บทที่ 292 จิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 292 จิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์

ในขณะที่ฉื่อหยานไม่ได้พูดอะไร ตี่ฉาน และ ยู่โหลว กลับตรงกันข้าม พวกเขาแสดงออกถึงความไม่มั่นคง

พวกเขาไม่ได้บอกฉื่อหยานอย่างชัดเจนเกี่ยวกับภูมิหลังของพวกเขาและ ปัญหาที่เกี่ยวข้องกัเผ่าปีก และ เผ่าเสียงอสูรที่อาศัยอยู่ในดินแดนทมิฬและดินแดนสี่อสูร หลังจากหม่าฉีเจี่ย ปรากฏออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้เขาก็ได้พูดถึงความสัมพันธุ์ระหว่างเผ่าของพวกเขา ทำให้ ตี่ฉาน และ ยู่โหลงอึดอัดเล็กน้อย พวกเขาไม่รู้ว่าจะอธิบายให้ฉื่อหยานฟังเช่นไรดี

" นายท่าน นี่ . . . " ยู่โหลวลังเลสักพัก และนางพูดขึ้นมาหลังจากส่งสัญญานให้ตี่ฉาน " เราเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอสูรมาตั้งแต่โบราณ อย่างไรก็ตาม , มันก็นานมากแล้วที่เราแยกตัวออกมาจากเผ่าอสูร เราคิดว่าพวกเขาได้ลืมเราไปแล้ว "

ฉื่อหยานก็ตื่นจากสมาธิของเขา

เขาตกใจเมื่อเขาเห็นทั้งสองอยู่ในสภาวะกังวล ทันทีที่เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมพวกเขาถึงเป็นเช่นนี้ ด้วยความรู้สึกที่อึดอีด เขาก็ส่ายหัวพร้อมกับยิ้มและกล่าวว่า " ไม่ต้องอธิบายใดๆ อดีตของท่านนั้นผ่านมาเป็นพันปีแล้ว บางสิ่งก็สมควรถูกลืมไปตามกสลเวลา ไม่ต้องเป็นห่วง , ความสัมพันธ์ในอดีตระหว่างท่านกับเผ่าอสูรมันไม่ได้กวนใจข้าแม้แต่นิดเดียว "

ตี่ฉานและยู่โหลวต่างก็มองหน้ากันอย่างตกตะลึง และไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน

" ในความเป็นจริง ตั้งแต่ที่อยู่ในดินแดนรกร้าง ข้าก็รู้แล้วว่าพวกท่านเกี่ยวข้องกับเผ่าอสูร " ฉื่อหยานกล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ " เมื่อ อีเทียนโหมว และ ข้าพูดคุยกันถึงเรื่องทะเลไม่มีสิ้นสุด เราก็ได้กล่าวถึงเผ่าอสูร และเผ่าทมิฬ ตอนนั้นข้าได้สังเกตุเห็นถึงสีหน้าของอีเทียนโหมวที่เปลี่ยนไป ข้าจึงสงสัยบางอย่าง อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ข้าคิดอย่างรอบคอบ ข้าก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ถ้าท่านเข้าร่วมกับเผ่าอสูรและเผ่าทมิฒ ข้าไม่สามารถห้ามความคิดของพวกท่านได้ มากที่สุด หากสถานการณ์ในทะเลไม่มีสิ้นสุดเป็นไปตามที่ข้าหวังไว้ และ ความจริงก็ไม่เป็นเช่นนั้น ตอนนั้นข้าก็หนีมันเสียก็สิ้นเรื่อง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย"

ฉื่อหยานแต่เดิมเขาไม่ได้เป็นคนของทะเลไม่มีสิ้นสุดหรือโลกใบนี้ เขาไม่ได้มีสิ่งใดผูกมัด

ที่เขามายังทะเลไม่มีสิ้นสุดจากสมาคมการค้ามาที่ตระกูลหยางก็ เพื่อเพิ่มความแข็งแรงของตัวเอง ซึ่งนั่นจะทำให้เขาบรรลุระดับการบ่มเพาะได้อย่างรวดเร็ว

สำหรับคนตระกูลหยาง แม้ว่าพวกเขาจะมิตรสหาย แต่การทิ้งพวกเขา มันก็ไม่มากเกินไป หากมันทำให้เขาเสี่ยงถึงชีวิต

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ใช่ลูกชายของหยางไฮ่ เขาไม่เคยสนใจว่าจักพรรดิหยางชิงตี้จะสนใจเขาหรือไม่

" ข้าไม่คิดเลยว่าท่านจะใจกว้างเช่นนี้ " ยู่โหลวก็แปลกใจ นางรู้สึกว่าฉื่อหยานลึกลับเป็นอย่างมากพราะคนธรรมดาคงไม่ใจกว้างเช่นนี้ .

" จากสิ่งที่เกิดขึ้น ข้าไม่อยากจะรบกวนพวกท่านโดยการสั่งให้พวกท่านจัดการกับเผ่าอสูร . ท่านทำตามที่ต้องการเถอะ ข้าเคารพในการตัดสินใจของท่าน " ฉื่อหยานคิดสักพักก่อนที่จะพูด " แต่เมื่อท่านตัดสินใจแล้ว ข้าหวังว่าท่านจะบอกให้ข้ารู้ด้วย ข้าจะได้เตรียมตัวรับมือถูก นี่ไม่ได้ขอมากเกินไปใช่หรือไม่ ? "

" ท่านช่างรอบคอบนัก " ตี่ฉานงอตัวลงเล็กน้อยนขณะที่พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ " ข้านั้นได้สาบานว่าจะยกให้ท่านเป็นนายเหนือหัวแล้ว ข้าจะไม่ทรยศและอกตัญญูต่อท่าน ไม่ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ข้าก็จะอยู่ข้างท่าน ต่อให้ท่านตาย ข้าก้ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง . "

ยู่โหลวยังแสดงความมุ่งมั่นของนางอย่างจริงจังในการซื่อสัตย์กับเขา

ฉื่อหยาน ก็ตกใจ เขาพยักหน้าเบาๆ แต่ไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ

" ข้าเข้าใจแล้ว " เขาฝืนยิ้มแล้วพูดออกมาหลังจากที่คิดสักพัก " บางทีหม่าฉีเจียอาจจะมาที่นี่ด้วยความโกรธและข้าก็ตกเป็นเป้าหมายหลักของเขา

" อะไรนะ ? " ตี่ฉาน และยู่โหลวมองเขาด้วยความสงสัย และไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาจึงพูดเช่นนั้น

" ถึงตอนนั้นท่านจะเข้าใจเอง " ฉื่อหยาน ไม่ได้อธิบายเพิ่มเติม

จู่ๆ คาป้า ก็ขมวดคิ้วของเขา ดวงตาปิดแน่นของเขาตอนนี้เปิดออกพร้อมกับมีแสงพุ่งออกมาร่างเขาสั่นสะท้านเล็กน้อย อีเทียนโหมวและหยาเมิงสีหน้าก็เปลี่ยนแปลงไป เขารีบถอนจิตสำนึกวิญญาณของพวกเขาออกมา จิตสำนึกวิญญานของเขาหยุดเชื่อมต่อกันชั่วคราวและจมอยู่ห้วงจิตสำนึกของตัวเอง

" ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม "

ทันใดนั้นก็เกิดเสียงระเบิดขึ้นจากข้างใต้ภูเขามังกรหิมะ . หิมะที่ปกคลุมภูเขาก็เริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง กลิ่นอายธรรมชาติก็ทะลักออกมาอย่างหนาแน่น

เกล็ดน้ำแข็งฟุ้งกระจายออกมารอบๆอย่างต่อเนื่องและปกคลุมไปทั่วภูเขามังกรเหมันใรชั่วพริบตา

ภูเขามังกรเหมัน แต่เดิมไม่ได้มีกลิ่นอายธรรมชาติหน่าแน่นมากนัก อย่างไรก็ตาม กลิ่นอายธรรมชาติตอนนี้กลับล้นหลามมากเกินไป เกาะทั้งเกาะกลายเป็นโดดเด่นขึ้นมา ถึงแม้ว่ามันจะหนาวเย็น ทุกคนต่างก็รู้สึกเพลิดเพลินและสดชื่นเหมือนอยู่ในศูนย์กลางของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยกลิ่นอายธรรมชาติที่มหัศจรรย์มันมีค่าแก่การฝึกบ่มเพาะเป็นอย่างมากในทะเลไม่มีสิ้นสุด

" นี่ ข้าคิดว่าความหนาแน่นของกลื่นอายธรรมชาติบนเกาะแห่งนี้มีมากกว่าดินแดนปีศาจมหัศจรรย์ของเราเสียอีก . " เหอซิงเหมินก็ยืนอยู่ริมหน้าต่าง สูดอากาศบริสุทธิ์ ก่อนที่จะพูดด้วยสีหน้าที่ปั่นป่วน

พานโจว สีหน้าก็เปลี่ยนไป ในความตื่นตระหนก เขาไม่ได้มองสังเกตุกลิ่นอายธรรมชาติที่อยู่รอบๆเขาเลย แต่โดยสัญชาตญาณเมื่อเทียบกับที่ดินแดนเพิ้งหลายศักดิ์สิทธิ์แล้ว เขาก็ตระหนักได้ว่ากลิ่นอายธรรมชาติที่นี่ไม่ได้น้อยไปกว่าเกาะเพิ้งหลายศักดิ์สิทธิ์เลย

การค้นพบนี้ทำให้เขาแปลกใจแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร เขายกหัวของเขามองไปยังภูเขามังกรเหมันที่มีกลิ่นอายธรรมชาติกระจายอยู่รอบๆ

" กลิ่นอายที่หนาแน่นเหมือนกับน้ำค้างแข็งสีขาวก็ประทุขึ้นในพริบตา นี่มหัศจรรย์ มหัศจรรย์ยิ่งนัก " ฉาวจื่อหลาน ใบหน้าก็ตื่นเต้น " สิ่งที่ข้าคิดไม่ผิด แน่นอน นี้ต้องเป็นการกระทำของฉื่อหยาน แต่ไม่คิดเลยว่า สิ่งที่เขาทำจะทำให้เกาะมังกรเหมันสั่นสะเทือนเช่นนี้”

หลังจากพูดเสร็จ , ฉาวจื่อหลานก็เดินออกมาจากบ้านแล้วเดินต่อไปที่ภูเขามังกรเหมันภายใต้เกล็ดหิมะที่โปรยปราย

ระหว่างที่ฉาวจื่อหลานกำลังเดินอยู่ ร่างกายที่ทรงเสน่ห์ของนางก็สั่นเล็กน้อยจิตวิญญานสัมพัสพระเจ้าของนาง ดูเหมือนจะค้นพบบางสิ่ง

นางหยุดอยู่กับที่ ปิดตาของนาง ขนตาของนางขยับเล็กน้อย

หลังจากผ่านไปสักพัก นางก็เปิดดวงตาขึ้น ตอนนั้นเองประกายแสงที่สวยงามก็ประกายอยู่ในดวงตาของนาง ทันที นางก็มุ่งไปยังยอดเขาอย่างรวดเร็ว

" ที่นั่น ลึกลงไปพันจ้าง เจ้านั่นอาศัยอยู่ในผลึกมังกรขนาดใหญ่ ผลึกมังกรนั้นเป็นของมังกรกระดูกผลึกเหมัน อย่างไรก็ตาม เจ้าสิ่งที่อยู่ในก้อนผลึกมังกรไม่ใช่มังกรกระดูกผลึกเหมัน ข้าไม่เคยสัมพัสถึงอะไรเช่นนี้มาก่อน มันพิเศษนัก "ลมหายใจของคาป้าค่อยๆกลับมาเป็นปกติ ก่อนหน้านี้เขาได้ใช้พลังวิญญานของเขาเป็นอย่างมาก

" ทันทีที่มันรู้ว่าเรากำลังจะลงมือ มันก็ตอบสนองทันที มันปล่อยลูกศรน้ำแข็งนับไม่ถ้วนออกมาอย่างต่อเนื่อง ที่ๆมันอยู่นั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก จิตสำนึกวิญญานของเราสามคนอ่อนแอลงทันทีเมื่อไปถึงที่นั่น ในทางตรงกันข้าม เจ้านี่ไม่เพียงแต่ดูดซับกลิ่นอายธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังสามารถเปลี่ยนรูปร่างและกลั่นตัวเป็นลูกศรวิญญานได้ด้วยกลิ่นอายธรรมชาติ ช่างน่ากลัวนัก เราทำอะไรไม่ได้ นอกจากจะถอนจิตสำนึกวิญญานของเรากลับมา " อีเทียนโหมวอธิบาย

ฉื่อหยาน ก็ตกตะลึง เขาส่งข้อความไปหาเปลวเหมันเยือกแข็ง " เจ้าสัมพัสถึงอะไรได้หรือไม่ ? เจ้ารู้หรือไม่ว่ามันคืออะไรหลังจากสัมพัสถึงมันได้ ? "

" ข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่มันไม่ใช่มนุษย์แน่นอน " เปลวเหมันเยือกแข็งตอบหลังจากคิดสัดครู่ " จากกลิ่นอายธรรมชาติที่ทะลักออกมา มันชัดเจนว่า เจ้านี้ไม่เพียงแต่แต่สามารถควบคุมน้ำแข็งได้ แต่มันยังสามารถรวบรวมกลิ่นอายธรรมชาติได้ นั่นไม่ใช่สิ่งเปลวไฟนภาจะทำได้ . "

" แล้วมันคืออะไรกัน ? "

" ข้าก็ไม่รู้ "

" ปัป ปัป ”

เสียงกระเพื่อมของชั้นหิมะดังขึ่้นมาจากด้านล่างภูเขาหิมะ .

อีเทียนโหมวขมวดคิ้วของเขาแล้วหันไปคุยกับฉื่อหยาน " ฉาวจื่อหลาน เมื่อตอนที่กลิ่นอายธรรมชาติทะลักขึ้นมาจากพื้นโลก นางก็วิ่งมาถึงตีนเขา”

ฉื่อหยานขมวดคิ้ว .

อีเทียนโหมว และ คนอื่นนั้นคงไม่เห็นปฏิกิริยาของฉื่อหยาน เขาไม่ได้ทำอะไร เขาเพียงยืนอยู่เฉยๆ

หลังจากนั้นไม่นาน ภายใต้สายลมและหิมะพัดผ่าน ฉาวจื่อหลาน ในเสื้อคลุมกำมะหยี่หนาก็มาอยู่ต่อหน้าฉื่อหยาน

" เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ? " หน้าฉื่อหยาน ก็สงบในขณะที่มองไปยังนางอย่างเย็นชา " ข้าขอเตือนเจ้าว่าเจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นมาบนยอดเขาอย่างอิสระ เจ้าจำไม่ได้รึ ? "

" อื้ม " ฉาวจื่อหลาน เผยรอยยิ้ม และค่อย ๆตอบโดยไม่เกรงกลัว " ข้าพึ่งค้นพบบางสิ่ง ข้าต้องการมาที่นี่เพื้อบอกเจ้า "

" ค้นพบอะไรรึ ? " หน้าฉื่อหยาน ก็ตกใจ

ฉาวจื่อหลาน ค่อยๆเดินและยืนอยู่ระหว่างอีเทียนโหมว และ ตี่ฉาน อย่างกล้าหาญ " เจ้ารู้สึกแปลก ๆไหมว่าทำไมภูเขานี้ถึงได้มีกลิ่นอายธรรมชาติระหว่างท้องฟ้าและแผ่นดินประทุขึ้นมา ? เท่าที่ข้ารู้เผ่าเสียงอสูรนั้นมีความสามารถด้านวิญญานอย่างไม่น่าเชื่อ เจ้าสามารถสัมพัสถึงบางสิ่งที่อยู่ในภูเขาได้ แต่ , ข้าพนันได้เลยว่าพวกท่านไม่รู้แน่ว่ามันคืออะไร ."

" เจ้ารู้งั้นรึ ? " ฉื่อหยาน ก็ตื่นเต้น

ฉาวจื่อหลานก็พยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้มว่า " ข้ารู้ ในทะเลไม่มีสิ้นสุด มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้จักมัน และข้าก็เป็นหนึ่งในนั้น "

" แล้วมันคืออะไรกัน ? "

" ถ้าเจ้าตกลงแต่งงานกับข้า ข้าก็จะบอกเจ้า . "

ตี่ฉาน , ยู่โหลว และหยาเมิงดวงตาของพวกเขาทุกคนก็ส่องประกายประหลาดออกมาและมองไปที่ฉาวจื่อหลานด้วยความแปลกใจ

แต่ อีเทียนโหมว ยังคงมองไปที่ฉาวจื่อหลานอย่างเรียบเฉย ไม่ได้แสดงออกการเปลี่ยนแปลงใด ๆ หลังจากได้ยินคำพูดของนาง

ฉื่อหยานขมวดคิ้ว . " ดูเหมือนว่าเจ้าจะรีบร้อนเสนอตัวเองเสียจริงนะ . เจ้ากลัวขายไม่ออกรึไง ? "

" ไม่ใช่แน่นอน " ฉาวจื่อหลาน เผยรอยยิ้มกว้างๆ "เจ้าลองคิดดูว่ามีผู้ชายกี่คนกันในทะเลไม่มีสิ้นสุดต้องการแต่งงานกับข้า ฮ่าๆๆ พูดแบบนี้อาจจะดูโอ้อวดไปนิด แต่ข้าว่าแม้แต่เซี่ยซินหยานก็ไม่อาจเทียบข้าได้ในทะเลไม่มีสิ้นสุด ? "

" เจ้าอย่าได้เสียเวลาอีกเลย " หน้าฉื่อหยานก็เศร้าหมอง เขาพูดอย่างรำคาญ " ถ้าเจ้าไม่อยากจะพูดถึงมัน เจ้าก็กลับไปซะ ข้าไม่ต้องการเสียเวลาคุยกับเจ้า”

" ข้าแค่ล้อเจ้าเล่นเท่านั้น เจ้าจะโหดร้ายเกินไปแล้ว เจ้ายังด่าว่าข้าอีก  . " ฉาวจื่อหลาน ดวงตาที่น่าหลงใหลก็จ้องไปที่ฉื่อหยาน

" ถ้าข้าจำไม่ผิด สิ่งที่อยู่ใต้ภูเขามังกรเหมัน คือจิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์ของพรรคจิตวิญญานศักดิ์สิทธิ์

" จิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์ ? " ฉื่อหยาน ก็แปลกใจ เขานั้นไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย เขาขมวดคิ้วแน่น " เจ้าแน่ใจได้อย่างไร ? อะไรคือจิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์ แล้วทำไมมันถึงปรากฏอยู่ที่ภูเขามังกรเหมัน ? และอีกอย่าง เจ้ารู้เรื่องนี้ได้ยังไง ? "

" จิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์เป็นพระเจ้าที่ถูกบูชาโดยพรรคจิตวิญญานศักดิ์สิทธิ์ เจ้าสิ่งที่ถูกเรียกว่าพระเจ้านี่ ไม่ใช่ของจริง , พรรคจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ได้ใช้วิธีการบางอย่างเพื่อสร้างมันขึ้นมา จิตวิญญานพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์มีพลังที่น่าอัศจรรย์ มันสามารถควบคุมกลิ่นอายธรรมชาติจากท้องฟ้าและพื้นดินได้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน มันก็จะดูดซับกลื่นอายธรรมชาติจากท้องฟ้าและพื้นดินจากพื้นที่รอบๆอย่างต่อเนื่องจากนั้นก็กลั่นตัวและหลอมรวมกันอยู่ที่มัน " ฉาวจื่อหลานก็เริ่มอธิบายทีละนิด

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1394 แล้วนะคะ มี 30 กลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 50 ตอน หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา  >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ