ข้าไม่รู้เรื่องจริงๆ!”
“ข้าไม่รู้อะไรเลย...ข้าเพิ่งจะมารับตำแหน่งที่เมืองเป่ยเหลียงเมื่อสองปีก่อน...”
“ขอร้องล่ะท่านโปรดเมตตา ปล่อยพวกเราไปเถอะ...”
เหล่าข้าราชการที่มาส่งเหลียงซู่ก็พากันคุกเข่าลง ร้องขอความเมตตาด้วยความหวาดกลัว
ในดวงตาของฉู่เฟิง ประกายเย็นเยียบสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง
เมื่อครู่ ไอ้พวกนี้ต่างก็คาดหวังให้เขาถูกปราบปราม แล้วจะได้แบ่งปันเลือดเนื้อของเขากัน!
“พวกเจ้าไม่สมควรได้รับการให้อภัย! ต้องตายให้หมด!”
เขาลงมืออีกครั้ง สังหารหมู่ ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว!
หลังจากฆ่าเสร็จ ก็กลืนกินทั้งหมด! จากนั้นก็สะบัดมือ ทรัพย์สมบัติในรถม้าขนาดใหญ่เหล่านั้นก็ถูกเขาโยนเข้าไปในแหวนมิติทั้งหมด!
ข้างหลัง
หลิงจียืนอยู่ข้างรถม้า ใบหน้าซีดเผือดเล็กน้อย สถานการณ์เช่นนี้เกินความคาดหมายของนางไปมาก นางกัดริมฝีปากแดง จากนั้นก็ดึงรถม้าที่ฉู่เหยาเอ๋อร์อยู่มาอยู่ข้างหลังฉู่เฟิง
“ท่านผู้ใหญ่ฉู่ ในหอโอสถสวรรค์แห่งเมืองเป่ยเหลียงน่าจะมีโอสถวิญญาณที่ท่านต้องการอยู่ไม่น้อย ข้าจะไปเอามาให้เดี๋ยวนี้!” ในเมื่อตัดสินใจแล้ว และเชื่อว่าฉู่เฟิงเป็นโอกาสเดียวที่นางจะเปลี่ยนชะตาชีวิตได้ หลิงจีก็ไม่สนใจเรื่องอื่นอีก ทำแต่เรื่องที่ฉู่เฟิงสั่งเท่านั้น!
ฉู่เฟิงพยักหน้า “เช่นนั้นก็ไปที่หอโอสถสวรรค์!”
แก้แค้นสำคัญ! แต่เรื่องของน้องสาวก็สำคัญ! เขาเพิ่งช่วยฉู่เหยาเอ๋อร์สร้างตันเถียนและเส้นลมปราณขึ้นมาใหม่ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่จะใช้ของเหลวหลอมกายาพันวิญญาณ หากชักช้าไปนาน ผลลัพธ์จะลดลงอย่างมาก
ภายใต้การนำทางของหลิงจี ก็มาถึงหอโอสถสวรรค์ของเมืองเป่ยเหลียง
เดิมที ฉู่เฟิงคิดว่ามาที่นี่อาจจะมีปัญหานิดหน่อย แต่ไม่คิดว่าหลิงจีที่เป็นเพียงผู้รับผิดชอบหอโอสถสวรรค์แห่งเมืองชิงหยุน จะจัดการทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย
ไม่นานนัก โอสถวิญญาณจำนวนมากก็ถูกส่งมาถึงมือฉู่เฟิง ประกอบกับฉู่เฟิงได้ยึดทรัพย์สมบัติทั้งหมดของเหลียงซู่มา โอสถวิญญาณสำหรับปรุงของเหลวหลอมกายาพันวิญญาณให้ฉู่เหยาเอ๋อร์ก็ครบแล้ว!
ดังนั้น ฉู่เฟิงจึงรีบพาฉู่เหยาเอ๋อร์เข้าไปในห้องลับห้องหนึ่งในหอโอสถสวรรค์
ผู้รับผิดชอบหอโอสถสวรรค์แห่งเมืองเป่ยเหลียงก็หารือเป็นการส่วนตัวกับหลิงจี
“คุณหนู ท่านช่วยเขาแบบนี้ จะเกิดเรื่องใหญ่ได้นะ...”
หลิงจีมีสีหน้าแน่วแน่ กล่าวว่า “ข้าเข้าใจ วางใจเถอะ ข้าจะไม่ทำให้หอโอสถสวรรค์เดือดร้อน คนของข้าจะมาถึงในไม่ช้า!”
ในห้องลับ
ในกระถางยาขนาดมหึมาเต็มไปด้วยของเหลวยาที่ส่งกลิ่นหอมและแสงวิญญาณ ร่างกายของฉู่เหยาเอ๋อร์แช่อยู่ในของเหลวยา ดูดซับพลังงานในนั้นอย่างต่อเนื่อง
ฉู่เฟิงจ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง ยืนยันว่าไม่มีปัญหา จากนั้นก็หยิบหินวิญญาณ โอสถ โอสถวิญญาณ อาวุธวิญญาณ และแร่ธาตุจำนวนมากออกมา
ของสะสมสิบปีของเหลียงซู่ ทรัพยากรที่สะสมมา ตอนนี้ถูกฉู่เฟิงนำมาใช้ทั้งหมด
เคล็ดวิชาหมื่นมังกรกลืนสวรรค์ทำงานอย่างเต็มที่ พายุพลังงานลูกแล้วลูกเล่าถูกฉู่เฟิงดูดซับและหลอมรวมอย่างรวดเร็ว!
ขอบเขตของฉู่เฟิงก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจอีกครั้ง ในขณะเดียวกัน วิญญาณแท้มังกรศักดิ์สิทธิ์เส้นนั้นก็ยังคงพลิกตัวอย่างช้าๆ อยู่ในร่างกายของฉู่เฟิง!
หลังจากที่ฉู่เฟิงกลืนกินทรัพยากรทั้งหมดแล้ว
บนร่างกายของเขา พลันปรากฏปราณอันกว้างใหญ่ไพศาล!
ทะลวงขอบเขต!
ขอบเขตจ้าวยุทธ์ขั้นที่หนึ่ง!
และในขณะนั้นเอง
“ตูม!”
เสียงระเบิดดังสนั่น
“ฉู่เฟิงสังหารขุนนางราชสำนักด้วยวิธีการที่โหดเหี้ยม ชั่วร้ายอย่างยิ่ง ฟ้าดินไม่อาจยอมรับได้!”
“เสด็จพ่อของข้ามีรับสั่งให้จับกุมฉู่เฟิงมาดำเนินคดี!”
“ผู้ใดกล้าขวาง ฆ่าไม่ละเว้น!”
หน้าประตูหอโอสถสวรรค์แห่งเมืองเป่ยเหลียง เละเทะไปหมด ชิ้นส่วนแขนขาเกลื่อนกลาด กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง
แม่ทัพคนหนึ่งสวมเกราะรบสีเงิน มีท่าทีสง่างาม ยอดฝีมือใต้บังคับบัญชาของเขาล้อมหอโอสถสวรรค์แห่งเมืองเป่ยเหลียงไว้จนแน่นขนัด
ชายผู้นี้มีนามว่าฉินเลี่ย สายเลือดราชวงศ์ บุตรแห่งอ๋องเป่ย มีระดับพลังขอบเขตจ้าวยุทธ์ขั้นที่ห้า!
หลิงจีนำคนของหอโอสถสวรรค์แห่งเมืองเป่ยเหลียงมาขวางไว้ที่ประตูใหญ่ กล่าวว่า “ที่นี่คือหอโอสถสวรรค์ ไม่อนุญาตให้พวกเจ้ามาอาละวาด ข้าขอเตือนให้พวกเจ้ารีบถอยไป มิฉะนั้น ความโกรธของหอโอสถสวรรค์ แม้แต่อ๋องเป่ยของพวกเจ้าก็รับไม่ไหว!”
ฉินเลี่ยหัวเราะอย่างเย็นชา กล่าวว่า “หอโอสถสวรรค์เข้ามาตั้งรกรากในราชวงศ์ต้าฉิน ได้ลงนามในสัญญาว่าจะไม่แทรกแซงกิจการภายในของราชวงศ์ต้าฉิน ฉู่เฟิงสังหารและกลืนกินข้าราชการของราชวงศ์ต้าฉินอย่างโหดเหี้ยม บาปมหันต์ หากพวกเจ้าจะปกป้องเขา ก็ต้องรับผลที่ตามมาเอง!”
ขณะพูด
ในมือของฉินเลี่ย พลันปรากฏหอกยาวด้ามหนึ่ง!
เกราะเงิน หอกเงิน สง่างามน่าเกรงขาม!
“ทุกคนในหอโอสถสวรรค์ฟังให้ดี รีบหลีกทาง มิฉะนั้น ข้านับถึงสาม กองทัพสามหมื่นนายของข้าจะต้องฆ่าไม่ละเว้น!”
“หนึ่ง!”
“สอง!”
ในขณะนี้
คนของหอโอสถสวรรค์ที่ยืนอยู่ข้างหลังหลิงจี เกินครึ่งหนึ่งได้หลีกทางไปด้านข้างแล้ว
มีคนดึงแขนของหลิงจีพลางกล่าวว่า “คุณหนู...”
ฟันขาวของหลิงจีกัดริมฝีปากแดง สีหน้าแน่วแน่ ไม่ไหวติง!
ฉินเลี่ยหัวเราะอย่างเย็นชา กล่าวว่า “สาม!”
"ฆ่า!"
ในชั่วพริบตา กลุ่มทหารยอดฝีมือกลุ่มใหญ่ก็บุกเข้าใส่หอโอสถสวรรค์!
และในขณะนั้นเอง
ร่างหนึ่งก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าจากภายในหอโอสถสวรรค์!
คือฉู่เฟิง!