บทที่ 153 เจรจา !

บทที่ 153 เจรจา !

เป็นเรือที่มีขนาดยาวเพียงสี่ถึงห้าเมตร และในแต่ละลำจะมีโจรสลัดอยู่ 3-4 คน โจรสลัดเหล่านี้มีผิวสีเข้ม พวกเขาทั้งหมดใส่เสื้อคล้านเสื้อเชิ้ตที่ทำมาจากหนังสัตว์อสูรที่แตกต่างกันและมีรูปหัวกระโหลดปักอยู่

มีเรืออยู่ด้วยกันสิบสองลำและมีโจรสลัดอยู่ประมาณสามสิบคน โจรสลัดเหล่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในระดับก่อตั้งและระดับมนุษย์ และมีเพียงโจรสลัดสามคนเท่านั้นทีอยู่ในนภาแรกของระดับหายนะ

โจรสลัดมีเสียมและไม้เท้าเป็นอาวุธ มันหัวเราะออกมาอย่างแปลกประหลาด และ พวกมันก็ล้อมรอบเรือของลินดาอย่างรวดเร็ว

มีแนวประกาลังอยู่ใต้น้ำทุกที่ และเรือของลินดาก็มีขนาดใหญ่เกินไปดังนั้นจึงสามารถแล่นไปได้

แต่เพราะเรือเล็กของมันยาวและแคบ ทำให้พวกมันเคลื่อนไหวได้ว่องไว พวกมันแล่นออกมาจากแนวปะการังใต้น้ำ เหมือนงูที่เลื่อยไปมา

ไม่เพียง แต่แนวปะการังใต้น้ำเหล่านี้จะไม่ขวางทางพวกมันแล้ว พวกมันยังใช้แนวประการังใต้น้ำเป็นป้อมปราการตามธรรมชาติของพวกมันด้วย

ชายร่างใหญ่ซึ่งเป็นผู้นำมีหนวดเคราขึ้นเต็มไปใบหน้า กล้ามเนื้อของเขาทั้งหมดปูดบวมขึ้นมา และร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยกระดูกสัตว์อสูรและลอยสักรูปสัตว์อสูร เขาถือคทาสีดำขนาดใหญ่ไว้ในมือของเขา และ หัวเราะออกมาอย่างน่าขนลึก

บนเรือมีชายร่างใหญ่บางคน ยืนถือธงอยู่ บนธงมีรูปรอยเลือดหยดอยู่ที่ดวงตาของกระโหลก และ ธงนั่นห็ปลิวตามลมในทะเล เลือดที่หยดออกมาจากตาดูเหมือนกับว่ามันกระพริบ ทำให้ดูดุร้ายและน่ากลัว

ลินดาตอนแรกก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่เมื่อนางมองไปที่ธง ใบหน้าที่งดงามของนางก็เปลี่ยนไปและ นางก็ตะโกนว่า " เจ้าคือ ' นัยตาโลหิต' จากทะเลทมิฬ "

" ฮิฮิ แม่นางผู้งดงามเจ้าพูดถูกแล้ว ถ้าเจ้าเคยเคยได้ยินชื่อเสียงของ นัยตาโลหิต เรื่องก็จะง่ายขึ้นมาก" ผู้ชายที่มีหนวดหัวเราะออกมา

เมื่อ คาร์มอน เจ็ท , และคนอื่นๆ ได้ยินว่าคนเหล่านี้เป็นโจรสลัด นัยตาโลหิต จากทะเลทมิฬ หน้าตาของพวกเขาก็เปลี่ยนไป

คาร์มอนที่พูดอวดดีก่อนหน้านี้ก็ขมวดคิ้ว และมันก็มีสีหน้าบึ้งตึง .

นัยตาโลหิตนั้นตอนแรกอยู่ที่ทะเลทมิฬ และพวกเขามันไม่เคยทำตามกฏใดๆ พวกมันกล้าแม้กระทั่งปล้นเรือจาก ดินแดนทะสาปเทวาศักดิ์สิทธิ์ ดินแดนอาคมมหัศจรรย์ และ นิกายศักสิทธิ์ นัยตาโลหิตพวกมันได้กระทำอย่างป่าเถื่อน และสุดท้าย ส่งผลให้ขุมพลังทั้งสามในทะเลทมิฬรวมมือกันกำจัดมัน ดังนั้นพวกมันจึงไม่ได้อยู่ในทะเลแห่งนั้นอีก และมันก็ได้หนีไปทุกๆทะเล

เมื่อนัยตาโลหิตหลยหนีไปยังทะเลอื่น พวกมันยังคงทำเรื่องชั่ว . เมื่อพวกมีโอกาส พวกมันก็จะปล้นเรือของขุมพลังทั้งสิบห้า เหมือนที่พวกมันเคยทำในอดีต เมื่อพวกมันตระหนักได่ว่าสถานการณ์ของพวกมันอยู่ในอันตราย พวกมันก็จะหลบหนีไปทะเลอื่นอีกครั้ง เหมือนกับที่พวกมันทำเป็นประจำ

ในทะเลไม่มีสิ้นสุด นัยตาโลหิตเป็นหลุ่มโจรสลัดที่จัดการได้ยากที่สุด พวกมันถือได้ว่าเป็นตัวน่ารำคาญของขุมพลังทั้งสิบห้า

ดังนั้น เมื่อพวกเขาได้ยินว่า คนเหล่านี้เป็นโจรสลัดของ นัยตาโลหิต ทั้ง คาร์มอนและลินดา ต่างก็กลายเป็นกังวล พวกเขาตระหนักได้ทันทีว่าตอนนี้พวกเขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย

" เราจากพรรคสามเทพ ไม่เคยสร้างปัญหาให้กับนัยตาโลหิต ถ้าเจ้ากล้าที่จะลงมือกับเรา " หน้าของฮั่วเจียก็เปลี่ยนเป็นเย็นชา " ผมคิดว่า พรรคสามเทพของเราต้องจัดการเจ้าแน่ , ดังนั้นเจ้าอย่าได้แส่หาเรื่อง ข้าคิดว่าไม่คุ้มเลยที่จะเสี่ยงปล้นสินค้าเล็กน้อยจากพรรคสามเทพ จริงหรือไม่ ? "

" ฮ่าๆ หากเราฆ่าพวกเจ้า แล้วพรรคสามเทพจะรู้ได้ยังไงว่าเป็นฝีมือเรา " ผู้ชายที่มีหนวดหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง มันต้องไปที่ คาร์มอนด้วยความดูถูกเหยียดหยาม : " เจ้าเด็กน้อย เจ้าไม่ได้บอกหลอกรึว่าจะฆ่าพวกข้าทุกคน "

การแสดงออก คาร์มอนกลายเป็นหวาดกลัว มันสูดลมหายใจเข้าอย่างเย็นชา

" เจ้าต้องการอะไร ? " ลินดาก้าวไปข้างหน้า คิ้วสวยของนางก็ขมวด : " มีเพียงหินไม่กี่ก้อนบนเรือลำนี้ คุ้มแล้วรึที่พวกเจ้าจะลงมือ"

" คนสวยเจ้าต้องมากับเรา พี่ใหญ่ของเรานั้นเคลื่อนไหวลำบาก และเขาต้องการให้เจ้าช่วย ถ้าเจ้าช่วยเสร็จแล้ว เราก็จะไม่ทำอะไรเจ้า บางทีเราอาจจะให้ของขวัญบางอย่างแก่เจ้าก็ได้ เป็นไง ? " ชายไว้เครา ปรากฏรอยยิ้มขนาดใหญ่บนใบหน้าของเขา

" น้องลินดา เจ้าอย่าไปนะ " เจตต์ช่วยไม่ได้ที่จะอุทานออกมา "นัยตาโลหิตมีชื่อเสียงที่น่ากลัว ไม่อาตรู้ได้ว่าพวกมันมีความคิดชั่วๆอะไรอยู่ . "

" ฮิฮิ คนสวย เจ้าสนใจหรือไม่ ถ้าเจ้าช่วยเราเสร็จแล้ว เราก็จะปล่อยเจ้าไปอย่างปลอดภัย ไม่งั้นหละก็ . . . . . . . หึหึ ! " ชายที่มีหนวดก็พูดออกมา

" เอาล่ะ เดี๋ยวข้าไปดูเอง " ลินดา ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย

" ลินดา ข้าจะไปกับเจ้าด้วย . " คาร์มอนสีหน้าก็เปลี่ยนไป เขาไม่ได้โง่ เขารู้ว่าในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้จะเกิดอะไรขึ้นและ เขากล่าวว่า : " ถ้าเราสองคนไปด้วยกัน อย่างน้อย เราจะได้ปกป้องกันและกันได้ "

" เจ้าเด็กน้อยเจ้าห้ามมา " ชายไว้เครา แสยะยิ้มและ มันก็ส่ายหัว "คนเช่นเจ้าจะทำอะไรได้ เจ้าควรรออยู่เฉยๆบนเรือสะ .

" ลินดา ข้าจะไปกับเจ้าเอง " ในขณะนั้นเองฉื่อหยาน ก็เดินออกมาจากมุมและยืนอยู่ข้างๆ ลินดา

คาร์มอน ฮั่วเจีย , เจ็ทและส่วนที่เหลือทั้งหมดต่างก็ตกใจ พวกเขาจ้องไปที่ฉื่อหยานด้วยสายตาแปลกๆ

" เจ้าจะสร้างปัญหาอะไรอีก ? " ใบหน้าของคาร์มอนก็กลายเป็นมืดมนและมันก็แสยะยิ้ม .

" ฉื่อหยาน เจ้าจะทำอะไร ? " เจตต์ก็อุทานออกมา " เจ้าไปก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้อยู๋ดี เจ้าพยายามจะทำอะไรกันแน่ ? "

ฉื่อหยานไม่สนพวกเขา เขาเพียงแต่มองไปที่ ลินดา และยิ้มอย่างเรียบเฉย " เจ้าจะให้ข้าช่วยหรือไม่ ? "

ลินดา ดวงตาที่งดงามของนางก็ เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน สีหน้าของนางก็แปลกไป หลังจากนั้นนางก็พยักหน้าเบาๆ และมองไปยังชายไว้เครา . และนางกล่าวว่า " ข้าจะพาเขาไปด้วย ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ว่าอะไรนะ "

ชายไว้เคราขมวดคิ้วเข้าหากัน เขาชายตามองไปที่ฉื่อหยานไม่กี่ครั้ง และก็พยักหน้า " ก็ได้ ไม่เป็นไร "

" ดี . " ลินดามองไปที่ฉื่อหยาน " ตามข้ามา "

" ตกลง "

" ขึ้นมาบนเรือของเราสะ มีแนวปะการังใต้น้ำที่เยอะเกินไป มันจะเป็นอุปสรรคมากเกินไปถ้าเจ้าจะแล่นเรือของพวกเจ้า " ชายหนวดเครารุงรัง ก็ตะโกนและ เรือลำเล็กก็แล่นมาอย่างรวดเร็ว และนักรบระดับหายนะที่อยู่บนเรือก็แสยะยิ้ม " ขึ้นมาบนเรือเร็วเข้า อย่าให้พี่ใหญ่ของข้ารอนาน "

ลินดาไม่ได้ลังเลใดๆ นางกระโดดขึ้นและลงไปยืนบนเรือ ใบหน้าฉื่อหยาน ดูสงบ เขาตามลินดาไปทันที และยืนอยู่ข้างๆนาง

" พี่น้อง พวกเจ้าครึ่งนึง อยู่ที่นี่และจับตาดูพวกมันไว้ . " ชายหนวดเครารุงรัง ตะโกนเสียงดัง แล้วกล่าวว่า : " ฮ่องกง ไปกันเถอะ "

ชายที่อยู่ในระดับหายนะมองไปที่ฉื่อหยานแล้วพยักหน้า เขาสั่งให้โจรสลัดสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆเขาไปที่เรืออีกลำและเรือลำเล็กก็แล่นผ่านแนวประการังอย่างรวดเร็ว

ไกลออกไป สี่สิบเมตร เรือเหล็กก็ปรากฏขึ้นในสายตาของฉื่อหยาน

ธงของนัยตาโลหิตถูกแขวนอยู่บนเหล็กเรือ และบนดาดฟ้า , มีชายวัยกลางคนยืนอยู่อย่างสำรวม, เขามีผิวขาว ดวงตาจองเขาเรียบยาง เขามีรอยยิ้มบนริมฝีปากของเขา และเขาก็นั่งอยู่บนรถเข็น ขาของเขาตั้งแต่เข่าลงมาขาด ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเคลื่อนไหวได้มากนัก

ชายวัยกลางคน ผิวขาวอยู่ในนภาที่สามของระดัยหายนะพลังปราณลึกลับในร่างของเขานั้นแข็งแกร่งและบริสุทธิ์เป็นอย่างมาก แต่ขาของเขาถูกตัดออก ดังนั้นพลังของเขาจึงลดลงอย่างมาก

ข้างหลังเขามีสาวกของโจรสลัดนัยตาโลหิตอยู่มากกว่ายี่สิบคน ส่วนใหญ่อยู่ในระดับก่อตั้งและมนุษย์ . ทุกคนมีร่างกายที่แข็งแรง และดูดุร้าย

" พวกเจ้าขึ้นไป " เมื่อเรือลำเล็กมาถึงมันก็จอดอยู่ข้างๆเรือเหล็ก โจรสลัดชื่อ คง มองไปที่ฉื่อหยานและลินดาอย่างเย็นชา

ฉื่อหยาน และลินดา ทั้งคู่ที่ยืนอยู่เงียบๆ ก็ปีกขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือโดยใช้เชือกบันไดที่ถูกหย่อนลงมา

" ข้า หลินเสี่ยวชาง , ข้ามีรู้สึกยินดีจริงๆ ที่เจ้าสองคนยอมมาหาข้า " ชายวัยกลางคนที่นั่งบนรถเข็น ก็ป้องมือเข้าด้วยกัน เขากล่าวด้วยรอยยิ้มที่ปรากฏอยู่บนริมฝีปากของเขา : " เจ้าเป็นสาวกภายนอกของพรรคสามเทพใช่หรือไม่ ? "

" ใช่ " ลินดาพยักหน้า แล้วขมวดคิ้ว " ข้าสงสัยว่า เราจะหารือเรื่องอะไรกัน เจ้าถึงได้เรียกพวกเรามาที่นี่ "

" พวกเจ้าสมควรเป็นผู้จัดส่งสินค้าไปยังเกาะของตระกูลกู่ , ใช่หรือไม่ ? " หลินเสี่ยวชาง ค่อยๆ จิบชาแล้วยิ้ม " เราต้องการนำของบางอย่างขึ้นไปยังเรือของเจ้า ข้าหวังว่าเจ้าจะนำสิ่งเหล่านี้ไป และส่งมันทั้งหมดให้กับตระกลกู่ เจ้าตกลงหรือไม่ ? "

" นำของไปส่ง ? " ลินดาก็แปลกใจ " ของอะไรกัน ? "

" เจ้าอยากรู้รึ ? " หลินเสี่ยวชาง ขมวดคิ้ว .

" แน่นอน ข้าอยากรู้่ "

" งั้นก็ได้ เราต้องการนำกล่องระเบิดไปไว้บนเรือของเจ้า . " หลินเสี่ยวชาง ยิ้ม " เจ้าคิดว่าไง ? "

" คุณต้องการจะส่งมันไปที่ตระกูลกู่งั้นรึ " ลินดา ตะโกนออกมา

" ถูกต้อง " หลินเสี่ยวชาง พยักหน้า สีหน้าของเขาก็กลายเป็นมืดมน " ตระกูลกู่นั้นค่อนข้างโหดร้ายกับเรา เราต้องการสั่งสอนพวกมัน เจ้าต้องทำตามที่เราบอก และส่งระเบิดไปยังตระกูลกู่ จากนั้นเจ้าก็ต้องปล่อยให้เราจุดชนวนระเบิด เพื่อสังหารสมาชิกตระกูลกู่ทั้งหมด ไม่ต้องห่วง ไม่มีรู้แน่นอนว่าเป็นเรือของเจ้าที่ขนส่งไป”

" ไม่ ! " ลินดาส่ายหน้า " เรามีจรรยาบรรณของเรา พรรคสามเทพของเราและตระกูลกู่นั้นเป็นพันธมิตรกัน ข้าจะไม่ทำร้ายตระกูลกู่แน่นอน หากความลับนี้เล็ดรอดออกไป และถูกเปิดเผย ไม่เพียงแต่พวกข้าจะถูกประหารโดยพรรคสามเทพเท่านั้น แต่ตระกูลของเราก็จะถูกฆ่าด้วย ข้าไม่ชวยเจ้าแน่นอน”

" เจ้าไม่พิจารณาอีกหน่อยรึ ? " หลินเสี่ยวชาง หลี่ตาของเขา เขาก้มหัวลงและจิบชา

" ไม่ เราจะไม่ช่วยพวกเจ้าอย่างแน่นอน " ลินดาพูดอย่างเด็ดขาด

" เจ้าไม่เห็นด้วย ก็ไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะไม่เห็นด้วยเหมือนกัน " หลินเสี่ยวชาง ยกศีรษะของเขาขึ้น แต่คราวนี้เขาไม่ได้มองลินดา เขามองไปที่ฉื่อหยานแทน " น้องชาย ถ้าเจ้าเห็นด้วย เราจะจัดการนาง แล้วพวกเราก็จะให้เจ้าเป็นผู้นำเรือ หากเจ้ายอมส่งของไปที่ตระกูลกู่ เจ้าเห็นเช่นไร ? "

" ข้ายินดีจะช่วยท่านในการจัดการตระกูลกู่ " ฉื่อหยานยิ้มออกมาอย่างไม่แยแส

ลินดา สีหน้าก็เปลี่ยนไป นางมองไปที่ฉื่อหยานด้วยความเกลียดชัง และตะโกนว่า " เจ้าคนทรยศ "

" ดี ดี ดี ! " หน้าของหลินเสี่ยวชาง ก็ดูสนึกสนาน เขาพยักหน้ากับชายที่ไว้เครา และฮ่องกง แล้วก็กล่าวว่า " หญิงสาวคนนี้ไม่จำเป็นอีกแล้ว จับนางไป และพวกเจ้าจะทำอะไรกับนางก็เชิญ แต่หลังจากเพลิดเพลินเสร็จแล้วก็จัดการนางสะ "

" เข้าใจแล้ว พี่ใหญ่ หิหิ ก่อนหน้านี้หลายวันข้าไม่ได้ลิ้มรสหญิงสาวมานานแล้ว " ชายไว้หนวดหัวเราะ มันและฮ่องกงค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ ลินดา

สองคนนี้เหมือนกับลินดา พวกมันทั้งสองอยู่ในระดับหายนะ แถมตอนนี้บนเรือยังมีโจรสลัดระดับก่อตั้งและมนุษย์อีกมากมาย อีกทั้งยังมีหลินเสี่ยวชาง ที่แข็งแกร่ง ดังนั้น ลินดา จึงไร้ซึ่งหนทางหลบหนร

" เจ้าคิดว่าเขาสามารถพูดคุยกับตระกูลกู่ได้งั้นรึ " ลินดาแสยะยิ้ม และมองไปที่ฉื่อหยานด้วยความเกลียดชัง " เขาไม่ได้มาจากพรรคสามเทพ ! ถ้าเขาเป็นผู้นำของไปส่งยังตระกูลกู่ ตระกูลกู่จะต้องไม่รู้จักเขาแน่นอนและอีกอย่าง ลูกเรือบนเรือก็ไม่ยอมรับให้เขาเป็นผู้นำแน่นอน แล้วความพยายามของเจ้าจะไม่สูญเปล่าหลอกรึ ? . "

หลินเสี่ยวชาง ชะงัก เขาอมยิ้มและมองไปที่ฉื่อหยาน " น้องชาย เจ้าสามารถควบคุมลูกเรือพวกนั้นได้หรือไม่ ? "

" ข้าไม่สามาถคุมพวกเขาได้แม้แต่คนเดียว แต่หากเป็นพวกของท่าน ก็คงไม่เป็นอะไร " ฉื่อหยานยิ้ม " ผู้ที่สามารถรับรู้ข้อเท็จจริงของสถานการณ์ได้จึงจะุถือว่าฉลาก ข้าไม่อยากตาย ข้ารู้ว่าข้าควรจะทำอะไร "

" อืม เจ้านี่ฉลาดจริงๆ " หลินเสี่ยวชาง พิงหลังบนรถเข็น และยืดมือออกมาและ เขาก็ยิ้มจนเห็นฟัน " น้องชาย ถ้าเจ้าสนใจนางหละก็ เจ้าสามารถมาเพลิดเพลินกับนางได้ในภายหลัง แต่เจ้าจะต้องรอพี่น้องสองคนของข้าเพลิดเพลินกับนางก่อน อืม แล้วข้าจะให้เจ้าเป็นคนที่สามที่ได้เพลิดเพลินกับนาง ? นี่เจ้าเห็นเป็นเช่นไร ? "

" ขอบคุณมาก " ฉื่อหยานก้มหัวและป้องหมัดของเขาเข้าด้วยกันด้วยความกตัญญู แต่สายตาของเขากลับดูเย็นยะเยือกไปถึงกระดูก ประกายแสงแห่งกันฆ่าฟันปรากฏขึ้นในแววตาของเขา

เหตุผลที่เขาตามลินดามาที่นี่ก็ เพราะว่า เขาวางแผนที่จะใช้คนพวกนี้ในการฟื้นฟูพลังของเขา แม้ว่าเขาจะต้องการกำจัดตระกูลกู่ แต่เรื่องเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือการฟื้นพลังในร่างกายของเขาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

เขาคิดคำนวณอยู่สักครู่ เขากำลังประเมินว่าจะมีพลังแปลกประหลาดเกิดขึ้นเท่าใดเมื่อเขาฆ่าคนพวกนี้ และมันเพียงพอที่จะทำให้เขาฟื้นฟูกลับไปเป็นเช่นเดิมหรือไม่_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1195 แล้วนะคะ หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา กดตรงนี้ >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ