บทที่ 9 กักบริเวณขุนนางโลก!

บทที่ 9 กักบริเวณขุนนางโลก!

ข่าวการเลื่อนขั้นอย่างเป็นทางการของ ซากาสุกิ โบร์ซาลีโน และคุซัน สู่ตำแหน่งว่าที่พลเรือเอก ถูกประกาศออกไป ข้อมูลของทั้งสามคนก็ได้รับความสนใจจากนานาประเทศทั่วโลกในทันที ฉายา อาคาอินุ (สุนัขแดง), คิซารุ (ลิงเหลือง), และ อาโอคิจิ (ไก่ฟ้าคราม) ก็แพร่สะพัดไปทั่วท้องทะเลพร้อมๆ กัน

หากเป็นคนทั่วไปที่ได้เป็นว่าที่พลเรือเอกในสถานการณ์ปกติ จริงๆ แล้วคงไม่ก่อให้เกิดกระแสหรือเป็นที่จับตามองมากนัก

ปัญหาคือ หลังจากเหตุการณ์ประหารโรเจอร์และจับกุมชิกิ ตอนนี้กองทัพเรือกำลังอยู่ใน ‘จุดสนใจ’ ทุกการเคลื่อนไหวจึงถูกขยายให้ใหญ่ขึ้นโดยอัตโนมัติ

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขาทั้งสามคนล้วนเป็นผู้มีพลังสายโรเกียระดับสูงสุด นี่ต่างหากคือจุดที่ทำให้ผู้คนรู้สึกประหลาดใจ ประกอบกับแต่ละคนต่างก็มีรูปร่างสูงใหญ่ราว 3 เมตร แค่มีสมองหน่อยก็ดูออกแล้วว่าคุณสมบัติของพวกเขาไม่ธรรมดาเลย

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เหล่ากษัตริย์ของประเทศต่างๆ ภายใต้การปกครองของรัฐบาลโลก ยิ่งสามารถจินตนาการได้อย่างสมบูรณ์ว่า ภายในอีกหลายสิบปีข้างหน้า กองทัพเรือจะมีพลเรือเอกผู้มีพลังสายโรเกียระดับสูงสุดถึง 3 คน!

เวสต์บลู อาณาจักรอิลลูเซีย

เรือรบระดับกองบัญชาการใหญ่ 2 ลำที่มีขนาดใหญ่กว่าเรือรบของสาขามาก กำลังคุ้มกันเรือเดินสมุทรสีขาวสะอาดที่หรูหราโอ่อ่าอย่างที่สุดอยู่ซ้ายขวา แล่นเข้าสู่ท่าเรือของประเทศนี้อย่างช้าๆ ใบเรือสีขาวที่ประทับตราสัญลักษณ์ของรัฐบาลโลกสะบัดปลิวไสวต่อเนื่องท่ามกลางลมทะเล

ในขณะนี้ เรือลำอื่นๆ ทั้งหมดในท่าเรือ ถูกกษัตริย์ชุนดัลก้าสั่งให้อพยพออกไปแล้ว เพื่อให้แน่ใจว่าจะต้อนรับการมาเยือนของขุนนางโลกด้วยภาพลักษณ์ที่สะอาดและกว้างขวางที่สุด!

ในขณะเดียวกัน ตัวเขาเองก็นำพาเหล่าขุนนางทั้งหมดในประเทศมารออยู่ที่ท่าเทียบเรือ มองดูเรือที่กำลังจอดเทียบเข้ามาด้วยความยำเกรง

ทหารถือดาบที่แข็งแกร่งและเก่งกาจที่สุดนับร้อยนายมองตรงไปข้างหน้า ยืนประจำตำแหน่งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม รักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยในรัศมีหลายร้อยเมตร

อีกไม่นาน หลังจากที่เรือสำราญสุดหรูจอดเทียบท่าเสร็จเรียบร้อย แผ่นไม้กว้างยาว 4 แผ่นก็เลื่อนลงมาจากดาดฟ้าและนำมาต่อเข้าด้วยกัน

เจ้าหน้าที่ในชุดผู้ติดตาม 2 คน รีบปูพรมสีแดงสดนุ่มนิ่มทับลงบนแผ่นไม้ในทันที เชื่อมต่อเข้ากับพรมแดงที่อยู่แทบเท้าของกษัตริย์ชุนดัลก้าพอดีเป๊ะ ต่อจากนั้น เหล่านักรบถือหอกในชุดเกราะเต็มยศจำนวนมากก็แบ่งออกเป็น 2 แถว รีบก้าวลงจากเรือ เข้าควบคุมงานรักษาความปลอดภัยของท่าเทียบเรือทั้งหมดในชั่วพริบตา

ต่อเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นกษัตริย์ชุนดัลก้า หรือเหล่าขุนนางน้อยใหญ่คนอื่นๆ ต่างก็ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ เพียงแค่จับจ้องไปยังผู้ที่สูงศักดิ์ที่สุด

มังกรฟ้า!

จะเห็นชายผมสีทองคนหนึ่งสวมฟองสบู่ใสครอบศีรษะ สวมชุดจั๊มสูทกระโปรงกางเกงสีขาวและผ้าคลุมสีทอง ปล่อยให้ทาสร่างกำยำที่อยู่ข้างใต้แบกตัวเองค่อยๆ คลานลงมาจากพรมแดง ด้านหลังเขายังมีสมาชิกของรัฐบาล 2 คนในชุดสูทสีดำและรองเท้าหนังตามมาด้วย

“เอ๋ คนนั้นดูเหมือนจะเป็นกัปตันออนนาร์นี่?” ขุนนางคนหนึ่งสีหน้าเปลี่ยนไป พูดกับคนข้างๆ เสียงเบา

“ใช่ เขาเอง ‘เสือดำ’ ออนนาร์ แห่งกลุ่มโจรสลัดกรงเล็บเสือ!”

“เขาไม่ใช่ว่าประกาศตัวอย่างยิ่งใหญ่แล้วบุกเข้าแกรนด์ไลน์ไปเมื่อ 2 ปีก่อนหรอกเหรอ ทะ... ทำไมถึงกลายเป็นทาสไปได้?”

“ฉันจำได้ว่าค่าหัวของเขาสูงถึง 43 ล้านเบรีเลยนะ” เหล่าขุนนางที่จำตัวตนของทาสได้ต่างก็เริ่มซุบซิบแลกเปลี่ยนกันด้วยความประหลาดใจ

“แค่กๆ!”

กษัตริย์ชุนดัลก้าหันกลับไปถลึงตาใส่พวกเขาอย่างไม่พอใจ จากนั้นก็จัดเครื่องแต่งกายของตนเองให้เข้าที่แล้วเดินเข้าไปต้อนรับ ก้มศีรษะทักทายอย่างนอบน้อม

“ยินดีต้อนรับ ‘ทายาทผู้สร้างโลก’ ผู้สูงส่งอย่างที่สุด เซนต์รอสวาร์ด สู่การมาเยือนอาณาจักรอิลลูเซีย กระหม่อมคือกษัตริย์ชุนดัลก้า!”

ฝ่ายหลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนหลังของกัปตันออนนาร์ กวาดตามองสภาพแวดล้อมโดยรอบและเหล่าขุนนางที่มาต้อนรับ แล้วพ่นลมอย่างเย็นชา: “กษัตริย์ก็แล้วไปเถอะ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ขุนนางชั้นต่ำมีสิทธิ์ยืนต่อหน้ามังกรฟ้าด้วย?”

“อะ ครับๆๆ นี่เป็นความผิดพลาดของกระหม่อมเอง!” ชุนดัลก้าชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ตอบสนองในทันที รีบขอโทษขอโพย จากนั้นก็หันไปตวาดใส่เหล่าขุนนาง: “พวกเจ้ารออะไรอยู่ ยังไม่รีบคุกเข่าคำนับท่านรอสวาร์ดผู้ยิ่งใหญ่อีก!”

เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างพากันหน้าซีดเผือด อย่างไรเสียพวกเขาก็เป็นพวกที่หยิ่งผยองจนเคยตัวในประเทศ ในตอนนั้นเอง ดยุกชราที่ยืนอยู่หน้าสุดก็คุกเข่าลงโดยไม่ลังเล ศีรษะจรดลงบนพรมแดงนุ่ม

พอเขานำ เหล่าคนอื่นๆ ก็มีปฏิกิริยาทันที พากันคุกเข่าลงตามแบบดยุกชราเรียงรายอยู่สองข้างทาง

เมื่อเห็นภาพนี้ กษัตริย์ชุนดัลก้าก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกในใจ ขณะเดียวกันก็ส่งสัญญานชื่นชมดยุกชราอย่างเต็มที่

“ไม่เลว”

เซนต์รอสวาร์ดพยักหน้า พอใจกับท่าทีของเหล่าขุนนางเหล่านี้มาก ความรู้สึกดีต่ออาณาจักรนี้ก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย

“ไปเถอะ นั่งเรือมานี่เหนื่อยแล้ว ขอกินอะไรหน่อย”

“ครับๆๆ กระหม่อมได้สั่งให้เชฟที่เก่งที่สุดในประเทศเตรียมพร้อมไว้แล้ว เชิญทางนี้ครับ!”

กษัตริย์ชุนดัลก้าเบี่ยงตัวไปด้านข้าง ยื่นมือออกผายให้เซนต์รอสวาร์ดไปก่อน ฝ่ายหลังก็ไม่เกรงใจ ใช้เท้าเหยียบไปที่ท้ายทอยของกัปตันออนนาร์ใต้ร่าง ก้าวเดินไปทางพระราชวังภายในเกาะท่ามกลางการคุกเข่าคำนับของขุนนางหลายสิบคนที่อยู่สองข้างทาง

【ปุรุ ปุรุ ปุรุ ปุรุ】

แต่ในขณะที่เขาเพิ่งเดินมาถึงปลายอีกด้านของพรมแดง กำลังจะก้าวเท้าเหยียบลงบนทางเดินหินที่สะอาดเรียบร้อย ก็มีเสียงโทรโข่งหอยทากดังมาจากด้านหลัง ทำให้เซนต์รอสวาร์ดหันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว เพราะเขารู้ว่านั่นคือโทรโข่งหอยทากสายตรงจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์แมรีจัวส์

เป็นไปตามคาด เจ้าหน้าที่รัฐบาลทางด้านขวาหยิบโทรโข่งหอยทากขนาดเล็กสีขาวทองออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท เมื่อเขายกหูโทรศัพท์ขึ้นมาเชื่อมต่อ ใบหน้าของโทรโข่งหอยทากก็เปลี่ยนไป พร้อมกับเอ่ยปากพูดขึ้น

“คำสั่งห้าผู้เฒ่า มังกรฟ้าทุกคนที่อยู่ข้างนอก เมื่อได้รับแจ้งแล้วให้รีบเดินทางกลับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทันที ห้ามล่าช้า!”

“ขอย้ำอีกครั้ง คำสั่งห้าผู้เฒ่า มังกรฟ้าทุกคนที่อยู่ข้างนอก เมื่อได้รับแจ้งแล้วให้รีบเดินทางกลับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทันที ห้ามชักช้า!”

เซนต์รอสวาร์ดสีหน้าเปลี่ยนไป ความโกรธพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที เขาเพิ่งจะมาถึงที่นี่ได้ไม่ถึง 2 นาทีด้วยซ้ำ แต่พอคิดจะเอ่ยปากถาม โทรโข่งหอยทากตัวนั้นก็ปิดตาลงไปแล้ว

ชั่วขณะหนึ่ง บรรยากาศทั้งหมดก็พลันประหลาดขึ้นมา แม้แต่กษัตริย์ชุนดัลก้าก็ยังอึ้งไป ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรหรือทำอะไร

เกิดอะไรขึ้น?

“ท่านเซนต์รอสวาร์ด ท่านว่า?” สมาชิก CP คนที่ถือโทรโข่งหอยทากสีขาวทองถามขึ้นเสียงเบา

“ซี้ด— ฟู่—”

เซนต์รอสวาร์ดหน้าเขียวคล้ำ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ กระโดดลงมาจากหลังของกัปตันทาสโดยตรง ก้าวฉับๆ กลับไปยังเรือสำราญสุดหรูของตนเอง

“กลับ!”

แม้เขาจะเป็นมังกรฟ้า แต่ห้าผู้เฒ่าก็เป็นมังกรฟ้าเช่นกัน และยังเป็นมังกรฟ้าในระดับสูงสุดอีกด้วย สำหรับคำสั่งที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้ เขาก็จำต้องปฏิบัติตาม แต่หลังจากกลับไปแล้ว เรื่องที่ควรต้องถาม ก็ยังคงต้องถาม

ทันใดนั้น ดูเหมือนเขาจะหยุดฝีเท้า แล้วพูดกับกษัตริย์ชุนดัลก้าที่กำลังทำอะไรไม่ถูกว่า: “ทาสตัวนี้ยกให้แก แกทำได้ดีมาก!”

“เอ่อ... ขะ ขอบพระทัย ท่านเซนต์รอสวาร์ด!”

กษัตริย์ชุนดัลก้ามองมังกรฟ้าผู้นี้ด้วยสีหน้าประหลาดใจระคนสงสัยขณะที่เขากลับขึ้นไปบนเรืออีกครั้ง 5 นาทีต่อมา แม้แต่ทหารองครักษ์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นก็ถอนกำลังกลับไปจนหมด อีกราว 10 นาทีต่อมา เรือสำราญสุดหรูและเรือรบของกองบัญชาการใหญ่อีก 2 ลำก็ออกเดินทางอีกครั้ง

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แมรีจัวส์ ภายในปราสาทแพนเจีย ห้องจันทรา

“ท่านอิม ตามพระประสงค์ของท่าน ได้สั่งการให้มังกรฟ้าทั้งหมดเดินทางกลับแล้ว อย่างช้าที่สุดภายใน 7 วัน มังกรฟ้าทั้งหมดจะมารวมตัวกันที่ ‘ดินแดนแห่งทวยเทพ’”

ท่านอิมฟังรายงานจากโทรโข่งหอยทาก พยักหน้าอย่างเย็นชา

“นับจากนี้ไป หากไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน มังกรฟ้าทุกคนห้ามออกจาก ‘ดินแดนแห่งทวยเทพ’ ตามอำเภอใจ มิฉะนั้น ให้ถอนสถานะขุนนางโลกทันที จะไม่ได้รับสิทธิพิเศษใดๆ อีกต่อไป และให้จองจำไว้ในคุกภายในแมรีจัวส์!”

“ครับ น้อมรับพระประสงค์ของท่าน”

(จบตอน)