เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 367 สมบัติลับวิญญานพระเจ้า

บทที่ 367 สมบัติลับวิญญานพระเจ้า

บทที่ 367 สมบัติลับวิญญานพระเจ้า


บทที่ 367 สมบัติลับวิญญานพระเจ้า

งูเหลือมทองม่วงแปดตัวก็งอหัว และแกว่งหาง , เลื้อยออกมาจากหน้าผา ด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อและดวง ตาที่น่ากลัวก็แวบขึ้นในตาของฉื่อหยาน

ฉื่อหยานสูดลมหายใจเข้าอย่างเย็นชาและยังคงยืนอยู่กับที่รอให้งูเหลือมทองม่วงเข้าสมา

ถ้าเขาเป็นคนเดียวที่สู้กับงูเหลือมทองม่วงทั้งแปดตัวนี้ เขาไม่แน่ใจว่าเขาจะฆ่าพวกมันทั้งหมดได้ อย่างไรก็ตาม หากร่วมมือกับอีกห้าคน ไม่ต้องคิดอะไรให้ซับซ้อน สถานการณ์มันต่างออกไปอย่างแน่นอน

และมันก็ใช่

ร่างของอายหยาเป็นเหมือนหอกที่พุ่งออกไปพร้อมกับแรงกดดัน นางพุ่งผ่านเขาไปทันที แต่ก็ไม่ได้หยุด แต่นางยังคงพุ่งต่อไป ไปยังจุดที่งูเหลือมรวมกันอยู่

ร่างเพรียวของนางก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่ในอากาศ ให้คนอื่นรู้สึกว่าพวกเขาไม่สามารถจับต้องนางได้

กลุ่มก้อนสายฟ้าสีน้ำเงินเข้มก็พุ่งออกมาจากนิ้วมือของนาง เป็นแสงที่แหลมคมและส่องประกายไปมา , และทรงพลังเป็นอย่างมาก

แสงสีน้ำเงินเข้มขดไปมาในอากาศ และครอบคลุมงูเหลือมทั้งหมดในพริบตา

เสียงใสตะโกนดังก้องอย่างเย็นชา เอวโค้ง พุ่งผ่านไปในอากาศ และยืนอยู่ตรงข้ามกลุ่มของงูเหลือมทองม่วง

" ใบมีดแยกส่วน ! " หลังจากที่นางตะโฏนออกมา กลุ่มก้อนแสงที่เหมือนน้ำแข็งก็พุ่งเข้าไปยังกลุ่มของงูเหลือมทองม่วง

งูเหลือมทองม่วงสองตัวที่อยู่ด้านหน้าก็ถูกเฉือนและแยกออก ก่อนที่พวกมันได้จะพ่นพิษออกมา

ภายใต้ การควบคุมของนิ้วทั้งห้าสองผลึกปีศาจโปร่งใสทันที ก็ลอยเข้ามาในฝ่ามือของนางแล้วหายเข้าไปในแหวน

ข้างหลังของนาง ทั้ง 4 คน กลุ่มของพี่น้องลั่วหลัน และ ไชอี้ ก็กังวลเมื่อเห็นผลึกอสูรหายไปสองก้อน พวกเขาจึงใช้พลังทั้งหมดของพวกเขาพุ่งผ่านไป กลุ่มก้อนประกายแสงสีชมพูก็เข้ามาใกล้ฉื่อหยาน , พุ่งออกไปต่อสู้กับงูเหลือมทองม่วง

ไชอี้ นั้นเหมือนกับนางฟ้า เสื้อผ้าของนางพริ้วไหวในขณะที่สร้อยข้อมือตรงแขนอ่อนของนางก็เกิดเสียงเล็กหวัดหวิวพร้อมกับปรากฏแสงที่น่ากลัวเจิดจ้าออกมา

ในขณะที่บินไปยังงูเหลือมทองม่วงสร้อยข้อมือก็เกิดการเปลี่ยนแปลง จากข้างใน ปรากฏคมเสี้ยวยาวหนึ่งเมตร พุ่งไปที่งูเหลือมทองม่วงอย่างรุนแรง

แววตาของบอคประกายขึ้นด้วยความโกรธ คมเสี้ยวดาบยาวหนึ่งเมตรออกมาจากแขนของเขา และทันทีที่ก็กลายเป็นมังกรยักษ์ยาวสามลอยเมตรลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า มันคำรามออกมาและกลืนกินงูเหลือมทองม่วง

เส้นไหมที่เย็กยะเยือกภายในท้องของมังกรก็ปกคลุมงูเหลือมทองม่วงและบดพวกมันในไม่กี่วินาที

สองพี่น้องลั่วหลั่นก็ หัวเราะขณะที่ทั้งคู่ยืนอยู่บน งูเหลือมทองสีม่วง , กดปากของพวกมันไว้ ป้องกันไม่ให้พวกมันเคลื่อนไหว พลังอันยิ่งใหญ่ออกมาจากร่างกายของพวกเขาและขาของพวกเขาก็กระทืบงูเหลือมทองม่วงอย่างต่อเนื่อง . ในตอนนั้น , งูก็กลายเป็นกองเลือด เลือดและเนื้อกระจายออกมา

ฉื่อหยาน ยืนอยู่ที่ด้านข้าง มองคนทั้งห้าสังการงูเหลือมทองม่วงด้วยสีหน้ามุ่ย

อย่างรวดเร็วพวกเขาก็เก็บเกี่ยวผลึกอสูรได้ครบทั้งแปดอัน อายหยาผู้ที่รวดเร็วที่สุดเก็บได้ สามอัน ไชอี้สอง บอคหนึ่ง และพี่น้องลั่วหลี่อีกหนึ่ง

งูเหลือมทองม่วงแปดตัวถูกฆ่าตายและผลึกอสูรของพวกมันก็ถูกเก็บเข้าไปในแหวน . แม้จะได้พบงูเหลือมทองม่วงครั้งแรก ฉื่อหยาน ก็ไม่ได้แสดงอะไรออกมา เขายืนนิ่งมองพวกเขาเก็บเกี่ยวผลึกอสูร

ฉื่อหยานไม่ได้รู้สึกผิดหวังมากนัก

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้อะไรเลยในการเก็บเกี่ยวครั้งนี้ แต่เขาก็ได้สังเกตุห้าคนเหล่านี้อย่างรอบคอบและรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับความสามารถของพวกเขา

ในหมู่พวกเขา อายหยานับได้ว่าแข็งแกร่งที่สุด นางคนเดียวได้ฆ่างูเหลือมทองม่วงไปสามตัว ไชอี้ อันดับ 2 ; 2 พี่น้องลั่วหลี่อันดับสาม ; บอคอ่อนแอที่สุด และเขาต้องใช้สมบัติลับของเขาถึงจะฆ่างูเหลือมทองม่วงได้

เคล็ดวิชาของอายหยานั้นลึกลับเป็นอย่างมาก ;นางลงมืออย่างรวดเร็วและ แม่นยำ และโหดร้าย ไชอี้ สมบัติลับของนางนั้นไม่สามารถคาดเดาอะไรได้ สองพี่น้องลั่วหลั่นมีพละกำลังที่น่ากลัว นอกจากนี้พวกเขายังสวมถุงมือที่ดูเหมือนจะช่วยเพิ่มความแข็งแรงของพวกเขา

เขายืนเฉย และแอบสังเกตพวกเขา ฉื่อหยาน ก็ได้มีความเข้าใจเกี่ยวกับวิธีการและการลงมือของพวกเขา

ส่วนศพของงูเหลือมทองม่วงก็ถูกดึงลงไปในทะเลหมอกภายใต้อิทธิพลของแรงโน้มถ่วง และหายไปในไม่ช้า

พวกเขาทั้งห้าเก็บผลึกอสูรอย่างระมัดระวังและพอใจมากกับการเก็บเกี่ยวของพวกเขา เป็น ฉื่อหยาน ที่ไม่ได้อะไรเลย พวกเขาต่างก็บอกว่า ครั้งหน้าฉื่อหยานต้องลงมือให้ทัน

ฉื่อหยาน ยิ้มและพยักหน้า ท่าทางของเขาดูเหมือนจะถ่อมตัวเชื่อฟังคำแนะนำของพวกเขา

หลังจากนั้น พวกเขาห้าคนก็แยกกันไปอีกครั้งเหมือนก่อนแล้วใช้ผลึกอสูรเพื่อฟื้นฟูพลังปราณลึกลับของพวกเขา พวกเขาทั้งสี่อยู่ด้านข้างภูเขา ส่วน อายหยาอยู่อีกด้าน ในขณะที่ ไชอี้ กำลังนั่งสมาธิ , บอคก็เดินไปหาฉื่อหยานที่กำลงจะเดินจากไป

" ข้าได้ดูถูกเจ้าก่อนหน้านี้ เพราะข้าไม่คิดว่าเจ้าคู่ควร อย่างไรก็ตาม หลังจากความร่วมมือนี้ ข้าได้รู้แล้วว่าเจ้าสามารถช่วยพวกเราได้ " บอคพูดด้วยรอยยิ้มที่ ดูเหมือนเขาต้องการจะทำลายความไม่พอใจระหว่างเขา ฉื่อหยานก็ยิ้ม .มองไปที่บอค พยักหน้าและกล่าวว่า " ข้าหวังว่าเราจะร่วมมือกันได้."

" เรายินดีที่จะทำงานร่วมกับเจ้า " บอคจ้องมองและพูดด้วยเสียงเบาๆ "อย่างน้อย ข้าและพี่สาวจะให้ความร่วมมืออย่างดร ส่วนคนอื่นข้าไม่แน่ใจ "

หลังจากพูดบอคก็ช่วยไม่ได้ที่จะหันไปมองภูเขาอีกด้่านที่อายหยานั่งอยู่ และพูดต่อด้วยเสียงต่ำ " อย่างที่เจ้ารู้ อายหยานั้นไม่ได้มีเจตนาดีเลยเมื่อนางให้เศษชิ้นส่วนผลึกอสูนแก่เจ้า นางต้องการใช้มันเพื่อยั่วให้ข้าฆ่าเจ้า" เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ บอคก็ฝืนยิ้มอย่างเขินอาย " เจ้าก็รู้ว่าผลึกอสูรสำคัญเพียงใดในหมอกแม่เหล็กพิษทมิฬ ถ้าเราต้องการที่จะอยู่รอดในที่นี้ เราต้องพึ่งพาผลึกอสูณ ก่อนหน้านี้ ข้าคิดว่าเจ้าไม่สามารถทำอะไรได้ ไม่สมควรได้รับเศษชิ้นส่วนผลึกอสูร ข้าก็ช่วยไม่ได้ที่จะ . . . . . . . " บอคบอกคำพูดที่ไชอี้บอกเขา เพียงแค่ปรับเปลี่ยนการแสดงออกต่อฉื่อหยานเล็กน้อย

หลังจากอธิบายเรื่องสักพัก เขาก็ขบฟันของเขาและพูดด้วยเสียงที่แปลก " ในหมู่พวกเรา อายหยาเป็นคนที่น่ากลัวที่สุด นางได้ใช้วิธีต่าง ๆเพื่อที่จะฆ่าคนที่เข้ามาที่นี่กับเรา ฉื่อหยาน , เจ้าต้องระวังอายหยาให้มาก อย่าได้ถูกนางฆ่า ข้ามาที่นี่เพื่อเตือนเจ้า ถ้าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าจะได้ไม่ต้องเป็นผู้เบิกทาง และดังนั้นข้าจึงหวังว่าเจ้าจะมีชีวิตอยู่ได้นานที่สุด เข้าใจมั้ย ? "

ฉื่อหยาน แสยะยิ้มอย่างเย็นชาในใจของเขา แต่เขาก็ยังแสดงสีหน้าสำนึกบุณคุณและบอกว่า " ขอบคุณเจ้าที่เตือนข้า"

" เอ่อ . . . ดีแล้วที่เจ้าเข้าใจ " บอค เผยยิ้ม พยักหน้า แล้วกลับไปหา ไชอี้ หลังจากนั้น เขก็าเริ่มที่จะเรียกคืนความแข็งแรงของเขาในขณะที่ ไชอี้ กำลังปกป้องเขา

" ฉื่อหยาน , เจ้าสามารถหนีจากพวกงูเหลือมทองม่วงที่ล้อมอยู่ได้อย่างรวดเร็ว ปฏิกิริยาของเจ้าช่างน่ากลัวนัก ถ้าเป็นข้า ข้าคงจะโดนพิษไปแล้ว " ลั่วหลี่ที่อยู่ไม่ไลจาก ฉื่อหยาน , ก็หัวเราะและพูดขึ้นว่า " พิษของงูจะทำให้สมองของเจ้าเป็นอัมพาต เมื่อเจ้าถูกปกคลุมด้วยพิษความแข็งแกร่งของเจ้าก็จะหายไป ของเหลวภายในท้องของงูเหลือมทองม่วงนั้นน่ากลัวยิ่งนัก สิ่งมีชีวิตใด ๆ ที่ถูกกลืนเข้าไปในท้องของพวกมัน จะต้องตกตายภายในเวลาไม่นาน "

ฉื่อหยาน ตะลึง เขาไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็ยิ้มกลับ

" เจ้าอยากดื่มไหม ? "ลั่วหลี่ยกขวดสุราในมือของเขาและไม่รอ ฉื่อหยาน ตอบกลับ เขาก็หยิบชามที่ปราณีตซึ่งเต็มไปด้วยสุราขึ้นมา แล้วกล่าวว่า " เจ้านั้นเป็นวีรบุรุษ ข้าแน่ใจว่า เจ้าต้องชอบดื่ม เรามาดื่มด้วยกันและเป็นสหายที่ดีต่อกันเถอะ . "

" ขอบคุณพี่ลั่วหลี่ " ฉื่อหยาน เดินไปด้วยรอยยิ้มขนาดใหญ่ราวกับว่าเขาผ่อนคลายและไม่ได้ระวังอะไร จากนั้นเขาก็นั่งด้านหน้าของลั่วหลี่หยิบสุรา และยกหัวเขากลืนดื่มไวน์ลงไป

ไกลออกไปจากตรงนั้นลั่วหลันนั่งหลับตาสมาธิ อยู่คิ้วหยาบของเขาสั่นเทาเล็กน้อย ดูท่าทางจะระวังบางอย่าง แต่แล้วผ่อนคลาย

" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตอนนี้เจ้าเป็นสหายของเราแล้ว " ลั่วหลี่ ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาราวกับเขาตื่นเต้นมาก " อันตรายมีอยู่ทุกที่ในหมอกแม่เหล็กพิษทมิฬ เราสามารถฆ่ตายได้ตลอดเวลา ดังนั้น ถ้าเราสามารถเพลิดเพลินกับอะไรเล็กๆน้อยได้ มันก็นับว่าดีแล้ว จริงไหม ?

ฉื่อหยาน พยักหน้า

" เจ้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหมอกเหล็กพิษทมิฬเลยรึ "? ลั่วหลี่ ถาม

ฉื่อหยาน ตกใจเล็กน้อย และ ก็กล่าวว่า " ข้าตั้งใจเข้ามาที่นี่ แต่ข้าก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ข้าคงต้องรบกวนให้พี่ชายสอนสั่งแล้ว”

" ข้าไม่กล้าชี้แนะเจ้าหลอก แต่ข้าสามารถบอกเจ้าได้ว่าทำไมเรามาอยู่ที่นี่ . . . " ลั่วหลี่ ชายตามองไปยัง ไชอี้ และลดเสียงของเขา " มันมีข่าวลือว่ามีสองสิ่งที่ผิดปกติ ข้างในหมอกแม่เหล็กพิษทมิฬ อย่างแรกคือสมบัติลับระดับศักดิ์สิทธิ์ บางทีแม้แต่สมบัติระดับพระเจ้าก็มี และอีกหนึ่งคือวิญญานพระเจ้าบริสุทธิ์ "

" สมบัติระดับพระเจ้า ? วิญญานพระเจ้าบริสุทธิ์ ? "ฉื่อหยานก็ตะลึงแล้วถามอีกครั้ง

"ใช่แล้ว " ลั่วหลี่ ยืนยันด้วยการพยักหน้า " สมบัติลับระดับศักดิ์สิทธิ์นั้นมีน้อยมาก แม้แต่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มันไม่ใช่ว่าก็สามารถมีมันได้ ส่วยสมบัติระดับพระเต้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า เพราะเราไม่มีช่างตีดาบ และนักเล่นแร่แปรธาตุระดับพระเจ้าในดินแกนศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้น สมบัติลับระดับพระเจ้าต่ำสุดและเม็ดยาระดับพะรเจ้าสามารถทำให้คนบ้าคลั่งได้ ข้าคิดว่าเจ้าเองก็น่าจะเข้าใจจุดนี้ " .

ฉื่อหยาน ก็ตกตะลึง และพยักหน้า

" สำหรับวิญญานพระเจ้าบริสุทธิ์ รู้ไหมว่ามันมีค่าแค่ไหนหรือมันคืออะไร ?" ลั่วหลี่ มองเขาแล้วถาม

" รบกวนช่วยบอกข้าที " ฉื่อหยาน ถามอย่างนอบน้อม

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1394 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ

จบบทที่ บทที่ 367 สมบัติลับวิญญานพระเจ้า

คัดลอกลิงก์แล้ว